مازیار فیروزی
روزنامه‌نگار ورزشی
سقف قرارداد؛ حتی همین حالا که دارم این مطلب را می‌نویسم لبخند ملیحی روی لبانم نشسته! بعید است، شدنی نیست. هنوز یادمان نرفته که از زیر میز مغازه 50 -40 متری را رد می‌کردند و به جای قرارداد می‌دادند به آقای بازیکن! هنوز یادمان نرفته که سند فلان خودروی لوکس را می‌دادند به آقای بازیکن برای اینکه به تیم رقیب نرود. هنوز یادمان نرفته تراول‌هایی که خارج از چارت سازمانی و اداری توی کیف می‌ریختند تا آقای بازیکن زل بزند توی دوربین‌ها و بگوید: «به خاطر عشق بچگی‌هام و به خاطر میلیون‌ها هوادار کوتاه آمدم و کم قرارداد بستم.» نه؛ ما یادمان نمی‌رود. ضمن عذرخواهی؛ بریزید دور این مسخره‌بازی‌ها را. خودمان را که نمی‌خواهیم گول بزنیم. قسم و آیه هم ندارد. بازیکن هرچقدر که بخواهد، به او پول می‌دهید و بیشتر نگرانی‌تان این است که باشگاه‌های رقیب هزار تومان بیشتر بدهند و بازیکن مورد نظرتان را غر بزنند. حالا 14 تا باشگاه از 16 باشگاه لیگ برتری به سازمان لیگ نامه زده‌اند که موافق رعایت سقف قرارداد بازیکنان‌شان هستند! باشگاه‌هایی که خیلی‌هایشان شاکله اصلی تیم را بسته‌اند، قراردادهای‌شان را امضا کرده‌اند و حتی پیش‌پرداخت‌ها را هم داده‌اند. فکر می‌کنم این تمهیدات لازم که چند روز پیش حیدر بهاروند سرپرست غیرقانونی سازمان لیگ از آن نام برده بود به امسال قد نمی‌دهد و برای سال آینده هم که معلوم نیست چه اتفاق‌هایی خواهد افتاد.
آقایان! سقف قراردادی که شما از آن نام می‌برید، کف زمین است!