محسن وظیفه
روزنامه نگار
شکست دادن جردن باروفس به یک رویای دست نیافتنی برای کشتی ایران تبدیل شده بود. در 15 سالی که جردن در کشتی دنیا حکومت کرده، هر کشتیگیری از ایران به مصاف او رفت با شکست برگشت. از صادق گودرزی تا محمد نخودی هر که از ایران به مصاف این اسطوره تمام نشدنی رفت، دست خالی برگشت. همین علی سوادکوهی سال گذشته در مسابقات بینالمللی یاشارداغو هم تا یکقدمی غلبه بر این ستاره 35 ساله پیش رفت اما با امتیاز مساوی این سوادکوهی بود که بازنده شد. تا اینکه در جام جهانی آیووا ورق برگشت و این بار علی سوادکوهی توانست قصه ناکامی مقابل اسطوره را عوض کند. آنهم در شبی که کشتی ایران یک شکست تلخ را از میزبان پذیرفته بود.
داستان جردن باروفس و ناکامی کشتیگیران ایرانی در مقابل او از جهانی 2011 استانبول شروع شد. صادق گودرزی که در فینال 2010 مسکو به دنیس چارگوش روس باخته بود، وقتی در استانبول شنید که چارگوش در همان دورهای نخست باخته، کلی خوشحال شد تا شاید بتواند به مدال طلای جهان برسد، اما نمیدانست که برنده چارگوش و رقیب او در فینال نابغه جدیدی است که به کشتی دنیا معرفی شده و شکست دادنش از غلبه بر خود چارگوش هم خیلی سختتر است و البته پدیده جدیدی که 4 سال در جهانی و المپیک شکستناپذیر ماند.
کشتیگیران ایران بیش از 10 بار در رویدادهای مختلف به این اسطوره امریکایی باختند؛ فقط 5 بار صادق گودرزی و محمد نخودی به این کشتیگیر باختند تا اینکه علی سوادکوهی در شبی که کشتی ایران نتیجه بدی را مقابل امریکا گرفته بود، توانست جردن را شکست بدهد. جردن باروفسی که حالا 35 ساله شده و در آخرین روزهای دوران ورزشیاش قرار دارد، در کشور خودش برای اولین بار مقابل اولین ایرانی، اولین شکستش در جام جهانی را تجربه کند. حالا علی سوادکوهی به جمع دنیس چارگوش، انورگودویف، بکزاد عبدالرحمناف و زائوربک سیداکوف اضافه شده که افتخار پیروزی بر جردن باروفس را به دست آوردند. به همین دلیل هم پیروزی علی سوادکوهی بر این نابغه کم نظیر کشتی، اهمیت زیادی پیدا میکند و حالا شاید انگیزهای برای سوادکوهی بشود که امسال در جهانی صربستان هم دوبنده تیم ملی را بر تن کند و طلای جهان را با غلبه بر جردن باروفس به دست بیاورد.
اگرچه پیروزی سوادکوهی مقابل جردن بزرگ و ارزشمند است اما با این برد سوادکوهی هم، نمیتوان باخت در فینال را ندید. باخت امیرمحمد یزدانی و علیرضا کریمی و یا حتی کامران قاسمپور مانع قهرمانی تیم ایران شد، آنهم در شرایطی که میشد با برنامهریزی بهتری مانع از آن شد.