سام ستارزاده
روزنامه‌نگار ورزشی

محمدرضا اخباری را بسیاری رقیب جدی مربع بیرانوند-عابدزاده-نیازمند- حسینی برای سنگربانی تیم‌ملی در جام‌جهانی قطر می‌دانیم؛ اما در هفته گذشته لیگ، نام «قارتال»(به ترکی به معنای عقاب) تراکتوری‌ها با یک رکورد منفی عجین ‌شد. در بازی بزرگ هفته بیست‌ودوم، محمدرضا اخباری نخستین دروازه‌بان لیگ بیست‌ودوم لقب‌ گرفت که با کارت قرمز یک داور روبه‌رو می‌شود.
اخراج محمدرضا اخباری روی یک تک‌به‌تک با الویس کامسوبا، وینگر سرعتی سپاهان رقم خورد. کارآگاه گجت تراکتوری‌ها در حالی از محوطه جریمه برای دفع توپ بیرون آمد که دو مدافع خودی به‌خوبی در تعقیب کامسوبا بودند؛ اما با خروج وی، وینگر بوروندیایی سپاهان به‌راحتی فرصت نواختن ضربه چیپ به دروازه میهمان را پیدا کرد و اخباری را مجاب به خطای هند و اخراج از زمین کرد. این بی‌تجربگی از دروازه‌بانی که در آستانه قدم ‌نهادن به ۳۰ سالگی است، قابل قبول نیست.
اشتباه فاحش اخباری، نه‌تنها تراکتور را در شرایطی که از طلایی‌های اصفهان عقب بودند، 10‌نفره کرد، بلکه موجب ‌شد قفس توری تی‌تی‌ها به رضا کاخسازی برسد که نخستین حضورش در لیگ برتر را تجربه می‌کرد. تصور کنید نخستین چالش یک سنگربان ۲۳ ساله، مهار ضربه ایستگاهی فنی و دقیق رامین رضائیان در نقش‌ جهان باشد. کاخساز که سابقه حضور در تیم‌های پایه ملی را دارد، بی‌شک گلر آینده‌دار و خوش‌آتیه‌ای است؛ اما کاملاً واضح‌ بود که تحت تأثیر جو سنگین بازی قرار گرفته و استرس در اغلب واکنش‌هایش به حملات شاگردان ژوزه مورایس موج می‌زد.
کاپیتان پرشورهای تبریزی تا این هفته از فصل بارها با مهارهای دیدنی‌اش یک‌تنه ناجی خط دفاع تیمش بوده؛ اما در پرگل‌ترین دیدار لیگ بیست‌ودوم، اخراج بی‌محابای وی زمینه‌ساز شکست تراکتور و دور‌شدن تیمش از کورس قهرمانی شد. این اخراج به منزله پایان فرصت محمدرضا اخباری برای نشان‌دادن و تحمیل خود به کادر فنی تیم‌ملی بود؛ فرصتی که نه‌تنها مدعیان دیگر سنگربانی تیم‌ملی، بلکه دروازه‌بانانی نظیر حسین پورحمیدی و حامد لک که در آمار مهار و کلین‌شیت رقابتی نزدیک با همتایان ملی‌پوش خود در لیگ دارند، از آن بهره‌مند هستند. شاید نتیجه‌گیری تلخ و بزرگ این داستان، این حقیقت باشد که رسیدن به پیراهن تیم‌ملی، هنوز کمی برای اخباری زود است.

سعید زاهدیان
روزنامه نگار

مازیار زارع با آن همه رفتار خارج از عرف که کمتر از یک مربی حرفه‌ای دیده می‌شد، در جایگاه طلبکار قرار گرفته و از فدراسیون فوتبال می‌خواهد که به داوران «رفتار» یاد بدهند؛ مازیار زارع با خودش چندچند است؟ او می‌داند فوتبال چیست و چه قوانینی دارد؟ فرض بر اینکه داور صددرصد اشتباه کرده و بی‌دلیل او را اخراج کرده؟ آن همه رفتار چاله میدانی و داد و بی‌داد کجای دنیا مرسوم است؟
فوتبال ایران و رفتار مربیانش ما را به دهه 60 و مسابقات کاپی در محلات می‌اندازد که سرانجام داور، مربی و بازیکن روی سر و کله هم می‌ریختند و آخرش دعوای این محل و آن محل می‌شد؛ البته با این تفاوت که بازی‌های محلی حداقل کیفیتی برای دیدن داشت که لیگ‌برتر ندارد.
در بازی حساس سیتی و لیورپول با گردش مالی سالانه بیش از یک میلیارد دلار، داور به یورگن کلوپ کارت قرمز در دقایق پایانی نشان داد و کلوپ بی‌آنکه نه در آن لحظه بحث کند و نه دعوا را به کنفرانس ببرد، راهش را کشید و رفت اما در ورزشگاه انزلی، نصف نیروهای پلیس شهر باید دست به دست هم می‌دادند که مازیار زارع را بگیرند.
ملوان بهترین تیم لیگ یک بود و به لیگ برتر رسید اما در سطح اول فوتبال تا اینجا موفقیتی نداشته و قعرنشین است؛ به فرض که داور مقابل پرسپولیس بدترین نمایش خود را ارائه کرد و تمام سوت‌هایش به ضرر ملوان بود. هفته‌های قبل چطور؟ آیا 10 هفته فقط داوران مقصر شکست‌ها و ناکامی ملوان هستند و در این میان بازیکنان و کادرفنی هیچ قصوری نداشتند؟
ملوان برای موفقیت در لیگ برتر تیم آماده‌ای نیست و از 10 بازی 7 باخت، 2 مساوی و تنها یک برد در کارنامه دارد؛ اگر بابت اشتباهات باید با داد و بیداد رفتار کرد و با دست به سینه خطاکار بزنیم، بابت اشتباهات مازیار زارع و نتایج ضعیف ملوان هر هفته مسئولان باشگاه ملوان باید با زارع کتک‌کاری کنند که چرا با تیم ضعیفش می‌بازد و نتیجه نمی‌گیرد. مازیار زارع نشان داد که در 20 سال حضورش در ورزش، هنوز چیزهای زیادی را یاد نگرفته و برای مربیگری در لیگ برتر آمادگی فنی و روحی ندارد.
 

 آیسان سعیدی
روزنامه‌نگار ورزشی
همه چیز همانی است که در فصل پیش دیده‌ایم. یک لیگ بی‌کیفیت، بازی‌های ملال‌آور، داوری‌های پراشتباه، حواشی کبود کنار زمین، فوتبال بدون خلاقیت و نوآوری و البته یک پرسپولیس معمولی. اشتباه نکنید. جدول به شما راست نمی‌گوید. پرسپولیس در صدر ایستاده اما این صدرنشینی بیش از آنکه محصول اقتدار و کیفیت سرخ‌ها باشد، نتیجه لیگ بی‌کیفیتی است که در آن هیچ تیمی از اقتدار و صلابت لازم برخوردار نیست. بازی‌ها به اندازه‌ای بی‌کیفیت و بدون برنامه دنبال می‌شوند که تنها یک اتفاق و حادثه تیم برتر را مشخص می‌کند.
در چنین لیگی بدیهی است که صدرنشین و مدعی قهرمانی با یک کلونی پرستاره و مشتی ستاره ریز و درشت نیز یک تیم ملال‌آور و بی‌کیفیت باشد. این مسیری است که پرسپولیس از فصل پیش در آن طی طریق می‌کند. تیمی که پس از 5 سال اقتدار و صلابت در لیگ امپراطوری‌اش فرو ریخت و مضمحل شد تا رقیب اصلی ترکتازی کند. رقیبی که در یک فصل بی‌نظیر بدون باخت و با شکستن یک جین رکورد به جام بوسه زد. برای فصل جاری پرسپولیس تنها چاره را در جراحی دید. پس گل‌محمدی زنبیل برداشت و به بازار رفت و تا توانست ستاره خرید و تیمش را تا بن دندان مسلح کرد اما خروجی کار هیچ تفاوتی با تیم بیمار و از اسب افتاده فصل پیش ندارد. تیمی که برای بردن چشم به اشتباه حریفان و البته نیش زهر لوکادیا می‌نشیند و با این سبک بازی هیچ‌کدام از هوادارانش را راضی نکرده. هوادارانی که انتظار دارند با این همه ستاره پرسپولیس فوتبالی به مراتب چشم‌نوازتر، تهاجمی‌تر و زیباتر ارائه دهد. یحیی گل‌محمدی باید به این انتظارات پاسخ بدهد.

 

هومن جعفری
روزنامه‌نگار ورزشی
غول اول را که بکشی، اتفاقات زیادی برایت رخ می‌دهد. یک عده تحسینت می‌کنند. یک عده به بردت شک می‌کنند که نکند شانسی بوده. یک عده دوست دارند بدانند چطور به این موفقیت رسیده‌ای و عده‌ای دلشان می‌خواهد بدانند که چگونه می‌توانند مانع از موفقیتت شوند. این البته فقط تا وقتی است که غول اول را کشته باشی. وقتی دومی را هم بکشی، همه اینها پشت سر گذاشته می‌شوند.
خبر جذاب برای لیگ؟ نساجی دومین غولش را نیز زمین زد!
وقتی اول فصل، خبر عقد قرارداد با حمید مطهری آمد، خیلی‌ها واکنش منفی نشان دادند که مطهری تازه کار است و نفر اول نیست و فقط برای نفر دوم بودن، گزینه مناسبی است. بعد از دعوای جنجال‌برانگیز پیش فصل با ساکت الهامی در ترکیه، مشخص بود هفته‌های ابتدایی برای او آسان نخواهد بود اما می‌شد با اطمینان این نظر را داد که سرمربی به زمان نیاز دارد تا بتواند خودش را به تیمش اثبات کند و تفکراتش را جا بیندازد. حالا که نیم‌فصل اول به پایان خود نزدیک شده و نساجی به بالای جدول رسیده، بیشتر می‌شود روی درست بودن این انتخاب و کار درخشان مطهری در نساجی صحه گذاشت. نساجی ضد فوتبال بازی نمی‌کند، به سبک سال قبل ساکت الهامی عمل نمی‌کند و تا امروز دو غول را زمین زده. یکی گل‌گهر امیر قلعه‌نویی و دومی فولاد جواد نکونام. این دستاورد کمی نیست و باید بابتش به مطهری تبریک گفت اگرچه باید یک هشدار جدی هم به او داد.
نساجی حالا هم انتظارات را بالاتر برده و هم برای تمام تیم‌های لیگ ترسناک‌تر شده. آقای مطهری مراقب آلوده شدن تیمت به ویروس غرور باش!
 

امیررضا همایون
خبرنگار
بدون شک مشهورترین سرمربی‌ای که در فصل بیست و دوم به لیگ برتر فوتبال ایران آمد، ژوزه مورایس بود. او بواسطه رزومه قابل قبولش به لیگ ایران آمد و هدایت سپاهان را برعهده گرفت. برهمین اساس بسیاری از هواداران طلایی‌پوشان امیدوار بوده‌اند تا این تیم با مورایس پس از چند سال به جام قهرمانی لیگ برسد. این فرضیه تا پایان هفته دوم که سپاهان مقابل استقلال و نساجی به پیروزی رسید، بسیار پررنگ بود اما هرچه از زمان لیگ گذشت این فرضیه رنگ باخت. چراکه سپاهان ورژن مورایس نشان داده برابر تیم‌هایی که فوتبال بازی می‌کنند، همیشه دست بالا را دارد اما در برابر تیم‌های بسته و تدافعی با دفاع اتوبوسی سپر می‌اندازد و زمینگیر می‌شود. در حقیقت تیم مورایس مقابل تیم‌هایی که دفاعی بازی نمی‌کنند، توفیق بیشتری برای پیروزی داشته. این آمار اما مقابل تیم‌هایی که به مانند ذوب‌آهن، فولاد و سایر تیم‌هایی که سبک دفاع را برای بازی انتخاب می‌کنند، بسیار ناامیدکننده است. سبکی که استراتژی بسیاری از تیم‌های لیگ برتر مقابل دیگر تیم‌ها بخصوص تیم‌های قدرتمندی مانند سپاهان است و همین سبب شده تا تیم مورایس در لیگ روند سینوسی داشته باشد.
به نظر می‌رسد اگر ژوزه مورایس سبک بازی تیمش را برای بازی‌های آینده متحول نکند، برای کسب توفیق با سپاهان در لیگ داخلی ایران دچار مشکل شود. آنچه نشان می‌دهد ژوزه مورایس همچنان و پس از گذشت 10 هفته از لیگ از تیم‌ها شناخت ندارد.

ایمان شیرازی
خبرنگار

مشکلات و داستان‌های داوری در هر لیگ و در هر جای دنیا وجود دارد. در فوتبال روز دنیا با آمدن VAR و اخیراً اضافه شدن سیستم آفساید هوشمند سعی بر این است که خطای داوری را به حداقل برسانند اما باز هم ممکن است داوران در لیگ‌های سطح بالا اشتباهاتی را داشته باشند، تا اینجا مطالب در مورد لیگ‌های سطح اول جهان بود!
در لیگ بیست و دوم ایران نه تنها وی ای آر وجود ندارد بلکه از داوران سطح بالایی استفاده نمی‌شود تا هر هفته یک سرمربی در حال بالا و پایین پریدن کنار زمین و مصاحبه‌های تند در میکس زون ورزشگاه باشد!
این هفته نوبت ملوانی‌ها بود که به داوری بازی شکایت کنند. مازیار زارع که در هفته چهارم نیز از داوری حسابی شاکی بود و حتی تیمش را تا یک قدمی خارج کردن از زمین پیش برد، این هفته وقتی با بازیکن خودش در کنار زمین صحبت کرد از داور کارت گرفت و اعتراض به داور باعث اخراج او شد! اخراج به‌دلیل صحبت با بازیکن! فوتبال روز دنیا بهانه جایزالخطا بودن داوران را دیگر به رسمیت نمی‌شناسد اما در فوتبالی که نه VAR وجود دارد و نه فکری به حال بهتر شدن وضعیت داوران می‌شود، نمی‌توان به خشم سرمربیان کنار زمین و در کنفرانس‌ها خرده گرفت.