سمیرا شیرمردی  

 

عزیز معبودی یکی از بازیکنان باتجربه آلومینیوم اراک است که از همان روزهای اول، امید زیادی به موفقیت تیمش داشت. معبودی که باشگاه آلومینیوم اراک را خیلی حرفه‌ای و با امکانات معرفی می‌کند، درباره عملکرد این تیم در نیم‌فصل اول لیگ بیستم صحبت‌های جالبی دارد.

 

شرایط آلومینیوم اراک این روزها چطور است؟

شرایط تیمی خیلی خوب است و این روزها فقط بحث سرمربی ذهن‌ها را درگیر کرده چون هنوز تصمیمی نگرفتند. البته صحبت‌های ضد و نقیض زیادی وجود دارد که می‌خواستند سرمربی بیاورند. ظاهراً گزینه‌ها هم علیرضا منصوریان، ساکت الهامی و حسین فرکی هستند اما نمی‌دانم صحبتی شده یا نه اما قرار است به زودی تصمیم بگیرند. در کل شرایط تیمی خوبی داریم اما از نوع بازی معلوم است که شاکله حفظ شده. اگر قرار است سرمربی جدید بیاورند امیدوارم این اتفاق زودتر بیفتد یا اینکه سرمربی موقت را رسمی کنند تا تکلیف مشخص شود.

گفتید شاکله تیم حفظ شده اما ظاهراً یکسری بازیکن به دنبال جدایی هستند.

صحبت از پورحمیدی شده بود که او قرار است فصل بعد به تراکتور برود و تا پایان فصل در آلومینیوم می‌ماند. هیچ بازیکن دیگری هم جدا نشد چون هیأت مدیره اجازه جدایی نمی‌دهد، مخصوصاً به بازیکنانی که نقش مهمی در موفقیت تیم داشتند. شاید یکی، دو نفر بخواهند جدا شوند ولی تا الان این اتفاق نیفتاده.

آلومینیوم اراک در نیم فصل اول عملکرد جالبی داشت که در بازی‌های خانگی تنها یک باخت داشت و در بازی‌های خارج از خانه هم 2 بار شکست خورد و این آمار برای تیمی که تازه به لیگ برتر آمده، خوب است.

آن تک بازی که در خانه باختیم همان هفته اول بود. فکر می‌کنم نه تنها در فوتبال ایران، بلکه در همه جای دنیا، نخستین بازی لیگ، سخت‌ترین بازی برای هر تیمی است چون تیم‌ها به لحاظ مدیریتی، کادرفنی، بازیکنی و ساختاری تغییرات زیادی دارند. ما در بازی اول، تیم‌مان به لحاظ ساختاری شکل نگرفته بود و چون بعد از 18 سال به لیگ برتر آمده بود، شرایط خاصی داشتیم. آن بازی تفکرات مدیریتی لیگ یکی بود که جواب نمی‌داد. فاجعه بزرگ آن بازی، لباس تیم‌مان بود که از لباس ایتالیا برای نخستین بازی استفاده کردیم در حالی که لباس، اولین چیزی است که تیمی، آن هم در لیگ برتر باید داشته باشد چون همیشه در چشم است. بعد از آن تغییرات مدیریتی انجام شد و 2، 3 بار هیأت مدیره و مدیرعامل موقت عوض شد که این مسائل شرایط را برای تیم سخت کرد. فاجعه اصلی هم قبل از بازی رقم خورد. اینکه ما شب قبل از بازی و ساعت 3 و 4 صبح رفتیم قراردادهایمان را ثبت کردیم. خیلی‌ها هم به مشکل خوردند و نتوانستند بازی کنند. همه اینها دخیل بود که تمرکز از بین برود و شکست خوردیم. بعد از آن هم رسول خطیبی استعفا داد که مدیریت قوی و هیأت مدیره خیلی خوبی که انتخاب شد کمک کردند شرایط خوب شود. من واقعاً در این سال‌ها هیأت مدیره با این انسجام ندیده بودم. نفس‌شان هم حق است و هر حرفی می‌زنند در 24 ساعت و نهایتاً در  48 ساعت اتفاق می‌افتد و به وعده‌هایشان عمل می‌کنند. بعد از بازی با نساجی، خیلی زود توانستند تیم را جمع و جور کنند که همین مسأله باعث شد تیم شخصیت پیدا کند و با روحیه بالا کار را ادامه دهد. بعد از بازی با نساجی البته ما به سپاهان باختیم اما بازی خوبی انجام داده بودیم و بعد از آن هم روند خوبی را دنبال کردیم.

بله، بعد از آن طوری کار کردید که تصورات از آلومینیوم اراک تغییر پیدا کرد.

تیم ما نه برای قهرمانی بسته شده بود و نه برای کسب سهمیه آسیا اما تا الان کار بزرگی انجام داد که همه آن به مدیریت خیلی خوب و قوی که پشت تیم است، برمی‌گردد. صددرصد تیمی که مدیریتش ثبات داشته باشد به آرامش می‌رسد. قرارداد بچه‌ها کاملاً حرفه‌ای بسته شده و حق و حقوق همه تا اینجای کار پرداخت شده. باشگاه آلومینیوم اراک با اینکه نخستین سال حضور در لیگ برتر را تجربه می‌کند اما کاملاً حرفه‌ای است. 2، 3 زمین تمرین خیلی خوب، سالن بدنسازی و امکانات حرفه‌ای زیادی دارد که خیلی از باشگاه‌ها ندارند. همین حرفه‌ای بودن هم باعث شد تا الان نتیجه بگیرند.

یکی از آمارهای مهم آلومینیوم، گل‌های زده‌تان است که بیشترین آن در دقایق 16 تا 30 بوده.

شاکله اصلی تیم ما زمانی که آقای خطیبی حضور داشتند، دفاعی- ضدحمله بود و قرار بود از کوچکترین فرصت‌ها و مخصوصاً ضربات ایستگاهی بهترین بهره را ببریم. ما بازیکنانی مثل سینک و احمدی داریم که ضربات ایستگاهی را به خوبی می‌زنند و البته فورواردهایی که از فرصت‌ها به بهترین نحو استفاده می‌کنند. آقا رسول معتقد بود در 10، 15 دقیقه اول بازی تا تیم‌ها به خودشان بیایند، باید از نخستین فرصت‌ها استفاده کنیم و گل بزنیم که در این کار موفق هم بودیم و توانستیم در 30 دقیقه اول گل‌های خوبی بزنیم.

اما در 15 دقیقه پایانی بازی بیشترین گل را خوردید که نشان می‌دهد در آن لحظات یا به لحاظ بدنی کم آوردید یا اینکه تمرکز کافی نداشتید.

بدون شک شرایط بدنی دخیل نبوده و احتمالاً تمرکز نداشتیم چون بازیکنان جوانی داریم که نخستین بار حضور در لیگ برتر را تجربه می‌کنند و استرس زیادی داشتند. البته بیشتر گل‌هایی که خوردیم روی اشتباهات فردی بوده و تیمی نبود. ما و سایپا تنها تیم‌هایی هستیم که تا دقیقه 90 حریف را پرس می‌کنیم و می‌جنگیم. در بعضی بازی‌ها وقتی عقب بودیم از دقیقه 80 به بعد خیلی تلاش کردیم و توانستیم گل بزنیم. مثلاً در بازی با ذوب‌آهن و سایپا در دقایق آخر گل زدیم که نشان می‌دهد مشکل بدنی نداشتیم.

بیشترین گلی که زدید از سمت راست بوده.

تیم ما این فصل شرایط متفاوتی دارد. در سمت چپ بازیکنانی که حضور دارند چپ‌پاهای تخصصی و کلاسیک نیستند و اکثراً راست پا هستند. به همین دلیل سمت راست‌مان قوی‌‌تر است چون پای تخصصی‌شان است و البته تجربه بازی خوبی دارند. از ایران‌پوریان و احمدی گرفته که دفاع راست و هافبک راست خوبی هستند تا پاکدل که نوک راست است، هماهنگی خوبی در این سمت وجود دارد که طبیعی بود موفق‌تر باشد. تیم‌ها یا راست حمله هستند یا چپ حمله که ما چون راست قوی‌تر داریم، راست‌حمله هستیم.

بیشترین گلی هم که خوردید، روی پاس در عمق بوده.

خب ما چون برعکس همه تیم‌ها، با سیستم 4-4-2 لوزی بازی می‌کنیم، یک هافبک دفاعی داریم و روزنه‌هایی به وجود می‌آید. در حالی که اکثر تیم‌ها 4-2-3-1 بازی می‌کنند و 2 هافبک دفاعی دارند. به هر حال تک هافبک خلأ به وجود می‌آورد که از آن ضربه خوردیم.

هدف آلومینیوم در پایان فصل چه جایگاهی است؟

یک قانون نانوشته در فوتبال ایران است که هر تیمی از لیگ یک می‌آید خیلی زود برمی‌گردد و به اصطلاح آسانسوری عمل می‌کند. هدف آلومینیوم و مس رفسنجان حفظ سهمیه در لیگ برتر است و البته نیم نگاهی هم به رده‌های بالای جدول داریم. آلومینیوم قابلیت ماندن در لیگ برتر را دارد و می‌تواند به بالای جدول هم برسد. شاید اگر الان از آسیایی شدن صحبت کنم خیلی‌ها بخندند اما فوتبال است و هزار اتفاق. استقلال خوزستان با مدیریت قوی که داشت توانست به قهرمانی لیگ برسد. آلومینیوم اراک هم مدیریت قوی دارد که می‌تواند تک‌رقمی باشد و به اهداف بزرگی برسد.