در بیانیه‌ای پس از شکست در انتخابات فدراسیون مطرح کرد

هاشمی: اصول اخلاقی را فدای پیروزی در انتخابات فوتبال نکردم

نامزد ریاست فدراسیون فوتبال بعد از برگزاری انتخابات و ناکامی در کسب کرسی ریاست، بیانیه‌ای خطاب به اعضای مجمع صادر کرد. کیومرث هاشمی، نامزد انتخابات فدراسیون فوتبال در این بیانیه نوشت:

«بسمه تعالی

اعضای محترم مجمع انتخاباتی فدراسیون فوتبال جمهوری اسلامی ایران

با اهدای سلام؛

حضور در انتخابات فدراسیون فوتبال، فرصت ارزشمندی برای اینجانب فراهم نمود که از نزدیک شما بزرگواران را ملاقات نموده و مشکلات و چالش‌های فوتبال ایران را از زبان شما عزیزان بشنوم و از زاویه‌ای نزدیک‌تر درک کنم. برای کسی که بیش از دو دهه در بالاترین سطوح ورزش کشور خدمت نموده و شأنی جز خدمت به مردم برای خود قائل نیست، این حضور چیزی جز ادای تکلیف نبود و از این منظر خداوند بزرگ را شاکرم که اینجانب را در این برهه حساس یاری نمود و مشیت خود را به نحوی رقم زد که بار سنگین مسئولیت بر دوش بزرگوار دیگری قرار گیرد.

در همین راستا بر خود لازم می‌دانم از همه اعضای مجمع، چه عزیزانی که به بنده رأی دادند و چه بزرگوارانی که رأی ندادند تشکر کنم. معتقدم راه توسعه فوتبال ایران از مجمع فدراسیون می‌گذرد و از این رو باید به رأی و نظر مجمعی که تصمیم گیرنده نهایی فوتبال ایران است احترام گذاشت. رویکردی که بنده تلاش نمودم از همان بدو ورود به عرصه انتخابات مورد توجه قرار دهم و هرگز اصول اخلاقی خود را فدای پیروزی در انتخابات نکنم.

در پایان بار دیگر برای رئیس و هیأت رئیسه منتخب فدراسیون آرزوی موفقیت می‌کنم و امیدوارم فوتبال ایران در مسیر توسعه و موفقیت پایدار قرار گرفته و زمینه رضایتمندی مردم شریف ایران که بی‌تردید لایق بهترین خدمتگزاران هستند را فراهم کند. ان‌شاء‌الله

کیومرث هاشمی - ۱۳/۱۲/1399»

هاشمی در دور نخست رأی‌گیری‌ برای تعیین ریاست فدراسیون فوتبال، ۲۴ رأی کسب کرد و همراه با عزیزی‌خادم راهی دور دوم شد اما در این مرحله با کسب ۳۸ رأی از حضور در پست ریاست فدراسیون فوتبال بازماند. عزیزی خادم با ۴۹ رأی رئیس فدراسیون فوتبال شد.

 

 

اساسنامه فدراسیون فوتبال درباره نواب رئیس چه می‌گوید؟

بعد از انتخابات 10 اسفندماه و انتخاب شهاب‌الدین عزیزی خادم به عنوان رئیس فدراسیون فوتبال، او از حیدر بهاروند به عنوان نایب رئیس خود نام برد. این در حالی است که به دلیل انصراف منصور قنبرزاده (نایب رئیس پیشنهادی اول) و عدم تأیید صلاحیت حیدر بهاروند (نایب رئیس پیشنهادی دوم) رأی‌گیری در این دو بخش در مجمع انجام نشد. در این بین تنها شهره موسوی به عنوان نایب رئیس سوم در مجمع حضور داشت و رأی آورد.

پس از اظهارنظر عزیزی خادم مبنی بر اینکه بهاروند نایب رئیس او خواهد بود، سایت فدراسیون فوتبال قسمت معرفی مدیران و اعضای هیأت رئیسه خود را به‌روز‌رسانی و نام و مشخصات و تصاویر سکانداران جدید فدراسیون را اعلام کرد. در این بخش تصویر نام حیدر بهاروند به عنوان سرپرست نایب رئیسی دوم فدراسیون و رئیس سازمان لیگ به چشم می‌خورد، آن هم در حالی که برای این بخش در مجمع رأی‌گیری صورت نگرفته و اساسنامه هم چیز دیگری می‌گوید.در بند ٧ ماده ٣٣ اساسنامه فدراسیون فوتبال آمده است: «در صورتی که یکی از پست‌ها یا تا 50 درصد پست‌های هیأت رئیسه بلاتصدی شود، هیأت رئیسه، شخص یا اشخاص دیگری را برای تصدی پست مذکور تا هنگام برگزاری مجمع عمومی بعدی، جایگزین می‌نماید تا در مجمع عمومی بعدی شخص یا اشخاصی به عنوان جایگزین برای مدت باقی مانده، انتخاب شوند.»

این بند از اساسنامه به صراحت اعلام می‌کند که اگر قرار باشد برای پست‌های نایب رئیسی اول و دوم تصمیمی گرفته و فردی انتخاب شود، این کار باید با نظر و تصمیم هیأت رئیسه فدراسیون صورت گیرد در حالی که چنین اتفاقی رخ نداده و بهاروند بدون برگزاری جلسه و تصمیم‌گیری 7 عضو هیأت رئیسه، برای این مسئولیت انتخاب شده است. حال سؤال این است که این کار باید در چه مدت زمانی انجام شود؟

در بند 4 ماده 26 اساسنامه فدراسیون فوتبال آمده است: «بعد از انتخابات رئیس، مجمع عمومی باید در مورد نامزدهای معرفی شده توسط رئیس برای پست‌های نایب رئیس اول، دوم و سوم رأی‌گیری کند. برای انتخاب نواب رئیس، کسب اکثریت (بیش از 50 درصد) آرای معتبر مأخوذه مورد نیاز است. اگر مجمع عمومی یک یا چند نفر از این نامزدها را با اکثریت (بیش از 50 درصد) انتخاب نکند، رئیس باید نامزد یا نامزدهای دیگر را حداکثر ظرف مدت سه ماه از تاریخ خاتمه مجمع عمومی جهت انتخاب به مجمع عمومی معرفی نماید. متعاقباً هیأت رئیسه باید یک مجمع عمومی انتخاباتی فوق‌العاده برگزار نماید.»در واقع این بدان معنی است که تا تاریخ 10 خرداد 1400 باید مجمع جدیدی برگزار شود و در‌باره نواب رئیس اول و دوم، تصمیم‌گیری به عمل آید.

گزارش

بهناز میرمطهریان  @mirmotaharian

 

موضوع واکسیناسیون ورزشکاران پیش از حضور در مسابقات از زمانی شروع شد که کمیته برگزاری مسابقات المپیک بحث واکسیناسیون ورزشکاران را به عنوان یکی از سناریوهای برگزاری رقابت‌ها مطرح کرد. این رویکرد اما بعد از بررسی‌های بیشتر تغییر کرد. بسیاری از ورزشکاران زیر بار تزریق واکسن نمی‌رفتند و حرف‌شان این بود که نمی‌دانند بدن‌شان به واکسن چه واکنشی نشان خواهد داد و به همین خاطر نمی‌توانند چنین ریسکی را بپذیرند. بار دیگر قائم مقام کمیته بین‌‌المللی المپیک نتیجه آخرین بررسی‌ها را به این شکل مطرح کرد که اصلاً واکسن کرونا برای ورزشکاران المپیک توکیو اجباری نیست. ضمن اینکه قرار است جلسه دیگری در هفته‌های آینده برگزار شود و تصمیم‌گیری تازه‌ای برای برگزاری این رقابت‌ها انجام شود.

این سردرگمی البته در فوتبال هم وجود دارد. با این تفاوت که «داتو ویندزور جان» دبیرکل کنفدراسیون فوتبال آسیا، از همان دی ماه که بحث برنامه‌ریزی برای برگزاری لیگ قهرمانان آسیا در سال 2021 مطرح بود، در این رابطه گفت: «این موضوع دشوار است. هر کشوری برای مقابله با کرونا سیستم واکسیناسیون خاص خودش را دارد. واکسینه کردن تیم‌ها به خود کشورها سپرده شده است و ما به هیچ‌وجه آن‌ را تحمیل نخواهیم کرد.»

با این حال اما با نزدیک شدن به برگزاری رقابت‌ها، این سؤال مطرح می‌شود که FIFA و AFC در نهایت چه تصمیمی در زمینه واکسینه کردن فوتبالیست‌ها پیش از حضور در مسابقاتی چون لیگ قهرمانان آسیا یا مسابقات مقدماتی جام جهانی خواهند داشت؟ آیا به تازگی دستورالعمل تازه‌ای در این رابطه برای باشگاه‌ها یا فدراسیون‌ها ارسال شده است؟ یا تجربه برگزاری لیگ قهرمانان به صورت متمرکز در قطر، کافی است که آنها بخواهند در سال جدید هم مسابقات را به همان شیوه برگزار کنند؟

توحید سیف‌برقی، رئیس کمیته پزشکی فدراسیون فوتبال درباره موضع AFC درباره آخرین تصمیم‌های اخذ شده درباره واکسیناسیون فوتبالیست‌ها پیش از لیگ قهرمانان آسیا به خبرنگار ایران ورزشی می‌گوید: « AFC برای واکسیناسیون بازیکنان تیم‌های فوتبال مختلف در قاره، پروتکل خاصی ندارد. اینکه برخی کشورها واکسن می‌زنند یا نه در حال حاضر برای AFC مهم نیست. بلکه آنچه اهمیت دارد، تست‌های PCR است که در جریان مسابقات، هر سه تا شش روز انجام می‌شود. به همین خاطر فعلاً موضوع واکسن به صورت دستورالعمل برای هیچ باشگاهی و هیچ کشوری ارسال نشده است.»

او همچنین توضیح می‌دهد: «ضمن اینکه در مسابقات سال گذشته غرب آسیا که من و سایر همکارانم حضور داشتیم و همچنین مسابقات مقدماتی جام ملت‌های آسیا که حضور خواهیم داشت، قانون همان قانون تست کرونا است و تست‌گیری برای تیم‌ها باید هر سه تا شش روز در کشور میزبان انجام شود.»

این موضوع درباره حضور تیم ملی در مسابقات مقدماتی جام جهانی هم صدق می‌کند و FIFA هم هیچ اصراری به تزریق واکسن ندارد: «برای مقدماتی جام جهانی هم فعلاً پروتکل به همین ترتیب است. مگر اینکه در ماه‌های آینده پروتکل‌های جدیدی ارائه شود اما فعلاً پروتکل‌ها همین است.»

عکس‌العمل‌های متفاوتی که بدن افراد به واکسن کرونا نشان داده است، باعث شده که ورزشکاران تزریق واکسن پیش از حضور در رقابت‌های بزرگ ورزشی را نوعی ریسک بدانند و حاضر به تن دادن به آن نباشند. این البته جدا از سیاست‌های متفاوتی است که کشورهای مختلف برای واکسیناسیون افراد دارند که خود بحثی جداگانه به حساب می‌آید.

علاوه بر این موضوع ناسازگاری برخی مکمل‌های ورزشی با واکسن کرونا هم در برخی رشته‌های ورزشی مطرح می‌شود که هنوز پزشکان درباره آن به نظر قطعی نرسیده‌اند و همین موضوع باعث می‌شود که موضوع واکسینه شدن ورزشکاران فعلاً منتفی باشد. هرچند که شاید این تصمیم هم تا پیش از برگزاری مسابقات تغییر کند.

حدود سی سال از تولد ورزش جذاب و مفرح هندبال ساحلی در جزیره دی پونزا در جنوب ایتالیا و حدود بیست سال از زمان ورود آن به ایران می‌گذرد. در دهه هفتاد خورشیدی با ورود این ورزش به کشورمان، هندبال ساحلی توانست اکثریت قریب به اتفاق هندبالیست‌های کشور در بخش سالنی و حتی ورزشکاران در سایر رشته‌ها را مجذوب خود کند.

این ورزش نوپا در کمتر از پنج سال از زمان ورودش به ایران دارای رقابت‌های قهرمانی کشور به صورت منظم و منسجم شد. جاذبه‌های هندبال ساحلی آنچنان هندبالیست‌ها را مسحور خود کرد که حتی استان‌های غیر ساحلی همچون اصفهان و یزد نیز در همان سال‌ها به قدرت‌های هندبال ساحلی و پیشگامان این ورزش جذاب بدل شدند که البته این رویه در بخش زنان نیز برقرار شد.

اولین دوره رقابت‌های هندبال ساحلی زنان کشور در سال۱۳۹۴ و به میزبانی بندرعباس برگزار گردید. در آن رقابت‌ها که با حضور هفت تیم از استان‌های هرمزگان، اصفهان، بوشهر و خوزستان برگزار شد، در فینال آن رقابت‌ها دو تیم ذوب‌آهن و هیأت هندبال اصفهان مقابل هم صف‌آرایی کردند که دربی اصفهانی‌ها در بندرعباس با برتری دو بر یک تیم هیأت هندبال اصفهان به پایان رسید تا یک استان غیرساحلی به عنوان نخستین قهرمان مسابقات هندبال ساحلی زنان ایران لقب بگیرد. در دیدار رده‌بندی نیز تیم زنان بندرعباس توانست تیم دانشگاه آزاد شاهین شهر را شکست دهد و در جایگاه سوم قرار گیرد.

دومین دوره مسابقات هندبال ساحلی زنان کشور بار دیگر در پارک ساحلی غدیر بندرعباس و در اسفند ۹۶ با حضور هشت تیم برگزار شد. در این رقابت‌ها بار دیگر تیم هیأت هندبال اصفهان با دبل قهرمانی جام را به دیار زاینده‌رود برد و تیم‌های نایبند بندرعباس مقام دوم و فولاد مبارکه سپاهان مقام سوم را کسب کردند. تیم هندبال ساحلی تهران نیز که برای نخستین بار در این رقابت‌ها شرکت کرده بود در جایگاه چهارم قرار گرفت.

سومین دوره رقابت‌های هندبال ساحلی زنان کشور در اسفند ۹۷ به میزبانی مجدد بندرعباس با حضور   ۱۳ تیم، شاگردان سعیده قدرتی که اکثراً از نسل طلایی هندبال زنان ایران در تیم ملی هندبال سالنی کشورمان بودند با اتکا به هوش بالای هندبالی خود و با وجود تجربه ناچیز ساحلی با کنار زدن قدرت‌های سنتی هندبال ساحلی ایران با اقتدار و بدون شکست عنوان قهرمانی را کسب کردند.

ترکیب طلایی دور سوم رقابت‌ها متشکل از هانیه لک درون دروازه، ساناز رجبی، مینا وطن‌پرست، مژگان قهرمانی، عارفه حقیقت، راضیه جانباز و سایر بازیکنان جوان تیم در آن رقابت‌ها آنچنان تاکتیکی و چشم‌نواز تور دروازه حریفان را به لرزه در می‌آوردند که کارشناسان هندبال ساحلی لقب قدرت نوظهور هندبال ساحلی زنان ایران را به آنها نسبت دادند.

و اما چهارمین دوره رقابت‌های هندبال ساحلی زنان ایران در حالی از هفدهم اسفندماه در بندرعباس برگزار خواهد شد که تیم هندبال سالنی اشتادسازه مشهد دو هفته پیش توانست برای دومین سال متوالی مقام قهرمانی لیگ برتر هندبال ایران را کسب کند.

دختران اشتادسازه آنچنان تشنه قهرمانی در دنیای هندبال هستند که سالنی و ساحلی برای آنها محلی از اعراب ندارد. آنها عزم خود را جذب کرده‌اند که با همان ترکیب دور قبلی رقابت‌های ساحلی این بار در قالب تیم اشتاد‌سازه مشهد بار دیگر عنوان قهرمانی را در هندبال ساحلی کسب کنند.

به نظر می‌رسد اشتادسازه با وجود ملی‌پوشان سالنی کشورمان که همواره با مربیگری نشمین شافعیان در هندبال سالنی عنوان قهرمانی را کسب می‌کنند، در هندبال ساحلی نیز چاره‌ای جز کسب یکی از عناوین سه‌گانه و ترجیحاً قهرمانی را ندارند. این تیم آنقدر منسجم و باانگیزه است و آنچنان روحیه و شخصیت قهرمانی در آن دمیده شده است که دست‌کم تا پنج سال دیگر عرصه را بر هر تیمی تنگ خواهد کرد.

همین هفته بود که انتخابات فدراسیون فوتبال بعد از آن همه حاشیه‌ و انتظار به پایان رسید. سرانجام میان چهار نامزد حاضر در این انتخابات، تکلیف صندلی ریاست فدراسیون فوتبال مشخص شد و ریاست برای مدت چهار ‌سال به شهاب‌الدین عزیزی خادم سپرده شد. گفت‌وگوی ایران ورزشی با کاظم اولیایی درباره انتخاب شهاب‌الدین عزیزی خادم به عنوان رئیس جدید فدراسیون فوتبال و آینده فوتبال ایران پیش روی شما قرار دارد…

 

به نظر شما انتخابات سالم برگزار شد؟

 خوشبختانه انتخابات خوبی برگزار شد. هر چهار نامزد در انتخابات حضور داشتند و آنها از تمام اتفاقات مطلع بودند. انتخابات به دور دوم کشید و دور دوم هم به نحو احسن اجرا شد، قطعاً با این انتخابات بدون حاشیه‌ای که برگزار شد اعتبار فوتبال ایران در کنفدراسیون فوتبال آسیا و فیفا بیشتر می‌شود.

با توجه به مشکلات مالی که فدراسیون دارد آیا رئیس جدید می‌تواند بر این مشکلات فائق آید؟

 چیره شدن بر تمام مشکلات فدراسیون بخصوص مشکل مالی، بستگی به پشتکار و اجرای برنامه‌های دقیق دارد. عزیزی خادم هم حتماً این توانایی را داشته که در این انتخابات شرکت کرده و برنده آن شده است. البته من به برنامه‌های عزیزی خادم ایمان دارم کما اینکه او باید در فوتبال درآمدزایی کند تا بلکه بتواند بر مشکلات مالی فوتبال که این روزها در واقع بحران اصلی فدراسیون فوتبال هم نامیده می‌شود چیره شود.

پس می‌توان گفت کابینه عزیزی خادم بر اساس شایستگی انتخاب می‌شود؟

 نه تنها من، بلکه هیچ شخصی نمی‌تواند درباره این موضوع صحبت کند چرا که وقتی هنوز نواب رئیس و اعضای کابینه رئیس جدید معرفی نشده‌اند چطور می‌توان در ‌مورد این موضوع صحبت کرد. اتفاقاً اکثر طرفداران فوتبال هم علاقه‌مند به این هستند که رئیس جدید اعضایش را معرفی کند.

رئیس جدید می‌تواند ناجی بهتری برای تیم ملی فوتبال باشد؟

رئیس جدید به تنهایی نمی‌تواند برنامه‌هایش را به طور دقیق و صحیح اجرا کند، طرفداران فوتبال، صاحب‌نظران، کارشناسان و اعضای جدید فوتبال همه باید دست به دست هم بدهند و به رئیس جدید کمک کنند تا او هم برنامه‌هایش را خوب اجرا کند و به فوتبال برسد. تیم ملی کشورمان برای صعود به جام جهانی چهار بازی پیش‌رو دارد. بهتر است اعضای جدید فدراسیون فوتبال هر چه زودتر یک کمیته را تشکیل بدهند و برنامه دقیقی برای پیشبرد تیم ملی طراحی کنند. البته سوا از اجرای برنامه‌های تیم ملی، فدراسیون باید برنامه‌هایش را از لحاظ ساختاری بر مبنای اساسنامه فیفا اصلاح کند و از طرف دیگر دولت هم باید از لحاظ مالی فدراسیون را حمایت کند.

وصال روحانی

 

اولین باوری که باید در جامعه فوتبال پس از 15 سال حاکمیت افکار علی کفاشیان و همراهان وی به وجود آمده باشد، لزوم رویکرد به ایده‌هایی کاملاً متفاوت و کنار گذاشتن فرمول‌هایی است که طی مدت مذکور توسط افراد فوق به کار گرفته شد.قطعاً گروه مذکور هر کاری از دست‌شان برمی‌آمد برای بهروزی فوتبال انجام دادند اما حاصل کارشان کافی نبود. ما در صحنه مسابقات و در عرصه کسب جام‌های بزرگ به کلی ناکام بودیم. کرسی‌های‌مان در «AFC» از دست رفت، شکایات از باشگاه‌های خطاکار ما در فیفا فزون بر حد شد و بازی سیاسی با عربستان در زمینه میزبانی‌ها را باختیم. مهدی تاج چیزی فراتر از کفاشیان از آب درنیامد و پایان محتوم وی قرارداد اسفباری بود که با مارک ویلموتس بسته شد. قراردادی که ماه‌ها است ادارات سیاسی کشور می‌کوشند تبعات تلخ آن را جمع کنند اما این امر به سبب عمق ایرادات موجود امکانپذیر نمی‌شود.

در چنین فضایی است که فدراسیون‌نشینان انتظار دارند مردم باور کنند با روی کار آمدن شهاب‌الدین عزیزی‌خادم در این نهاد رفع کنند مسائل فوق خواهد بود و فوتبال را به اعتلای مجدد خواهد رساند. خود عزیزی‌ خادم هم در مصاحبه تلویزیونی طولانی دوشنبه شب خود در «شبکه 3» بارها وعده داد که مشکلات را حل کند و به دفعات مدعی شد که راهکارها را می‌شناسد اما باید پرسید اهرم‌های یک پیشرفت واقعی چیست و اگر اعضای گروه کفاشیان که عزیزی خادم جزء و عضوی از آن بوده، این ساز و کارها را می‌شناسند، چرا پیش‌تر آنها را به اجرا نگذاشته‌اند و به چه سبب باید باور داشت که رئیس جدید اجرا کننده بهتری در این زمینه خواهد بود، بخصوص که وی محصول کامل همان عصر و همان آدم‌هایی است که فضای غیرمطمئن فعلی را آفریده‌اند.

فوتبال هر از چندگاه به ساز و کارهایی نیاز پیدا می‌کند که به کلی متفاوت با ابزار قبلی‌اش بوده باشد و اگر اینچنین نبود بشر در تمامی شئون زندگی‌اش در همان سطح گذشته و با همان دستاوردها باقی می‌ماند و نیازی به تغییر احساس نمی‌کرد. فوتبال شاید مصداق کامل زندگی و سیاست و اجتماع نباشد اما برتابنده درجه اول آنها است و هر چند سال یک بار به اصولی برای حرکت به سمت جلو نیاز پیدا می‌کند که بسیار متفاوت با اهرم‌های قبلی است. اگر همیشه یکسری آدم خاص تشخیص‌ دهنده چنین الزام‌هایی بودند و سران یک فدراسیون قادر بودند به اندازه تمامی عمرشان یک ورزش را اداره کنند شاهد این همه تغییر در سطح جهان در ترکیب و بافت فدراسیون‌ها نمی‌بودیم. حتی در فوتبال آلمان که به ثبات چشمگیر در سطح مدیریت و تکیه به فرمول‌ها و سیستم‌ها معروف است و آدم‌ها را فقط عامل اجرای سیستم‌ها و نظارت بر عملکرد بهتر آنها می‌انگارد به طور متوسط هر 15 سال یک بار رؤسا را عوض می‌کنند تا افراد ناظر بر حسن اجرای سیستم‌ها آدم‌هایی مدرن‌تر، به روزتر و قدری جوان‌تر باشند.

نزد ما اینطور نیست و هنوز که هنوز است می‌خواهیم با همان گروه کفاشیان و تاج به حرکت خود ادامه بدهیم. کفاشیان آدم سالمی بود و هست اما به هیچ روی یک مدیر متخصص و اهل فن و مناسب برای فوتبال نبود و تاج که فوتبال را بهتر از کفاشیان می‌شناخت، در روابط بین‌الملل ضعیف عمل کرد. وابستگان و همراهان آنها شامل بهاروند، ترابیان، اصفهانیان، ممبینی، بهروان و البته اسلامیان و عزیزی خادم نیز بهتر از آنها عمل نکردند و ما همیشه از ماجراهای روز فوتبال قاره و جهان و اهرم‌های مدرن دور بودیم و سلسله ارتباطات لازم را نمی‌شناختیم و دور خودمان چرخ می‌زدیم و با همان آدم‌ها و همان ایده‌ها در جست‌وجوی حل معضلاتی بودیم که حل و رفع‌شان آدم‌های متفاوت‌تر، برجسته‌تر و حاذق‌تری را می‌طلبید. در نتیجه چرا اینک تصور می‌کنیم که آدمی از همان گروه می‌تواند آن مشکلات را حل کند و فوتبال ما را به جایگاهی بالاتر برساند، سؤالی است که پاسخ آن نامشخص می‌نماید و نه فقط ابهام‌های قبلی را کمتر نمی‌کند بلکه فزونی هم می‌بخشد. نباید تصور کرد که «فوتبالی»‌های نامداری مثل علی کریمی، مهدی مهدوی‌کیا، وحید هاشمیان، جواد نکونام، حمید استیلی و البته علی دایی به محض رسیدن به ریاست فدراسیون معجزه خواهند کرد و مسائل موجود را از میان خواهند برد و فوتبال ما دوباره به اوج خواهد رسید و نوار ناکامی‌های چند دهه‌ای قطع خواهد شد اما مادمی که لزوم تغییراتی اساسی را نپذیریم و به کارهای روبنایی اکتفا کنیم، از وضعیت ناهنجار و سست فعلی تکان نخواهیم خورد. مثل این می‌ماند که به ما بگویند خانه قدیمی و مستعمل است که سال‌ها از احداث آن می‌گذرد از ریشه سست شده و در آستانه فروپاشی است و زیربنای آن مستهلک شده و ما به جای ترمیم آن ریشه‌ها و تقویت زیرساخت‌ها درصدد ترمیم و زیباسازی روبنا و چهره بیرونی خانه باشیم و آن را بزک کنیم و چهره‌اش را جذاب سازیم بدون اینکه پایه‌های ویران شده خانه را محکم کنیم. بیم آن می‌رود که تغییر تازه در فدراسیون فوتبال چیزی از همین دست باشد بخصوص که همان آدم‌های همیشگی در جلوی صف دیده می‌شوند و تعداد و حجم شعارها چنان زیاد و حرف‌ها آنقدر تکراری است که لاجرم به این نتیجه می‌رسید که سنگ بزرگ علامت نزدن است.

 روزنامه رکورد پرتغال:

طارمی به دنبال التیام زخم‌ها