مسابقات کشتی آزاد قهرمانی جهان در نروژ با انتقادات زیادی همراه بوده اما حالا با گذشت دو روز از برگزاری این رقابت‌ها انتقادات به اوج خود رسیده است. این میزبانی در حالی به نروژ داده شده که این کشور در کشتی خیلی حرف برای گفتن ندارد. بخصوص در کشتی آزاد که هیچ‌وقت در این رقابت‌ها حرفی برای گفتن نداشتند. حتی در این دوره هم که میزبان به خودشان زحمت ندادند که یک تیم را برای این مسابقات آماده کنند. به همین دلیل هم سالن برگزاری مسابقات بدون تماشاگر مانده است. البته در کشتی بانوان و همچنین در کشتی فرنگی تک ستاره‌هایی را همیشه داشتند ولی به طور کلی مشخص نیست که چرا میزبانی این مسابقات به این کشور داده شد؟ نکته عجیب دیگر سطح مسابقات کشتی آزاد قهرمانی جهان است که نسبت به دوره‌های قبل به شدت نزول پیدا کرده و غیبت ستاره‌های نامدار کشتی دنیا در نوع خود بسیار عجیب است. چه در چهار وزن اول و چه در چهار وزن دوم بسیاری از قهرمانان کشتی دنیا که در دوره‌های گذشته حضور داشتند در این دوره غیبت دارند.

به طور مثال در وزن 57 کیلوگرم از بین 4 نفری که در مسابقات قهرمانی جهان در سال 2019 قزاقستان حضور داشتند و در بازهای المپیک به میدان رفتند و مدال گرفتند فقط دو نفر در نروژ حضور دارد. زائور اوگویف از روسیه، کومار راوی از هند، نوریسلام سانایف از قزاقستان، سلیمان آتلی از ترکیه و توماس گیلمان از آمریکا مدال آوران مسابقات قهرمانی جهان در 2019 نورسلطان و المپیک توکیو بودند اما از این جمع فقط آتلی که در نورسلطان مدال گرفت و در المپیک به اطری باخت به همراه توماس گیلمان که در توکیو مدال برنز گرفت راهی نروژ شدند. در وزن 61 کیلوگرم ادریسوف از روسیه به همراه لاشا لومتادزه و راهل آوره از هند و بهنام احسان پور از ایران مدال گرفتند اما در نروژ نیستند.

در وزن 65 کیلوگرم هم همین وضعیت وجود دارد؛ تاکوتو اتوگورو از ژاپن، حاجی علی‌اف از آذربایجان، گادجی مراد رشیداف از روسیه و باجرانگ از هند در المپیک توکیو مدال گرفتند اما همه در نروژ غایب هستند. به این جمع باید دولت نیازبیکوف قزاق و اسماعیل موسکایف مجار را هم اضافه کرد که در نورسلطان کنار باجرانگ و رشیداف مدال گرفتند اما در نروژ غایب هستند. در وزن 74 کیلوگرم هم کلی کشتی‌گیر نامدار غیبت دارند که دیدن کشتی آنها بسیار جذاب بود اما در این دوره حسرت به دل علاقه‌مندان به کشتی ماند. سیداکوف، چامیزو، باروفس و کایسانوف در قزاقستان مدال گرفتند و محمد حبیب کادزی محمداف از بلاروس، کایل دیک از آمریکا و بکزاد عبدالرحمن‌اف از ازبکستان در المپیک اما همه در نروژ غایب بودند. سایر اوزان هم اگر یک به یک بررسی شود، اوضاع بهتری ندارند که شاید بدتر هم باشد اما چرا این وضعیت در این دوره از مسابقات قهرمانی جهان به وجود آمد؟ برخی از نفرات پا به سن گذاشته هستند و طبیعی بوده که بعد از المپیک استراحت کنند اما برخی دیگر جوان و چالاک بودند اما به دو دلیل مهم که شاید اولین آن برنامه ریزی غلط اتحادیه جهانی در برگزاری این رقابت‌ها در فاصله 45 روزه تا بازی‌های المپیک باشد. دلیل دیگر هم تلاش کشورها برای افزایش طول عمر ورزشکاران آنها است که نمی‌خواهند به دلیل فشار مسابقات آسیب ببینند. سطح رقابت‌های قهرمانی جهان به شدت از این وضعیت آسیب دید و مسابقات با افت زیادی روبه‌رو شد و بسیاری از بینندگان تلویزیونی خود را هم از دست داد. برگزاری کشتی قهرمانی جهان با این سطح از کیفیت و دادن میزبانی به کشوری که هیچ میل و رغبی برای کار کردن در کشتی ندارد و مردم کشورش برای تماشای مسابقات به سالن نمی‌آیند، نمی‌تواند آورده خوبی برای اتحادیه جهانی داشته باشد و حتماً انعکاس آن در سطح بین‌الملل به جایگاه متزلزل این رشته در بین تصمیم گیرندگان کمیته بین‌المللی المپیک برای اتخاذ تصمیمات سختگیرانه درباره ادامه حضور کشتی در المپیک تأثیر می‌گذارد. به نظر می‌رسد باید اتحادیه جهانی در اتخاذ تصمیمات این چنینی تلاش بیشتری کند تا مسابقات به کشورهایی سپرده شود که خودشان در کشتی نقش داشته باشند نه اینکه میزبان هم در مسابقات غایب باشد.