تیتر یک
آرمن ساروخانیان 
1 - نگرانی بزرگ پیش از دربی‌ها همیشه این است که این بازی پرطرفدار، کم‌گل و کم‌هیجان باشد. متهم ماجرا معمولاً مربیان دو تیم هستند که از ترس عواقب شکست، جذابیت را فدا می‌کنند. این بار اما کم‌گل شدن دربی می‌تواند نتیجه طبیعی روند کلی لیگ بیست و یکم باشد. هشت بازی‌ هفته هفتم فقط 7 گل داشت (میانگین 875/ 0 گل در هر بازی). اوضاع در هفته‌های قبل هم چندان بهتر نبود و میانگین گل زده در لیگ بیست و یکم 52/ 1 است. پس حتی اگر مربیان دو تیم احتیاط را کنار بگذارند و میل به هجوم داشته باشند، احتمال دیدن یک بازی پرگل پایین است.
 2 - پیش‌بینی برنده دربی معمولاً کار سختی است، به‌ویژه در مقطع فعلی که دو تیم در جدول آمار بسیار نزدیکی دارند؛ پرسپولیس 14 امتیازی فقط یک امتیاز بیشتر از رقیبش دارد و تفاضل گل دو تیم (4+) یکسان است. آنچه این بار معما را از دفعات قبل پیچیده‌تر می‌کند، ابهامات و ایرادهای پرشمار دو تیم است. پرسپولیس این سال‌ها تغییرات کمتری داشته و باثبات‌تر بوده، ولی در این فصل کادر فنی نتوانسته درباره بیشتر پست‌ها به جمع‌بندی دقیقی برسد. پرسپولیس درون دروازه، در قلب دفاع و هافبک میانی تغییرات متعددی داشته و جابه‌جایی‌ها در بازی هفته گذشته مقابل نفت مسجدسلیمان هم ادامه داشت. به نظر می‌رسد گل‌محمدی ترکیب این بازی را بر اساس چینش پرسپولیس در نیمه دوم آخرین بازی‌اش شروع کند، ولی این به معنی رسیدن به یک ترکیب ثابت نیست و اگر اتفاقات دربی باب میل او پیش نرود، در بازی‌های آینده باز هم این تغییرات ادامه خواهد داشت. استقلال هم تقریباً وضعیت مشابهی دارد؛ مجیدی مثل همتای پرسپولیسی‌اش در این مدت ترکیب و سیستم‌های متفاوتی را انتخاب کرده. او برای دروازه‌بان، هافبک میانی، کناره‌های زمین و خط حمله هنوز نفرات دلخواهش را پیدا نکرده و انتظار می‌رود امروز هم بازی را با تغییراتی نسبت به بازی آخر مقابل صنعت نفت شروع کند. تردیدهایی که این دو مربی درباره پست‌های مختلف دارند، کنترل جریان بازی را برای نیمکت‌ها دشوار می‌کند. آنها برای پیاده کردن برنامه‌شان نیاز به بازیکنانی دارند که در اجرای خواسته‌های مربی به تبحر رسیده باشند و در این‌صورت می‌توان درباره تقابل ایده‌های تاکتیکی دو مربی صحبت کرد. در شرایط فعلی اما کارآیی پایین بازیکنان در اجرای شرح وظایف‌شان یا ناهماهنگی‌ بین آنها می‌تواند نقش پررنگی در عملکرد هر تیم و نتیجه بازی داشته باشد.
3 - هرچند مهره‌های هجومی پرسپولیس هنوز به کارآیی فصل قبل نرسیده‌اند، ولی این تیم در فاز حمله عملکرد نسبتاً خوبی داشته و با 9 گل، دومین خط حمله لیگ را در اختیار دارد. مشکل اصلی پرسپولیس بیشتر در فاز دفاع بوده و آنها در پنج هفته نخست نتوانستند دروازه‌شان را بسته نگه دارند. تغییرات کادر فنی درون دروازه و خط دفاع کمک کرد که این تیم در دو بازی اخیر کلین‌شیت کند، ولی نباید فراموش کرد که آنها با حریفان آسانی بازی داشتند و هنوز نمی‌توان روی استحکام این بلوک دفاعی چندان حساب کرد. در نقطه مقابل استقلال ساختار دفاعی بهتری دارد و در این هفت بازی تنها دو گل خورده. ضعف بزرگ تیم مجیدی اما تمام‌کنندگی است و شش گل زده در 7 بازی (متوسط 85/ 0) مناسب یک مدعی قهرمانی نیست. بهترین گلزن این تیم یامگا است که برای بازی در پیستون راست خریداری شد و فعلاً جور مهاجمان را کشیده. امید مجیدی این است که ژستد بعد از گل نزدن در سه بازی هرچه زودتر راه دروازه را پیدا کند، شبیه اتفاقی که برای دیاباته افتاد و پس از شروع نه چندان خوب از بازی مقابل تراکتور در تبریز پایش به گلزنی باز شد.
 4 - نقطه قوت پرسپولیس در سمت چپ و برای استقلال در سمت راست است و روبه‌رو شدن آنها در این بازی می‌تواند جذاب و سرنوشت‌ساز باشد. کادر فنی پرسپولیس در نیمه دوم بازی نفت مسجدسلیمان از زوج امیری – ترابی استفاده کرد و برای این بازی هم امیدش به همکاری و خلاقیت این دو ملی‌پوش است. استقلال هم در سمت راست بازیکنان خلاق‌تری دارد و بیشتر حملات این تیم مقابل صنعت نفت از این سمت بود. مجیدی بازی را با زوج وریا – یامگا در این سمت شروع کرد و در مقاطعی حسین‌زاده راست پا هم به این سمت اضافه می‌شد. انتخاب جانشین وریا شاید سخت‌ترین تصمیم کادر فنی استقلال برای این بازی باشد. هرچند زوج یامگا – حسین‌زاده تهاجمی است، ولی وزن دفاعی کافی ندارد و راه حملات زوج خطرناک پرسپولیس را باز می‌گذارد. استفاده از دانشگر به همراه یامگا یا حسین‌زاده می‌تواند تعادل دفاعی را در این سمت برقرار کند و منطقی‌تر به نظر می‌رسد. پرسپولیس در جناح چپ عالیشاه را دارد و استقلال روی نفوذهای سلمانی حساب می‌کند. اگر بازی در سمت دیگر زمین گره بخورد، آنها این شانس را خواهند داشت که خودشان را در قامت چهره کلیدی دربی مطرح کنند.
 

یادداشت
احسان محمدی     
کسانی که می‌گویند «ای آقا این هم یه بازیه مثل بقیه بازیا و سه امتیاز داره» دیدن و ندیدن این بازی برایشان فرق نمی‌کند. عاشق سیار هستند، امروز این بازی را می‌بینند، فردا می‌روند دنبال یک بازی دیگر‌ و شاید هم تلویزیون را تا شهرآورد دیگری خاموش می‌کنند اما استقلال- پرسپولیس مثل همه شهرآوردها نه عادی می‌شود و نه فقط سه امتیاز دارد. حتی وقتی بی‌رمق‌‌ و کسالت‌بار است.
از وقتی شبکه‌های اجتماعی همه‌گیر شدند ما هیچ مسابقه فوتبالی را کامل‌ نمی‌بینیم. یک چشم‌مان به تلویزیون است یکی‌ دیگر به گوشی، در توئیتر می‌چرخیم‌ و فحش‌ها را می‌خوانیم، در تلگرام‌ غوطه می‌خوریم و ویدئوهایی از لحظات حساس بازی را مرور‌ می‌کنیم و در اینستاگرام مشغول‌ لایک‌کردن ‌هستیم.
کمابیش اوضاع همه‌ همین ‌است. نهایتاً لابه‌لای بازی چای بخوریم اما قبلاً اینطور نبود انگار. از یک هفته مانده به بازی استرس داشتیم، مجله و روزنامه می‌خریدیم، نگران‌ مصدوم‌ها بودیم، در فکر‌ ترکیب ‌تیم و ...
روز بازی از صبح پنجاه بار می‌رفتیم دستشویی! بیش از فکر به پیروزی کابوس‌ شکست داشتیم. اگر می‌‌باختیم فردا توی کوچه و‌ مدرسه چه جوابی داشتیم به هواداران رقیب بدهیم؟ استرس، استرس، ناخن جویدن، نذر و‌ نیاز ...
گاهی دور هم جمع می‌شدیم، خانه پدربزرگی، خاله‌ای، دایی‌ای... این روشی‌ بود برای کم‌کردن ‌استرس. پفک و تخمه می‌خریدیم و بزرگتر‌هایی که فوتبال دوست‌ نداشتند می‌گفتند یکی برود نانوایی، برای شب نان نداریم! حالا کی برود؟! رشوه‌ می‌دادیم به کوچکتری‌ که برایش فرق نمی‌کرد کدام تیم ببرد و بالا‌ و پایین می‌پریدیم، تحلیل‌های کشککی ارائه ‌می‌کردیم، داور را مقصر می‌دانستیم و ...
گذر زمان خیلی از شور و شرها را می‌خواباند، نگاه آدم را عوض‌ می‌کند، غم‌ها و شادی‌های بزرگتری برایت می‌آفریند، دیگر‌ شکست در یک مسابقه تا یک هفته آزارت نمی‌دهد، فردا‌ مصیبتی از راه می‌رسد که فوتبال پیش‌اش باید لنگ‌ بیندازد!
خیلی چیزها عوض شده، یکی هم مناسک پیش از شهرآورد است. دست‌کم برای تعداد زیادی از نسل ما که حاضر بودیم‌ موقع پریدن از دیوار مدرسه پایمان بشکند ولی استقلال- پرسپولیس را از‌ دست ندهیم.
 

شهاب عزیزی‌خادم، رئیس فدراسیون فوتبال ایران، به دعوت رئیس فدراسیون فوتبال قطر برای حضور در مراسم افتتاحیه جام عرب فیفا راهی قطر شد. سفری که برای فوتبال ایران از چندین نظر دستاوردهای مثبتی داشت. ملاقات عزیزی‌خادم با جیانی اینفانتینو در حاشیه این مراسم و امضای تفاهمنامه مشترکی بین فدراسیون فوتبال ایران و قطر که شامل مفاد بسیار جالب و مفیدی به نظر می‌رسد، از مهم‌ترین اتفاقاتی است که در این سفر افتاد.
این دیدار برای رئیس فیفا از اهمیت بالایی برخوردار بود که در پستی که در شبکه اجتماعی لینکدین منتشر کرد، درباره‌اش نوشت: «مدت زمانی را هم با شهاب‌الدین عزیزی‌خادم، رئیس فدراسیون فوتبال جمهوری اسلامی ایران گذراندم و با او درباره فوتبال زنان، زیرساخت‌های کلی و توسعه کشور ایشان گفت‌وگو کردم.» این گفت‌وگوها با توجه به مهلت کوتاهی که تا موعد مقرر شده برای اصلاح اساسنامه از سوی فیفا باقی مانده و همچنین فشار فیفا برای ورود زنان به ورزشگاه‌ها و مجوزی که هنوز برای این منظور صادر نشده، از گفت‌وگوهایی است که می‌تواند گره‌گشا شود. فعالیت عزیزی‌خادم در قطر اما تنها به همین مورد ختم نشد. آنچه تحت عنوان تفاهمنامه همکاری مشترک فدراسیون فوتبال ایران و قطر به امضا رسید، می‌تواند باعث پیشرفت‌های قابل ملاحظه‌ای در فوتبال ایران شود. تفاهمنامه روز پنجشنبه در جلسه‌ای امضا شد که حمیدرضا مهرعلی (سرپرست نایب رئیسی فدراسیون)، رفیعی (مشاور حقوقی رئیس فدراسیون) و دراگان اسکوچیچ (سرمربی تیم ملی) عزیزی‌خادم را در آن همراهی می‌کردند. ماتیاس گرف اشتورم، رئیس دفتر اینفانتینو نیز حضور داشت. ماجرا اما وقتی جالب‌تر می‌شود که مفاد این قرارداد را جزء به جزء می‌خوانید و از امتیازهایی آگاه می‌شوید که تحت عنوان تبادل، قطر به ایران داده است. و سؤال مهم اینجاست که مدیریت فوتبال ایران چه دارد که بخواهد در ازای امتیازهایی که می‌گیرد به قطری‌ها عرضه کند؟ مفاد تفاهمنامه را در زیر بخوانید که از برگزاری بازی‌های تدارکاتی رایگان تا احداث شعبه کمپ اسپایر در ایران از نکات جالب آن به حساب می‌آید که قید کلمه «تبادل» به این معنی است که قطر در ازای امتیازهایی که به ایران می‌دهد، انتظار مبادله خدمات مشابهی را دارد اما فدراسیون فوتبال ایران می‌تواند از پس این تبادل برآید؟
- در این تفاهمنامه، طرفین متعهد شدند در جهت توسعه قوی روابط بین دو فدراسیون به منظور بهره‌برداری دو جانبه، ارتقا، رشد و موفقیت مستمر فوتبال در هر دو کشور همکاری کنند.
- طرفین از طریق مدیران، کارشناسان فنی، مربیان، داوران و بازیکنان در موارد مختلفی همکاری خواهند داشت:
  *الف - مسابقات انجام شده توسط سازمان‌های مربوطه
  *ب- دوره، سمینار و کنفرانس‌های فنی و آموزشی
  * پ- تبادل تجربه و تخصص در حوزه‌های ساخت و ساز و مدیریت مواد و مصالح، تأسیسات و تجهیزات ورزشی و علمی
  * ج- تبادل در زمینه آموزش پرسنل فنی و رویه‌های سازمانی
  *د- تبادل تجربه، تخصص و آموزش در حوزه‌های علمی ورزشی و پزشکی ورزشی مرتبط با فوتبال
  * ه- در دسترس گذاشتن مراکز و تأسیسات ورزشی برای مسابقات، تمرین‌ها و کمپ‌ها در صورت امکان و مناسب بودن
  *ی- تبادل اطلاعات و مفاد فنی و تخصصی
  - طرفین در مشاوره‌های دوجانبه در خصوص مسائل ویژه و روابط بین‌الملل به‌خصوص در حیطه فیفا و کنفدراسیون فوتبال آسیا مشارکت خواهند کرد.
  - در صورت درخواست فدراسیون فوتبال ایران، فدراسیون فوتبال قطر مکاتبات و روابط برای موضوعات فوتبالی را بین فدراسیون فوتبال ایران و طرف ثالث در قطر را تسهیل خواهد کرد. من جمله مرکز بین‌المللی برای امنیت ورزشی «ICSS»، مؤسسه Josoor آکادمی Aspire و بیمارستان Aspetar
- بدینوسیله طرفین توافق می‌کنند که توافق‌نامه حاضر کل توافق و فهم بین طرفین را تشکیل بدهد و تمام توافق‌های کتبی و شفاهی و مذاکرات مرتبط پیشین با موضوع این قرارداد را لغو و جایگزین می‌کنند.
- طرفین برنامه‌ای تبادلی تدوین خواهند که طی آن پرسنل فدراسیون فوتبال قطر به امکانات، دوره‌ها و تخصص فدراسیون فوتبال ایران دسترسی داشته باشد و پرسنل فدراسیون فوتبال ایران نیز به تخصص و امکانات فدراسیون فوتبال قطر دسترسی دارد.
- تبادلات شامل حوزه‌های مدیریت کل، مدیریت، بازاریابی، فعالیت‌های تبلیغاتی، امکانات ورزشی، مطالعه و تحقیق، مربیگری بدنسازی و فنی، داوران، مدیریت فوتبالی و مدیریت فنی، توسعه بازی و توسعه بازیکن با استعداد، فوتبال زنان، فوتبال جوانان، فوتسال، علم ورزش مرتبط با فوتبال، پزشکی ورزشی مرتبط با فوتبال، تحقیق در مسائل فوتبالی، قوانین و مقررات می‌شود.
 ضمن اینکه تمام برنامه‌ها توسط افراد معرفی شده از سوی هر فدراسیون اجرا خواهد شد. شکل برنامه تبادل می‌تواند شامل تبادلات شخصی سفر به ایران و قطر برای آموزش یا تحصیل یا تجربه کاری، کارگاه، تور مطالعاتی و تبادل اسناد آموزشی یا دیگر امور باشد.
- طرفین برای برگزاری بازی‌های دوستانه بین تیم‌های ملی همکاری خواهند داشت: تیم ملی فوتبال بزرگسال، تیم ملی امید، تیم ملی بزرگسال زنان، تیم‌های جوانان (مردان و زنان)، تیم‌های ملی فوتسال
 - فدراسیون فوتبال قطر می‌پذیرد تمام مخارج برگزاری و اقامت کمپ‌ها و بازی‌های دوستانه به میزبانی قطر را بپردازد.
- تأسیس شعبه آکادمی Aspire در ایران، از دیگر مفاد این تفاهمنامه است. براساس این تفاهمنامه، فدراسیون فوتبال قطر توافق می‌کند تا فدراسیون فوتبال ایران را از نظر مالی و اداری برای تأسیس شعبه آکادمی Aspire در ایران حمایت کند. شرایط و ضوابط چنین فعالیت‌هایی بین طرفین توافق خواهد شد.
 

سرمقاله
فرشاد کاس‌نژاد   @Farshadcasnejad
عدد ۹۷ قدمت دربی تهران را نشان می‌دهد اما این اولین بار است که درآمدهای دربی - درآمدهای بربادرفته طی سال‌ها- بیش از خود بازی مهم و خبرساز است.
اینکه باشگاه‌ها سالیان سال به درآمدهای خود حتی در پربیننده‌ترین بازی فصل بی‌توجه بودند، دلایلی دارد که کسی از آن بی‌خبر نیست. فوتبال دولتی انگیزه‌ای باقی نمی‌گذارد که باشگاه حقوق خود را جست‌وجو کند. در واقع بودجه‌های دولتی یا عمومی، نه کمک به فوتبال بلکه مانع شکل گرفتن فوتبال حرفه‌ای بود، حتی مانع برداشتن اولین قدم‌ها.
از اولین قدم‌ها، یکی همین جریانی است که دربی ۹۷ را به نماد مسائل اقتصادی فوتبال ایران تبدیل کرده است. نه فقط تبلیغات محیطی در این بازی، بلکه آگهی‌های دکور محل برگزاری کنفرانس مطبوعاتی پیش از بازی بحث‌برانگیز شده‌اند.
مهم‌ترین و پرمخاطب‌ترین باشگاه‌های ایران بسیار دیرهنگام از خواب بیدار شده‌اند. چه بسا ممنوعیت کمک دولت به فوتبال حرفه‌ای آب سردی روی صورت باشگاه‌ها باشد اما هر چه هست، قدم‌های اول برداشته می‌شود و عجیب اینکه نهاد برگزارکننده لیگ برتر که باید بیشترین کوشش را برای حرفه‌ای‌سازی باشگاه‌ها انجام دهد، نه تنها همراه نیست، بلکه رو در رو ایستاده است.
حوالی دربی ۹۷ برای اولین‌بار بحث‌هایی مطرح می‌شود که طرح آنها تازگی ندارد و از بدیهیات است اما قدم برداشتن برای اجرایش تازگی دارد. مهم‌ترین بحثی که بین سازمان لیگ و باشگاه‌ها شکل گرفته، همین جدل هفته‌های اخیر است که در آستانه دربی به دلیل پولساز بودن این بازی، بیشتر در‌گرفت.
طعنه فرهاد مجیدی در کنفرانس خبری پیش از دربی طنزی در خود داشت که نقش مورد علاقه سازمان لیگ را یادآوری می‌کند. باشگاه استقلال کنفرانس را در یک هتل برگزار کرد. مجیدی در این کنفرانس گفت: «از آقای نوری‌‌فر و مسئولان باشگاه برای برگزاری نشست خبری تشکر می‌کنم. آنجایی که نشست خبری در گذشته می‌رفتیم بالای یک بانک است و باید از بانک رد شوید تا به سالن برسید. من یک‌بار وارد شدم، یک آقایی گفت باید نوبت بگیرید. گفتم می‌خواهم بروم بالای ساختمان.»
سازمان لیگ هم در جوار یک بانک است و هم خودش دوست دارد بانک باشد. می‌خواهد تمام درآمدهای فوتبال به حساب خودش واریز شود و بعد تصمیم بگیرد که چه رفتاری با باشگاه‌ها داشته باشد. دربی ۹۷ آغاز مسیری تازه است که «بانک لیگ» باید به سازمان برگزارکننده لیگ تبدیل شود، سازمانی که از باشگاه‌ها دستمزد می‌گیرد تا امور اداری لیگ را انجام دهد، نه بیشتر و نه کمتر. مالک فوتبال این سازمان نیست، بلکه باشگاه‌ها هستند که مهارت خلق ثروت برای فوتبال دارند.
دربی ۹۷ با این نام و نشان ثبت می‌شود، اینکه نماد بازی تازه اقتصادی در باشگاه‌داری ایران باشد و از مرحله طولانی و بیهوده پیشین در باشگاه‌داری بگذریم.
 

یادداشت
وصال روحانی  
اختلافی که این روزها بین سازمان لیگ فوتبال کشور و شرکت توسعه و تجهیز اماکن ورزشی به وجود آمده، پیش از آن که بهره‌ای داشته باشد، دودش به چشم کل ورزش کشور می‌رود.
بازنده عاجل این روند، فوتبال و باشگاه‌های آن هستند. در مقطعی از زمان که بازگشت تماشاگران به استادیوم‌ها پس از دو سال بی‌رونقی‌های کرونایی در دستور کار قرار گرفته، جدل دو نهاد مورد بحث با یکدیگر فقط موجب اتلاف وقت تماشگران و خرابی اعصاب بازیکنان شده است. در ساعات منتهی به برگزاری دو دیدار اخیر استقلال و پرسپولیس با رقبای‌شان در چارچوب مسابقات لیگ برتر کشور هم اقدامات سران استقلال در مورد نصب یا عدم نصب تبلیغات محیطی در ورزشگاه آزادی و هم اختلاف سلیقه سازمان لیگ با اداره تجهیز اماکن ورزشی بر سر همین موضوع فایده خاصی برای هیچ‌یک از طرفین این دعوا نداشت و فقط نشانگر سست بودن حاکمیت قوانین بر ورزش فوتبال بود.
طی این قضایا نه فقط صدای هواداران قطع امید کرده از دیدن مسابقاتی بدون حاشیه‌های مضر درآمد، بلکه بازیکنان و مربیان هم معترض شدند و گفتند که تاکنون چنین چیزهایی را ندیده‌اند و نمی‌دانند که اصل قضیه چیست و برای حل این مشکلات چه باید کرد. مهدی شیری مدافع پرسپولیس گفت دلیل اصلی بد و بی‌نظم بازی کردن قرمزها در نیمه اول دیدار دوشنبه شب مقابل نفت مسجدسلیمان تأخیر 30 دقیقه‌ای در شروع مسابقه بوده و آنها چون در رختکن بیش از حد مانده بودند و آنجا مکان مناسبی برای گرم کردن و آماده شدن نیست، بازی را با شرایط نامناسبی آغاز کرده‌اند و پیش‌تر چند استقلالی نیز گفته بودند که مسأله تبلیغات محیطی نباید مانعی در راه برگزاری قانونمند لیگ باشد و اگر چنین شود ضررش متوجه تیم‌ها می‌شود که به رغم داشتن کلکسیونی از مشکلات و انبانی از کمبودها مجبورند چوب قضایایی اضافی را هم بخورند که خودشان هیچ سهمی در خلق آن ندارند.
نه مصطفی آجورلو مدیرعامل استقلال توانست در روزی که کوشید قضیه تبلیغات محیطی را در ورزشگاه به سود باشگاهش مدیریت کند به توفیق لازم رسید و نه مجید صدری مدیرعامل پرسپولیس دوشنبه شب در دیدار این تیم با حریف مسجدسلیمانی توانست به سرعت بر بحران حاصله فایق آید و بازی را راه بیندازد و ظاهراً این وزیر ورزش بود که با یک پیام تلفنی از هر دو سوی ماجرا خواست فعلاً کوتاه بیایند و اسباب برگزاری این مسابقه را فراهم آورند و حل ریشه‌ای این اختلاف اداری و مالی را به روزهای بعدی بسپارند.
اینگونه مناقشه‌ها بیشتر از آن‌رو حیرت‌بار و تأسف‌آور است که قاعدتاً سلسله قواعد و امکانات و شیوه‌نامه‌هایی بر روند کار و میزان نفوذ هر دو نهاد سازمان لیگ و شرکت تجهیز و توسعه اماکن ورزشی موجود است و می‌توان با رجوع به این قواعد و براساس حق و سهم هر یک از دو نهاد در بهره‌های تبلیغات محیطی این کار را از قبل مدیریت کرد و پس از تجمیع پول حاصله آن را بین طرفین تقسیم کرد. اگر هم در مواردی یک باشگاه پای اسپانسر خاصی را برای یک یا چند مسابقه به وسط ماجرا کشاند و متعهد شد که سهم سازمان لیگ و شرکت تجهیز را طبق قواعد و درصدهای موجود پرداخت کند، بد نیست که این موارد نیز به طور «تک و انفرادی» مورد ملاحظه و احتمالاً اجرا قرار گیرد. آنچه اینک در لیگ برتر جریان دارد، هیچ‌یک از این پروسه‌ها نیست و دو نهاد اصلی نه شیوه‌نامه‌های صددرصد دقیق و ماندگاری دارند و نه به حق خود قایل‌اند و در این میان باشگاه‌هایی مثل سرخابی‌های پایتخت هم با برقراری ارتباط‌های مجزا با برخی سرمایه‌گذاران بدشان نمی‌آید به سهمی از درآمدهای موجود برسند که معمولاً از آنها دریغ شده است. مجموعه این رویکردها و سلیقه‌های متفاوت تبدیل به ملغمه‌ای شده است که این روزها می‌بینیم و موجب تأسف میلیون‌ها تماشاگر تلویزیونی در دقایق قبل از شروع مصاف شاگردان یحیی گل‌محمدی و فراز کمالوند شد. فدراسیون فوتبال و سازمان لیگ آن اگر واقعاً توانمند هستند و می‌خواهند حق باشگاه‌ها و به‌واقع سهم این ورزش را اخذ کنند، ابتدا بروند و از صدا و سیما حق پخش مستقیم مسابقات لیگ و نظایر آن را که سال‌ها است پرداخت نشده بگیرند و در این زمینه احقاق حق کنند. لابد ورزش‌دوستان به یاد دارند که در 15 سال اخیر چقدر وعده در این خصوص در فدراسیون‌های کفاشیان و تاج داده شد و هرگز تحقق نیافت و فدراسیون فعلی نیز فرجام بهتری از قبلی‌ها در این زمینه گواهی نمی‌دهد. شاید به‌نظر برسد که سوءمدیریت افراد و نهادهای درگیر این کلاف سردرگم را ایجاد کرده و ماجرا به حد و شکلی درآمده که حل ریشه‌ای و طولانی مدت آن امکانپذیر نیست حال آن که دلیل اصلی این نابسامانی‌ها وضع قواعد سست و غیرماندگار و سپردن کار فوتبال به دست مدیران و نهادهایی است که نه خود ابتکارهای لازم را دارند و نه به آنها اطمینان برای ابقای طولانی مدت در مناصب‌شان داده می‌شود. به این ترتیب آنها ترجیح می‌دهند قضایا را فقط رفع و رجوع نسبی کنند و باری به هر جهت جلو ببرند و سرنوشت را به دست بعدی‌هایی بسپرند که وقتی زمامدار می‌شوند، طبعاً کوه بزرگتری از مشکلات را پیش روی خود خواهند دید و شرایط چندان روشن‌تر از اسلاف خود ایجاد نخواهند کرد.