دو حرکت ابتدایی یک‌ضربم از سبکی افتاد!

کیانوش رستمی درخصوص اینکه چه اتفاقی رخ داد که دو حرکت ابتدایی یک‌ضربش را براحتی از دست داد طوری که بازهم تا مرز اوت شدن در این حرکت پیش رفت، می‌گوید: «خصوصیت بدنی من این‌طور است که وقتی حرکت اولم را سبک شروع کنم، مطمئن باشید نمی‌توانم تمرکزم را جمع کنم، چون وزنه روی دستم نمی‌چرخد. برعکس هر وقت اولین حرکتم را سنگین شروع کنم، تردید نکنید که آن وزنه مهار می‌شود. اصلاً این ویژگی در وجود من نهادینه شده است. شاید از نظر خیلی‌ها این موضوع خنده‌دار به نظر برسد اما فرم بدن من این‌طور است. سبک شروع کنم، با استرس و سلام و صلوات باید کارم را جمع کنم. اما سنگین استارت بزنم قطعاً همه وجودم را می‌گذارم تا آن وزنه و رکورد را مهار کنم. اصلاً یک بخش عمده‌ای از مشکل من با برخی از مربیان همین موضوع است. آنها حق دارند که نگران برنامه و کار خود باشند و با کمترین ریسک ممکن هدفگذاری خود را پیش ببرند. من هم همیشه گیرم روی وزنه‌های اول است. همیشه دوست دارم استارتم را با وزنه‌ و رکورد سنگین شروع کنم، چون بدنم این‌طور شکل و فرم گرفته و ذهنم روی وزنه زدن با این سبک عادت کرده است. در فینال هم وزنه 160 کیلوگرمی در دو حرکت ابتدایی یک‌ضرب آن وزنه‌ای نبود که من دلم می‌خواست. به همین دلیل هر کاری کردم وزنه روی دستم نچرخید. اصلاً اینقدر وزنه بد روی دستم نشست که احساس کردم اگر بیشتر به دستم فشار بیاورم، آرنجم بیرون می‌زند. اما همین که یک کیلوگرم به وزنه اضافه کردم، هالتر براحتی روی دستم سوار شد و دیدید که بدون مشکل آن را مهار کردم.»