کمبود خلاقیت در آرسنال از مدتی پیش مشهود بوده است. با اینکه میکل آرتتا از زمان ورودش به عنوان سرمربی، آرسنال را به تیمی سرسخت‌تر و نفوذ‌ناپذیر از نظر دفاعی تبدیل کرده و ساختاری به آن داده که در دوره مربیگری اونای امری به شدت فقدانش احساس می‌شد، تیم شمال لندن هنوز نتوانسته راهی برای رفع مشکلاتش در خلق موقعیت‌های گلزنی از مرکز میدان پیدا کند. این موضوع در تساوی بدون گل یکشنبه شب توپچی‌ها مقابل لیدزیونایتد در هفته نهم لیگ برتر انگلیس کاملاً مشخص بود زمانی که آرسنال تنها دو شوت به سمت دروازه حریفش شلیک کرد. هکتور به‌یرین و بوکایو ساکا در این بازی خلاق‌ترین بازیکنان آرسنال بودند که هر کدام تنها دو پاس کلیدی دادند اما حتی این آمار هم برای تیم آرتتا قابل توجه بود. البته از تابستان مشخص بود که آرسنال به یک هافبک خلاق نیاز دارد و به همین دلیل هم این تیم امیدوار به جذب هوسم عوار هافبک بازیساز لیون بود که می‌توانست مشکلات‌ این تیم را حل کند. در واقع این بازیکن فرانسوی ملی‌پوش با ورودش به جمع توپچی‌ها می‌توانست تا حد زیادی از مشکل کمبود خلاقیت فعلی آرسنالی‌ها بکاهد اما قیمت بالای عوار سبب شد که آرسنال به جای او سراغ توماس پارتی از اتلتیکومادرید برود و این هافبک غنایی با قراردادی 45 میلیون پوندی در آخرین روز از بازار نقل و انتقالات به آرسنال پیوست. توماس در شمال لندن شروع خوبی داشته اما او نسبت به بازیکنی مانند عوار اوپراتور مرکزی متفاوتی محسوب می‌شود.

 

توماس حلال مشکلات نیست

با اینکه توماس به آرسنال نیرو محرکه استارت حرکات هجومی از میانه میدان را می‌دهد، این تیم به کسی نیاز دارد که بتواند شکاف‌های موجود میان مدافعان حریف را برای ارسال یک پاس فرار شناسایی کند، یکی که بتواند از هیچ، ‌یک موقعیت عالی گلزنی بسازد، یکی که بتواند یک امتیاز را به سه امتیاز تبدیل کند. توماس خرید خوبی برای آرسنال بود اما او بازیکنی نیست که بتواند این کارها را انجام دهد. پنجره ژانویه اما فرصت دیگری را در اختیار آرسنال قرار خواهد داد تا مشکل جدی کمبود خلاقیت در خط میانی‌اش را سازماندهی کند. این تیم برای اینکه بتواند توماس را از اتلتیکومادرید بخرد، نیاز داشت که مالکش استن کروئنکه به خزانه باشگاه پول تزریق کند چون درآمدهای خودش برای انجام این کار با توجه به ضررهای مالی ناشی از شیوع کرونا کفاف نمی‌داد. در مورد خرید عوار برای پنجره نقل و انتقالات ژانویه هم احتمالاً باشگاه دوباره باید چشم به جیب مالک آمریکایی‌اش بدوزد تا بلکه او دوباره بودجه این خرید گران را فراهم کند.

 

گزینه‌های دیگر

البته گزینه‌های دیگری هم وجود دارد. فیلیپه کوتینیو یکی از آنهاست که قبل از این هم شایعاتی درباره انتقال قرضی‌اش به این تیم شنیده می‌شد. او در لیگ برتر عملکرد خوبی با پیراهن لیورپول داشت و بازگشتش به جزیره می‌تواند یک برگ برنده مهم برای آرسنالی‌ها باشد چرا که سطح خلاقیت آنها در اطراف محوطه جریمه رقبا را بالا خواهد برد. در این فصل کوتینیو نتوانسته جایی در ترکیب اصلی بارسلونا برای خودش پیدا کند و به همین دلیل ممکن است او برای رفتن به تیمی که در آن یک مهره کلیدی باشد، وسوسه شود اما او زمانی تأثیرگذارترین بازی‌اش را ارائه می‌کند که در سمت چپ میدان قرار بگیرد و این بخش از میدان جایی است که آرسنال به اندازه کافی مهره دارد. چیزی که آرسنال لازم دارد، یک شماره 10 است، یک هافبک بازیساز که حد فاصل خط میانی و خط حمله قرار بگیرد و موقعیت‌سازی کند. کوتینیو اگرچه با ورودش سطح کیفی بازی آرسنال را بالا می‌برد اما باز هم دقیقاً آن چیزی نیست که این تیم می‌خواهد. گزینه دیگر دومنیک شوبوشلای هافبک مجارستانی تیم ردبول سالزبورگ است که در این فصل از رقابت‌های لیگ قهرمانان اروپا توجه خیلی‌ها را با بازی‌های خوبش جلب کرده است. این بازیکن 20 ساله یک مهره مرکزی است که پتانسیل فوق‌العاده‌ای هم برای پیشرفت دارد. علاوه بر این، بند فسخ 5/22 میلیون پوندی قراردادش به آرسنالی‌ها اجازه می‌دهد که او را بدون مشکل خاصی جذب کنند. آرسنال اما تنها تیمی نیست که شوبوشلای را می‌خواهد و به همین دلیل آرتتا باید خیلی خوش‌شانس باشد که بتواند این بازیکن را راضی کند به توپچی‌ها ملحق شود. در هر صورت مشکلات آرسنال هرگز واضح‌تر از این نبوده است اما واضح بودن این مشکل به معنای آسان بودن حل آن نیست. پیدا کردن بازیکنی مناسب برای ایفای نقش به عنوان فرمانده خلاق حرکات هجومی تیم کار آسانی نیست.

منبع: فوربز

 

مایک تایسون در اینستاگرام خود نوشته: «مسابقه 28 نوامبر سخت و بی‌رحمانه خواهد بود. شاید در زندگی خیلی وقت‌ها باخته باشم اما آن روز در رینگ بازنده نخواهم بود.»

قهرمان سابق سنگین وزن جهان شنبه آینده در لس‌آنجلس مقابل روی جونز جونیور قرار می‌گیرد، یک مسابقه نمایشی بین دو غول دنیای بوکس که یک بازگشت دو نفره برایشان محسوب می‌شود. «مایک آهنین» 54 ساله است و رقیبش که در پنج دسته وزنی از میان‌وزن تا سنگین‌وزن به قهرمانی جهان رسیده، تنها سه سال جوانتر است. آخرین مسابقه حرفه‌ای تایسون 15 سال پیش بود که در آن بعد از شش راند با ناک‌اوت فنی به کوین مک براید ایرلندی باخت. بعد از این شکست تلخ، او اعلام بازنشستگی کرد.

جونز هم آخرین بار در سال 2018 مسابقه داد و برابر اسکات زیگمون کانادایی با رأی داور برنده شد. او به خوبی می‌داند مبارزه دو بوکسور بالای 50 سال می‌تواند مشکلات بزرگتری نسبت به آن مسابقه برایش ایجاد کند. او در پادکست کمدین و فعال رشته بوکس، جو روگان اعتراف کرد: «اگر از مایک تایسون ضربه بخورید، هر اتفاقی ممکن است بیفتد! او یک مشتزن معمولی نیست.»

در عین حال، برگزارکنندگان این مسابقه نهایت تلاش خود را برای به حداقل رساندن خطر مصدومیت و مشکلات پزشکی انجام داده‌اند: این مبارزه نمایشی که قرار است عوایدش صرف خیریه شود، به جای 12 راند در هشت راند برگزار می‌شود که هر راند به جای سه دقیقه، دو دقیقه خواهد بود. مسابقه با دستکش‌های نرم‌تری نسبت به دستکش‌های معمولی انجام می‌شود ضمن اینکه داور هر جا احساس کند کار سخت شده، می‌تواند مبارزه را متوقف کند.

 

واکنش‌های آهسته‌تر، ریکاوری کندتر

در عین حال، بوکسورها وقتی در سن بالا وارد رینگ می‌شوند، خطر همراهشان است. والتر واگنر، پزشک ورزشی به دویچه‌وله می‌گوید: «اگر بوکسورها مراقب نباشند، ممکن است آسیب جدی ببینند.» این دکتر 69 ساله که مشهورترین پزشک رینگ بوکس در آلمان است و در طول سال‌ها فعالیت بسیاری از بوکسورها را معاینه و درمان کرده، ادامه می‌دهد: «اگر تصمیم‌گیری با من بود، به هیچ‌کدام از آنها مجوز بازی نمی‌دادم، حتی در 40 سالگی.»

او توضیح می‌دهد بوکسورهای جوان خیلی سریعتر از مشت‌هایی که می‌خورند و ضرباتی که به مفاصل، عضلات و مغز وارد می‌شود، ریکاوری می‌کنند: «با بالا رفتن سن، توانایی بدن در این چیزها به شدت کاهش می‌یابد. سرعت رفلکس و واکنش کم می‌شود حتی اگر فرد متوجه نشود. میزان تحمل ضربه هم کاهش می‌یابد و من یک نظر آشکار دارم. از دیدگاه پزشکی این مسابقه بین تایسون و جونز باید لغو شود. در سن تایسون بوکس خیلی خطرناک است حتی اگر در فیلم‌های تمرین که از خودش گذاشته کاملاً سرحال باشد.» واگنر که بیش از 40 سال جراح بوده و مسئول پزشکی فدراسیون بوکس آلمان است، می‌گوید: «در گذشته گفته می‌شد بالای 40 ساله‌ها فقط باید در موارد استثنایی مسابقه دهند اما در این مورد باید صددرصد اطمینان پزشکی وجود داشته باشد.»

برای بیان آنچه برای مغز بوکسورها رخ می‌دهد، او از یک مدل پلاستیکی استفاده می‌کند و می‌گوید: «یک سیب و یک چکش بردارید و 20 بار به آن ضربه بزنید. چه اتفاقی می‌افتد؟ چیزی از آن نمی‌ماند و این همان اتفاقی است که برای مغز می‌افتد هرچند قیاس مغز با سیب چندان مبنای علمی ندارد.» او ادامه می‌دهد: «من بوکسورهای زیادی را می‌شناسم که در 50 یا 60 سالگی به زوال عقل دچار شده‌اند هرچند زندگی سالمی داشتند. تغییرات مغز، زوال عقل ناشی از بوکس و آسیب‌دیدگی مفاصل، خسارت‌های معمول این ورزش هستند.»

اما جدا از خطرات پزشکی، مبارزه تایسون و جونز نکات مثبتی هم دارد، شعار این مبارزه «جان سیاهپوستان اهمیت دارد» است و این دو به عده زیادی از ورزشکاران ملحق می‌شوند که از جایگاه خود برای مبارزه با نژادپرستی و خشونت پلیس در برابر سیاهپوستان استفاده می‌کنند. تایسون در حرفه خود 44 بار رقبا را ناک‌اوت کرده که 22 تای آن در راند اول بوده و اگرچه هواداران بوکس امیدوارند این مسابقه بیشتر طول بکشد، تایسون مدعی پیروزی است. با وجود خطرات مبارزه، جونز از این دوئل لذت می‌برد: «من عاشق بوکسم و اگر در رینگ بوکس بمیرم، راضی هستم.»

منبع: دویچه وله

 

 لیونل مسی در لیست بارسلونا برای بازی دیشب برابر دیناموکیف حضور نداشت. او برابر اتلتیکو مادرید یکی از بدترین نمایش‌هایش با پیراهن بارسلونا را داشت. رونالد کومان، مربی بارسا گفت که او و فرنکی د‌یونگ احتیاج به استراحت داشتند و اکثر هواداران با این نظر موافق بودند.

مسی در باخت مقابل اتلتیکو 23 بار توپ را از دست داد و تنها 36 پاس داد. طرفداران امیدوارند که این به دلیل خستگی او و پرواز 15ساعته‌اش از آمریکای جنوبی باشد و امیدوارند که این نشانه‌ای از بی‌میلی مسی برای بازی برای بارسا نباشد و مسأله این نباشد که او بخواهد تا پایان فصل به هر شکل به کار ادامه بدهد و سپس جدا شود.

بارسلونا نیاز به گل‌های مسی دارد تا بازی‌هایش را ببرد اما او در این فصل تنها یک گل در جریان بازی زده است. آنها به رهبری مسی، یا یک بازیکن دیگر نیاز دارند. اوضاع بارسلونا به حدی خراب است که آنها پس از بازی با اتلتیکو، پدری 17ساله را برای مصاحبه فرستادند. 

پس از بازی، هیچ بازیکنی حاضر نشد بایستد و مصاحبه کند. کلمان لنگله حتی حاضر نشد با بخش رسانه‌ای بارسلونا حرف بزند و درخواست آنها را رد کرد.

این تیم در حال حاضر شخصیت ندارد. کومان که شخصیت پرابهتی دارد، این را به‌ خوبی می‌داند. او از بازی با ختافه و رئال که تیمش عقب افتاد و راهی برای برگشت به بازی نداشت، این را فهمیده است. جرارد پیکه شاید آخرین بازمانده بازیکنانی است که اشتیاق فوق‌العاده‌ای برای پیروزی داشتند اما او حالا سه تا پنج ماه مصدوم است و در غیاب او کسی نیست که تیم را به پیش براند.

افراد انگشت تقصیر را به سمت هم نشانه گرفته‌اند. جوزپ بارتومئو، رئیس سابق باشگاه پس از باخت مقابل بایرن مونیخ گفت: «این بحرانی ورزشی است، نه سازمانی». منظور او این بود که مقصر بازیکنان هستند اما بازیکنان، خود او را مقصر می‌دانستند. حالا که او نیست، مقصر را کارلوس توسکتس، رئیس موقت باشگاه می‌دانند که با تیمش به مادرید سفر کرد.

اگر سفر به پایتخت برای این بوده که او را به بازیکنان نزدیک‌تر کند، این کارش جواب نداده است. بازیکنان به او محل نگذاشتند. آنها نمی‌دانستند چرا انتخابات ریاست به اواخر ژانویه موکول شده است و توسکتس باید فعلاً رئیس بارسا بماند و چرا باید بر سر کاهش دستمزد با او مذاکره کنند، نه با رئیس جدید.

هیأت مدیره رهبر ندارد چون رئیس دائم ندارد. رختکن هم رهبر ندارد چون کاپیتان تیم در تابستان گفت که می‌خواسته برود و دلیل ماندنش این بوده که چاره‌ای نداشته است. پس کومان باید پا پیش بگذارد اما او که نمی‌تواند بازی کند. پس بازیکنان باید پیام او را به زمین منتقل کنند اما کدام بازیکن؟

همین که بازیکنی که بیش از همه به دنبال آن بود که بارسلونا را به جریان بازی برگرداند عثمان دمبله بود، خود گویای همه چیز است. آنتوان گریزمان و فیلیپه کوتینیو تلاش خاصی نمی‌کنند. کادناسر گزارش داده که اتلتیکو در تابستان اخیر به بارسلونا پیشنهاد داده بود که گریزمان را پس بدهد و در ازای او آلوارو موراتا، ماریو ارموسو و توماس لمار را بگیرد اما آنها حاضر به این کار نشدند.

 74 درصد از طرفداران بارسلونا در یک نظرسنجی گفتند که اگر رئیس باشگاه بودند، این معامله را انجام می‌دادند.

بارسلونا بیش از 350 میلیون یورو صرف خرید دمبله، گریزمان و کوتینیو کرده و به همین دلیل است که در چنین بحران مالی‌ای گرفتار شده است. این تیم به حدی بد بسته شده که با مصدومیت و خستگی چند نفر، تنها یک مدافع میانی آماده (لنگله) و یک هافبک میانی آماده (میرالم پیانیچ) حضور دارند.

بارسلونا در لیگ از 24 امتیاز ممکن تنها 11 امتیاز کسب کرده و 9 امتیاز کمتر از اتلتیکو مادرید دارد. این بدترین شروع بارسلونا در 29 فصل اخیر بوده است. وقتی که تیم از اوکراین برگردد، تلاش نهایی انجام خواهد شد تا مذاکرات بر سر کاهش دستمزدها به نتیجه برسد. در غیر این صورت، دستمزد بازیکنان در ژانویه پرداخت نمی‌شود. 

موندو دپورتیوو روی تصاویر پیکه و سرخی روبرتو تیتر زد: «وضعیت اضطراری» اما وضعیت بارسلونا هم داخل و هم خارج میدان اضطراری است.

 

منبع: دیلی میل

 

الکس کبل

 

دو غول فوتبال اروپا امشب در ورزشگاه سن‌سیرو شهر میلان رو در روی هم قرار می‌گیرند؛ اینتر میزبان رئال مادرید است در حالی که هر دو شروع خوبی در لیگ قهرمانان اروپا نداشته‌اند و در میانه راه مرحله گروهی، جایی در دو رده اول گروه B ندارند.

 

پیش بازی

به نظر می‌رسید شروع لرزان اینتر در این فصل ادامه داشته باشد وقتی این هفته از میهمان خود تورینو دو گل عقب افتادند اما گزینه‌های قابل اعتماد آنتونیو کونته در خط حمله اوضاع را عوض کردند؛ الکسیس سانچس، لوتارو مارتینس و روملو لوکاکو (2 گل) اجازه ندادند روند بدون برد نراتزوری در رقابت‌های مختلف به پنج بازی برسد و اینتر 4 بر 2 برنده شد. در عین حال کونته هنوز بردی در رقابت‌های اروپایی به دست نیاورده و اینتر که آخرین بار در سال 2010 قهرمانی اروپا را به دست آورده، با تنها دو امتیاز از سه بازی‌اش در مرحله گروهی در قعر جدول قرار گرفته است.

حتی هواداران دو تیم بوروسیامونشن گلادباخ و شاختار دونتسک تصور نمی‌کردند که تیم‌هایشان دو رتبه بالای جدول را اشغال کنند در گروهی که رئال و اینتر قرار دارند. 

رقابت البته در این گروه بسیار نزدیک دنبال می‌شود و بعد از گلادباخ پنج امتیازی، شاختار و رئال با چهار امتیاز در رده‌های دوم و سوم قرار دارند.

به هر حال تیم کونته از 9 بازی آخرش در رقابت‌های مختلف تنها دو برد داشته و این مربی برای اینکه اولین برد اروپایی را دشت کند، نیاز دارد بازیکنانش تمام توان خود را بگذارند. اینتر در نخستین بازی اروپایی‌اش در این فصل در سن‌سیرو، مدیون گل‌های لوکاکو بود که با دبل خود یک امتیاز از گلادباخ گرفت و حالا این بلژیکی 27 ساله مقابل رئال مادرید می‌خواهد دهمین گل فصلش را بزند.

اوضاع داخلی رئال هم آنچنان شوق‌برانگیز نیست و این تیم بعد از تعطیلات بازی‌های ملی در زمین ویارئال با تیم اونای امری یک بر یک مساوی کرد تا زین‌الدین زیدان اعتراف کند تیمش دو امتیاز از دست داده.

مشکل رئال در گلزنی نیست و این تیم در هر بازی اروپایی حداقل دو گل زده اما شاختار به خاطر برتری در دیدار با رئال و پیروزی فراموش نشدنی 3 بر 2 در ورزشگاه آلفردو دی استفانو یک رده بالاتر است. بازی دو تیم بالای جدول دو ساعت زودتر برگزار می‌شود و اگر به تساوی بینجامد، رئال با نخستین پیروزی تاریخش در زمین اینتر، به صدر جدول می‌رود. بازی سه هفته قبل دو تیم در اسپانیا پر از گل و هیجان بود و در نهایت تیم زیدان به پیروزی 3 بر 2 رسید در دیداری که رودریگو گوئز به عنوان بازیکن جانشین گل پیروزی رئال را زد.

 

اخبار تیمی

الکساندر کولاروف، مارسلو بروزوویچ و دانیله پادلی همچنان به خاطر تست مثبت کرونا خودشان را قرنطینه کرده‌اند ضمن اینکه استفانو سنسی و ماتیاس وچینو مصدوم هستند و نمی‌توانند میزبان را در این دیدار همراهی کنند. کریستین اریکسن هم که با قوت گرفتن شایعه انتقالش به منچستریونایتد از چشم کونته افتاده و مقابل تورینو نادیده گرفته شد، احتمالاً در این بازی هم جایی نخواهد داشت.

زیدان هم برای این بازی شش غایب دارد اما می‌تواند روی کاسمیرو حساب کند. کریم بنزما، مهاجم تأثیرگذار تیم و سرخیو راموس، کاپیتان الهام‌بخش سفیدها مصدومند و ادر میلیتائو به ویروس کرونا مبتلا شده است. لوکا یوویچ هم که پیش از این کرونا گرفته بود به علاوه فدریکو والورده و آلوارو اودریوسولای مصدوم در این بازی حضور نخواهند داشت.