سعید زاهدیان

 

اسطوره‌کشی در فوتبال ایران از دیرباز سنتی قدیمی است؛ افسوس باید خورد به‌حال فوتبالی که ستاره‌ها و اسطوره‌هایش را به سادگی قربانی می‌کند. از علی پروین و ناصر حجازی بگیرید تا نسل بعدی که شامل علی دایی، علی کریمی، مهدی مهدوی‌کیا، علی منصوریان و... می‌شود. علی پروین در آخرین روزهای حضور در پرسپولیس بود که در ورزشگاه آزادی ناسزا شنید و رفت که رفت. ناصر حجازی با قانون مسخره 27 ساله‌ها یک عمر غصه خورد. او در استقلال هم با بی‌مهری از مربیگری خداحافظی کرد. داستان‌های علی دایی را که به خاطر دارید؛ پس از جام جهانی 2006 با بازیکنی که برای ما 109 شادی ملی به ارمغان آورده یا در اروپا به بایرن‌مونیخ، چلسی و میلان گل زده و مایه افتخار همه ما بود، چه کردیم؟ با جمله معروف «خداحافظ آقای دایی»، بدون بازی خداحافظی از تیم ملی کنار رفت. او در پرسپولیس هم با سیاسی‌کاری یک چهره گمنام به اسم «حمیدرضا سیاسی»، به دلیل اظهاراتش علیه وزیر ورزش از مربیگری پرسپولیس اخراج شد. یادمان نرود که هواداران همین علی دایی چه بلایی بر سر حمید استیلی اسطوره باشگاه پرسپولیس آوردند و از دقیقه 30 هفته نخست، با تشویق دایی، علیه استیلی موضع گرفتند.

هنوز فراموش نکردیم که علیمنصور، کاپیتان متعصب استقلال چگونه دست رضا مهاجری را گرفته بود. لابد او به سال‌هایی فکر می‌کرد که با پیراهن استقلال عرق ریخته است و این رفتار سزاوارش نیست. شعارهای تند هواداران علیه اسطوره‌ها با مضمون «حیا کن و رها کن» همیشه غم‌انگیز است. در استقلال با رضای آقای گل چه رفتاری شد؟ سایت باشگاه علیه او از واژه «دندان پوسیده» استفاده کرد؛ آن بیانیه‌نویس، شرم نداشت از نوشتن این واژه برای کسی که استقلال را با گل‌هایش به قهرمانی رسانده بود؟!

در فوتبال ایران تا بوده بی‌مهری و کم لطفی در حق ستاره و به ندرت سراغ داریم که باشگاهی با اسطوره‌اش رفتاری مهربانانه و در ‌شأن او داشته باشد؛ در میان همه این مواردی که گفته شد، محرم نویدکیا شاید یک استثنا باشد. «طلایی‌ وفادار» سپاهان سال‌ها برای این تیم زحمت کشید و تقریباً در تمام قهرمانی‌های این تیم نقش کلیدی و مؤثری داشت؛ محرم حالا سرمربی سپاهان است و در دومین سال مربیگری نتوانسته سپاهان را به جایگاه باشکوه دوران بازیگری بازگرداند اما تا امروز مدیران باشگاه پای او ایستاده‌اند و از اسطوره خود حمایت کرده‌اند که این رفتار جای ستایش دارد. چند هفته پیش که محرم تصمیم خود را برای استعفا و جدایی از سپاهان گرفته بود، مدیریت سپاهان با حمایت قاطع از این مربی، اسطوره خود را حفظ کرد. با شروع بازی‌های لیگ ‌برتر پس از وقفه‌ای که بازی‌های ملی داشت، سپاهان یک برد خوب برابر نفت مسجد‌سلیمان کسب کرد اما یک هفته بعد، در تهران مقابل هوادار متوقف شد تا فاصله سپاهان با صدر جدول زیاد شود و بخت قهرمانی از بین برود. تصور می‌شد کار محرم با سپاهان تمام است ولی تا بحث برکناری نویدکیا در رسانه‌ها مطرح شد، باشگاه سفت و محکم پشت اسطوره‌اش ایستاد. محرم می‌تواند یک الگو برای مدیران باشگاهی ایران باشد که تا تیم‌شان نتیجه نمی‌گیرد، یک اسطوره را قربانی می‌کنند که ذره‌ای از بار ناکامی روی دوش آنها نیفتد.