جیمز اولی

 

آنچه قرار بود یک مبارزه جذاب برای حضور در جمع چهار تیم اول جدول لیگ برتر باشد، با تساوی بدون گل خاتمه یافت تا مشخص شود چرا چلسی و منچستریونایتد در تابستان پیش‌رو رقابت سختی برای امضای قرارداد با ارلینگ هالند خواهند داشت. آن جدال بیرون زمین احتمالاً خیلی تماشایی‌تر از این بازی سرد در استمفوردبریج باشد.

در واقع بعد از تصمیم بحث‌برانگیز داور در دقیقه 14، هیچ‌یک از دو تیم آنقدر خوب نبودند که ادعا کنند باید برنده این بازی می‌شدند. در برنامه هر دو برای این بازی درجه‌ای از احتیاط وجود داشت ضمن اینکه هر دو ضعف‌های آشکاری در خط حمله داشتند.

یونایتد بهترین خط حمله لیگ برتر را دارد، 53 گلی که تیم اوله‌گونار سولشر زده، یکی بیشتر از صدرنشین دست‌نیافتنی این رقابت‌ها منچسترسیتی است که برنامه‌ریزی برای جشن قهرمانی را از همین حالا که با 12 امتیاز اختلاف در صدر قرار گرفته می‌تواند شروع کند، اما شیاطین سرخ در این فصل پنج تساوی بدون گل برابر بیگ سیکس یا همان شش تیم قدرتمند جزیره به ثبت رسانده است.

آخرین گل آنها در جریان چنین مسابقاتی، گل دیرهنگام اسکات مک تامینای در 18 اسفند سال گذشته به منچسترسیتی است و بعد از آن 720 دقیقه گذشته است. این یعنی با تمام قدرت هجومی تیم که توسط برونو فرناندز رهبری می‌شود، یونایتد به یک مهاجم تراز اول نیاز دارد که بتواند در چنین بازی‌هایی برایش گل بزند.

سولشر بعد از آخرین بازی بدون گل تیمش گفت: «مطمئناً ما به اندازه کافی گل نمی‌زنیم. درست است که کلین‌شیت خوبی داشتیم اما همانطور که قبلاً گفتم گام بعدی برای ما بردن چنین بازی‌هایی است که با زدن گل‌های سه امتیازی محقق می‌شود. در یک‌سوم دفاعی حریف کیفیت لازم را نداشتیم، پیشرفت می‌کنیم.»

هنوز این امید وجود دارد که راه‌حل از درون خود تیم پیدا شود. یک سال قبل، سولشر گفت میسون گرینوود 18ساله اگر در بازی فیزیکی خود پیشرفت کند، می‌تواند یک شماره 9 کامل باشد. سؤال این است که آیا یونایتد می‌تواند صبر کند؟ بعد از یک ساعت از بازی، آنتونیو رودیگر در یک نبرد فیزیکی توپ را از زیر پای گرینوود زد، نه آنطور که جریمه شود و نگاه‌های مایوسانه بازیکن تیم ملی انگلیس به کمک‌داور نزدیک در آن صحنه بی‌فایده بود.

گرینوود خیلی بااستعداد است و می‌توانست در این بازی گل بزند اما به اندازه کافی نتوانست خودش را تحمیل کند تا از تعویض شدن با آنتونی مارسیال نجات یابد؛ بازیکنی که پیراهن شماره 9 منچستریونایتد را می‌پوشد و بیش از اندازه هم فرصت برای خودنمایی یافته بدون آنکه واقعاً قانع‌کننده باشد.

رشفورد کیفیت بازی مرکز خط حمله را دارد اما همچنان مایل است از سمت چپ حرکتش را آغاز کند در حالی که ادینسون کاوانی -که این بازی را به‌دلیل مصدومیت از دست داد- کمک زیادی کرده و هفت گل زده، در بازی‌ها تأثیرگذار بوده و انتظار می‌رود برای دومین فصل در اولدترافورد بماند اما او 34ساله است.

بنابراین آوردن بازیکنی که تا مدت‌ها به تیم کمک کند، ضروری است و هالند که تیرماه 21ساله می‌شود، مورد توجه سراسر اروپاست. در دسترس بودن او را شانس بوروسیادورتموند برای کسب سهمیه لیگ قهرمانان تعیین می‌کند اما یونایتد، من‌سیتی و چلسی از جمله چند تیم معدودی هستند که توان پرداخت مبلغ 150میلیون پوند مورد تقاضای دورتموند در این بازار متأثر از شیوع کرونا را دارند.

آبی‌ها این فصل 220میلیون پوند هزینه کردند اما آوردن مهاجم نروژی همچنان برای رومن آبراموویچ میسر است؛ بازیکنان خوبی آمده‌اند اما جای خالی یکی مثل هالند در تیم توماس توخل کاملاً احساس می‌شود. الیویه ژیرو نقش کاوانی را با تأثیرگذاری بیشتر اجرا می‌کند اما مهاجم فرانسوی یک روز تعطیل را پشت سر گذاشت و در مجموع تنها 9 پاس در نیمه زمین یونایتد داشت. ژیرو 25 دقیقه به پایان تعویض شد تا کریستین پولیشیچ در کنار حکیم زیاش که خودش بعداً جای خود را به تیمو ورنر داد، بازی کند. ریس جیمز که بین دو نیمه به زمین آمد، یک شوت خوب زد که به‌وسیله لوک شاو دفع شد تا درخشان‌ترین لحظه چلسی رقم بخورد.

پیشرفت ورنر با توخل قابل توجه بوده در حالی که کای هاورتز گزینه دیگری در خط حمله است اما فاصله زیادی است بین این دو و مهاجمی تراز اول که سرنوشت یک بازی را تعیین می‌کند. دقیقاً این همان جایی است که دو تیم می‌خواهند باشند. پرکردن فاصله با سیتی در قله لیگ برتر باید هدف اصلی چلسی و منچستریونایتد در فصل بعد باشد. شکست دادن پپ گواردیولا و تیمش برای هالند این تابستان می‌تواند یک گام بزرگ به سوی این هدف باشد.

منبع: ESPN

 

مت پی‌یرسن

 

کشتی در حال غرق شدن است اما شالکه عزم خود را جزم کرده تا آخرین نقطه‌های باقی‌مانده تایتانیک را روی آب نگه دارد. بعد از شانزدهمین باخت لیگ، این‌بار 5 بر یک در اشتوتگارت، آبی‌های سلطنتی خبر جدایی کریستین گراس، سه نفر از اعضای کادر فنی و یوخن اشنایدر، مدیر ورزش و ارتباطات باشگاه را اعلام کردند. تمرین دیروز تیم زیر نظر مربی‌های بدنسازی انجام شد. گراس سومین مربی تمام‌وقت این فصل شالکه است که از نیمکت تیم قعر جدولی اخراج می‌شود و تنها کسی که یک بازی در لیگ را برده است؛ برد 4 بر صفر برابر هوفنهایم مانع از آن شد که طولانی‌ترین روند بدون پیروزی تاریخ بوندس‌لیگا به نام شالکه ثبت شود. اشنایدر کمی قبل از شروع سال جدید در مراسم معارفه مربی 66ساله سوئیسی گفت: «کریستین گراس برای تیم دستورات روشنی دارد و با انتظارات خود تیم را در مسیر صحیح قرار می‌دهد.» او و سایر مدیران باشگاه -که در این مدت رفته‌اند یا اخراج شده‌اند تا پوششی برای مشکلات درونی تیم باشد- همین حرف‌ها را درباره مانوئل باوم و دیوید واگنر هم زده بودند. به نظر نمی‌رسد هیچ‌کس روی نیمکت یا در هیأت‌مدیره باشگاه بتواند واقعاً مانع از سقوط قریب‌الوقوع شالکه شود. مربی‌ها نتوانستند از تیمی که نسبت به سایر تیم‌های لیگ کم‌استعدادتر نیستند، بازی مؤثری بگیرند ضمن اینکه مجموعه‌ای از اشتباهات اشنایدر، رئیس سابق باشگاه، کلمانس تونیس و دیگر اعضای هیأت‌مدیره به نتایج وحشتناکی منجر شده است.

 

جدایی‌های بی‌موقع

شاید بزرگترین سوءمدیریت باشگاهی که در سال 2014 در رده چهاردهم باارزش‌ترین باشگاه جهان قرار داشت و در یک دهه، از 2009-2008 تا 2019-2018، شش‌بار در لیگ قهرمانان اروپا بازی کرد، این بود که اجازه دادند بسیاری از بازیکنان بااستعدادی که در آکادمی باشگاه رشد کرده بودند، قراردادشان به پایان برسد و با مبالغ بسیار کم یا در ازای هیچ از تیم جدا شوند. ژوئل ماتیپ، سئاد کولاسیناچ، مکس مایر و لئون گورتزکا همه به‌عنوان بازیکن آزاد از تیم جدا شدند. رفتن یولین دراکسلر، مسعود اوزیل، لروی سانه و مانوئل نویر حداقل کمی پول به باشگاه آورد، اما آن پول رفته است. رسانه‌های آلمانی گزارش می‌دهند شالکه در فصل قبل که شیوع ویروس کرونا لیگ را به تعطیلی کشاند و ورزشگاه‌ها را خالی از تماشاگر کرد، در آستانه ورشکستگی بوده و هنوز هم در وضعیت بسیار نابهنجار مالی قرار دارد، اخراج مربی‌ها و مدیران هم اوضاع تیم را وخیم‌تر کرده است. در حالی که قرارداد بسیاری از بازیکنان تیم اول باشگاه رو به اتمام است، شالکه به یک خانه‌تکانی اساسی نیاز دارد و البته مقدار زیادی صبر. همانطور که هامبورگ به‌خوبی متوجه این قضیه شده، نام و اعتبار در بوندس‌لیگای دو هیچ ارزشی ندارد و آبی‌های سلطنتی وقتی بالاخره سقوط‌شان قطعی شود، باید فروتنانه این رفتار را بپذیرند.

 

اعتماد به جوانان

اینجاست که سیستم‌های آموزش جوانان خودشان را نشان می‌دهند. شالکه باید در برابر فشارها برای خریدن بازیکنان اثبات‌شده به‌عنوان راه‌حل موقت مقاومت کند و اعتماد داشته باشد که یکی از بهترین سیستم‌های پرورش بازیکنان جوان در اوپا می‌تواند بازیکنان باکیفیتی تولید کند که سرانجام آنها را به دسته اول برگرداند. مشکلاتی در این راه وجود دارد، اما تفکر کوتاه‌مدت اخراج مربی و خریدن بازیکنان جدید تیم را به جایگاه کنونی‌اش فرستاده است. یک تحول جدی در تفکر باشگاه ضروری است.

منبع: دویچه‌وله

 

یکشنبه بود که اعلام شد جیانگسو سونینگ، قهرمان سوپرلیگ چین، در صورت پیدا نکردن یک مالک جدید منحل خواهد شد. چهره فوتبال در پرجمعیت‌ترین کشور دنیا دارد به‌سرعت تغییر می‌کند.

این باشگاه متعلق به غول خرده‌فروشی چین، یعنی «سونینگ» است که در سال 2016 هم باشگاه اینتر را خریداری کرد. این انحلال نشان‌ می‌دهد باشگاهی که کمی پیش‌تر و در سال 2019 تلاش کرده بود گرت بیل را از رئال‌مادرید بخرد، چقدر سریع دچار فروپاشی شده است.

آنها نتوانستند بیل را جذب کنند اما تیم جیانگسو که در سال 2020 قهرمان لیگ چین شد، الکس تکسیرا، بازیکن برزیلی را در اختیار داشت. لیورپول در سال 2016 می‌خواست او را با قیمت 50میلیون یورو جذب کند. آنها پیش‌تر یک بازیکن برزیلی دیگر، یعنی رامیرس را هم داشتند که در سال 2016 از چلسی با قیمت 25میلیون پوند خریده بودند.

سال 2016 در واقع نقطه اوج لیگ چین بود و این تهدید وجود داشت که توازن فوتبال در دنیا به‌هم بریزد. آرسن ونگر، مربی وقت آرسنال در آن هنگام گفته بود دستمزدهای بالای چینی‌ها می‌تواند باعث شود آنها رقیب جدی باشگاه‌های اروپایی در جذب بازیکنان بااستعداد شوند. ونگر گفت: «این زنگ خطر است، اینکه پیشنهادهای چینی‌‌ها باعث شود پیشنهادهای اروپایی‌ها هم تغییر کند. شما با این موضوع نمی‌توانید رقابت کنید.»

سال‌ها پیش لیگ چین دچار مشکل قمار، تبانی و فساد بود اما توانست احیا شود و در سال 2012 بود که دیدیه دروگبا و نیکولا آنلکا به‌عنوان نمادهای شروعی تازه به شانگهای شینهوا پیوستند. این انتقالات نشان از قدرت روزافزون لیگ چین می‌داد. سیدو کیتا هم راهی دالیان آربین شد و لوکاس باریوس و یاکوبو هم به گوانگژو اورگرانده و گوانگژو R&F رفتند. تاکشی اوکادا، سرخیو باتیستا و مارچلو لیپی هم به‌عنوان مربی به لیگ چین پیوستند.

در سال 2013 دیوید بکام اولین سفیر بین‌المللی لیگ و گوانگژو دومین باشگاه چینی شد که فاتح لیگ قهرمانان آسیا می‌شود. آنها در سال 2015 هم این قهرمانی را تکرار کردند.

تکسیرا، رامیرس، الکساندر پاتو، پائولینیو، اسکار، کارلوس توس، هالک و جان اوبی میکل در سال‌های بعد راهی چین شدند. فابیو کاناوارو و لوییز فلیپه اسکولاری هم به چین رفتند. سوپرلیگ چین از نظر مالی تبدیل به غول جذب بازیکن شده بود.

اما همه‌گیری ویروس کرونا روی لیگ چین هم تأثیر بسیاری گذاشت و ترک‌هایی که در سال‌های گذشته پدیدار شده بود در 12 ماه اخیر تبدیل به بحران‌هایی جدی شد.

تکسیرا پس از قهرمانی جیانگسو حاضر نشد قرارداد جدیدی امضا کند و سونینگ که با لیگ برتر انگلیس بر سر از دست دادن حق پخش این مسابقات در چین دچار مشکلات حقوقی شده است، اخیراً به مقامات باشگاه اعلام کرد تمرکزش را روی صنعت خرده‌فروشی می‌گذارد و از دیگر بازارها دست می‌کشد.

ژانگ جیندونگاس، مالک سونینگ گفت: «ما باید توجه‌مان را معطوف زمین نبرد اصلی‌مان کنیم. ما کاملاً روی صنعت خرده‌فروشی تمرکز خواهیم کرد و صنایع بی‌ربط را بدون هیچ درنگی تعطیل می‌کنیم.»

شاندونگ لوننگ، فاتح جام حذفی چین هم سه هفته پیش به‌دلیل تأخیر در پرداخت دستمزد بازیکنان از لیگ قهرمانان آسیا کنار گذاشته شد. اگر جیانگسو نتواند مالک جدیدی پیدا کند، آنها هم از این مسابقات کنار خواهند رفت. جای شاندونگ در لیگ قهرمانان را شانگهای SIPG می‌گیرد که در فصل 2020 سوپرلیگ چین چهارم شد.

تیانجین تایگرز، دیگر تیم چینی هم در آستانه فروپاشی است. شرکت دولتی تیانجین تدا که مالک این باشگاه است، دست از سرمایه‌گذاری کشیده است. بازیکنان این باشگاه 10 ماه است که حقوق دریافت نکرده‌اند. این باشگاه از سال 1999 در لیگ چین حضور دارد.

همین سال گذشته بود که تیانجین تیانهای، رقیب تایگرز، که زمانی کاناوارو را به‌عنوان مربی و پاتو و اکسل ویتسل را به‌عنوان بازیکن داشت، اعلام ورشکستگی کرد. شو یوهوی، مالک سابق آنها دستگیر شد و به زندان افتاد و باشگاه از نظر مالی به بن‌بست رسید.

آنها البته حالا در دسته‌های پایین‌تر بازی می‌کنند اما از سوی دیگر، اولین باشگاه چینی که فاتح لیگ قهرمانان آسیا شد، یعنی لیائونینگ هم در سال 2020 به‌دلیل ناتوانی در پرداخت بدهی‌ها منحل شد.

مقامات فوتبال چین با وجود مقاومت هواداران به‌دنبال جلوگیری از گردش بی‌رویه پول در لیگ هستند. آنها اعلام کرده‌اند در آغاز فصل 2021 باشگاه‌های حرفه‌ای حق ندارند اسم اسپانسرهای‌شان را روی تیم‌های‌شان بگذارند و از لوگو آنها بهره ببرند، به این ترتیب باشگاه‌ها توان مالی کمتری پیدا خواهند کرد.

در دسامبر هم برای رشد و پرورش بازیکنان چینی و ممانعت از ایجاد حباب، سقف قیمت و دستمزد برای بازیکنان تعیین شد. رشد بازیکنان چینی در سال‌های گذشته خوب نبوده و این در حالی است که ژی جینپینگ، رئیس‌جمهوری چین، رویای آن را دارد که چین در سال 2050 قدرت اصلی فوتبال دنیا شود.

حالا بازیکنان خارجی سوپرلیگ چین بیشتر از 3میلیون یورو در سال دریافت نخواهند کرد و این سقف برای بازیکنان داخلی هم 5میلیون یوان (765هزار دلار) پیش از کسر مالیات است. باشگاه‌ها نمی‌توانند در مجموع بیش از 600میلیون یوان (74/91میلیون دلار) در سال به بازیکنان دستمزد بدهند و دستمزد بازیکنان خارجی یک باشگاه هم باید در مجموع 10میلیون یورو باشد. از سال 2017 هم انتقالات گران‌قیمت خارجی صددرصد مالیات داشته است و این پول برای پرورش بازیکنان جوان خرج می‌شود.

باشگاه‌های سوپرلیگ چین 10 برابر لیگ کره‌جنوبی و سه برابر لیگ ژاپن پول خرج می‌کنند اما تیم ملی چین بسیار عقب‌تر از این دو کشور است. به باور مقامات چینی، این حباب‌ها باعث می‌شود آینده فوتبال چین به مخاطره بیفتد.

آیا انحلال جیانگسو به این معناست که حبابی که در لیگ چین شکل گرفته بود دارد می‌ترکد و باشگاه‌های دیگر هم دچار مشکل خواهند شد؟ یا اینکه این هشداری است که نشان می‌دهد گام‌های درست به‌موقع برداشته نشده‌اند و باید هرچه سریع‌تر در این زمینه اقدام شود؟ تنها زمان پاسخ این سؤال را خواهد داد.

منبع: ESPN

هیچ‌کس به اندازه جورجینا رودریگس، کریستیانو رونالدو را نمی‌ستاید. همسر این ستاره پرتغالی درباره رابطه‌اش با او صحبت کرده و گفته این مهاجم یوونتوس در خانه چه کارهایی انجام می‌دهد و ورزش کردن آنها به چه ترتیب است. رودریگس در مصاحبه‌ای با نشریه ایتالیایی اسپورت‌ویک می‌گوید: «او اهل آشپزی کردن نیست. کل صبح‌ها را تمرین می‌کند و بعد هم حقش است که یک بشقاب داغ از غذایی که با علاقه درست شده باشد روی میز داشته باشد. ما یک آشپز داریم و بعضی وقت‌ها هم خودم آشپزی می‌کنم.» به‌جز پخت‌وپز، کارهای دیگری هم هستند که کریستیانو ترجیح می‌دهد خودش انجام ندهد تا به این ترتیب از خود مراقبت کرده باشد. جورجینا می‌گوید: «عوض کردن لامپ در خانه ما غیرممکن است، چون سقف خانه ما بسیار بلند است. اگر کریستیانو رونالدو بودید، حاضر می‌شدید لامپی که در ارتفاع شش‌متری زمین است را عوض کنید؟ بهتر است این کار را انجام ندهید. او از خودش مراقبت می‌کند تا در بهترین شرایط خود باشد. من بقیه کارها را انجام می‌دهم و اطمینان حاصل می‌کنم که همه چیز درست به پیش برود. من دوست دارم مراقب خانه و خانواده‌ام باشم.» این مدل اسپانیایی که متولد آرژانتین است از تمریناتی که با رونالدو در خانه انجام می‌دهد هم صحبت کرده است: «ما به‌صورت مشترک از باشگاه بدنسازی استفاده می‌کنیم چون خانه ما تنها یک باشگاه بدنسازی دارد. من از او چیزهای زیادی یاد گرفته‌ام. او به من یاد می‌دهد چطور ورزش کنم و به من انگیزه می‌بخشد. در نهایت شما بازتابی از چیزهایی هستید که می‌بینید و من هم او را می‌بینم. من قبلاً هم زندگی سالمی داشتم و ورزش می‌کردم اما حالا به لطف او حس حتی بهتری هم پیدا کرده‌ام. هرچه باشد، او کریستیانو رونالدو است. او الهام‌بخش من است.»

 

زلاتان ابراهیموویچ هفته بسیار پرکاری را در پیش دارد. مهاجم میلان مجبور است برای شرکت در فستیوال موسیقی «سن رمو» که با جدول زمانی تمرینش تداخل دارد، برنامه‌اش را عوض کند. میلان یکشنبه‌شب با رم بازی کرد تا بعد از سه هفته که به اسپتزیا و اینتر باختند و دو تساوی در لیگ اروپا برابر ستاره سرخ بلگراد به دست آوردند، نخستین پیروزی را دشت کنند.

بعد از آن زلاتان یک هفته غیرمعمول دارد. او دیروز با هم‌تیمی‌هایش در میلانلو تمرین کرد و امروز، جمعه و شنبه به‌تنهایی در سن رمو تمرین می‌کند در حالی که یک مربی و فیزیوتراپ از طرف باشگاه او را همراهی می‌کنند. مهاجم سوئدی باید فردا با اتومبیل به میلان برگردد تا در بازی تیم دوم جدول سری A برابر اودینزه که در ساعت 20:45 برگزار می‌شود، حضور داشته باشد. پنجشنبه دوباره در میلانلو تمرین می‌کند و بعد به سن رمو برمی‌گردد تا در آخرین بخش فستیوال حاضر شود و بعد یکشنبه پرواز می‌کند تا برای میلان در بازی در زمین هلاس ورونا به میدان برود.

در مجموع ابراهیموویچ 1162 کیلومتر در رفت‌وآمد بین میلان و سن رمو و همچنین پرواز به ورونا مسافت طی می‌کند. او در روزهای سه‌شنبه، پنجشنبه، جمعه و شنبه در جشنواره سن رمو حضور دارد در حالی که چهارشنبه و یکشنبه باید برای میلان بازی کند.

استفانو پیولی هیچ مشکلی با آمادگی بدنی مهاجمش ندارد و مطمئن است می‌تواند این برنامه غیرمعمول را مدیریت کند: «چند جلسه تمرین را از دست می‌دهد اما در بازی‌ها کنار ماست. اگر یک نفر باشد که بتواند این موضوع را مدیریت کند، خود او است.» گفته می‌شود حضور او در جشنواره هم اهداف تبلیغاتی دارد و هم اینکه قرار است در کنار سینیشا میهایلوویچ به اجرا بپردازد.

 

میکل آرتتا در لیست خوان لاپورتا برای هدایت بارسلونا قرار دارد.

کاتالان‌ها به‌زودی انتخابات ریاست باشگاه را برگزار خواهند کرد و لاپورتا یکی از گزینه‌های اصلی انتخابات است. او برنامه‌های بزرگی برای باشگاه در نظر دارد. در دوران قبلی حضور او بود که پپ گواردیولا سال‌های پرافتخاری را برای باشگاه رقم زد.

لاپورتا حالا آرتتا، مربی آرسنال را به‌عنوان جانشین رونالد کومان، مربی فعلی بارسلونا می‌بیند. کومان در تابستان مربی بارسا شد اما فصل چندان خوبی را پشت سر نمی‌گذارد و تیمش نیاز به خانه‌تکانی دارد. بسیاری او را مربی موقت بارسلونا می‌دانند، به‌ویژه پس از رفتن جوزپ ماریا بارتومئو، رئیس سابق باشگاه.

به نظر می‌رسد رئیس جدید مربی جدیدی هم به‌همراه خواهد آورد و لاپورتا که گواردیولا را مربی بارسلونا کرده بود، حالا آرتتا را زیر نظر دارد. ژاوی هرناندس، اسطوره بارسلونا قصد ندارد در تابستان به این تیم بیاید.

آرتتا در لاماسیا پرورش پیدا کرده و بیش از سه سال دستیار گواردیولا در منچسترسیتی بوده است. او در سیتی عالی کار کرد و عملکردش در آرسنال هم باعث جلب توجه بسیاری شده است.

زمانی که او مربی آرسنال شد، این تیم در میانه جدول دست‌وپا می‌زد اما او آنها را قهرمان جام حذفی و کامیونیتی شیلد کرد. آرتتا در این فصل چالش‌های سختی را متحمل شد اما فرهنگ باشگاه را دچار تحول کرده و همین باعث ستایش از او شده است.

آرتتا به‌دلیل علاقه به سبک گواردیولا، زیر نظر لاپورتا است.

 

پیروزی قاطع جیمز مقابل کری

دومین برد متوالی مدافع عنوان قهرمان فصل جاری رقابت‌های NBA پس از مقطع مأیوس‌کننده‌ای که در آن متحمل 4 شکست متوالی شده بود رقم خورد؛ آن هم به شیوه‌ای مقتدرانه. لس‌آنجلس‌لیکرز دیروز در سالن خانگی خود «استیپلزسنتر» توانست قهرمان سال‌های نه‌چندان دور رقابت‌ها، تیم گلدن استیت وریرز را به‌آسانی و با نتیجه 117 بر 91 از پیش‌رو بردارد تا بیست‌و‌چهارمین پیروزی در سی‌و‌پنجمین بازی‌اش در مرحله گروهی این فصل را رقم بزند و به لطف شکست رقیب همشهری یعنی کلیپرز، رده دوم جدول کنفرانس غرب را از لس‌آنجلس‌کلیپرز پس بگیرد. 

در ثبت این پیروزی، همچون دیگر بازی‌های قبلی که لیکرز آنتونی دیوس را در اختیار نداشت، امتیازآورترین بازیکن لبران جیمزی بود که در 24 دقیقه حضورش در زمین مسابقه 19 امتیاز گرفت، 4 پاس گل داد و 6 ریباند داشت. مارکیف موریس و الکس کاروسو، هر یک با 13 امتیاز و دنیس شرودر و کایل کوزما با 12 امتیاز دیگر نفرات امتیازآور قهرمان فصل گذشته NBA مقابل میهمان سانفرانسیسکویی بودند. 

در طرف مقابل برای گلدن‌استیتی که در سی‌و‌پنجمین بازی‌اش متحمل شانزدهمین شکست شد و اکنون در رده هشتم جدول کنفرانس غرب قرار دارد، اریک پاسکال با 18 امتیاز، یک پاس گل و 4 ریباند در 22 دقیقه حضور در میدان امتیاز‌آورترین بازیکن تیمش بود و پس از او استفن کری با 16 امتیاز، 7 پاس گل و 4 ریباند و کلی اوبر با 14 امتیاز، یک پاس گل و 5 ریباند امتیازآورترین بعدی گلدن‌استیت بودند.

لیکرز که به‌جز کوارتر آخر در سایر کوارترهای بازی بهتر از میهمانش امتیاز گرفت، هم در پرتاب‌های سه امتیازی هم در امتیازگیری زیر سبد و در منطقه پرتاب عملکرد بهتری نسبت به گلدن‌استیت داشت. در حالی که جیمز و یارانش 40 تا از 85 پرتاب‌شان در زیرسبد و منطقه پرتاب (0/47درصد) و 11 تا از 31 پرتاب‌شان پشت قوس امتیاز گرفتند (5/35درصد)، گلدن‌استیتی‌ها که پس از سه پیروزی متوالی تن به شکست دادند، از 86 پرتاب دو امتیازی 35 مورد و از 34 پرتاب سه امتیازی‌شان تنها 8 مورد را داخل سبد انداختند.

 

 

ویرانگری جیانیس به نفع لیکرز

سریال باخت‌های یکی در میان تیم بسکتبال لس‌آنجلس‌کلیپرز در یکی دو هفته اخیر NBA، با باخت این تیم در خانه میلواکی باکس ادامه پیدا کرد. 

کلیپرز که از 28 بهمن نتوانسته‌ دو پیروزی متوالی کسب کند، دیروز میهمان میواکی باکس بود و این بازی را که تنها در کوارتر سومش بیشتر از حریف خود امتیاز گرفت، با نتیجه 105 بر 100 باخت. 

این دوازدهمین باخت کلیپرز در سی‌و‌ششمین بازی‌اش در این فصل از NBA بود که سبب شد این تیم پایین‌تر از رقیب همشهری‌اش لس‌آنجلس‌لیکرز در رده سوم جدول کنفرانس غرب قرار بگیرد همچنین ششمین شکست در دوازدهمین بازی خارج از خانه کلیپرز در طول فصل گروهی بود که مطابق انتظار، ستاره یونانی میلواکی بیشترین نقش را در رقم خوردن آن داشت. 

جیانیس آنتتوکونمپو برای میلواکی باکس 36 امتیاز کسب کرد، 14 ریباند داشت و اگر 5 پاس گل دیگر هم می‌داد، تریپل دابل خود را تکمیل می‌کرد. پس از او کریس میدلتون با 19 امتیازی که در 33 دقیقه حضورش در زمین مسابقه گرفت و دانته دی‌وینچنزیو با 11 امتیاز، بهترین بازیکنان میلواکی باکس از حیث کسب امتیاز بودند. باکس با کسب بیست‌و‌یکمین پیروزی در سی‌و‌چهارمین بازی خود، اکنون تنها تیم‌های فیلادلفیا سونی سیکرز (22 پیروزی در 34 بازی) و بروکلین نتس (22 پیروزی در 35 بازی) را بالاتر از خود می‌بیند. این پنجمین برد متوالی میلواکس باکس بود که در 4 مسابقه قبلی‌اش تیم‌های اوکلاهاما سیتی تاندر، ساکرامنتو کینگز، مینه‌سوتا تیمبرولوز و نیواورلینز پلیکانز را شکست داد.

اما برای کلیپرز هم کاوی لناردی که در 37 دقیقه بازی‌اش 25 امتیاز کسب کرد، پل جورج با 16 امتیاز و سرژ ایباکا که 15 امتیاز گرفت، امتیازآورترین بازیکنان بودند.