انگلیس، اسپانیا، ایتالیا، فرانسه، پرتغال، هلند، اتریش، اسکاتلند و روسیه. 9 تا از 10 لیگ اول اروپا هرگز تیمی نداشته‌اند که 10 قهرمانی متوالی به دست آورده باشد. آلمان اما دارد. در سال‌های 2019-2015 بایرن‌مونیخ در پنج فصل تنها یک بار از مرز 90 گل در لیگ عبور کرد اما در سه فصل اخیر به ترتیب 100، 99 و 97 گل زدند. تفاوت کلیدی در روبرت لواندوفسکی بود که حالا رفته. در آن پنج فصل آمار خارق‌العاده گلزنی او یک گل در هر 102 دقیقه و بدون پنالتی‌ها 117 دقیقه بود. در سه فصل اخیر به طور متوسط هر 74 دقیقه و بدون پنالتی هر 89 دقیقه یک گل زد. بایرن حالا او را ندارد اما آیا این باعث می‌شود کورس قهرمانی بوندس‌لیگا بالاخره شکل بگیرد؟

بوروسیادورتموند
به محض اینکه از بایرن و اجازه شکل گرفتن کورس قهرمانی حرف می‌زنید، باید ببینید دورتموند می‌تواند از آن استفاده کند. بعد از سال‌ها، دورتموند تابستان خوبی داشت. آنها چاره‌ای نداشتند، با رفتن ارلینگ هالند کل خط حمله باید از نو ساخته می‌شد اما از طرفی او تنها در 21 بازی فصل قبل در ترکیب اصلی بود و دورتموند بدون او وضع خیلی بدی نداشت. به هر حال، تیم تقویت شد. کریم ادیامی بعد از درخشش در سالزبورگ به تیم ملی آلمان و دورتموند راه یافت و یک نفر دیگر هم شاید اضافه شود با توجه به ابهامی که پیرامون سلامت سباستین هالر وجود دارد. اما پیشرفت مهم‌تر به دفاع مربوط است. بعد از جدایی مارکو رز و دائمی شدن ادین ترزیچ، دفاع جدید شکل گرفت. دورتموند فصل قبل 52 گل خورد که در 24 سال اخیر تنها یک بار بیشتر گل خورده بود. نیکو شلوتربک و نیکلاس سوله چهره‌های دفاعی شاخصی هستند که اضافه شده‌اند که مقابلشان صلاح اوزجان به‌عنوان هافبک دفاعی بازی می‌کند. دورتموند شاید به اندازه قبل گل نزند اما ترمیم دفاع اولویت بیشتری داشت و اگر همه چیز درست پیش برود، می‌توانند به جایگاه بایرن حمله کنند.

بایرلورکوزن
سال اول جراردو سیوآنه خیلی خوب بود و اوضاع باید بهتر شود حالا که قراردادهای جدید با پاتریک شیک و فلورین ویرتز بسته‌اند و موسی دیابی را حفظ کرده‌اند. فصل قبل در خلق موقعیت از دورتموند بهتر بودند و بیش از هر تیمی ضدحمله زدند.
 
لایپزیگ
مدعی دیگر لایپزیگ است که توانست فوق‌ستاره خود را حفظ کند و اگر کریستوفر انکونکو فرم فصل قبل خود را تکرار یا حتی بهتر کند، این تیم شانس قهرمانی دارد. مشکل تیم این است که با آمدن دومنیکو تدسکو به جای جسی مارش که کمتر از نیم فصل مربی تیم بود، اوضاع خیلی فرق نکرد. سبک کار این دو مربی متفاوت است، مارش به‌دنبال فوتبال هجومی و سریع بود و تدسکو کند و محتاط کار می‌کند؛ باید گفت تیم با اندیشه‌های تدسکو همخوانی بیشتری دارد. انکونکو با حفظ فرم قبلی می‌تواند به شانس قهرمانی تیمش بیفزاید.

بایرن‌مونیخ
و اما بایرن‌مونیخ که لواندوفسکی ندارد اما سادیو مانه را دارد. مهاجمی سنگالی که بعد از دوران بسیار موفق در لیورپول به آلمان آمده و به‌دنبال تکرار دستاوردهایش است. مانه برای بازی در وسط خط حمله ساخته شده و قدرت بدنی و تکنیک بالایی دارد ضمن اینکه خودخواه نیست و در زمین و هوا قدرتمند است. مثل دورتموند، تقویت دفاع برای بایرن اهمیت بیشتری دارد. در سال‌های 2017-2012 به طور متوسط در لیگ 20 گل خوردند در حالی که در پنج فصل اخیر این آمار به 6/34 گل رسیده. برای یولین ناگلسمان دفاع از خط حمله شروع می‌شود و لواندوفسکی مشارکت زیادی در دفاع نداشت و حالا ناگلسمان می‌تواند بایرن را همان طور بسازد که می‌خواهد. بایرن او در فصل قبل 37 گل خورد، درست به اندازه هوفنهایم و لایپزیگ در فصل اول کار با این مربی جوان. لایپزیگ فصل به فصل با ناگلسمان بهتر شد و جایی برای نگرانی هواداران بایرن نیست بخصوص با خریدی که کرده‌اند. آمدن ماتیس دلیخت از یوونتوس به معنای آن است که سه تا از چهار خرید گران‌قیمت تاریخ بایرن مدافعان میانی بوده‌اند و همه در این تیم حضور دارند.  بایرن این فصل به تیم واقعی ناگلسمان شباهت بیشتری پیدا کرده، اگر تغییرات به زمان احتیاج داشته باشد، دورتموند شاید از فرصت استفاده کند اما اگر نه، یازدهمین قهرمانی متوالی در دسترس است.

 

فصل 2023-2022 لیگ برتر جمعه با بازی آرسنال در زمین کریستال پالاس شروع می‌شود و احتمالاً گروه موسوم به بیگ سیکس رقابت سختی با یکدیگر خواهند داشت. منچسترسیتی به‌دنبال دفاع از عنوان قهرمانی است تا پنجمین تیم تاریخ انگلیس شود که سه قهرمانی پیاپی به دست می‌آورد. لیورپول بزرگترین رقیبش به نظر می‌رسد. تاتنهام، چلسی، منچستریونایتد و آرسنال هم احتمالاً برای دو سهمیه باقیمانده لیگ قهرمانان مبارزه می‌کنند. اینک به شرایط این شش تیم و میزان آمادگی آنها می‌پردازیم:

چلسی
تیم غرب لندن پیش‌فصل سختی داشت و توماس توخل بعد از باخت 4 بر صفر هفته گذشته مقابل آرسنال در فلوریدا از پیشرفت نکردن تیم و نبود هماهنگی در تیم ابراز نگرانی کرد. بازیکنان مؤثری مانند آنتونیو رودیگر، روملو لوکاکو و آندریاس کریستنسن از تیم رفته‌اند و رحیم استرلینگ و کالیدو کولیبالی اضافه شده‌اند. تمرین‌ها از یک ماه قبل آغاز شد و در امریکا 2 بر یک کلاب آمه ریکا را بردند و با شارلوت یک- یک مساوی کردند. جمعه هم 3 بر یک اودینزه را در ایتالیا بردند تا بازی‌های تدارکاتی‌شان قبل از بازی افتتاحیه لیگ برتر، شنبه در زمین اورتون، کامل شود. مرسوم نیست یک مربی طراز اول اینگونه درباره آمادگی تیمش حرف بزند بنابراین شروع سختی در انتظار چلسی است که خیلی خوب تقویت نشده. با چند نتیجه خوب این حس منفی از بین می‌رود اما چند نتیجه بد همه چیز را به هم می‌ریزد.

تاتنهام
آنتونیو کونته همیشه تأکید داشت یک پیش‌فصل کامل نیاز دارد تا به تیمش اقتدار و شخصیت بدهد و در نخستین تابستان خود در شمال لندن به خواسته‌اش رسید. مربی سابق چلسی و اینترمیلان یک ماه قبل کارش را شروع کرد و در تور کره‌جنوبی تیم منتخب لیگ این کشور را 6 بر 3 بردند و با سویا یک - یک مساوی کردند. فیلم سختگیری‌های فوق‌العاده کونته در گرما و رطوبت سئول جالب بود که هری کین و سون هئونگ مین در آن کم آورده بودند اما آمادگی بدنی عالی تیم‌های قبلی او به موفقیتشان منجر شده بود و کونته امیدوار به تکرار این فرایند است. پیروزی 2 بر یک مقابل رنجرز در گلاسکو و باخت یک بر صفر برابر رم ژوزه مورینیو نتایج دیگر تاتنهام در پیش‌فصل بود. اسپرز احتمالاً شروع خوبی در لیگ برتر خواهد داشت اما باید دید چقدر دوام می‌آورد.

منچسترسیتی
سیتی با نگرش متفاوتی پیش‌فصل را سپری کرده و تیم پپ گواردیولا قبل از بازی یکشنبه در زمین وستهام تنها سه بازی انجام داده. آنها همچنین تمرین را دیرتر از بقیه شروع کردند (20 تیر) سه روز بعد از آنکه آرسنال نخستین بازی دوستانه‌اش را برگزار کرد. اگرچه سیتی در دو بازی تدارکاتی‌اش در امریکا کلاب آمه ریکا و بایرن‌مونیخ را برد، در سوپرجام انگلیس 3 بر یک به لیورپول باخت در دیداری که فاصله زیادی با تیم یورگن کلوپ داشت. گفته می‌شود این تأخیر یک تصمیم استراتژیک به خاطر فصل طولانی پیش رو است که جام جهانی 2022 هم در آن گنجانده شده. مقامات باشگاه بر این باورند ثمرات این تصمیم اواخر فصل خودش را نشان می‌دهد و بازیکنان تیم سرحال‌تر از رقبا خواهند بود اما بالطبع شروع ضعیفی در لیگ برتر خواهند داشت.

لیورپول
لیورپول شش بازی در پیش‌فصل برگزار کرد اما کلوپ آنقدر به خاطر کمبود زمان آماده‌سازی نگران بود که به باشگاه دستور یک بازی تدارکاتی 24 ساعت بعد از اولین دیدار لیگ برتر مقابل فولام داد. با توجه به پیروزی عالی مقابل سیتی، این نگرانی شاید بی‌مورد باشد اما لیورپول در پیش‌فصل نتایج متفاوتی گرفت و سه برد و سه باخت به دست آورد. لیورپول با 4 گل در بانکوک به منچستریونایتد باخت و در اتریش با یک گل برابر سالزبورگ شکست خورد ضمن اینکه 24 ساعت بعد از پیروزی مقابل سیتی سه گل از استراسبورگ خورد. اما پیروزی مقابل لایپزیگ، کریستال پالاس و سیتی نکات مثبت پیش‌فصلی بود که در آن به تایلند، سنگاپور، آلمان و اتریش سفر کردند. بردن سیتی تا حدی از نگرانی‌های کلوپ کم کرد اما شروع سختی دارند و قبل از تعطیلات بازی‌های ملی شهریور باید با منچستریونایتد و اورتون روبه‌رو شوند.

آرسنال
آرسنال یک پیش‌فصل عالی را پشت سر گذاشته و هر پنج بازی‌اش در آلمان، امریکا و امارات عربی متحده را برده. برای تیمی که در سال‌های اخیر تابستان‌های پردردسری داشته، شکل‌گیری این حس مثبت ارزش بسیاری دارد.  روند بازگشت بازیکنان به تمرین دو هفته طول کشید و توپچی‌ها نورنبرگ را در آلمان و اورتون، اورلاندوسیتی و چلسی را در امریکا شکست دادند قبل از اینکه شنبه با شش گل سویا را در خاورمیانه شکست دهند.  گابریل ژسوس که با 45 میلیون پوند از سیتی آمده در پنج برد آرسنال هفت گل زد و سه کلین‌شیت برای تیمی که در هر 10 بازی آخر فصل قبل دروازه‌اش باز شد و سهمیه لیگ قهرمانان را از دست داد، روحیه بخش است. نتایج پیش‌فصل چندان قابل اعتماد نیست اما تیم میکل آرتتا قبل از بازی با کریستال پالاس روحیه و خودباوری خوبی دارد.

منچستریونایتد
اریک تن هاخ کارش را از شش هفته قبل با حضور بیشتر اعضای تیم آغاز کرد. منچستریونایتد بدترین فصل خود در تاریخ لیگ برتر را پشت سر گذاشت و مربی سابق آژاکس زمان بیشتری می‌خواست. بازی‌های پیش‌فصل نشان از تغییرات مثبت داشت ضمن اینکه تابستان شلوغی را سپری کردند، یونایتد در سه قاره شش بازی کرد که شامل اردوی 10 روزه در استرالیا می‌شد. یونایتد بعد از پیروزی مقابل لیورپول در بانکوک، در استرالیا ملبورن ویکتوری و کریستال پالاس را برد و با استون ویلا مساوی کرد. در اسلو با یک گل مغلوب اتلتیکومادرید شد و آخرین بازی‌اش تساوی یک - یک مقابل رایووایکانو در اولدترافورد بود. پیش‌فصل پرفعالیتی داشتند اما ابهام در آینده کریستیانو رونالدو که تنها 45 دقیقه در پیش‌فصل بازی کرد و ناتوانی در جذب فرانکی دیونگ از بارسلونا روی شروع فصل که یکشنبه با میزبانی برایتون شروع می‌شود، سایه انداخته. تن هاخ تأثیرگذار بوده و به ترکیب هجومی خوبی از مارکوس رشفورد، آنتونی مارسیال و جیدون سانچو دست یافته که جو تیم را بهتر کرده است.




 


 

از آخرین باری که اهالی امریکای لاتین میزبان جام جهانی بودند 8 سال می‌گذرد اما آنها نمی‌خواهند فاصله میزبانی بعدی‌شان از بزرگترین رویداد فوتبالی بیشتر از 14 سال به طول بینجامد. به گزارش نشریه دیلی‌میل، چهار کشور امریکای جنوبی شامل اروگوئه، آرژانتین، پاراگوئه و شیلی با یکدیگر متحد شده‌اند و پیشنهاد میزبانی مشترک از جام جهانی 2030 را به فیفا داده‌اند که اگر این اتفاق رخ دهد، جام جهانی پس از 100 سال از اولین دوره برگزاری‌اش در اروگوئه دوباره به امریکای جنوبی باز خواهد گشت. تاکنون سابقه نداشته است که چهار کشور درخواست میزبانی مشترک از جام جهانی بدهند اما 4 کشور جنوب امریکای لاتین به‌صورت رسمی و برای اولین بار این پیشنهاد را به فیفا داده‌اند. این در حالی است که از این منطقه، برزیل سال 2016 میزبان جام جهانی بود و سال 2026 هم سه کشور دیگر از قاره امریکا یعنی امریکا، مکزیک و کانادا میزبان این رویداد هستند. اولین دوره جام جهانی سال 1930 نیز به میزبانی اروگوئه در امریکای جنوبی برگزار شد و حالا پس از یک قرن اهالی این منطقه می‌خواهند دوباره برگزار کننده این رویداد باشند.   طی این سالیان اخیر کشورهای لاتین بارها برای کسب میزبانی جام جهانی تلاش کرده‌اند. سال 2017 نیز اروگوئه و آرژانتین جدی‌ترین تلاش را برای کسب این امتیاز انجام دادند و پیشنهاد میزبانی مشترک‌شان را ارائه کردند که لوئیس سوارس و لیونل مسی سفرای این پیشنهاد بودند. در پایان همان سال پاراگوئه هم به فهرست میزبانان احتمالی اضافه شد و دو سال بعد شیلی هم به آن افزوده شد. در میان این چهار کشور سه تای آنها تاکنون میزبان جام جهانی بوده‌اند. اروگوئه سال 1930، آرژانتین سال 1978، شیلی سال 1962. در این میان پاراگوئه شاید میزبان جام جهانی روی زمین چمن نبوده باشد اما آنها سال 2019 میزبان جام جهانی فوتبال ساحلی بوده‌اند. چهار کشور امریکای لاتین در حالی برای میزبانی جام جهانی 2030 پیشنهاد داده‌اند که مراکش (برای تبدیل شدن به دومین میزبان آفریقایی جام جهانی تاریخ)، کشورهای اسپانیا و پرتغال به‌صورت مشترک و جبهه بالکان شامل کشورهای رومانی، یونان، بلغارستان و صربستان نیز در قالب یک پیشنهاد مشترک برای میزبانی اعلام آمادگی کرده‌اند.
 

منچستریونایتد قصد دارد هر چه سریع‌تر با بارسلونا مذاکراتی داشته باشد تا ماجرای انتقال فرنکی دی‌یونگ به پایان برسد. اریک تن‌هاخ، مربی جدید منچستریونایتد، به این بازیکن باور دارد و گفته می‌شود که با او صحبت کرده تا متقاعدش کند که به یونایتد بپیوندد. دو باشگاه با هم بر سر انتقال او به توافق رسیده بودند اما دی‌یونگ فعلاً به بارسا اعلام کرده که قصد ندارد از این باشگاه جدا شود.


 

چلسی به جذب نیکولو بارلا علاقه دارد و احتمالاً به‌زودی مذاکرات خود را با اینتر آغاز می‌کند تا این بازیکن را جذب کند. لیورپول و تاتنهام هم به خرید این هافبک ایتالیایی علاقه دارند. این بازیکن 25ساله که 39 بازی ملی برای تیم ملی ایتالیا انجام داده و 8 گل ملی هم دارد، از سال 2019 از کالیاری به اینتر پیوسته و در این تیم در 99 بازی در سری‌آ، 7 گل به ثمر رسانده است.
 

آنتونی، بال آژاکس، امیدوار است که هر چه سریع‌تر انتقالش به منچستریونایتد قطعی شود. آژاکس قیمت او را 70 میلیون پوند در نظر گرفته است و یونایتد برای جذب این بازیکن باید چنین مبلغی را به این باشگاه بپردازد.  این بازیکن برزیلی 22ساله، در سال 2020 از سائوپائولو به آژاکس منتقل شد و در این تیم 80 بازی انجام داده و 24 گل هم زده است. او 9 بازی و 2 گل ملی هم دارد.


 

چلسی می‌خواهد کایل واکر-پیترز، مدافع ساوتهمپتون را جذب کند. واکر-پیترز می‌تواند در پست بال تدافعی در هر دو سمت میدان بازی کند و از این نظر کاملاً در سیستم توماس توخل جا می‌افتد و به کار این مربی خواهد آمد. گفته می‌شود پیشنهادی بین 35 تا 40 میلیون پوند برای جذب او کافی خواهد بود. این بازیکن 25ساله در تاتنهام پرورش یافته و از سال 2020 به ساوتهمپتون پیوسته است.