میعاد نیک
تمام چیزی که در شامگاه دوشنبه ورزشگاه آزادی دیده شد، فوتبالی زیبا و کمنظیر از سوی هر دو تیم پرسپولیس و مس بود. مسیها که مخصوصاً در لیگ بیستویکم خودشان را بهعنوان تیمی صاحب سبک و دارای تفکر نوین به فوتبال فقیر از تاکتیک ایران معرفی کردهاند، در برابر پرسپولیسی ایستادند که خیال وا دادن نداشته و نمیخواهد قبای قهرمانی را زودتر از موعد مقرر به تن استقلال اندازه کند.
به صرافت افتادن سرخپوشان در نیمفصل دوم لیگ برتر و درجا زدن گاه و بیگاه آبیپوشان در رقابتها، توپ را کم کم به زمین پرسپولیس خواهد انداخت تا حتی بتوان به رؤیای دبل هتتریک قهرمانی متوالی هم گوشه چشمی داشت.
محمد ربیعی نتوانست تیمش را برنده از ورزشگاه خالی از تماشاگر آزادی به بیرون هدایت کند اما تمام چیزی که از او و تیمش به یاد خواهد ماند، اصرار بر بازی پویاست. پرسپولیس هم به رسم ادب، هدیهای که استقلال با تساوی بدموقع در برابر نساجی برایش تدارک دیده بود را پس نزد و نفسهایش را به یکقدمی گوش استقلالیها رساند. پرسپولیس با این سبک بازی و این روند امتیازگیری، تنور کورس قهرمانی را داغتر خواهد کرد و این خبر برای فوتبال ایران، حتماً خوشایند خواهد بود.