تیم ملی کشتی فرنگی امروز راهی مسابقات قهرمانی جهان می‌شود تا آرزوهای بزرگ ایرانی‌ها را رقم بزند. تیمی قدرتمند اما جوان که با برنامه‌ریزی صحیح به این مرحله رسیده و حالا در بهترین شرایط برای کسب یک موفقیت بزرگ قرار دارد. تیمی که با کسب یک مدال طلا و یک برنز در بازی‌های المپیک از آبروی کشتی ایران در این بازی‌ها دفاع کرد. حالا نوبت درخشش در مسابقات قهرمانی جهان است و این تیم با اتکا به دانش و تجربه محمد بنا می‌تواند حریفان را اسیر قدرت خود کند. محمد بنا متخصص رقم زدن نتایج تاریخی است و این بار هم با یک تیم جوان می‌رود تا کشتی فرنگی را به بام افتخار دنیا برساند. این تیم با ترکیب سجاد عباسپور در وزن ۵۵ کیلوگرم، مهرداد مردانی در وزن ۶۰ کیلوگرم، میثم دلخانی در وزن ۶۳ کیلوگرم، محمدرضا گرایی در وزن۶۷ کیلوگرم، محمدرضا مختاری در وزن ۷۲ کیلوگرم، محمدعلی گرایی در وزن ۷۷ کیلوگرم، پژمان پشتام در وزن ۸۲ کیلوگرم، رامین طاهری در وزن ۸۷ کیلوگرم، کامران قاسمپور در وزن ۹۲ کیلوگرم، محمدهادی ساروی در وزن ۹۷ کیلوگرم و علی اکبر یوسفی در وزن ۱۳۰ کیلوگرم راهی این مسابقات می‌شود.

تیمی جوان اما قدرتمند که به دنبال رسیدن به دومین قهرمانی خود در مسابقات قهرمانی جهان در تاریخ این رقابت‌ها است. این تیم یک بار در سال ۲۰۱۴ به این مهم رسید؛ دورانی که اگر تیم به خوبی هدایت می‌شد، می‌توانست چندین بار به این مهم برسد اما تصمیمات غلط مدیریتی در آن مقطع باعث شد تا بهترین تیم تاریخ کشتی فرنگی‌ فقط با یک عنوان قهرمانی به دوران افتخارآفرینی‌اش پایان بدهد.

حالا چند سالی است که دوباره محمد بنا به این تیم برگشته و باز هم تیم قدرتمندی را پی‌ریزی کرده است. دو سال و نیم شبانه روز برای این تیم کار کرد و حالا یک تیم جوان و آماده از مسابقات قهرمانی جهان در نروژ استارت می‌زند تا در المپیک پاریس باز هم این تیم یک موفقیت بزرگ و تاریخی را رقم بزند. شاید مسابقات نروژ برای کشتی فرنگی ایران مثل مسابقات قهرمانی جهان در سال 2009 هرنینگ دانمارک باشد. مسابقاتی که برای اولین بار در تاریخ روی سکوی دوم دنیا ایستادند و از همان رقابت‌ها استارت موفقیت در المپیک لندن زده شد.

حالا همین تیم می‌تواند اسلو را به هرنینگ و یا حتی بهتر از آن تبدیل کند. تیمی جوان اما قدر که خیلی زود جای آن تیم قلدر را خواهد گرفت. خیلی طول نخواهد کشید که از همین تیم قهرمانانی در قواره حمید سوریان، امید نوروزی و قاسم رضایی ظهور می‌کنند و سال‌ها کشتی فرنگی ایران باز هم در دنیا آقایی خواهد کرد. مسابقات قهرمانی جهان در نروژ شاید بهترین زمان برای درخشش و ورود قهرمانان این رشته به دنیای ستاره‌ها باشد.

محمد‌رضا گرایی در بازی‌های المپیک توکیو نشان داد که کار نشد، ندارد؛ چه کسی فکر می‌کرد که گرایی در آن گروه سخت به طلا برسد؟ اما اعتماد به نفس و ایمان داشتن به توانایی‌های بالای خود باعث شد تا در بالاترین سطح کشتی دنیا آقایی کند.

حالا چرا این کار را سجاد عباسپور و یا میثم دلخانی نتوانند انجام بدهند؟ چرا از پس این کار مهم محمدرضا مختاری و علی اکبر یوسفی بر نیایند؟ در هرنینگ دانمارک چه کسی فکر می‌کرد حبیب‌الله اخلاقی از پس آلکسی میشین که قهرمان المپیک آتن شده بود بر بیاید اما وقتی کشتی گیری به توانایی‌هایش ایمان داشته باشد و به گفته‌های مربیانش ایمان داشته باشد، قهرمان جهان و المپیک هم حریف نیستند.

نباید این فرصت را از دست داد؛ شاید دیگر این فرصت به دست نیاید. باید با قدرت و ایمان به روی تشک رفت و برای رقم زدن یک نتیجه تاریخی دیگر گام برداشت. قهرمانی جهان در نروژ آرزوی بزرگی است اما دست نیافتنی نیست؛ دور نیست و می‌توان به آن رسید به شرطی که ستاره‌های جوان کشتی ایران به آن باور داشته باشند.