وصال روحانی
روزنامه نگار
9 روز مانده به دربی جدید تهران که در چهارچوب هفته دوازدهم لیگ برتر فوتبال کشور برگزار می‌شود، اردوی سرخ‌ها سرشار از امید و در عین حال آکنده با برخی تردیدها است.
اگر دفاع پرسپولیس را به سبب خوردن فقط سه گل در 11 دیدار قبلی‌اش نقطه امید بدانیم و کار خط حمله این تیم را هم فقط بر اساس عملکرد شش گله یورگن لوکادیای هلندی قابل قبول بینگاریم، باید اذعان داریم که کمترین اطمینان و بیشترین شک درخصوص خط میانی قرمزهای تهرانی وجود دارد. درست است که کمال کامیابی‌نیا و میلاد سرلک دو هافبک وسط تدافعی پرسپولیس معمولاً کار مؤثر و مفید خود را صورت می‌دهند و کمترین فراز و فرود را دارند اما آنجا که بحث بازیسازی و ارسال پاس‌های تودر و راه انداختن مهاجمان در مسیر گلزنی پیش می‌آید، هافبک‌های پرسپولیس در این پست‌ها کمبودهای چشمگیری را بروز داده و سرآمدان افراد ناموفق این تیم در این فصل بوده‌اند. این هافبک‌ها سروش رفیعی و سعید صادقی هستند. از آنجا که امید عالیشاه حضوری بالنسبه کمتر از این دو در صحنه مسابقات این فصل داشته و وحید امیری هم فقط از هفته هفتم به ترکیب پرسپولیس تزریق شد و مهدی ترابی هم بیشتر یک بازیکن لب خط است، طبعاً «ضعف مفرط در بازیسازی» در درجه اول محصول حضور و تلاش رفیعی و صادقی محسوب می‌شود و آنها متهمان ردیف اول در این زمینه به شمار می‌آیند.
 
لزوم چاپ «آگهی گمشده» در روزنامه‌ها!
چه رفیعی و چه صادقی با دنیایی توقع و امید در تابستان امسال به پرسپولیس پیوستند. رفیعی نه تنها یک فانتزی‌باز خلاق و هافبک باهوش در فولاد و سپاهان بوده، بلکه به سبب سابقه حضور یکساله‌اش در پرسپولیس، فردی کاملاً آشنا با مکانیسم‌های کاری این تیم تلقی می‌شد و به تبع آن انتظارها از وی بشدت زیاد بود و کارنامه بسیار خوبش در جمع طلایی‌های اصفهان در فصل گذشته او را در جایگاهی بالا نشانده و صید وی را شکار بزرگ و موفق پرسپولیس در ایام «پیش‌فصل» جلوه داده بود. سعید صادقی هم در بازی‌های گل‌گهر سیرجان در لیگ بیست و یکم چنان درخشیده و در بازیسازی موفق نشان داده بود که عنوان بهترین صادر کننده پاس گل در آن فصل به وی اختصاص یافته بود. اما آن عناوین و امیدها کجا و بازی‌های بسیار ضعیف این دو در لیگ بیست و دوم کجا و انگار این دو در بد و کم ثمر بودن با یکدیگر مسابقه گذاشته‌اند. کم تأثیر بودن و کمتر دیده شدن رفیعی و صادقی به حدی رسیده که سران پرسپولیس می‌توانند آنها را مهره‌های ناپیدای خود نامیده و برای یافتن‌شان «آگهی گمشده» در روزنامه‌ها به چاپ برسانند! در 11 هفته سپری شده از لیگ امسال، صادقی فقط در یک بازی که در آن دو گل زد، کارنامه قابل قبولی گرفت و در سایر بازی‌ها بد اندر بد بود. رفیعی حتی در یک بازی هم کارنامه قبولی نگرفت و یکی از مردود شده‌ترین مردان کل لیگ پس از سپری شدن یک سوم از مدت فصل بوده است.

 زنده کردن مردگان
یحیی گل‌محمدی برای کسب نتیجه‌ای معقول در شهرآورد جدید تهران فقط دو راه پیش رو در ارتباط با دو هافبک کم و بیش «مرده» دارد؛ یکی از راه‌ها، تلاش مؤثر برای احیای آنها به حد و اندازه‌ای است که در دربی گوشه‌ای از بار تیم خود را بر دوش بکشند و «سربار» تیم خود نباشند و دیگری، صرفنظر کردن از آنها و بازی ندادن به آنها یا کنار گذاشتن حداقل یکی از دو بازیکن فوق است. سرمربی پرسپولیس قطعاً طی تعطیلات 50 روزه لیگ برای احیای رفیعی و صادقی تلاشی بزرگ صورت داده اما وقتی هیچ مسابقه رسمی‌ای را پیش‌رو ندارید و نمی‌توانید توانایی واقعی نفرات خود را در میدان‌های بزرگ و جدی محک بزنید و بازی‌های دوستانه هم هیچ ملاک درست و کاملی در این راه به شمار نمی‌آیند، بدیهی است که چشم‌تان از نفرات ناموفق مذکور به اصطلاح آب نخورد و این احتمال را بیشتر بدانید که؛ فروغ این هافبک‌های فانتزی‌باز و محوری تا اطلاع ثانوی چندان بیشتر از چیزی نخواهد بود که تا این لحظه از لیگ بیست و دوم به چشم دیده‌ایم و از آنها احتمالاً در دربی تهران هم آبی گرم نخواهد شد.