رسول مجیدی

 

ساعت ورزشگاه آزادی دقیقه 34 را نشان می‌داد که یک گل ویژه در بازی پرسپولیس و مس رفسنجان به ثمر رسید. بازی یک -یک بود و کمال کامیابی‌نیا موفق شد با ضربه‌ سری تماشایی تیمش را جلو بیندازد. کمال داشت سیصدمین بازی خودش در تاریخ لیگ برتر را انجام می‌داد که این گل را زد. یک گل زیبا در روزی خاص.

کامیابی‌نیا بازیکن باکیفیتی ا‌ست که شاید اگر مصدومیت کهنه کتف اذیتش نمی‌کرد، آماری خیلی بهتر در کارنامه‌اش ثبت می‌شد. او در هر 5 قهرمانی متوالی پرسپولیس حاضر بوده. درست مثل جلال حسینی و بوژیدار رادوشوویچ. درواقع در ادوار لیگ برتر این تنها جلال حسینی ا‌ست که از او قهرمانی‌های بیشتری دارد. کمال شاید بدشانس است که به‌دلیل ترافیک هافبک‌های دفاعی در تیم ملی در یک دهه اخیر، هرگز آن‌طور که باید و شاید در این تیم به کار نیامد.

دیروز آمار جالبی درباره او منتشر شد. او از نظر تعداد پیروزی با پیراهن پرسپولیس در لیگ برتر پس از جلال حسینی که با پرسپولیس ۱۱۰ مرتبه به پیروزی رسیده با ۸۸ برد، به طور مشترک با علی علیپور و احمد نوراللهی در رتبه دوم جای دارد. درواقع پیروزی بعدی، او را تبدیل به نفر دوم این لیست می‌کند. ضمن اینکه کمال با 300 بازی در لیگ برتر، در رتبه 46 بازیکنان پرکار این لیگ 20 ساله قرار دارد.

او با اینکه در پست شماره 6 بازی می‌کند اما همواره از شم گلزنی خوبی برخوردار است و با احتساب گل زیباش به مس، حالا 30 گل در لیگ برتر زده؛ یعنی هر 10 بازی یک گل. در تیم فعلی پرسپولیس فقط مهدی ترابی و مهدی عبدی آمار گلزنی بهتری دارند.

این فصل و با پایان مصدومیت‌های سریالی کامیابی‌نیا، خیلی‌ها دوست دارند او نقشی را در تیم پرسپولیس بازی کند که سال گذشته احمد نوراللهی بازی می‌کرد.