رئیس سازمان تربیت بدنی از سال 1356 تا 1357 در روز 27 فروردین 1307 در تهران متولد شد. پدرش سپهبد امان‌الله جهانبانی (1353-1274) اصالتی ایرانی- گرجی داشت و مادرش هلن کاسمینسکی اهل شوروی بود. نادر هم در 18 سالگی تحصیلات خود در دانشگاه خلبانی نیروی هوایی شوروی را آغاز کرد و آنگاه وارد نیروی هوایی ارتش ایران شد. بعدها در آلمان دوره خلبانی هواپیمای جت را فرا گرفت و در همان جا به لطف آشنایی با لیدر تیم آکروجت ایالات متحده، فنون آکروباسی‌ با هواپیمای جت را نیز آموخت. در 1337 جهانبانی اولین تیم آکروجت ایران را با نام «تاج طلایی» تأسیس کرد و یک سال بعد در مسابقه‌ای با حضور نیروی هوایی ایران، نیروی هوایی آمریکا و نیروی هوایی بریتانیا تیم ایران مقام نخست را به دست آورد. این نخستین عنوان یک تیم ایرانی در رشته‌های هوایی بود. در این ایام تاج طلایی تشکیل شده بود از: نادر جهانبانی، محمد خاتم، امیرحسین ربیعی، سیامک جهان‌بینی و عبدالحسین مینوسپهر. علاوه بر رشته‌های هوایی، نادر در سوارکاری نیز تبحر داشت و به این رشته می‌پرداخت. در ایام انقلاب اعلام کرد که سرباز وطن است و حتی بعد از رفتن شاه از ایران نیز حاضر به ترک مملکت نشد. وی در روز 22 بهمن در دوشان‌تپه دستگیر شد؛ یک ماه بعد در 22 اسفند در پشت‌بام مدرسه علوی تیرباران شد و در قطعه 82 ردیف 38 شماره 35 بهشت زهرا به خاک سپرده شد. بعد از مرگ جهانبانی داستان‌های فراوانی درباره حرکات متحیرالعقول او با هواپیما ساخته شد که البته هیچ‌کدام واقعیت نداشت. حتی بعدها انوشیروان فرزند او نیز تأکید کرد که پدرش به دلیل انضباط فراوانی که داشت هرگز کاری نمی‌کرد که برای خلبانان جوان، بدآموزی داشته باشد. به همین خاطر ماجراهایی مثل عبور جهانبانی با هواپیما از زیر پل کارون، فرار از چنگ هواپیماهای عراقی و بازگشت به ایران و بلند کردن فانتوم از روی جاده همگی افسانه هستند.