اگر سرطان امان می‌داد دو روز قبل یعنی 2 دی ماه 1399 صفر ایرانپاک یکی از بهترین‌های تاریخ باشگاه پرسپولیس و بهترین گلزن تاریخ دربی حالا 74 سالگی را پشت سر گذاشته بود.

رضا وطنخواه یکی از همدوره‌ای‌های ایرانپاک درباره او به ایران ورزشی می‌گوید: «صفر در زندگی شخصی‌اش جزو خوش‌پوش‌ترین بازیکنان بود و در زمین فوتبال هم سعی می‌کرد شیک باشد. آن زمان جوراب‌های ورزشی ما کش نداشت و همه کش می‌انداختیم اما صفر یک باند پارچه‌ای می‌بست و گره باند را هم بیرون می‌انداخت تا کاملاً خاص باشد. صفر خیلی ساکت و بی‌حاشیه بود. در تهران یک خانه مجردی در محله تخت طاووس داشت که من هم دو سه باری به خانه‌اش رفته بودم. خانه‌اش را هم به شکل خاصی تزئین کرده بود. خدا بیامرزدش. دنبال مدرنیسم بود و مدرن زندگی می‌کرد.»

وطنخواه درباره خصوصیات فنی مرحوم ایرانپاک هم می‌گوید: «ذاتا گلزن بود و از کمترین فرصت استفاده می‌کرد. یادم می‌آید در بازی با تاج که یک داور اهل شوروی هم آمده بود در امجدیه یک گل به مرحوم حجازی زد. در کنار بزرگانی چون همایون بهزادی و حسن کلانی ایشان هم این افتخار را داشت تا برای پرسپولیس بازی کند ضمن اینکه رکورد گلزنی در دربی را دارد که بعید می‌دانم کسی بتواند این رکورد را بشکند.»

مدافع و گوش چپ سابق پرسپولیس و تیم ملی می‌گوید: «مرحوم ایرانپاک جزو خوزستانی‌های پرسپولیس بود. ایرج سلیمانی، نادر گنجاپور و اکبر افتخاری هم از خوزستان آمده بودند که حضور در پرسپولیس هم باعث پیشرفت خودشان شد هم به تیم کمک کردند.»

وطنخواه درباره مرگ ایرانپاک می‌گوید: «مدتی بعد از انقلاب، ایشان به سوئد رفت و کنار خانواده‌‌اش آنجا بود. اتفاقاً آنجا در تیم‌های پایه کار مربیگری می‌کرد منتهی سرطان باعث مرگش شد. آقای ایرانپاک را در اهواز دفن کردند. خدا رحمتش کند واقعاً آدم باشعور و تحصیلکرده‌ای بود.»

وطنخواه که هیچ‌وقت نمی‌تواند بازی‌های حساس پرسپولیس و تیم ملی را به خاطر استرس بالا تماشا کند درباره بازی فینال آسیا هم می‌گوید: «پدرم درآمد. شما نمی‌دانید آن ده دقیقه یک ربع اول بازی چه بر من گذشت. همان را دیدم و از خانه در رفتم چون پدرسوخته‌ها (تیم اولسان) واقعاً داشتند خوب بازی می‌کردند. اگر بچه‌های ما خوب بودند می‌ماندم و تماشا می‌کردم اما نتوانستم. بعداً فیلم بازی را دیدم. واقعاً حیف شد که با دو پنالتی باختیم. البته همین که قهرمان غرب آسیا شدیم هم خیلی خوب است چون امکانات ما با تیم‌های متمول غرب و شرق قاره قابل مقایسه نیست ضمن اینکه چند بازیکن اصلی‌مان را هم در بازی فینال نداشتیم.»

وطنخواه درباره قهرمان نشدن پرسپولیس در آسیا حتی در سال‌های اقتدار دهه 50 و تیمی که سه بار قهرمان جام تخت جمشید شد، می‌گوید: «در آن سال‌ها ما یک بار به مسابقات آسیایی رفتیم که در بانکوک بود. آن زمان به خاطر نفوذ خسروانی و تاج ما خیلی دیر رفتیم بانکوک. یک روز قبل از بازی با تیم ژاپنی رسیدیم آنجا. در واقع یک کاری کردند ما دیر برسیم و به مشکل بخوریم. اینجا یخبندان بود و آنجا هوا گرم. مهراب شاهرخی اسهال گرفت و مریض شد. بازی اول را به تیم ژاپنی باختیم. بازی دوم با تیم اسرائیلی بود که صفر- صفر شدیم. من در آن بازی یک موقعیت عالی داشتم که نتوانستم گل کنم. یعنی آنقدر محکم زدم که اوت شد در حالی که می‌توانستم گل بزنم. اتفاقاً بعد از بازی پرویزخان (دهداری) با خنده گفت باید آنقدر محکم می‌زدی که توپ از استادیوم خارج شود. بازی با تیم مالزی را هم چهار تا زدیم که دو تا گل من زدم اما در نهایت صعود نکردیم.»