ایمان گودرزی
خبر‌نگار ورزشی
وقفه میان فصل به خاطر برگزاری مسابقات جام جهانی 2022 قطر برای بعضی از تیم‌ها سود داشت برای برخی ضرر. تراکتور یکی از تیم‌هایی بود که در لیگ بیست و دوم فراز و فرودهای زیادی را به خود دید اما تعطیلات جام جهانی حسابی باعث متحول شدن آنها شد. پرشورها که فصل را با قربان بردیف آغاز کردند بعد از جام جهانی با سرمربی سابق سردار آزمون قطع همکاری کردند و نیمکت خود را به پاکو خمس اسپانیایی سپردند. اضافه شدن سبک فوتبال اسپانیایی به پرتغالی‌های حاضر در لیگ نوید یک رقابت جذاب را در کورس قهرمانی می‌داد که دقیقاً همین اتفاق هم رخ داد. خمس از زمانی که به تبریز رفت موفق شد از 7 بازی در لیگ 4 برد، 2 مساوی و یک باخت ثبت کند و 14 امتیاز به حساب قرمزپوشان واریز کند و از همه مهم‌تر روح برنده را بار دیگر در تیم زنده کرد. تراکتوری‌ها حالا در هفته 19 باید به مصاف هوادار بروند. در صورتی که گل‌گهر امتیاز از دست بدهد تراکتور این فرصت را دارد خودش را تا چهارم جدول بالا بیاورد و حتی در هفته‌های آینده چشم به رتبه‌های بالاتر نیز داشته باشد. نکته جالب اینکه تراکتور پیش از ورود پاکو خمس به ایران در 11 بازی 15 امتیاز کسب کرده بود و متوسط امتیازی 1.36 را ثبت کرده بود اما حالا با متوسط امتیاز 2 به ازای هر بازی، در حد و اندازه‌های یک مدعی قهرمانی ظاهر شده است.
 

آیسان سعیدی
خبر نگار
1- دو سکته بد در نیم فصل دوم که با هیاهو و حواشی بسیاری همراه بود، سرخ‌ها را از صدر به زیر کشیده. جایگاهی که از هفته نخست به آنها تعلق داشت و پرسپولیس از قله لیگ از آنجا تکان نخورده بود. سرخ‌ها ابتدا در اهواز در یک بازی پرحاشیه و پرهیاهو مغلوب فولاد شدند که آگاهانه برای آنها دام حاشیه پهن کرده بود و پرسپولیس ساده‌انگارانه فریب این تاکتیک چرک را خورد و به دام افتاد تا تیم نکونام را از بحران خارج کند.
هفته بعد از این شکست و در حقیقت هفته گذشته آنها در تهران برابر آلومینیوم متوقف شدند؛ توقفی که البته بیشتر در سد داور بود تا حریف. نادیده گرفتن دو پنالتی مسلم پرسپولیس و اخراج بحث‌برانگیز بیرانوند – که بعد در تصاویر پرسپکتیو بازی مشخص شد صحیح بوده – پرسپولیس را متوقف کرد تا صدر از کف آنها برود. اتفاقی که اگرچه عوامل پیرامونی نظیر شلوغ‌کاری حریف و اشتباهات مرگبار داوری در آن نقش مهمی داشتند اما نباید از اشتباهات کادر فنی پرسپولیس به سادگی عبور کرد. نیمکتی که البته بسیاری آن را گرانترین نیمکت داخلی لیگ می‌دانند اما درست در بزنگاه اسیر حواشی شد و با جنجال و غوغاسالاری تمرکز خودش و تیمش را بر هم زد تا حاشیه امنیت 5 امتیازی از دست رفته و صدر از کف برود.
آنها حالا در کنار بالا نشستن سپاهان در صدر شاهد ترکتازی رقیب دیرینه هستند که با بردهای پرگل 3 هفته اخیر از بحران فاصله گرفته و سلامی دوباره به کورس مدعیان داشته است. یک سکته دیگر حتی از نوع خفیف در آبادان می‌تواند پرسپولیس را وارد بحران کند. بحرانی که کادر فنی آغازگر آن بود.
 2- قانون نانوشته‌ای در فوتبال وجود دارد که می‌گوید: «به بازی زیبا امتیاز نمی‌دهند» این قانون در لیگ کم‌مایه و زشت ایران کاربرد بیشتری دارد. موفق‌ترین مربیان آنهایی هستند که در لیگ بازی‌های زشت و ملال‌آورتری ارائه می‌دهند و تیم‌هایشان فاقد هرگونه پلن، شور و چشم‌نوازی است. در لیگ ایران هر چه زشت‌تر و تدافعی‌تر بازی کنید، احتمال موفقیت شما بیشتر است چرا که فقر تاکتیکی و نوآوری در این لیگ بیداد می‌کند. ادسون تاوارس برزیلی مثال نقض این انگاره است. مربی که از نفت فانوس به‌دست و ورشکسته یک تیم قابل‌احترام ساخته که به فوتبال احترام می‌گذارد اما این احترام با نتیجه و موفقیت همراه نیست. ناکامی‌های هفته‌های اخیر نفت هیچ تطابقی با بازی آنها ندارد. غم‌انگیز است که نفت با این فوتبال کاندیدای سقوط است و چه بد اگر این مسیر به سقوط برسد. یک شکست برابر پرسپولیس عصیان‌زده می‌تواند آنها را به این فاجعه نزدیکتر کند.
 
 
 

 

سعید زاهدیان
روزنامه‌نگار ورزشی
داوری‌ها در چند هفته اخیر به ضرر پرسپولیس بود؛ در این زمینه بحثی نیست و حق را به یحیی گل‌محمدی می‌دهیم. در مسابقه فولاد و پرسپولیس هم حواشی زیادی برای پرسپولیس ایجاد شد و نیمکت فولاد باعث شد تا مسابقه به حاشیه برود و بازیکنان این تیم هم زمانی از بازی را کشتند و فوتبال دلچسبی نبود. در این زمینه هم حق را به یحیی گل‌محمدی و باشگاه پرسپولیس می‌دهیم اما از سرمربی معترض پرسپولیس یک سؤال داریم: تیم او چقدر به تیمی که دو سال قهرمان شد و با یحیی گل‌محمدی به فینال آسیا رسید فاصله دارد؟
آیا پرسپولیس همان تیم باشکوه، مقتدر و هماهنگ سال‌های قبل است؟ آیا این تیم شباهتی به قهرمان‌ لیگ برتر دارد و خود یحیی از نمایش‌های تیمش راضی است؟ وقتی یک تیم به ضد فوتبال رو می‌آورد و بازیکنانش با اتلاف وقت یا دفاع اتوبوسی سعی در گرفتن امتیاز و متوقف کردن حریف دارد، چه تاکتیکی برای چنین بازی‌هایی مناسب است و پلن کادر فنی پرسپولیس برای تقابل با چنین تیم‌هایی چیست؟
یحیی معمولاً زود از کوره در می‌رود و آستانه تحمل پایینی دارد؛ بسیاری از تیم‌ها و مربیان این موضوع را فهمیده‌اند و مقابل گل‌محمدی تیم‌شان با تاکتیک «جنجال بساز، پرسپولیس را به حاشیه ببر» به هدف خود رسیده‌اند و از پرسپولیس امتیاز گرفته‌اند؛ نمونه‌اش سید مهدی رحمتی که هفته گذشته از ابتدای بازی روی اعصاب بیرانوند بود. سرمربی آلومینیوم با این جملات: «علی بیرو... اگر با نیمکت کار ‌داری به من بگو تا حرف‌هایت را منتقل کنم» آنقدر روی اعصاب دروازه‌بان پرسپولیس رفت تا تمرکز او را به هم بزند تا بیرانوند مرتکب خطا شود و با کارت قرمز پرسپولیس 10 نفره به بازی ادامه دهد. تبعات آن اخراج همچنان با پرسپولیس است و این هفته مقابل صنعت نفت آبادان، پرسپولیس بدون شماره یک ملی‌پوش خود باید 3 امتیاز را بگیرد تا از کورس جا نماند.
وقتی همه تیم‌ها روی اعصاب پرسپولیس و یحیی راه می‌روند و نقطه ضعف پرسپولیس را هدف می‌گیرند، یحیی گل‌محمدی برای این حربه چه تاکتیک و استراتژی مشخصی دارد؟ «پلنB» پرسپولیس در این شرایط چیست؟ وقتی با تیمی مواجه می‌شوید که برخلاف تصورات و آنالیز قبلی بازی می‌کند، گل‌محمدی چه برنامه‌ای برای عبور از این بحران در ذهن دارد؟ وقتی یک تیم اتوبوسی دفاع ‌کند، برای باز کردن دروازه‌اش حتماً تاکتیک و برنامه‌های خاصی وجود دارد که باید در تمرین‌ها روی آن کار شود. یحیی گل‌محمدی نشان داده که در لحظه نمی‌تواند تصمیم بگیرد و راه عبور از این حاشیه‌ها را نمی‌شناسد. حرف‌های او در کنفرانس بعد از بازی با آلومینیوم نشانه‌هایی از یأس و ناامیدی و تسلیم شدن به جای محکم‌تر جنگیدن داشت.
یحیی با حرف‌های مأیوس‌کننده و مطرح کردن بحث استفاده از بازیکنان تیم‌ امید در ادامه لیگ- که از ابتدا هم معلوم بود به زودی از آن تصمیم عقب‌نشینی خواهد کرد- دست‌هایش را به نشانه تسلیم بالا ‌برد و این رویکرد برای تیمی که می‌خواهد قهرمان لیگ شود اصلاً برازنده و مناسب نیست.
اگر یحیی باز هم مقابل جنجال‌سازی امتیاز از دست بدهد، باید این واقعیت را بپذیریم که او همچنان برای این ترفند حریفان- ولو از نگاه همه تاکتیکی زشت و غیراخلاقی باشد- راه‌حل پیدا نکرده که برای یک مربی بزرگ که رویاهای بزرگی با تیمش دارد، یک ضعف بزرگ است؛ ضعفی که اگر استمرار پیدا کند، بر تمام توانایی‌های یحیی سایه می‌اندازد و می‌تواند سرنوشت پرسپولیس و گل‌محمدی را در ادامه کارش به چالش بکشد.

امیررضا همایون
خبرنگار
نفت آبادان در طول فصل جاری روزهای عجیب و غریب زیادی داشته؛ روزهایی که شاید یکی از دلایل اصلی سقوط برزیلی‌های آبادان به رتبه‌های پایین جدول باشد. یکی از اتفاقات تعجب برانگیز این روزهای نفت در فصل جاری فوتبال ایران تعویض پیاپی سرمربیان است. به گونه‌ای که آنها تا پایان هفته هجدهم 3 مربی مختلف را روی نیمکت خودشان دیده‌اند. برزیلی‌ها فصل را با رضا پرکاس سرمربی‌ای که هیچ شناختی از فوتبال ایران در سالیان اخیر نداشت، آغاز کردند و پس از چند هفته به سراغ فیروز کریمی که تاریخ انقضایش سال‌هاست به اتمام رسیده، رفتند. پس از ناکامی با حاجی فیروز، آنها ادسون تاوارس مربی اهل برزیل که در فوتبال ایران هم تجربه داشت را برای هدایت تیم‌شان به آبادان آورده‌اند. سبک بازی صنعت نفت با تاوارس پیشرفت‌های زیادی نسبت به دو مربی پیشین داشته اما برزیلی‌ها همچنان در کسب نتیجه ناکام هستند و نتوانسته‌اند از انتهای جدول و جمع فانوس به دستان جدا شوند. آنچه ثابت می‌کند تعویض بی‌شمار مربیان شاید بتواند سبک بازی تیم را تغییر بدهد و مطلوب کند اما مشکلات را به طور کامل حل نمی‌کند، فرهنگ اشتباهی است که در فوتبال ایران جا افتاده.
بی‌تردید یکی از دلایل جنجال روی نیمکت‌ تیم‌های لیگ برتری همین فرهنگ اشتباه تعویض مربی در صورت نتیجه نگرفتن در کوتاه‌مدت است. فرهنگی که باید امیدوار باشیم اصلاح شود چراکه اصرار به انجام این کار تنها به فوتبال ایران ضربه می‌زند و همین می‌شود که سرمربیان برای بقای خودشان روی نیمکت دست به هر کاری می‌زنند تا در زمین مسابقه به پیروزی برسند. حالا باید دید این تیم می‌تواند مقابل پرسپولیس به پیروزی برسد یا اینکه تاوارس هم به سرنوشت دو مربی پیش این تیم در لیگ بیست و دوم دچار می‌شود.
 

ناصر ابراهیمی
مربی اسبق پرسپولیس
درباره بازی هفته گذشته پرسپولیس مقابل آلومینیوم نمی‌توان بحث فنی کرد چراکه قضاوت داور و نادیده گرفتن 2 پنالتی مسلم سرنوشت را تغییر داد تا دیگر بحث فنی نتوان کرد. داوران اشتباه می‌کنند اما دلیل نمی‌شود پرسپولیس به خاطر اشتباه داوری برنده نشود. شکی نیست که اشتباهات داوری وجود دارد و نبود سیستم کمک داور ویدیویی VAR به کیفیت داوری لطمه زده ولی تیمی که در کورس قهرمانی است نباید وارد حاشیه شود و به گونه‌ای رفتار کند که به دیگر مدعیان قهرمانی کمک شود. در عصر ارتباطات هستیم و نمی‌توان مثل گذشته رفتار کرد. فدراسیون فوتبال در تمام این سال‌ها به اندازه کافی از داوران حمایت نکرده و امکانات لازم را برای قضاوت آنها فراهم نکرده که این موضوع در داوری‌ها اثر گذاشته ولی یحیی گل‌محمدی و باشگاه پرسپولیس نباید کاری کنند که تیم بدون تمرکز کافی به مصاف حریفان برود. نابسامانی‌های زیادی در فوتبال ایران داریم و مسابقات لیگ در برگزاری نواقصی دارد. نظر من این است که اگر فدراسیون فوتبال نمی‌تواند بازی‌ها را به شکلی برگزار کند که مشکلات در برگزاری، اعتراضات زیادی به همراه داشته، فوتبال را دو سه سال تعطیل کند تا نواقص موجود رفع شود یا به حداقل برسد. ما در بازی‌های لیگ برتر فوتبال نمی‌بینیم، جنگ نیمکت‌های دو تیم و بازیکنان است که یا به داور اعتراض می‌کنند یا با هم در حال جر و بحث هستند. حالا که بازی‌ها را تعطیل نمی‌کنند و از این شکل برگزاری سود می‌برند، یحیی گل‌محمدی باید مراقب تیمش باشد. لزومی ندارد تیم وارد مسائل دیگری شود و حواس خود را به چیزی غیر از آنالیز رقبا و انجام بازی تماشاگرپسند بدهد. تمرکز تیم نباید از دست برود. دیدیم که دو بازی را پرسپولیس نبرد و سپاهان به صدر جدول رسید. اگر تیم بخواهد باز هم امتیاز از دست بدهد، رده دوم هم قطعاً از دست می‌رود. الان پرسپولیس با تفاضل گل کمتر دوم است و اگر دوباره روی دور پیروزی بیفتد باز هم به صدر جدول می‌رسد ولی اگر در زمین حریفان بازی کند و سرمربی اجازه دهد حاشیه وارد تیم شود از کورس قهرمانی جا می‌ماند. باشگاه پرسپولیس نباید بهانه دست کسی بدهد. رضا درویش که مدیرعامل باشگاه است از گل‌محمدی حمایت کرده اما باید با سرمربی تیم در مورد یکسری مسائل جلسه بگذارد. سرمربی تیم هم به جای حاشیه به اصل بپردازد و تمام حواس خود را به بازی‌های تیمش بدهد. دیگر تیم‌های مدعی منتظرند یک مدعی آن هم پرسپولیس از دور خارج شود. دیگر نباید غفلت کرد و اگر ادامه داشته باشد، جبران فرصت از دست رفته دشوار خواهد بود. پرسپولیس امتیازی برابر با سپاهان دارد و می‌تواند باز هم قهرمان شود، اگر تمرکز خود را از دست ندهد.