وصال روحانی
روزنامه نگار

چهار سال بعد از آن چه در جام جهانی 2018 در خاک روسیه روی داد، ببینید فوتبال ما در کجا ایستاده و فوتبال مراکش در کجا.
در اولین بازی ما در مرحله گروهی جام 2018، ایران در حالی مراکش را با یک گل برد و باعث حذف این تیم و عدم راهیابی‌اش به مرحله حذفی شد که تک گل ایران نه توسط بازیکنان ما بلکه با اشتباه سهوی و لحظه‌ای مدافع مراکش که روی یک ضربه آزاد در دقیقه 2 + 90 دروازه خودی را فروریخت، به دست آمد. پس از آن پیروزی، چه حماسه‌های ورزشی که از آن رویداد ساخته نشد و چه تعریف و تمجیدهای افراطی و خلاف واقعیتی که از کارلوس کی‌روش سرمربی آن زمان و این زمان ما صورت نگرفت و البته آن تعاریف افراطی با حذف مجدد ما از مرحله گروهی رنگ باخت و واقعیات عیان‌تر شد.
حالا در واپسین روزهای سال 2022 جایگاه روشن مراکش در جام جهانی قطر و سرنوشت تلخ ما در این مسابقات به وضوح نشان می‌دهد که آنها پس از اتمام جام‌جهانی قبلی تا به‌حال و بواقع در مسیر اقدامات‌شان در سال‌های معاصر چه کرده‌اند و ما در همین مدت و بخصوص در
12-10 سال اخیر چه کارهایی انجام داده و به چه مکانیسم‌هایی روی آورده‌ایم. ما با همان فوتبال سراسر دفاعی و سرشار از احتیاط و کسالت‌بار کارلوس کی‌روش به جام جهانی امسال هم قدم نهادیم و طبعاً یک بار دیگر ناکام شدیم و از گروه خود بالا نرفتیم، آن هم در شرایطی که بهترین شرایط برای صعود مهیا بود و در این راه نیازی هم به شکستن شاخ غول نبود. مراکش در نقطه مقابل در شرایطی خطیرتر و گروهی دشوارتر همراه با کرواسی بالا آمد و در این راه موجب حذف بلژیک شد که خود از مدعیان اصلی فتح رقابت‌ها به حساب می‌آمد. یاران حکیم زیاش به این نیز اکتفا نکردند و در یک هشتم نهایی اسپانیایی را حذف کردند که مثل بلژیک ادعاهای بسیاری داشت و سوداهای فراوانی را در سر می‌پروراند و این کار را با شهامتی مثال‌زدنی، بدون کوچک‌ترین ترسی از این رقیب و با ارائه یک بازی پایاپای با شاگردان تکنیکی لوییز انریکه و در نهایت روی ضربات پنالتی انجام داد.
حالا مراکش به یک چهارم نهایی رسیده و یکی از 8 تیمی است که در مراحل نهایی جام قرار دارد و ما که چهار سال پیش از پیروزی تصادفی و خوش‌اقبالانه بر این حریف شایسته آفریقایی وسیله‌ای برای کار بیشتر و بررسی‌های اصولی بهتر نساختیم و به جای فعالیت شعار دادیم، باز در گام نخست جام جهانی متوقف مانده و به خانه بازگشته‌ایم و مشغول یکسری اقدامات تکراری و تأسف‌آور هستیم تا ببینیم اقدام‌های بعدی‌مان چه باید باشد.
مراکش آن باخت اتفاقی مقابل ما را مقدمه کار و تلاشی بیشتر در همه عرصه‌های فوتبالی خود کرد و در «قطر 2022» با دستاوردهایش به همه آفریقا اعتبار بخشید و ما طی همین مدت مثل معمول به کش و قوس‌های داخلی مشغول بودیم و همه چیز را شلوغ کردیم و از کارهای اساسی و مفید غافل ماندیم و به نقطه نازل فعلی رسیدیم. نقطه‌ای که آسیا نگاهش را فعلاً از ما برگرفته و به امثال ژاپن، استرالیا و کره جنوبی که موجب اعتلای فوتبال این قاره در جام جهانی بیست و دوم شدند، ‌چشم دوخته و به داشتن تیم‌هایی از این دست می‌بالد، نه به فوتبال ما که سرشار از تضاد و سهل‌انگاری است.