شروع نیم‌فصل دوم برای پرسپولیس قبل از دقیقه صفر نسبتاً خوب پیش رفت. هر چند سپاهان برنده شد و قبل از شروع بازی پرسپولیس بالاتر از پرسپولیس قرار گرفت اما توقف استقلال و تراکتور و البته شکست نفت آبادان اخبار خوبی برای پرسپولیس پیش از استارت نیم‌فصل دوم بود.

پرسپولیس مطابق پیش‌بینی تنها با یک تغییر نسبت به بازی با گل‌گهر مقابل سایپا ایستاد. یحیی در قلب دفاع به جای کامیابی‌نیا از کنعانی‌زادگانی استفاده کرد که 6 بازی آخر نیم‌فصل اول را از دست داه بود اما با باز نشدن پنجره نقل و انتقالاتی نتوانست ترابی را به میدان بفرستد.

بازی با ریتم سریع و مناسبی از سوی پرسپولیس شروع شد و مطابق انتظار سایپا عقب نشسته بود اما موقعیت اول بازی را میهمان ایجاد کرد. در واقع خروج ناموفق و ضربه سر عجولانه لک بود که این موقعیت را برای سایپا به وجود آورد اما علیاری آنقدر باهوش نبود که توپ را از بالای سر لک وارد دروازه پرسپولیس کند.

دو دقیقه بعد اما پرسپولیس با اولین کار ترکیبی و هماهنگ به گل رسید. بعد از یک ضربه ایستگاهی و یکی دو رفت و برگشت مانور نعمتی با پاس تودر عالی او برای سیدجلال پیش تاخته همراه شد و کاپیتان با ضربه‌ای محکم و دقیق دروازه سایپا را گشود.

بعد از این گل سایپا جلو آمد و برای دقایقی با نمایش خود پرسپولیس را تحت تأثیر قرار داد. تیم ابراهیم صادقی در دقایق 7 و 10 دو موقعیت گل جدی داشت که یک بار کنعانی و یک بار هم لک مقابل ضربات نهایی رضا جعفری ایستادگی کردند.

 بعد از 15 دقیقه جریان بازی متعادل شد اما همچنان ریتم مناسبی داشت.

پرسپولیس که به سبب بازی جسورانه سایپا نمی‌توانست برای دقایقی طولانی در نیمه حریف مستقر شود ریتم مناسبش در انتقال بازی از دفاع به حمله را به درستی و خیلی خوب انجام داد و در ادامه نیمه نخست موقعیت‌های مناسبی برای بیشتر کردن تعداد گل‌هایش داشت اما ناموفق بود.

در دقایق 16، 22، 35 و 41 سه ارسال از سعید آقایی موقعیت‌هایی برای عالیشاه و امیری ایجاد کرد که در دو نوبت عالیشاه یا به توپ نرسید یا ضربه نهایی‌اش را درست نتوانست بزند. یک بار هم که امیری با ضربه سر شیرجه‌ای دروازه سایپا را هدف گرفت اکبر منادی مثل بازی رفت منجی دروازه تیمش شد.

در آخرین دقیقه نیمه نخست سایپا هم در نقطه مقابل با خلق موقعیتی که باز هم توسط جعفری به وجود آمد نشان داد تیم بی‌گزندی نیست اما با یک گل خورده در کیسه‌اش به رختکن رفت.

نیمه دوم بدون تغییر شروع شد اما سایپا از همان لحظه شروع نشان داد برای جبران گل خورده انگیزه عجیبی دارد. آنها در همان ثانیه‌های نخست موقعیت گلی ایجاد کردند و توپ با برخورد به تیر افقی پرسپولیس آلارم مهمی به یحیی و تیمش داد.

دوازده دقیقه بعد از شروع نیمه دوم صادقی تغییراتش در زمین را آغاز کرد اما بازی به شکل عجیبی از تب و تاب افتاد. در واقع با اینکه سرعت بازی بد نبود اما تعادل عجیبی در زمین حکمفرما شده و موقعیتی به وجود نمی‌آمد.

شاید باور کردنی نباشد اما تا ربع پایانی مسابقه شرایط به همین منوال پیش رفت تا اینکه بالاخره یحیی هم تغییراتش را آغاز کرد.

سایپا که در بیست دقیقه پایانی جلو کشیده بود با وجود فشاری که می‌آورد در انجام کار ترکیبی و خلق موقعیت عاجز بود و این شرایط موقعیتی را نصیب پرسپولیس می‌کرد تا با ضدحمله گل‌های بعدی‌اش را به ثمر برساند که در این آیتم تیم یحیی موفق نبود.

پرسپولیس بعد از ارسال نعمتی و ضربه سر خطرناک امیری در دقیقه 76، سه بار در دقایق 81 ، 82 و 84 موقعیت‌هایی با توپگیری در میانه میدان و زمین حریف ایجاد کرد اما مهدی‌خانی و عبدی دو مهاجم تازه‌وارد این تیم قدر موقعیت‌های‌شان را ندانستند تا استرس بر اردوی سرخ‌ها حکمفرما باشد.

دقیقه 88 هم پهلوان با یک ضدحمله سریع و بعد از یک استارت قدرتمند موقعیتی ایجاد کرد اما اکبر منادی هم او را ناکام گذاشت هم عبدی نتوانست او را در ریباند مقهور کند.

در ازای این موقعیت‌ها سایپا هم در دقیقه 88 یک موقعیت گل جدی ایجاد کرد و لک مقابل ضربه نهایی مهاجم حریف ایستاد.

تغییرات دو تیم در وقت‌های تلف شده ادامه یافت اما با وجود تداوم بازی به مدت 5 دقیقه موقعیت دیگری ایجاد نشد تا پرسپولیس با همان تک گل سیدجلال 33 امتیازی شود و ضمن تداوم بردهایش در صدر بماند.