طنزیم
هومن جعفری  

بعد از اینکه مشخص شد مرکز فرهنگی ایران و هلند، به وزارت ورزش ایران سه مربی اسپانیایی، فرانسوی و بلژیکی پیشنهاد داده، رسماً مرزهای گرخیدن به افق‌های نوینی رسیده! اینکه چرا باید یک مرکز فرهنگی به وزارت ورزش مربی معرفی کند خودش یک سؤال علمی است اما سؤال علمی‌تر دیگری هم هست که می‌خواهیم مطرح کنیم.
اینکه چرا مرکز انجمن دوستی ایران و هلند که لابد کارکردش، افزایش سطح مبادلات فرهنگی و تجاری بین کشور خودمان با هلند است، برای فدراسیون مربی بلژیکی پیدا می کند، از آن دسته سؤال‌هایی است که آدم می تواند با پرسیدن آن سه مرحله از هفت مرحله عرفان را یکجا لول آپ کند! اینکه چرا محض خنده بین این سه گزینه‌ای که معرفی کردند، حتی یک دانه گزینه هلندی نیست هم نکته بسیار خنده دارتر دیگری است که جا دارد در این مقال بگنجد.
 اما سؤال بعدی اینجاست که برای معرفی این سه مربی اسم و رسم دار، تا هلند برویم؟ شما به هر کدام از ایجنت‌های فوتبال ایران زنگ می‌زدی هم می‌توانستند یک فهرست پنجاه نفره از مربیان پیشنهادی خود را به شما معرفی کنند. شما اگر از خبرنگارها سؤال می کردید که کدام مربی‌ها بیکارند، می‌توانستند از سایت ترانسفر مارکت آمار مربیان بیکار را دربیاورند. واقعاً نیازی بود که یک مرکز فروش چرم و کاشی به ما مربی معرفی کند؟