در یک انبار کوچک در یونیون سیتی نیوجرسی است که تجهیزات بهترین مشت‌زنان دنیا، به شکل دستی ساخته می‌شوند.

شرکت سارتونک مسئول ساخت کمربندهای قهرمانی WBA، IBF، WBO و IBO است؛ کمربندهایی که بسیار زیبا هستند.

ماجرای آنها 45 سال پیش آغاز شد، زمانی که آرداش ساهاگیان، مهاجر رومانیایی، کارش را در یک مغازه جواهرفروشی در شمال شهر آغاز کرد.

پل والنتینو، رئیس آن مغازه از او پرسید که آیا علاقه دارد برای سازمان‌های مشت‌زنی دنیا، که تازه‌ تأسیس بودند، کمربند بسازد یا نه؟

اولین کمربندی که او ساخت، از روی کمربند قهرمانی راکی مارسیانو در دهه 1950 بود.

در اواسط دهه 1970 بود که سازمان‌های مشت‌زنی تأسیس شدند. ساهاگیان در آن هنگام تقریباً تمامی کمربندهای آنها را می‌ساخت.

او در سال 2017 و پس از زندگی‌ای که وقف ساخت کمربند کرده بود، در 95سالگی درگذشت. پنج سال قبل از آن، او تحت عنوان استاد صنعتگر، وارد تالار مشاهیر مشت‌زنی نیوجرسی شده بود.

حالا، نوه او، ادوارد ماجیان، خط تولید سارتونک را در دست دارد.

ساهاگیان که تباری ارمنی داشت، روزگار سختی را در رومانی می‌گذراند. او در زندان کمونیست‌ها در کشورش شکنجه شد و با نازلی، همسرش به آفریقای جنوبی و برزیل فرار کرد و در نهایت به آمریکا رسید.

او در آمریکا کفاش، صنعتگر چرم و تولیدکننده ابزار شد. از این رو بود که توانایی‌های لازم برای ساخت کمربند را کسب کرد.

در مغازه جواهرفروشی متعلق به پل والنتینو سنیور بود که او به سمت صنعت تولید کمربند رفت. پل والنتینو سنیور طرفدار ورزش مشت‌زنی بود و محصولاتی برای این ورزش تولید می‌کرد. ساهاگیان انتقاداتی به محصولات او داشت و به رئیس‌اش گفت که او می‌تواند این کار را بهتر انجام دهد. رئیس هم به ساهاگیان گفت: «این کلید را بردار. هر چه دوست داری بساز.»

ساهاگیان از دهه 1970 تا دهه 1990، در دوره طلایی مشت‌زنی، نقش مهمی در تولید کمربندهای قهرمانی داشت. کارهای او روی کمر و شانه‌های قهرمانان بزرگ، مانند مایک تایسون، ایواندر هالی‌فیلد، اسکار دلاهویا و مانی پاکیائو قرار گرفت.

اخیراً، کانلو آلوارس، مشت‌زن مکزیکی هم کمربندهای WBA، WBC و WBO تولیدی ساهاگیان را به کمر بست.

آنتونی جاشوا با وجود شکست مقابل اولکساندر اوسیک، کمربندهایی که شرکت سارتونک تولید کرده بود را نگه داشت.

این مبارز اوکراینی پس از نبرد با جاشوا، کمربندها را به او برگرداند و حالا کمربندهای خاص خودش را دریافت خواهد کرد. هر فردی که قهرمان می‌شود، کمربند خود را به عنوان یادگاری نگه می‌دارد.

هنری هاسکاپ، رئیس تالار مشاهیر مشت‌زنی نیوجرسی گفت: «او تحول بزرگی در کمربندهای مشت‌زنی ایجاد کرد. او مخترع یا طراح مدرن این کمربندها است. او به این محصولاتش بسیار افتخار می‌کرد.»

ساهاگیان از اینکه گمنام بود لذت می‌برد. او تا دهه 1990 در یک اتاق بتونی کوچک سخت کار می‌کرد. ساهاگیان پنج روز هفته را در این اتاق می‌گذراند و همسرش هم کار طراحی مدال‌ها را روی میز آشپزخانه انجام می‌داد.

اما نوه او، ادوارد ماجیان بود که دریافت باید میراث ساهاگیان را زنده نگه دارد. او در سال 2009، شرکت سارتونک را راه‌اندازی کرد. نام این شرکت از کلمه ارمنی زارتونک، به معنای «تولد دوباره» می‌آید و حرف «ز» در آن به خاطر حرف اول ساهاگیان، به «س» تغییر پیدا کرده است.

او در این شرکت سخت تلاش می‌کند و اجازه نداده که کیفیت کمربندهای ساخته‌شده افت داشته باشد.

این کمربندها معمولاً 112 سانتی‌متر طول دارند و وزن‌شان بین سه تا چهار کیلوگرم است. ماجیان از نزدیک روی تولید آنها نظارت دارد و چند کارگر برای این کار استخدام کرده است.

از یک چرخ خیاطی سینگر قدیمی، ولی کارآمد برای دوخت‌های ظریف استفاده می‌شود اما کمربندها در اول کار از لاستیک طبیعی تشکیل شده‌اند و بیشتر شبیه به یک حلقه فیلم هستند تا یک کمربند مشت‌زنی.

ماجیان می‌گوید: «اعتبار ما، صنعت دست ماست و احترامی است که برای این مشت‌زنان قائل هستیم. مشت‌زنی ورزش افراد سرکوب‌شده است. این مبارزها از جوامع مترقی نمی‌آیند. بسیاری از آنها، زندگی‌شان با مشت‌زنی نجات پیدا کرده است.»

ماجیان می‌گوید این کمربندها اثری هنری با طلا و کریستال هستند تا به این وسیله از مبارزانی که آنها را به تن می‌کنند، قدردانی شود: «ما نمادهای پیروزی و تسلط را می‌سازیم. ما همه در درون خود یک راکی داریم که منتظر آن است که رهایش سازیم. زیاد پیش می‌آید که با طرفداران خشمگین مشت‌زنی روبه‌رو شوم که می‌گویند از این کمربندها بیش از حد تولید شده اما هر کدام از کمربندها ارزش خود را دارند.»

منبع، سان