در جست‌وجوی اینکه چطور می‌شود بهترین بازیکن، مهاجم یا مدافع تاریخ را انتخاب کرد

رسول مجیدی
روزنامه نگار
چند روز پیش بهروز رهبری‌فرد، مدافع و کاپیتان سابق پرسپولیس به تحریریه ایران‌ورزشی آمده بود. مصاحبه مفصلی انجام داد که بزودی منتشر می‌شود. وقتی تحریریه را ترک کرد، خیلی زود این بحث بین اعضای تحریریه به وجود آمد که بهروز رهبری فرد در قیاس با مدافعین قبلی و بعدی خودش در چه جایگاهی قرار می‌گیرد. آیا او در لیست 5 تایی یا 10 تایی مدافعان فوتبال ایران است یا نه؟ هر کسی نظری داشت. قاعدتاً آنهایی که استقلالی بودند نظرشان با پرسپولیسی‌ها متفاوت بود. بحث از اینجا شکل گرفت و رسید به اینکه اصلاً بهترین مدافع تاریخ فوتبال ایران کیست؟ رحمان رضایی که سال‌ها در سری‌ آ بوده؟ یا مثلاً مدافعین مدرنی مثل مرتضی پورعلی گنجی و پژمان منتظری. شاید هم هادی عقیلی یا سیدجلال حسینی. هرکسی نظری داشت. ولی به نظر می‌رسد اساساً اینگونه قیاس‌ها خیلی راه به جایی نمی‌برد. مثلاً همین ماجرای بهترین مدافعان را در نظر بگیرید. زمانی که بهروز رهبری‌فرد بازی می‌کرد وظیفه یک مدافع این بود که یا توپ از او رد شود یا بازیکن رقیب. مدافعان خشن‌تر بودند، بیشتر تکل می‌زدند و به محض گرفتن توپ آن را به صورت بلند به زمین رقیب می‌انداختند. این در حالی است که در یکی دو دهه گذشته ماجرا فرق کرده. حالا مدافعینی دل مربیان و هواداران را می‌ربایند که توانایی بازیسازی از عقب زمین را داشته باشند. با مفهوم جدید، اساساً مدافعان سال‌های دور فوتبال ایران جزو ترین‌ها قرار نمی‌گیرند. کما اینکه احتمالاً مدافعین امروزی هم اگر می‌خواستند 20 سال پیش اینگونه بازی کنند، به جرم انجام ریسک بالا جلوی دروازه، در ترکیب قرار نمی‌گرفتند.
مشکل دیگری که لیست بهترین فوتبالیست‌ها دارد، بحث احساسات است. مثلاً همین ماجرای فوتبالیست‌های 20 سال پیش را در نظر بگیرید. دهه شصتی‌ها که حالا سنی بین 30 تا 40 سال دارند، در زمان نوجوانی آنها را تماشا می‌کردند و با آنها بزرگ شدند. اما نوجوانی که حالا خودش 20 سالش نشده، ستاره‌های دیگری را می‌پسندد. همان‌هایی که هر هفته بازی‌شان را می‌بیند و با آنها بزرگ شده. این مسأله خواهی نخواهی روی نظر فنی آدم‌ها تأثیر می‌گذارد. حتی اگر خودشان متوجه نباشند. خلاصه اینکه بعید است هیچ وقت بشود به یک لیست واحد در مورد 10 مدافع برتر، مهاجم برتر و... رسید. سلیقه، احساسات و حس نوستالژیک حتماً روی این انتخاب‌ها تأثیر می گذارد.
 

علی رضایی
خبرنویس
بعد از پایان بازی‌های لیگ، مهم‌ترین دغدغه تیم‌ها تغییرات ترکیب بازیکنان و کادرفنی است که هر کدام از تیم‌ها سعی بر این دارند اول از رفتن فوق‌ستاره‌ها ممانعت شود و بعد بهترین بازیکنان شاخص لیگ را جذب کنند. البته ابرستاره‌های NBA هم در تلاش هستند که با قراردادهای سنگین موافقت کنند تا با رکورد‌دار شدن چهره فرنچایز و محبوب بودن خودشان را در بین هواداران حفظ کنند. دوین بوکر فوق‌ستاره تیم فینیکس سانز با تمدید قرارداد 4 ساله و سوپرمکس با ارزش 224 میلیون دلار با تیمش به موافقت رسید. جامورنت ستاره جوان ممفیس گریزلیز هم با تمدید 4 ساله و با دریافتی 226 میلیون دلار به احتمال زیاد در تیمش بماند.
نیکولا جوکیچ، بهترین بازیکن لیگ NBA که دو سال متوالی به‌عنوان MVP (باارزش‌ترین بازیکن) شناخته شده است با گرانترین قرارداد NBA موافقت کرد و با تمدید 5 ساله و سوپرمکس با ارزش 264 میلیون دلار در تیم دنور ناگتس ماندگار شد.
از باشگاه مینه سوتا هم خبر رسیده که کارل آنتونی تاونر، بازیکن شاخص مینه سوتا تیمبرولوز، بر سر تمدید قرارداد 4 ساله و با ارزش 224 میلیون دلار با تیمش به توافق رسیده است.


 

عکس جالبی ا‌‌ست. یادآور دوران اوج چلسی؛ زمانی که بالاک و دروگبا در این تیم بازی می‌کردند و چلسی با منچستر در لیگ قهرمانان برای قهرمانی می‌جنگید. اعتراضی که آنها به رونالدو می‌کنند دیدنی است و انگار کریستیانو مقابل‌شان تنها مانده.
 

هومن جعفری
طنزنویس
حالا اینکه این قصه چقدر صحت دارد را نمی‌دانیم اما انگار قصه
سقف قرارداد جدی است و قرار شده که همه بیفتند دنبال اینکه نگذارند بازیکنان گرانقیمت قراردادشان ثبت شود. ما که می‌دانیم امسال هم مثل همه سال‌ها زیر سبیلی رد می‌کنید اما همین توهم قانونمند شدن لیگ ایران هم خودش شیرین است. نیست؟ دیدن دارد قیافه بازیکنانی که امسال به همه تیم‌های کشور ارقام بالا دادند اما حالا ناچارند ارقام معمولی بگیرند. باز هم می‌گویم همه می‌دانیم توهم است اما شیرینی‌اش را نمی‌شود انکار کرد.
***
یک تشکری هم داشته باشیم از سه سرمربی محترمی که در نشست هم اندیشی سرمربیان لیگ برتر شرکت کردند. شما شانزده تیم داری. عمده تیم‌ها سرمربی دارند. عمده سرمربی‌ها در ایران هستند اما تنها سه نفر در جلسه شرکت می‌کنند.
یعنی بقیه سرمربیان محترم سازمان لیگ را به یال و بال چپ خود نیز حساب نکرده‌اند! قاعدتاً این خودش جزو نکاتی است که می‌شود در موردش کلی طنز نوشت اما ما هم به شیوه سرمربیان محترم این نشست را به یمین و یسار ستون هم نمی‌گیریم و از آن عبور می‌کنیم. اگر چیز مهمی بود که حتماً شرکت می‌کردند!

 

لباس‌های فصل بعد باشگاه‌های اروپایی در چند هفته گذشته منتشر شده و هر کدام‌شان نکته‌ خاصی دارند. در چند روز آینده هر کدام از آنها را به مرور، بررسی خواهیم کرد.
ابتدا با لباس لیورپول شروع کنیم که در نگاه اول شاید بنظرتان نوآوری خاصی نداشته باشد. اما اشتباه می‌کنید. این اولین لباس تمام قرمز به معنای واقعی باشگاه است. حدود ۶۰ سال پیش وقتی بیل شنکلی بزرگ سرمربی لیورپول شده بود، ایده‌ لباس تمام قرمز را مطرح کرد. او می‌گفت رنگ قرمز باعث می‌شود تیم قوی‌تر و خطرناک‌تر بنظر برسد و باشگاه‌های رقیب را به وحشت می‌اندازد. در سال ۱۹۶۴ این ایده عملی شد و شورت و جوراب باشگاه از رنگ سفید به رنگ قرمز تغییر کرد. با این همه هنوز هم سر آستین‌ها و یقه پیراهن خطوط سفید داشت. فصل بعد اما تیم یورگن‌کلوپ به قرمزترین شکل ممکن در می‌آید. به غیر از اسپانسر و لوگوی باشگاه، هیچ قسمت دیگر پیراهن نیست که رنگش قرمز نباشد و این یعنی باید برای درنده‌ترین شکل لیورپول آماده باشیم. یک لیورپول سراسر قرمز و احتمالاً سراسر حمله. این لباس را نایکی طراحی کرده.
 

021|84711175

ایران ورزشی از نقدها، نظرات و نوشته‌های شما در حوزه ورزش استقبال می‌کند. می‌توانید با شماره 02184711175 تماس بگیرید یا نظرات خود را درباره مطالب به شماره 3000451213 پیامک کنید یا برای ما بنویسید و به نشانی
editorial@irannewspaper.ir ایمیل کنید.

  فرشید صادقی از کرمانشاه:  تیمی که می‌خواهد قهرمانی‌اش را تکرار کند باید بازیکن بزرگ جذب کند؛ باشگاه استقلالی که هر سال چند ستاره در آن بازی می‌کنند تیم دورتموند، آژاکس، سایپا و پیکان نیست که بازیکنان جوان و خورد‌سال را خرید کند و بعد از مدت طولانی آنها را به‌عنوان ستاره فوتبال به فروش برساند!
 پس استقلال ستاره می‌خواهد؛ نه بازیکن با پتانسیل ستاره شدن.
 
  کیوان از تهران : همانطوری که خبر دارید تیم ملوان در زمان مربیگری حمید استیلی به لیگ یک سقوط کرد و خود استیلی معتقد بود که ملوان باید به لیگ یک سقوط کند تا بازیکنانش آبدیده‌تر شوند! اما الان که تیم با تلاش و کوشش قهرمانانه مازیار زارع به لیگ برتر صعود کرده است گویا هنوز نظر حمید استیلی در مورد آبدیده شدن تیم ملوان تغییر نکرده است.
 البته از نظر آبدیده شدن، برخی هم معتقد بودند که بازیکنان تیم سپاهان هم باید آبدیده شوند!