جیمز اولی

 

آنچه قرار بود یک مبارزه جذاب برای حضور در جمع چهار تیم اول جدول لیگ برتر باشد، با تساوی بدون گل خاتمه یافت تا مشخص شود چرا چلسی و منچستریونایتد در تابستان پیش‌رو رقابت سختی برای امضای قرارداد با ارلینگ هالند خواهند داشت. آن جدال بیرون زمین احتمالاً خیلی تماشایی‌تر از این بازی سرد در استمفوردبریج باشد.

در واقع بعد از تصمیم بحث‌برانگیز داور در دقیقه 14، هیچ‌یک از دو تیم آنقدر خوب نبودند که ادعا کنند باید برنده این بازی می‌شدند. در برنامه هر دو برای این بازی درجه‌ای از احتیاط وجود داشت ضمن اینکه هر دو ضعف‌های آشکاری در خط حمله داشتند.

یونایتد بهترین خط حمله لیگ برتر را دارد، 53 گلی که تیم اوله‌گونار سولشر زده، یکی بیشتر از صدرنشین دست‌نیافتنی این رقابت‌ها منچسترسیتی است که برنامه‌ریزی برای جشن قهرمانی را از همین حالا که با 12 امتیاز اختلاف در صدر قرار گرفته می‌تواند شروع کند، اما شیاطین سرخ در این فصل پنج تساوی بدون گل برابر بیگ سیکس یا همان شش تیم قدرتمند جزیره به ثبت رسانده است.

آخرین گل آنها در جریان چنین مسابقاتی، گل دیرهنگام اسکات مک تامینای در 18 اسفند سال گذشته به منچسترسیتی است و بعد از آن 720 دقیقه گذشته است. این یعنی با تمام قدرت هجومی تیم که توسط برونو فرناندز رهبری می‌شود، یونایتد به یک مهاجم تراز اول نیاز دارد که بتواند در چنین بازی‌هایی برایش گل بزند.

سولشر بعد از آخرین بازی بدون گل تیمش گفت: «مطمئناً ما به اندازه کافی گل نمی‌زنیم. درست است که کلین‌شیت خوبی داشتیم اما همانطور که قبلاً گفتم گام بعدی برای ما بردن چنین بازی‌هایی است که با زدن گل‌های سه امتیازی محقق می‌شود. در یک‌سوم دفاعی حریف کیفیت لازم را نداشتیم، پیشرفت می‌کنیم.»

هنوز این امید وجود دارد که راه‌حل از درون خود تیم پیدا شود. یک سال قبل، سولشر گفت میسون گرینوود 18ساله اگر در بازی فیزیکی خود پیشرفت کند، می‌تواند یک شماره 9 کامل باشد. سؤال این است که آیا یونایتد می‌تواند صبر کند؟ بعد از یک ساعت از بازی، آنتونیو رودیگر در یک نبرد فیزیکی توپ را از زیر پای گرینوود زد، نه آنطور که جریمه شود و نگاه‌های مایوسانه بازیکن تیم ملی انگلیس به کمک‌داور نزدیک در آن صحنه بی‌فایده بود.

گرینوود خیلی بااستعداد است و می‌توانست در این بازی گل بزند اما به اندازه کافی نتوانست خودش را تحمیل کند تا از تعویض شدن با آنتونی مارسیال نجات یابد؛ بازیکنی که پیراهن شماره 9 منچستریونایتد را می‌پوشد و بیش از اندازه هم فرصت برای خودنمایی یافته بدون آنکه واقعاً قانع‌کننده باشد.

رشفورد کیفیت بازی مرکز خط حمله را دارد اما همچنان مایل است از سمت چپ حرکتش را آغاز کند در حالی که ادینسون کاوانی -که این بازی را به‌دلیل مصدومیت از دست داد- کمک زیادی کرده و هفت گل زده، در بازی‌ها تأثیرگذار بوده و انتظار می‌رود برای دومین فصل در اولدترافورد بماند اما او 34ساله است.

بنابراین آوردن بازیکنی که تا مدت‌ها به تیم کمک کند، ضروری است و هالند که تیرماه 21ساله می‌شود، مورد توجه سراسر اروپاست. در دسترس بودن او را شانس بوروسیادورتموند برای کسب سهمیه لیگ قهرمانان تعیین می‌کند اما یونایتد، من‌سیتی و چلسی از جمله چند تیم معدودی هستند که توان پرداخت مبلغ 150میلیون پوند مورد تقاضای دورتموند در این بازار متأثر از شیوع کرونا را دارند.

آبی‌ها این فصل 220میلیون پوند هزینه کردند اما آوردن مهاجم نروژی همچنان برای رومن آبراموویچ میسر است؛ بازیکنان خوبی آمده‌اند اما جای خالی یکی مثل هالند در تیم توماس توخل کاملاً احساس می‌شود. الیویه ژیرو نقش کاوانی را با تأثیرگذاری بیشتر اجرا می‌کند اما مهاجم فرانسوی یک روز تعطیل را پشت سر گذاشت و در مجموع تنها 9 پاس در نیمه زمین یونایتد داشت. ژیرو 25 دقیقه به پایان تعویض شد تا کریستین پولیشیچ در کنار حکیم زیاش که خودش بعداً جای خود را به تیمو ورنر داد، بازی کند. ریس جیمز که بین دو نیمه به زمین آمد، یک شوت خوب زد که به‌وسیله لوک شاو دفع شد تا درخشان‌ترین لحظه چلسی رقم بخورد.

پیشرفت ورنر با توخل قابل توجه بوده در حالی که کای هاورتز گزینه دیگری در خط حمله است اما فاصله زیادی است بین این دو و مهاجمی تراز اول که سرنوشت یک بازی را تعیین می‌کند. دقیقاً این همان جایی است که دو تیم می‌خواهند باشند. پرکردن فاصله با سیتی در قله لیگ برتر باید هدف اصلی چلسی و منچستریونایتد در فصل بعد باشد. شکست دادن پپ گواردیولا و تیمش برای هالند این تابستان می‌تواند یک گام بزرگ به سوی این هدف باشد.

منبع: ESPN