آیسان سعیدی
روزنامه‌نگار ورزشی
با پایان مرحله یک هشتم جام جهانی، هر 3 نماینده آسیا حذف شدند تا کل بروز و ظهور فوتبال آسیا در قطر 2022 در همین اندازه باقی بماند. در میان 3 نماینده قاره کهن که به مرحله بعد راه یافتند، ژاپن بهترین و شورانگیزترین نمایش را ارائه داد که در برابر کراوسی نایب قهرمان دوره قبل 120 دقیقه ایستادگی کرد و سرانجام در قمار پنالتی‌ها بازی را واگذار نمود تا ایستاده بمیرد و وداعی در اوج با جام جهان‌نما داشته باشد. در حقیقت چشم بادامی‌ها شایسته‌ترین تیم برای حضور در جمع 8 تیم برتر جام بودند اما نحسی پنالتی‌ها و درخشش گلر کرواسی آنها را ناکام گذاشت. نمایش متهورانه و سحرانگیز ژاپن در کنار صعود استرالیا و کره جنوبی به دور یک هشتم اما مترادف بود با ناکامی تکرار ما در جام جهانی. کنایه‌آمیز اینکه درست در شب درخشش ژاپن و بازی جسورانه کره برابر برزیل مدعی، کیلومترها آنطرف‌تر از دوحه، کارلوس کی‌روش سرمربی تیم ملی در یک مصاحبه بلندبالا از تیمش و دستاوردهایش در جام جهانی دفاع کرد و تیمش را شایسته تقدیر و ستایش دانست.
24 ساعت قبل‌تر دستیار او نیز در یک پست جنجالی تیم ایران و مجموعه کادر فنی را ستود و مدعی شد تیم ایران در جام جهانی نمایشی سزاوارانه داشته!
این ادعاهای پرطمطراق به اندازه‌ای مضحک است که حتی شاید راویان آن نیز آن را باور نداشته باشند و عجیب اینکه تصور می‌کنند با این تعاریف اغراق شده می‌توانند افکار عمومی را تحت تأثیر قرار بدهند. مسیری که کارلوس کی‌روش در 8 سال ابتدایی حضورش در فوتبال ایران طی کرد و تا اندازه بسیاری در آن موفق بود اما حالا و در بازگشت دوباره رفتار او و البته عملکرد فنی‌اش سبب شده که کمتر کسی با این واژه‌های زیبا و دهان پرکن کنار بیاید. آنچه بر تیم ملی ایران در جام جهانی رفت، یک ناکامی تمام عیار بود که با هیچ واژه‌ای نمی‌توان از آلام آن کاست. شکست شرم‌آور برابر انگلیس و مضحکه خاص و عام شدن در جام جهانی، خود به تنهایی برای توصیف عملکرد ایران در قطر کفایت می‌کند.
در کنار این باید از اشتباهات تاکتیکی مرگبار، پلن غلط و ترکیب‌های عجیب و تعویض‌های عجیب‌تر هم گفت که در مسیر ناکامی سهمی غیرقابل انکار داشتند و مسئول اول و آخر آن کادر فنی است.  اکامی تیم ملی در جام جهانی جای انکار ندارد. اشتباهات تیم ملی اظهر‌ من‌الشمس است و باید برای آینده نزدیک چاره‌ای اندیشید. جام ملت‌ها نزدیک است.

رقص برزیلی در قطر ممنوع نیست!

ایمان گودرزی
خبرنگار ورزشی
داستان این برزیل با تمام دوره‌های اخیر متفاوت است. در بازی با کره جنوبی سلسائو از خط دفاع تا مهاجمان همه به دنبال گلزنی بودند و آسیایی‌ها را با چهار گل مجازات کردند. نمایش خیره کننده آنها در نیمه اول کاملاً نشان داد که چرا برزیل جزو شانس‌های اصلی قهرمانی در جام جهانی 2022 به حساب می‌آید. بجز گل‌های فوق‌العاده 36 دقیقه اول بازی لحظات جذاب دیگری نیز در این بازی وجود داشت. رقص و پایکوبی بازیکنان برزیل پس از به ثمر رساندن هر گل به جذابیت‌های این بازی اضافه کرده بود، به طوری که تیته نیز وارد بازی شاگردانش شد و او نیز بعد از گل شروع به رقص سامبا کرد.
 این برزیل دقیقاً همان برزیلی بود که ما آنها را می‌شناسیم. اما سرعت، دقت و لذت مطلق از نمایش برزیل، خاطرات بهترین تیم‌های آنها را برای بینندگان و هواداران این تیم تداعی می‌کرد. در پایان، بازیکنان بنری در حمایت از پله در حالی که او از روی تخت بیمارستانش در سائوپائولو بازی را تماشا می‌کرد، در دست گرفتند. مرد بزرگ فوتبال جهان بدون شک آنچه را که می‌دید تأیید می‌کرد؛ «برزیل آماده است.»

معمای نفر بیست و ششم

وصال روحانی
روزنامه‌نگار ورزشی
به نحوه کار کارلوس کی‌روش در جام جهانی بیست و دوم نقدهای متعددی وارد است اما جالب‌ترین و عجیب‌ترین کار او این بود که با‌ وجود این امکان قانونی که 26 بازیکن را به قطر ببرد 25 نفر را با خود همراه کرد و نفر بیست و ششم را هرگز انتخاب نکرد.
اینکه سرمربی پرتغالی یوزها برخلاف 31 تیم دیگر حاضر در جام جهانی فوتبال 2022 نه سه دروازه‌بان بلکه چهار سنگربان را در جمع انتخابی خود جای داد، شاید این توجیه و منطق را داشته باشد که او می‌خواست با همراه بردن چهار سنگربان از 5 دروازه‌بان حاضر در اردو (فقط اخباری خط خورد و بیرانوند، حسینی، نیازمند و عابدزاده به دوحه رفتند) به آنها بگوید که به همه آنها اعتقاد و احتیاج دارد و اگر هم در قطر از آنها سود نجوید در میدان‌های بعدی چنین خواهد کرد اما فلسفه اینکه چرا سرمربی 69 ساله ایران یک جا را در فهرست نفرات اعزامی به کلی خالی گذاشت، مسأله‌ای است که هنوز لاینحل مانده است.
 شاید کی‌روش قصد مطرح کردن یک معما را داشته تا مردم با آن سرگرم شوند(!) اما او می‌توانست با انتخاب یک بازیکن دیگر و پرکردن جای بیست و ششم در لیست انتخابی‌اش بر گزینه‌‌ها و کاراکترهای پیش روی خود بیفزاید و امکانات و سلاح‌های اضافه‌ای را برای کارزار قطر در اختیار داشته باشد.
 صرفنظر از پرداخت به اینکه کدام افراد خاص می‌توانستند این جای آخر را در فهرست او پرکنند پیش آمدن این سؤال بدیهی و منطقی است که وقتی فیفا این فرصت فراخ را در اختیار تمامی تیم‌ها قرار می‌دهد تا با امکانات و نیروهایی هرچه بیشتر به میدان آیند و گزینه‌هایی فزون‌تر از تمامی ادوار قبلی جام‌جهانی را در اختیار داشته باشند، ‌چرا ما از این حق موجه و مفید و مسلم بگذریم و تیمی 25 نفره را راهی دوحه کنیم که تازه 4 تای آنها هم دروازه‌بان هستند؟! امید نورافکن که یک بازیکن چند پستی است، محمد محبی که در پنج، شش دیدار آخر استقلال در لیگ برتر درخشیده بود، میلاد سرلک و کمال کامیابی‌نیا، هافبک دفاعی‌های پرسپولیس، نفراتی هستند که برای تک جای خالی مانده به ذهن می‌آیند و می‌شد (و باید) یکی از آنها را به قطر می‌بردند.
 از این طریق دایره انتخاب و وسعت عملیات سرمربی موزامبیکی‌الاصل ایران بیشتر می‌شد و او می‌توانست در صورت لزوم از هر یک از آنها سرویس و خدمتی را در سه بازی‌مان در قطر بگیرد که شاید خیلی از نیازهای فنی ما را برآورده می‌کرد و مقداری از مشکلات شدید ما را کاهش می‌داد.
 اینکه شاید نفرات دیگری هم در این تعریف و در دایره این گزینش قرار می‌گرفتند، همچنان تحت‌الشعاع این پرسش مهم‌تر واقع می‌شود که چرا اصولاً کی‌روش از این حق واضح و موجه و قانونی چشم پوشید و تیمش را با یک جای خالی به جام جهانی 2022 برد. آیا این جای خالی به او و تیم ملی ایران سودی رساند؟‌!