دوئل ایرانی‌ها به تساوی رسید

درخشش عابدزاده حسرت علیپور

در یکی از مسابقات هفته بیست و یکم لیگ برتر پرتغال، تیم پورتیموننسه که همانند دیدار قبل جعفر سلمانی را روی نیمکت داشت، در استادیوم مونیسیپال دِ پورتیمائو به مصاف ماریتیمو رفت که این تیم امیر عابدزاده و علی علیپور را به طور همزمان در ترکیب خود می‌دید. ماریتیمو پس از اینکه در هفت مسابقه رسمی اخیرش شکست خورده بود، در دیدار خارج از خانه مقابل یاران سلمانی برای کسب پیروزی تلاش می‌کرد که در نهایت به گرفتن یک امتیاز رضایت داد.

یاران عابدزاده و علیپور که در دیدار رفت مقابل پورتیموننسه شکست خورده بودند، در زمین این تیم به تساوی بدون گل دست یافتند تا ۱۸ امتیازی شوند و به رتبه هفدهم جدول لیگ برتر پرتغال صعود کنند؛ پورتیموننسه هم با این نتیجه ۲۰ امتیازی شد و در رده سیزدهم ایستاد. امیر عابدزاده در دومین حضور پیاپی خود در ترکیب ماریتیمو، یک بار جلوگیری از گلزنی حریف داشت و دو خروج موفق ثبت کرد و علی علیپور نیز در حضور ۸۸ دقیقه‌ای برابر پورتیموننسه ۲ پاس کلیدی، یک سانتر، یک شوت، دو برتری در نبردهای زمینی و پنج پیروزی در جدال‌های هوایی داشت. عابدزاده نمره عالی گرفت اما علیپور جزو بازیکنان ضعیف ماریتیمو بود و همچنان در حسرت گلزنی برای این تیم در لیگ پرتغال ماند. همچنین جعفر سلمانی، لژیونر ایرانی پورتیموننسه که در این فصل یک گل به ثمر رسانده و یک پاس گل داده، از ابتدای نیمه دوم دیدار با ماریتیمو به زمین رفت.

 

 

تساوی آ. ا. ک آتن مقابل پاناتینایکوس 

انصاری‌فرد هشت‌ گله ماند

تیم فوتبال آ. ا. ک آتن در حالی که مثل دو دیدار اخیرش کریم انصاری‌فرد را به‌عنوان مهاجم نوک در ترکیب داشت، در ورزشگاه آپوستولوس نیکولایدیس به مصاف تیم رده پنجمی پاناتینایکوس رفت. یاران انصاری‌فرد پس از دو پیروزی و یک تساوی طی سه دیدار قبل، این بار هم به روند شکست‌ناپذیری خود در دیدار خارج از خانه مقابل پاناتینایکوس ادامه دادند و به تساوی رسیدند. آ. ا. ک آتن در این دیدار با گلزنی فران والز عقب افتاد اما در دقیقه ۷۳ روی اشتباه خط دفاعی پاناتینایکوس گل مساوی را توسط لوی گارسیا زد تا این دیدار با نتیجه یک بر یک به اتمام برسد و یاران انصاری‌فرد نیز ۴۵ امتیازی شوند و در رده چهارم جدول سوپر لیگ یونان بمانند.

کریم انصاری‌فرد، مهاجم ایرانی آ. ا. ک آتن در این دیدار تا دقیقه ۱+۹۰ در زمین بود اما نتوانست در بیست و دومین بازی فصل خود در سوپر لیگ یونان آمار هشت گل زده‌اش را بهبود ببخشد. آ. ا. ک آتن با تساوی در این بازی حضورش در جمع ۶ تیم بالای جدول سوپر لیگ یونان که شانس کسب سهمیه لیگ قهرمانان یا لیگ اروپا در فصل 2022-2021 دارند را قطعی کرد.

 

 

شکست ترابزون مقابل فنرباغچه

دوئل تیام - حسینی شکل نگرفت

در مهم‌ترین دیدار هفته بیست و هفتم سوپر لیگ ترکیه، تیم ترابزون اسپور که مجید حسینی را با رفع آسیب‌دیدگی اخیرش دوباره در فهرست و روی نیمکت داشت، در استادیوم مدیکال پارک مقابل تیم رده سومی فنرباغچه قرار گرفت. یاران حسینی پس از یازده مسابقه شکست‌ناپذیری اخیرشان که رکورد فوق‌العاده‌ای برای آنها به ثبت رسانده بود، این بار نتوانستند در بازی حساس برابر فنرباغچه به این روند ادامه بدهند و با نتیجه یک بر صفر شکست خوردند. ترابزون اسپور در حالی بازی خانگی مقابل فنرباغچه را با یک گل واگذار کرد که در یازده بازی رسمی اخیرش یک پیروزی در سوپر کاپ ترکیه، یک مساوی و ۹ برد در سوپر لیگ داشت ولی این بار برابر حریف پرستاره خود مغلوب شد. شکست برابر فنرباغچه موجب شد تا ترابزون اسپور فرصت هم‌امتیاز شدن با حریف خود را از دست بدهد و با ۴۸ امتیاز همچنان در جایگاه چهارم جدول سوپر لیگ ترکیه بماند. مجید حسینی، ملی‌پوش ایرانی ترابزون اسپور که آخرین بار در هفته نوزدهم سوپر لیگ ترکیه برابر آنتالیا اسپور حضور ثابت در زمین داشت و پس از آن در پنج مسابقه به‌عنوان یار جانشین به میدان رفته و در سه دیدار جزو لیست قرار نگرفته یا نیمکت‌نشین بود، این بار هم فرصت بازی مقابل فنرباغچه را به دست نیاورد. مامه تیام، مهاجم پیشین استقلال در خط حمله فنرباغچه حضور داشت اما غیبت مجید حسینی در ترکیب ترابزون اسپور اجازه نداد تا تقابل دو آبی‌پوش سابق شکل بگیرد.

 

سوژه 

امیر اسدی     

 

انتخابات فدراسیون فوتبال در بهترین شکل ممکن برگزار شد و حواشی خاصی هم وجود نداشت.

 مراسم در اجلاس سران به قدری شکیل بود که تمجید تمام مدعوین را به همراه داشت. در همین رابطه رضا نقی‌پور، مدیر حراست فدراسیون فوتبال که نقش پررنگی در برگزاری این مراسم داشت، می‌گوید: «ما جلسه‌های بسیاری تشکیل دادیم تا هماهنگی‌های لازم برای برگزاری مجمع انجام شود. جلسه هماهنگی برای اجرای دقیق برنامه‌های انتخابات چندین نوبت به ریاست آقای نبی انجام شد و بخش‌های مختلف فدراسیون از قبیل روابط عمومی، پشتیبانی، اداری، فرهنگی، مالی و بخش حراست با توجه به وظایفی که داشتند درگیر آن بودند و البته همگی زحمت کشیدند تا این مراسم شکل زیبایی به خود بگیرد.

 ما برای مکان برگزاری این مراسم، چند گزینه داشتیم از جمله سالن اجلاس صدا و سیما، سالن اجتماعات هتل المپیک و همچنین سالن اجلاس سران که بعد از جمع‌بندی به سومی رسیدیم. با رایزنی‌هایی که با دوستان ریاست جمهوری انجام دادیم و آنها همه جوره ما را همراهی کردند، سالن اجلاس سران را انتخاب کردیم. ضمن اینکه سعی کردیم برای همه افرادی که قرار است وارد سالن شوند، کارت تهیه کنیم.

 چه خبرنگاران، چه دست‌اندرکاران و چه مدعوین و کاندیداها. هیچ فردی بدون کارت در سالن حضور نداشت و خدا را شکر در خصوص اجرا، بند به بند اساسنامه را رعایت کردیم. از نوع صندوق‌هایی که به کار گرفتیم تا سه میز و سه تریبونی که گذاشتیم. صندوق‌ها کاملاً شفاف بود و از همه مهم‌تر خبرنگاران و مدعوین صفر تا صد انتخابات را دیدند.»

از نظر خیلی‌ها، این مجمع یکی از بهترین مجامعی بود که در ورزش ایران برگزار شده است. نقی‌پور در این باره هم صحبت می‌کند: «سطح برگزاری برنامه نسبت به مجامع سایر رشته‌های ورزشی تک و بی‌نظیر بود. سالن کاملاً آرامش داشت و درگیری نداشتیم. اگر هم بود خدای ناکرده به تنش و جنجال نرسید. سعی کردیم سالن را کنترل کنیم و نیروهای خوبی در همین زمینه مورد استفاده قرار گرفتند. تمام ارکان فدراسیون فوتبال برای برگزاری شکیل مجمع زحمت کشیدند و خوشحالیم که مورد قبول اهالی فوتبال هم قرار گرفت.»

مدیر حراست فدراسیون فوتبال اما از برنامه‌هایی می‌گوید که چندین بار تا روز مجمع اجرا و مرور شده است: «کار ما برنامه‌ریزی و تفکیک شده بود. ما در سالن اجلاس سران دو بار مانور گذاشتیم و صفر تا صد برگزاری مجمع را تمرین کردیم. فکر می‌کنم انتخابات در فضای مناسبی برگزار شد و رسانه‌ها هم خیلی به ما کمک کردند تا مجمع را به بهترین شکل برگزار کنیم. مدعوین وقتی وارد فضا شدند و انضباط را دیدند، خودشان را در نظم و ترتیب انداختند و همین کمک مهمی برای ما بود. باید از کاندیداهایی که سعه صدر نشان دادند تا فضا به هم نریزد تشکر کنم. ضمن اینکه به آقای عزیزی خادم هم تبریک می‌گویم.»

 در روزهایی که ویروس کرونا شیوع پیدا کرده و خیلی از برنامه‌ها را به تعطیلی کشانده، مجمع فدراسیون فوتبال برگزار شد. نقی‌پور درباره رعایت پروتکل‌های بهداشتی در روز برگزاری مجمع هم صحبت می‌کند: «پروتکل‌های بهداشتی را کامل رعابت کردیم. اول فاصله بین افراد را در نظر گرفتیم و سپس پکیجی روی هر میز گذاشتیم تا مدعوین بتوانند از آنها استفاده کنند. این پکیج شامل چند ماسک، دستکش و اسپری الکل بود که میهمان‌ها از آنها استفاده کردند. چند نفر را هم از قسمت پزشکی خودمان آوردیم و میز پزشکی هم داشتیم. همه مدعوین با تب‌ سنج چک شدند و کسی هم ماسک خود را برنداشت. اگر کسی هم این کار را می‌کرد، فوری به او تذکر می‌دادیم. ما از چند روز قبل وارد سالن می‌شدیم اما به طور کامل از ساعت هفت صبح روز مجمع، مجموعه را در اختیار گرفتیم و تا شش بعدازظهر کارمان را به اتمام رساندیم. گروه برگزاری همگی سرپا بودند و خوشحالم که توانستیم با برگزاری شکیل این مراسم، رضایت اهالی فوتبال را به دست بیاوریم.»

یادداشت

‌ وصال روحانی    

 

اولین اثری که از زلاتکو کرانچار در فوتبال ایران به جای مانده اثری تلخ بود و شاید بهتر باشد بگوییم دیگران سبب شدند، چنین اثری از وی بر جای بماند.

این مربی کروات را چیزی حدود پنج شش سال بعد از هدایت تیم ملی کرواسی در جام جهانی 2006 به تهران آورده بودند تا پرسپولیس را به دوره جلال و جبروتش برگرداند. کرانچار از عهده این کار برنیامد و با اینکه بد هم کار نکرد اما خبری از تجدید حاکمیت سرخ‌ها نشد. سران وقت پرسپولیس کرانچار را در هفته سیزدهم لیگ برکنار کردند و البته کوشیدند شکل محترمانه‌ای به قضیه بدهند و برای او مراسم تودیع قابل توجهی گذاشتند و علی دایی که جانشین او شد، دستش را فشرد و برای او در مقصد و جایگاه بعدی‌اش آرزوی موفقیت کرد. شهریار فوتبال ایران هم با فتح دو دوره جام حذفی برای پرسپولیس کاری کرد که کمتر کسی به استقلال سران «سرخ‌» برای این تغییر ایراد بگیرد و اگر دایی قدری خوش‌اقبال بود و مدافعان آن زمان پرسپولیس طی دیدار با راه‌آهن در هفته‌های پایانی لیگ یک گل مفت در واپسین دقایق نمی‌خوردند، سرخ‌های تهرانی با رهبری دایی قهرمان لیگ هم می‌شدند و به نایب قهرمانی اکتفا نمی‌کردند.

 

زمان اثبات حقیقت

با این حال مسئولان جذب و سپس خلع کرانچار در تهران نمی‌دانستند چه گوهری را کنار گذاشته‌اند و چگونه به سادگی از فردی گذشته‌اند که به شهادت تمامی اعضای پرشمار جامعه کثیر و بسیار وسیع مربیگری کرواسی یکی از بهترین «کوچ»های آنان در 30 سال اخیر بوده است. این مسأله با رویکرد یک باشگاه دیگر ایرانی به کرانچار به اثبات رسید و این بار که او سر از سپاهان درآورد، بسیار قاطع‌تر و مؤثرتر از مرتبه اول حضورش در فوتبال ایران کار کرد. محصول آن نمایش و درک بیشتر و بهتر اوضاع در فوتبال ایران و اقدام بر اساس آن، کسب چند افتخار مهم طی سه سال و نیم حضور کرانچار در اصفهان برای طلایی‌های این شهر بود. او لیگ برتر را یک بار و جام حذفی را هم یک مرتبه برای سپاهان فتح کرد و اگر در یک دیدار خاص و مهم در هفته‌های پایانی لیگ با گل به خودی عجیب یک مدافع سپاهانی در آخرین دقایق دیدار با استقلال، پیروزی را با تساوی عوض نمی‌کرد تعداد قهرمانی‌هایش در این مسابقات در معیت سپاهان روی عدد یک توقف نمی‌کرد و این تیم با کرانچار دو بار بر بلندای لیگ می‌ایستاد.

 

شروع یک سقوط

سقوط کرانچار از اریکه قدرت در سپاهان و به واقع سست شدن جایگاه او در تیمی که از وی بهترین‌ها را می‌خواست (ولی از برخی انتخاب‌های او حمایت نمی‌کرد) زمانی پایه‌گذاری و به تدریج اجرایی شد که او پذیرفت دستیار اول و تأثیرگذارش که همانا علیرضا مرزبان بود، برکنار شود و بدون وی به کارش ادامه بدهد. شاید نوعی رابطه عشق و نفرت بین اصفهانی‌ها و مرزبان جریان داشت. وقتی مرزبان قول داد در صورت قهرمانی سپاهان در لیگ از اصفهان تا تهران را با پای پیاده طی کند دل اهالی شهر برای او غش رفت اما همان آدم‌ها وقتی سپاهان شروعی بد در سومین فصل حضور کرانچار در سپاهان داشت، روی سکوها چنان بر علیه مرزبان شعار دادند که برای مدیران سپاهان چاره‌ای جز خلع وی نماند و همان لحظه‌ای که کرانچار این واقعه را پذیرفت و پای دستیارش نماند، به واقع روند سقوط خود را به جریان انداخت.از چنان واقعه‌ای و از کوتاه آمدن کرانچار تنها چیزی که برخاست، نزول بیشتر سپاهان و افزایش مشکلات این تیم بود که در نهایت باعث خلع خود وی نیز شد. از دومین مرتبه به کارگیری کرانچار در سپاهان چیزی نگوییم بهتر است زیرا وی را در اواخر فصل آوردند تا از سقوط این تیم به دسته‌ای پایین‌تر جلوگیری کند و او این کار را کرد اما چون فضا بسیار تیره بود و دستاورد کرانچار مهم تلقی نشد سران سپاهان برای شروع فصل بعدی به فرد دیگری روی آوردند.

 

پیامدهای مربیگری در حالت غیر عادی!

برخورد بد و توأم با بی‌احترامی با کرانچار از آن پس در فوتبال ایران نهادینه شد، به طوری که در سال 2015 وی تا یکقدمی احراز پست سرمربیگری تیم ملی امید ایران پیش رفت ولی به بهانه رفتارهای غیراخلاقی در زمان حضورش در سپاهان این پست از وی دریغ شد. عجیب‌تر آنکه دو سال بعد همان پست را سرانجام به کرانچار سپردند و اصلاً هم توضیح ندادند چگونه مردی که به اتهام تمرین دادن تیم در حالت غیرعادی سزاوار هدایت امیدها تشخیص داده نشده بود، می‌تواند سرانجام دو سال بعد به رغم چنین ایرادی سکاندار آنان شود! هر چه بود احراز و اثبات این سزاواری هم کرانچار را با یک برخورد نهایی منصفانه‌تر روبه‌رو نکرد و با اینکه تیم ملی امید ایران با هدایت وی از مرحله اول انتخابی المپیک 2020 توکیو جان به سلامت به در برد و به مرحله نهایی انتخابی این رقابت‌ها در قاره آسیا راه یافت، وی را برکنار و ابتدا فرهاد مجیدی و سپس حمید استیلی را جانشین وی کردند ولی در نهایت امیدها با هدایت استیلی هم المپیکی نشدند تا طول مدت دوری فوتبال ایران از المپیک‌ها 44 ساله شود.

استدلال برکنار کنندگان کرانچار این بود که صعود ایران از مرحله اول انتخابی آن هم فقط به عنوان تیم دوم گروه در تهران و به ضرب و زور داشتن اخطارهای کمتر نسبت به رقبا، نه صعودی قابل قبول و نه حتی توفیقی کوچک بلکه یک شکست در قالب ظاهری موفقیت بوده است. هر جور هم که ما به قضیه نگاه کنیم، کرانچار با ادب و متانت همیشگی‌اش این واقعه تلخ و قدرناشناسی ما و کم‌لطفی تازه جامعه فوتبال ایران را پذیرفت و بدون سر و صدا از فوتبال ایران رفت و این بار رفت که دیگر برنگردد.

 

منصف‌تر باشیم

این از سر بد اقبالی کرانچار و شاید هم قدمی در راه کامل‌تر شدن نگونبختی‌های وی بود که پست و وظیفه ناتمام مانده‌اش در تیم ملی امید ایران واپسین وظیفه و شغل اهدا شده به وی در زندگی‌اش بود و او پس از آن مربی تیم دیگری نشد. به همین خاطر دیروز (دوشنبه 11 اسفند) که خبر فوت وی به سبب ابتلا به یک بیماری مزمن و همدردی همگنان و همکاران و شاگردانش با وی و خانواده او به ایران واصل شد، غم‌ها و دردها نسبت به وی بیشتر و بیشتر شد زیرا او به رغم خدمات صادقانه‌اش به فوتبال ایران هرگز احترامی را ندید که سزاوار آن بود. کرانچار مردی بود که در دوران اوج و مطرح بودنش تیم‌های معتبر و معروف دینامو زاگرب، راپید وین و سنت پولتن اتریش و همچنین کرواشیا زاگرب را که در یک مقطع جانشین دینامو زاگرب شد، هدایت کرد و در کشورهای عرب منطقه خاورمیانه هم کار کرد و در الشعب و الاهلی امارات به قدرت رسید و در سطح ملی، تیم ملی مونته ‌نگرو را هم در یک مقطع هدایت کرد و همواره یک مربی بزرگ و مسلط بر کار خویش نشان داد. در فضای فوتبال حرفه‌ای جهان که بسیاری از بدرفتاری‌ها رایج و حرف‌های تند و بی‌ادبانه برای رسیدن به اهداف مورد نظر لازم و ضروری است، معمولاً از کرانچار خطا و لغزشی از این دست رؤیت نشد و او همیشه آرام می‌آمد و آرام می‌رفت و وارد هیچ دعوا و مرافعه‌ای نشد و شاید ایراد و کاستی بزرگش همین بود زیرا در ورزشی با این همه حاشیه و دردسر و طینت‌های بد اگر پاک‌کردار و آرام باشی کلاهت پس معرکه است. با این وجود به خاطرات محترمانه مرد نجیب کروات دل می‌سپاریم و برای او آمرزش و برای استخدام‌کنندگان قبلی وی عدالت و انصاف بیشتر را در زمان رویکرد به مربیان نجیب بعدی آرزو می‌کنیم!

مصاحبه

ناصرقراگزلو     

 

زلاتکو کرانچار مربی کروات سابق شاغل در فوتبال ایران که در تیم ملی کشورمان و چندین تیم ایرانی کار کرده بود روز گذشته در سن 64 سالگی در شهر زاگرب کرواسی فوت کرد، مربی‌ای که در تیم ملی کرواسی و تیم ملی مونته‌نگرو هم سرمربیگری کرده بود به همین دلیل و برای آگاهی از علت فوت کرانچار با وینکو بگوویچ گفت و گو کردیم.

 

خبر فوت کرانچار را شنیدم و متأثر شدیم. علت فوت این مربی چه بوده؟

 بله متأسفانه من هم این خبر ناراحت کننده را شنیدم و خیلی متأثر و ناراحت شدم و آنطور که من با خبر شدم ایشان مدتی مریض بوده و به دلیل بیماری سرطان فوت کرده است.

با زلاتکو رابطه نزدیکی داشتی؟

 ایشان یکی از مربیان خوب کشور کرواسی بود که من با ایشان آشنایی داشتم اما با این وجود خیلی به زلاتکو نزدیک نبودم و مدتی بود که با کرانچار صحبت نکرده بودم و خبر مرگ کرانچار را هم از یک دوست مشترک‌مان شنیدم.

از کرانچار خاطره‌ای داری؟

 بله چند بار با برانکو و کرانچار در سفارت کرواسی حاضر شدیم و لحظات خوب و خاطره‌انگیزی را سپری کردیم. صحبت‌ها و میهمانی‌هایی که بعد از سال‌ها حالا فقط خاطرات خوبش به یاد مانده است.

در رابطه با کیفیت کار مربیگری زلاتکو چه صحبتی داری و از سبک کاری ایشان چقدر شناخت دارید؟

 زلاتکو واقعاً مربی زحمتکشی بود که در تیم‌های بسیار زیادی مربیگری و خدمت زیادی به فوتبال دو کشور انجام داده بود. ایشان تجربه بالایی در امر مربیگری داشت. کرانچار به فوتبال ایران و کرواسی خدمت کرد و در تیم‌های ملی امید ایران و تیم ملی کرواسی و تیم دینامو زاگرب و تیم ملی مونته‌نگرو مربیگری کرده بود. ایشان در تیم‌های باشگاهی زیادی در ایران نظیر سپاهان و پرسپولیس هم مربیگری کرد.

سیده زهرا آرامی

 

دوران به «که» بیندیشم تمام شد و دوران به چه بیندیشم شروع شده است. باید گفتمان حاکم بر فوتبال ایران تغییر کند. از امروز، همگی باید جدی و مطالبه‌گر باشیم و دغدغه‌های‌مان را مطرح کنیم؛ دغدغه‌هایی بزرگ. و حتماً باید سطح مطالبات را از رئیس جدید بالا ببریم و دنبال صعود به جام جهانی، فدراسیون ۵ ستاره و امثال این عناوین فریبنده نباشیم. اما مطالبه بزرگ چیست؟ عزیزی خادم باید چه کار بزرگی برای فوتبال ایران انجام دهد تا از خودش میراث ماندگاری برای آیندگان به یادگار بگذارد؟ استخدام مربی بزرگ، بردهای تیم ملی، صعود به جام جهانی، صعود از مرحله گروهی در جام‌جهانی یا قهرمانی جام ملت‌ها؟ همه‌ اینها مطالبه جامعه‌ فوتبال است اما همه‌ آنها روی هم به اندازه یک مطالبه بزرگ نیست! شاید اصلاح ساختار فوتبال ایران از همه اینها مهم‌تر باشد؛ مهم‌تر است چون دشوارتر است. اصلاح ساختار فوتبال ایران، کوبیدن و فرو ریختن دیواری که کج بالا رفته و ساختن یک بنای تازه، مطالبه‌ای است که اگر محقق شود، مادام‌العمر برای فوتبال به یادگار می‌ماند.

 چند پرسش برای ورود بهتر و دقیق‌تر به بحث اصلی:

فوتبال ترکیه چگونه رشد کرد؟ چطور گالاتاسرای، فنرباغچه، بشیکتاش و... ساخته شدند؟

چطوری در فوتبال ترکیه، مربیان بزرگی نظیر فاتح‌ تریم، شنول گونش، مصطفی دنیزلی و... ظهور کردند؟

پاسخ این پرسش‌ها می‌تواند یک نمونه از مطالبه‌گری بزرگ جامعه فوتبال از مدیران جدید باشد.

فوتبال ترکیه اینگونه ساخته شد:

فدراسیون فوتبال ترکیه، دولت را متقاعد کرد تا برای همیشه دست از سر فوتبال حرفه‌ای بردارد.  آن روزها فوتبال ترکیه، چیزی شبیه این روزهای فوتبال ایران بود و گذار از فوتبال دولتی به خصوصی و عبور از آماتوری به حرفه‌ای را تجربه می‌کرد. ترک‌ها در میانه راه با همین مشکلاتی که باشگاهداری امروز در ایران را گرفتار کرده، مواجه بودند. فدراسیون فوتبال ترکیه از دولت وام‌های سنگین برای پرداخت به باشگاه‌ها تقاضا کرد تا سنگ زیربنای حرفه‌ای شدن محکم و‌ درست گذاشته شود. با کمک دولت، باشگاه‌ها موظف به احداث ورزشگاه اختصاصی، زیرساخت‌های لازم شدند و فدراسیون بر عملکرد آنها نظارت داشت که مبادا پول‌شان را در قالب خرید بازیکن و حقوق و دستمزد بازیکنان گرانقیمت خرج کنند. برای حرفه‌ای شدن فوتبال در ترکیه، دولت یک بار برای همیشه به باشگاه‌ها وام بلندمدت ۲۵ ساله داد به شرطی که پس از پایان ۲۵ سال، باشگاه‌ها اصل و فرع وام را به دولت بازگردانند. حال نه ‌تنها باشگاه‌ها از دولت مواجب بگیر نیستند که در ازای درآمدهای هنگفتی که از فوتبال کسب می‌کنند، به دولت مالیات می‌پردازند. رابطه‌ای برد-برد برای هر دو طرف! حالا، مطالبه ما از رئیس جدید چه باشد؛ صعود به جام‌جهانی و قهرمان شدن در آسیا یا چیزی ورای درخواست‌هایی که البته در جای خودش مهم است و لازم.

از عزیزی خادم انتظار داریم که وقتش را صرف مسائل بیهوده‌ روزمره نکند.

او باید دولت، مجلس و حاکمیت را قانع سازد که فوتبال باری سنگین روی دوش دولت است و باید تصدی‌گری آنها در فوتبال به پایان برسد.

عزیزی خادم برای تحقق این ‌دست مطالبات باید تلاش کند و وقت بگذارد.

شاید در ایام کرونایی و بحران‌هایی که این بیماری به کشور تحمیل کرده، فضا برای انجام پروژه‌های بزرگ مهیا نباشد اما سرانجام کرونا تمام خواهد شد.

عزیزی خادم باید به وضعیت فوتبال باشگاهی سر و سامان دائمی بدهد و بساط تیم‌های خصولتی یا نیمه دولتی که فقط بدهکارند و جز زیان و دردسر، چیز دیگری برای دولت ندارند را جمع کند. فوتبال ایران باشگاه‌های واقعی می‌خواهد؛ به ‌دور از سندسازی صوری، عاری از جعل و تقلب، با درآمدهای پایدار و رونق اقتصادی که نه ‌تنها دست‌شان جلوی دولت دراز نباشد که به دولت مالیات بدهند و کمک حال دولت باشند. سروسامان دادن به فوتبال باشگاهی، آکادمی‌های واقعی پرورش بازیکن در باشگاه‌ها به جای تیمداری توسط فدراسیون در قالب تیم نوجوانان و جوانان، فوتبال ایران را در مسیر خوشبختی قرار می‌دهد. در چنین فضایی، نه تنها تیم‌های باشگاهی دغدغه زمین و امکانات و مرکز پزشکی ندارند، که تیم ‌ملی و فدراسیون از کنار چنین باشگاه‌هایی منتفع می‌شوند؛ مثل تمام دنیا که در تک‌تک شهرهای‌شان، ورزشگاه و امکانات باشگاهی حرفه‌ای هست تیم ‌ملی هر بار می‌تواند در یک شهر به اردو برود و فدراسیون از شر تمام دردسرهای بی‌امکاناتی سال‌های گذشته خلاص شود. عزیزی خادم برای موفقیت در فوتبال، راهی جز از نو ساختن فوتبال باشگاهی و راه‌اندازی لیگ‌ حرفه‌ای خصوصی ندارد.

هر راه دیگری که فدراسیون انتخاب کند، دو حالت بیشتر ندارد؛ اگر عقبگرد نکنیم و فوتبال به قهقرا نرود، در خوشبینانه‌ترین حالت درجا می‌زنیم.

مطالبه ما از عزیزی خادم اینها است؛ او هم حق انتخاب دارد که در پی مطالبات بزرگ بدود یا وقتش را بیهوده و صرف موضوعاتی روزمره کند که سال‌ها ما را فریب داده و خیال می‌کنیم موفقیت پشت آنجا است؛ مثلاً قهرمانی جام ملت‌ها! خانه‌تکانی در فوتبال رخ می‌دهد؟

اللهیار، خستگی‌ناپذیر و درخشان

شاختار مغلوب نبوغ صیادمنش