سام ستارزاده

 

شاید اگر بیشتر نمایش‌های فصل جاری سپاهان را تماشا کنیم، شماره‌های ۹ و ۷۰ طلایی‌پوشان برای ما هیچ نشانی از سجاد شهباززاده و شهریار مغانلوی بی‌رحم لیگ بیستم نداشته ‌باشند. هر چند در تورنمنتی که به قحطی گل مبتلا شده، مغانلو دومین گلزن برتر داخلی است و آقای گل فصل گذشته نیز ۳ بار توپ را به قفس توری رقبا رسانده، ولی رسیدن به این آمار در شوتزن‌ترین تیم لیگ به هیچ عنوان معنای برآورده ساختن انتظارات را نمی‌دهد.

شاگردان محرم نویدکیا مقابل هوادار تازه‌وارد به لیگ، دست ‌و پا بسته عمل نکردند. اما بی‌دقتی مغانلو، شهباززاده و حتی بازیکنان دیگری همچون محمدرضا حسینی و سروش رفیعی در ضربات نهایی سپاهان را پس از ۱۰۳۰ روز با یک رکورد منفی روبه‌رو ساخت: صفر شوت در چهارچوب در ۹۰ دقیقه!

محرم نویدکیا به‌درستی همواره از ثبات در بدنه بازیکنان طرفداری می‌کرد؛ اما عدم رعایت این اصل در خط آتش، به نقطه قوت شیرهای اصفهانی خدشه وارد کرد. مغانلو با وجود جاگیری عالی در موقعیت‌های گلزنی، به اندازه‌ای با تیم هماهنگ نشده که بتواند از پاس‌های هافبک‌های طلایی‌پوش نهایت بهره را ببرد؛ در حالی که آقای گل لیگ بیستم یک خط به عقب رانده‌شده و در پست غیرتخصصی (همانند دوران حضورش در استقلال) مهارت گلزنی‌اش آن‌طور که باید به کار گرفته نمی‌شود.

شاید نویدکیا برای اصلاح خط حمله تیمش نیاز به یک تغییر شجاعانه داشته ‌باشد؛ نظیر آن‌چه پس از یک نیم‌فصل درون دروازه سپاهان اعمال کرد و بسیار سریع پاسخ مثبتش را نیز دریافت کرد.