مت فورد

 

در سراسر آلمان، ورزشگاه‌های فوتبال با ظرفیت بسیار محدود یا بدون حضور تماشاگران فعالیت می‌کنند به‌دلیل افزایش نرخ ابتلا به کووید19. جمعه شب در پیروزی 5 بر یک بوروسیادورتموند مقابل فرایبورگ تنها 750 نفر در ورزشگاه 83 هزار نفری دورتموند حضور داشتند. همه جاهای دیگر باز است. همان موقع که چندصد هوادار دورتموند بیرون ورزشگاه یخ زده بودند، سالن اپرای فیلارمونی هامبورگ در فضای سرپوشیده پر از آدم بود ضمن اینکه بسیاری از 82 هزار تماشاچی دیگری که در فضای باز دیدار تیمشان را تماشا می‌کردند، بازی را در فضاهای بسته از تلویزیون دیدند. این سناریوی عجیب تکراری در سراسر آلمان دیده می‌شود.

این موقعیت غیرمنطقی عجیبی است که هر هفته میلیون‌ها یورو به تیم‌های فوتبال ضرر می‌رساند و هیچ سودی هم برای جلوگیری از انتشار ویروس ندارد بلکه مضر هم هست.

دو ماه قبل دربی کلن و بوروسیا مونشن گلادباخ را 50 هزار نفر از نزدیک دیدند و فرماندار ایالت نورث راین وستفالیا به‌شدت اعتراض کرد: «دیگر نمی‌توانیم شاهد چنین صحنه‌هایی باشیم. این نشانه خوبی نیست.» اما در هفته‌های بعدش، شهردار کلن تأیید کرد مسابقه فوتبال هیچ تأثیری در افزایش مبتلایان نداشته بلکه برنامه‌های داخل سالن مثل میهمانی‌ها، نایت کلاب‌ها، مسابقه بسکتبال و یک خانه سالمندان قدیمی باعث افزایش ابتلا شده.

جای شگفتی نیست، بازی تحت شرایطی برگزار شد که همه 50 هزار نفر تماشاچی آن واکسن زده بودند یا تست منفی داشتند. بازی در فضای باز برگزار شد و درست مثل بقیه بازی‌های بوندس‌لیگا تمام قوانین، سختگیرانه اجرا شد، سخت‌تر از همه جنبه‌های دیگر زندگی. باید هم همین‌طور باشد، منافع مالی باشگاه‌ها ایجاب می‌کند که هواداران با سلامت در ورزشگاه حضور یابند.

 

نگاه پوپولیستی

بعد از دو ماه در حالی که بیش از 70 درصد جمعیت آلمان دو دوز واکسن زده‌اند و با افزایش استفاده از بوستر احتمالاً باید شیوع ویروس به حداقل برسد و بیمارستان‌ها در شرایط عادی باشند، توجیه کمتری برای محدودیت‌های بیشتر وجود دارد. اما باشگاه‌ها و هواداران فوتبال مجازات می‌شوند برای اینکه استادیوم‌های پر «نشانه بد» محسوب می‌شود؛ یک نگاه سمبلیک و پوپولیستی که جایی برای بحث ندارد.

بر عکس، ورزشگاه‌های پر فوتبال کاملاً نشانه مثبت هستند، نشانه مثبت برای اینکه اقلیت کوچک مقاوم در برابر تزریق واکسن متوجه شود با این کار می‌توانند به زندگی عادی برگردند.

چرا هواداران فوتبال که مسئولانه عمل کردند، قوانین قرنطینه را رعایت کردند و واکسن زدند، باید حالا تاوان بدهند برای اینکه مسئولان و سیاستمداران نتوانسته‌اند راهی برای حل این مشکل پیدا کنند؟ برای آنکه تصویر تاریخ گذشته و غیرمنصفانه هواداران فوتبال به‌عنوان افراد بی‌مسئولیت همچنان بی‌دلیل وجود دارد و حمایت می‌شود.

 

فوتبال قابل سرزنش نیست

در ابتدای پاندمی کرونا، فوتبال متهم شد به اینکه مورد لطف ویژه قرار گرفته به این دلیل که بوندس‌لیگا اجازه شروع دوباره گرفت؛ گفتند فوتبال می‌خواهد قابلیت تست گرفتن را از مراکز بهداشتی خارج کند اما هیچ کدام درست نبود: باشگاه‌ها برنامه بهداشتی مدون و پیچیده‌ای را طراحی و اجرا کردند و از آن موقع در استادیوم‌های خودشان مرکز واکسیناسیون راه انداختند.

فوتبالیست‌های مخالف واکسن هم مقصر قلمداد شدند برای تشویق واکسن نزدن با وجود آنکه بنا بر اظهار نظر کریستین زایفرت، رئیس فدراسیون فوتبال آلمان، تنها 6/8 درصد از فوتبالیست‌های شاغل در لیگ‌های طراز اول آلمان تا پایان سال 2021 واکسن نزده بودند اگرچه شکی در رفتار غیرمسئولانه یاشوا کیمیش وجود ندارد.

در مورد هواداران غیرمسئول هم باید گفت آنها اولین کسانی بودند که در سال 2020 خواستار توقف بوندس‌لیگا شدند و اولین گروهی بودند که حاضر شدند به گروه‌های آسیب‌پذیر کمک کنند. و وقتی پای طمع مسئولان فوتبال، تجارت و فساد پیش می‌آید، هواداران بزرگترین منتقدان به حساب می‌آیند.

آنها شایسته بیرون ماندن از استادیوم‌ها نیستند وقتی طرفداران اپرا و سایر برنامه‌های فرهنگی آزاد هستند. اما آنها هدف آسان سیاستمدارانی هستند که اگر هواداران را محدود نکنند، راه دیگری برای مقابله با پاندمی 

نمی‌دانند.

 

جیمز اولی

 

لوک دیونگ در مسیر جدایی از بارسلونا در فصل نقل و انتقالات زمستانی به نظر می‌رسید. این‌طور تصور می‌شد به محض بازشدن پنجره ژانویه برای رفتنش از نوکمپ لحظه‌شماری می‌شود چون او به درخواست رونالد کومان توسط بارسا خریداری شد و ظاهراً برای سبکی که ژاوی هرناندس می‌خواست در تیم اجرا کند، مناسب نبود.

اما همان موقع که می‌گفتند او به درد بازی در نوکمپ نمی‌خورد، دست بارسلونا از مهاجمان کوتاه شد و او تنها بازیکن آماده از نظر جسمی تیم بود که می‌توانستند در خط حمله رویش حساب کنند. شایعه شده بود به کادیس می‌رود و در ژانویه این انتقال صورت می‌گیرد اما اوضاع در کاتالونیا به‌شدت دگرگون شده و دیونگ مصمم شده برای سهمیه لیگ قهرمانان بجنگد نه برای بقا در لالیگا و او یکی از بازیکنان روی فرم تیم ژاوی محسوب می‌شود.

این هلندی در بدو ورود به بارسلونا از مقایسه کومان که او را با نیمار در یک تراز قرار داد، به‌شدت ضربه خورد زیرا اظهارنظرها درباره‌اش بیشتر برای تمسخر بود به جای اینکه اعتماد به نفسش را بالا ببرد. اما دیونگ شایسته تحسین و تمجید است برای اینکه گاردش را پایین نیاورد و در مبارزه تسلیم نشد و هیچ گاه اعتماد به توانایی‌هایش را از دست نداد. او سرش را پایین انداخت و به سختکوشی ادامه داد.

مصدومیت‌ها دست ژاوی را بست و این به دیونگ فرصت بازی داد تا اینکه توانست خودش را ثابت کند. بارسلونا در رختکن خود گلزن‌های زیادی ندارد و همان تعداد کم هم در حال حاضر در دسترس نیستند. دیونگ سه تا از چهار گل آخر بارسلونا را زده از جمله یکی از گل‌های این تیم به رئال مادرید در نیمه‌نهایی سوپرجام اسپانیا. این یعنی ژاوی هر بار که می‌خواهد برای یک مسابقه ترکیب اصلی را انتخاب کند، دیونگ را مد نظر قرار می‌دهد.

او اگر این فرم خود را حفظ کند در این ژانویه از بارسلونا جدا نمی‌شود. او می‌تواند نقش مهمی در این فصل بحرانی بارسلونا داشته باشد حتی اگر توانسته باشند فران تورس را ثبت‌نام و از او استفاده کنند.

معلوم نیست در تابستان آینده چه اتفاقی می‌افتد اما احتمالاً دیونگ در بارسلونا می‌ماند تا وقتی یک شماره 9 دیگر بتوانند جذب کنند.

منبع: مارکا

 

هیچ چیز در فوتبال مانند جوایز فردی بحث و جدل ایجاد نمی‌کند. بنابراین وقتی امروز بهترین بازیکن سال از دید فیفا که به جایزه The Best معروف است، مشخص می‌شود، بی‌تردید حرف‌های زیادی زده خواهد شد. توپ طلا که مجله فرانس فوتبال آن را اهدا می‌کند، اسکار فوتبال می‌دانند، اما عنوان بهترین بازیکن سال فیفا هم اهمیت بسیاری یافته است. این جایزه قرار است امروز در دفتر مرکزی فیفا در زوریخ داده شود. این جایزه بر اساس آرای مربیان و کاپیتان‌های تیم‌های ملی، خبرنگاران هر کشور عضو فیفا و طرفدارانی است که ثبت‌نام کرده‌اند. اما چه کسی از میان لیونل مسی، روبرت لواندوفسکی و محمد صلاح جایزه را از آن خود خواهد کرد؟

 

بهترین... در گل‌زنی

حقیقت تلخ این است که گل زدن در جوایز انفرادی اهمیتی بیشتر از گل نخوردن دارد. سه نامزد نهایی در 145 بازی در سال 2021، در مجموع 129 گل زده‌اند. مجموع گل‌زنی آنها در مرحله گروهی لیگ قهرمانان 21 بوده، یعنی بیش از 7 درصد کل گل‌ها. لواندوفسکی که سال گذشته این جایزه را برد، در یک سال میلادی 43 گل در بوندس‌لیگا زد و رکورد گرد مولر را که از سال 1972 پابرجا بود، شکست. او در 47 بازی در تمامی رقابت‌ها هم 58 گل به ثمر رساند. صلاح شروع خوبی در سال 2021 نداشت، اما در هر حال تا پایان فصل 15 گل در 28 بازی زد و کمک کرد لیورپول به سهمیه لیگ قهرمانان برسد. البته نامزدی او به‌دلیل عملکردش در نیمه دوم سال است. او در سال 2021 توانست 37 گل در تمامی رقابت‌ها به ثمر برساند (نفر بعدی در لیگ برتر 15 گل کمتر از او دارد) و او با 16 گل، بالاتر از دیوگو ژوتا 10گله، در صدر جدول گل‌زنان این فصل لیگ برتر است. اما اوضاع برای مسی برعکس بوده است. او در پاری سن ژرمن در 16 بازی تنها شش گل به ثمر رسانده است. اما 28 گل او در 29 بازی برای بارسا در نیم‌فصل دوم فصل گذشته نشان از عملکرد عالی او داشت. این فوق ستاره در کوپا آمه‌ریکا هم چهار گل به ثمر رساند.

 

میزان استمرار

هر سه نفر درخشان بوده‌اند، اما استمرار لواندوفسکی او را بالاتر از دو نفر دیگر قرار می‌دهد. او در سال 2021 توانسته 55/17 درصد از فرصت‌های عالی‌اش را به گل تبدیل کند و این عدد برای مسی 45/95 و برای صلاح 45/90 درصد است. درصد گل شدن ضربات لواندوفسکی 28/02 است؛ صلاح 19/37 و مسی 15/74 درصد از ضربات خود را گل کرده‌اند. به این ترتیب به‌صورت میانگین، لواندوفسکی در هر 68 دقیقه یک گل زده، مسی هر 116 دقیقه و صلاح هر 122 دقیقه. هر سه نفر پنالتی‌های پرشماری هم زده‌اند، اما از نظر امید گل بدون احتساب ضربات پنالتی، عدد لواندوفسکی 43/86، صلاح 29/6 و مسی 24/37 است.

 

گل‌سازی

گل زدن باعث می‌شود در تیتر رسانه‌ها قرار بگیرید، اما یک نفر باید این گل‌ها را بسازد. اینجاست که مسی و صلاح می‌درخشند. لواندوفسکی در سال 2021 در تمامی رقابت‌ها هفت پاس گل داده و 61 فرصت برای هم‌تیمی‌ها ایجاد کرده که آماری عالی برای یک مهاجم شماره 9 است. صلاح 11 پاس گل داده و 88 موقعیت ایجاد کرده و مسی 13 پاس گل داده و 100 فرصت برای هم‌تیمی‌هایش ساخته است. از نظر موقعیت‌های آشکار گل‌زنی، لواندوفسکی 16، صلاح 18 و مسی 24 فرصت برای دیگران ساخته‌اند. البته لواندوفسکی جلوتر از دو نفر دیگر بازی می‌کند.

 

تعداد قهرمانی

بسیاری بر این باورند که مسی با قهرمانی آرژانتین در کوپا آمه‌ریکا توانست در تصاحب توپ طلا از لواندوفسکی پیشی بگیرد. او با بارسلونا قهرمان جام حذفی هم شد. لواندوفسکی در یورو 2020 موفقیت خاصی نداشت و با لهستان در مرحله گروهی حذف شد. او البته در سه بازی این مرحله سه گل زد. این بازیکن با بایرن قهرمان بوندس‌لیگا شد، اما بایرن در فصل قبل از آن سه‌گانه را برده بود و حتی شاید این عملکرد را بتوان پسرفت دانست. صلاح که در رده‌بندی برنده توپ طلا هفتم شده بود، با تیم ملی مصر فرصتی برای قهرمانی در سال 2021 نداشت و با لیورپول هم قهرمانی‌ای به دست نیاورد. البته فرم صلاح عالی است و اگر او به این ترتیب ادامه دهد، لیورپول می‌تواند به فتح یک یا دو جام امیدوار باشد و صلاح هم می‌تواند دل به جایزه بهترین‌های فیفا در فصل بعد ببندد. مسأله همانی است که در توپ طلا مطرح بود: افرادی که رأی می‌دهند، بیشتر تحت تأثیر کدام قرار می‌گیرند؟ گل‌زنی لواندوفسکی، شش ماه پایانی مسی در بارسا و قهرمانی او در کوپا آمه‌ریکا، یا فرم فوق‌العاده صلاح در نیمه دوم سال؟ هر چه باشد، این سه نفر را می‌توان بهترین بازیکنان حال حاضر دنیا دانست، اما شبکه‌های اجتماعی را بعد از مشخص شدن برنده جایزه ببینید تا دریابید که چقدر بحث و جدل پیش رو خواهد بود.

 

 

تلاش نواک جوکوویچ برای دو رقمی کردن قهرمانی‌هایش در اوپن استرالیا در سال 2022 به پایان رسید اما نه در زمین مسابقه. مرد شماره یک تنیس جهان که برای کسب بیست‌و‌یکمین قهرمانی‌اش و تبدیل شدن به دارنده بیشترین قهرمانی در گرنداسلم‌ها به ملبورن سفر کرده بود، سرانجام تسلیم مقاومت استرالیایی‌ها و مجبور به ترک این کشور شد.

دو هفته قبل بود که نوله اعلام کرد با وجود عدم تزریق واکسن کرونا که شرط ورود خارجی‌ها به خاک استرالیا (تزریق واکسن) است، به ملبورن سفر می‌کند چون اتحادیه تنیس استرالیا برای او معافیت پزشکی صادر کرده که اجازه می‌دهد در اولین گرنداسلم فصل 2022 حضور پیدا کند. او به استرالیا سفر کرد اما به محض ورود از سوی پلیس مرزی استرالیا بازداشت و روادیدش هم به دستور وزیر مهاجرت این کشور باطل شد. دلیل آن هم این بود که معافیت پزشکی با رعایت یکسری شروط خاص و صرفاً برای شهروندان استرالیا در نظر گرفته شده است. جوکوویچ کار را به دادگاه کشاند و قاضی به نفع او رأی داد و حکم آزادی‌اش را صادر کرد؛ اما وزیر مهاجرت استرالیا با اختیارات قانونی خود حکم قاضی را رد کرد و دستور اخراج (دیپورت) ستاره صرب را صادر کرد. به این ترتیب نوله دوباره به هتل پناهجویان برگردانده شد. آخرین تلاش او برای ماندن در استرالیا فرجام‌خواهی از دادگاه فدرال استرالیا بود که این بار برخلاف دفعه قبل، هیأتی متشکل از 3 قاضی اعتراض او را رد کرد. جوکوویچ پس از رد شدن درخواستش از ادامه تلاش برای حضور در اولین گرنداسلم فصل منصرف و آماده بازگشت به کشورش شد. در واقع برای او دیگر شانسی نماند چون امکان اعتراض به حکم دادگاه دوم وجود نداشت بخصوص که او متهم به ارائه اطلاعات غلط به مقامات اداره مهاجرت استرالیا برای صدور روادید برای او شد.

جوکوویچ پس از اعلام حکم فرجام‌‌خواهی‌اش بیانیه‌ای منتشر کرد که در آن آمده است: «بی‌نهایت متأسفم اما به رأی دادگاه احترام می‌گذارم. الان هم با مقامات ذی‌ربط برای انجام فرایند خروجم از استرالیا همکاری خواهم کرد.»

مشخص نیست که جوکوویچ چه زمانی به صربستان بازخواهد گشت اما این احتمال وجود دارد که او نه تنها از اوپن استرالیای سال 2022 محروم شود بلکه تا سه سال دیگر هم نتواند در این تورنمنت شرکت کند اگر تخلفش برای اخذ غیرقانونی روادید ورود به استرالیا، منجر به ممنوعیت بازگشتش به این کشور شود.

 

این گل ارزش قهرمانی لیگ برتر را دارد اگرچه الان ژانویه است و چهار ماه تا پایان فصل مانده. گل دقیقه 70 کوین دبروینه که منچسترسیتی را به پیروزی یک بر صفر مقابل چلسی رساند شاید تکلیف قهرمانی را روشن کند؛ توسط بازیکنی که در لیگ پولدارها، قابل قیمت‌گذاری نیست.

سیتی با پیروزی برابر تیم رده دوم جدول 13 امتیاز از چلسی پیش افتاده و دوازدهمین برد متوالی‌اش را کسب کرده. لیورپول بدون احتساب بازی روز گذشته با برنتفورد 14 امتیاز عقب است و سخت می‌شود تصور کرد تیم یورگن کلوپ فاصله را جبران کند. رها کنید آنها که می‌گویند در ماه‌های پایانی فصل هر اتفاقی ممکن است رخ دهد، سیتی به سوی چهارمین قهرمانی در پنج سال می‌تازد. دبروینه بعد از پیروزی در مبارزه با انگولو کانته از بیست و چندمتری، دروازه کپا آریسابالاگا را باز کرد. او گفت: «کسی را پیدا نکردم به او پاس بدهم، بعد بین مدافعان شکاف دیدم و دورشان زدم و به نتیجه رسیدم.»

شاید برای انتخاب میان دبروینه و محمد صلاح به‌عنوان بهترین بازیکن لیگ برتر مجبور به پرتاب سکه شویم. هر دو در تیم خود فوق‌العاده مؤثرند اما دبروینه بیشتر از صلاح زیر رادار پرواز می‌کند و گاهی به اندازه ثبات عالی خود مورد تحسین قرار نمی‌گیرد.

ارزش دبروینه را از یک زاویه دیگر بررسی کنیم.

در این بازی گران‌ترین خریدهای هر دو باشگاه، جک گریلیش سیتی و روملو لوکاکوی چلسی، نتوانستند مبلغ انتقال و قرارداد گزاف خود را توجیه کنند. گریلیش بعد از انتقال 100 میلیون پوندی‌اش از استون ویلا ناکام بوده و مشکلات زیادی برای لوکاکو بعد از جابه‌جایی 5/97 میلیون پوندی از اینترمیلان به وجود آمده است و او از نقشی که توسط توخل به او سپرده شده، نارضایتی‌اش را ابراز کرده.

گریلیش عادت کرده بود هر حرکت هجومی در ویلا به او ختم شود اما حالا یکی از هفت یا هشت گزینه به حساب می‌آید و اثرگذاری‌اش محو شده. بال تیم ملی انگلیس در نیمه اول یک فرصت خوب گلزنی را از دست داد و تنها هنرش در نیمه دوم گرفتن یک ضربه ایستگاهی بود. او در رقابت‌های مختلف تنها سه گل برای سیتی زده و باید گفت به اندازه پولش برای سیتی سود نداشته.

لوکاکو هم نتوانسته در استمفوردبریج انتظارات را برآورده کند و تنها پنج گل در لیگ برتر زده در حالی که پیش‌بینی می‌شد حداقل 20 گل می‌زند. توخل از او در وسط استفاده می‌کند در حالی که بیشترین فایده را در حرکت از راست دارد در عین حال او نمی‌تواند برای رقبا دردسر درست کند به اندازه‌ای که از چنین مهاجمی انتظار می‌رود. در نیمه اول از جان استونز خلاص شد و وقتی باید شوت می‌زد، به حکیم زیاش پاس داد و موقعیت از دست رفت. در نیمه دوم هم تلاشش برای گلزنی از 20 متری بی‌اثر بود. لوکاکو در کانال مرکزی زیادی وقت می‌گذراند و نمی‌تواند با حرکتی هوشمندانه مدافعش را از جایش بیرون بکشد ضمن اینکه حرکات دست دائمش وقتی توپ نمی‌گیرد هم‌تیمی‌ها و مربی‌اش را آزار می‌دهد. ارزش این دو بازیکن را در نظر بگیرید بدون اینکه پیش‌بینی کنید پیشرفت می‌کنند. تفاوت دو تیم در اینجاست که سیتی دبروینه را دارد که می‌تواند بازیکن گران تیم را از کانون توجه بودن دور کند و چلسی چنین بازیکنی ندارد. لوکاکو شانس داشتن یک هم‌تیمی فوق‌العاده که تیم را با جادویش از چاله درآورد، ندارد.

وقتی دبروینه در سال 2015 با 55 میلیون پوند از ولفسبورگ خریداری شد، اصلاً بازیکن ارزانی نبود اما او کاری کرده که آن مبلغ، هیچ به حساب آید. اگر گریلیش صد میلیون و لوکاکو چند میلیون پوند کمتر ارزش دارند، در بازار امروز چقدر روی دبروینه قیمت می‌گذارند؟

گواردیولا در پاسخ به سؤالی درباره دبروینه گفت: «ما با هم به همه چیز رسیده‌ایم و حالا می‌خواهم او را جلوتر ببرم. او بازیکنی در کلاس جهانی است اما فروتنی زیادی دارد. او چند قهرمانی لیگ برتر دارد و جوایز زیادی برده اما من بیشتر می‌خواهم چون می‌دانم چه کارهایی از او می‌آید. او همه چیز دارد.»

سیتی می‌داند او قیمت ندارد. دبروینه بازیکنی است که نمی‌توان به سادگی رویش قیمت گذاشت.

منبع: ESPN

 

هواداران استون‌ویلا این روزها احساس کاشفانی را دارند که معدن طلا پیدا کرده‌اند. خرید برزیلی آنها فیلیپه کوتینیو در اولین بازی‌اش برای تیم تحت هدایت هم‌تیمی سابقش اسیتون جرارد، گلزنی کرد تا میزبان را از شکست خانگی برابر منچستریونایتد نجات دهد و به آنها کمک کند تا یک امتیاز از این بازی بگیرند. ستاره قرضی بارسلونا که به امید نجات سال‌های باقی مانده از دوران بازیگری‌اش به جزیره برگشته است، تنها 13 دقیقه پس از ورودش به زمین بازی به‌عنوان جانشین مورگان سانسون گل دوم استون‌ویلا را زد تا بازی را 2-2 مساوی کند. به این ترتیب شروع قرارداد قرضی و کوتاه‌مدت کوتینیو که دارای بند خرید قطعی هست، امیدوارکننده آغاز شد.

منچستری‌‌ها بازی را با دبل برونو فرناندس با گل‌هایی که این هافبک پرتغالی در دقایق 6 و 67 به ثمر رساند، تا دقیقه 77 برده بودند تا اینکه یاکوب رمزی اولین گل را برای تیم تحت هدایت استیون‌جرارد به ثمر رساند. بازگشت این تیم 4 دقیقه بعد با گلی که کوتینیو به ثمر رساند، کامل شد. این بازی می‌تواند سرآغازی برای بازگشت کوتینیو به روزهای اوجش در لیگ برتر انگلیس باشد، لیگی که 4 سال پیش آن را با قراردادی 142 میلیون پوندی به مقصد بارسلونا ترک کرد. شروع خوب کوتینیو اما نه تنها هواداران تیم جدیدش بلکه هواداران و بازیکنان تیم سابقش لیورپول را هم خوشحال کرد چرا که باعث شد رقیب دیرینه آنها 2 امتیاز از دست بدهد. کوتینیو به شبکه اسکای اسپورتس گفت: «بله، دلم برای این بازی‌ها و لیگ برتر تنگ شده بود و خیلی خوشحالم که دوباره اینجا هستم و شروعی خوب داشتم.»

 

رانگنیک: مارسیال نخواست با تیم سفر کند

آنتونی مارسیال احتمالاً با حکم انضباطی باشگاه منچستر یونایتد روبه‌رو خواهد شد. رالف رانگینک گفته که این بازیکن فرانسوی حاضر نشد در لیست تیمش برای تساوی 2 - 2 در خانه استون ویلا قرار بگیرد. مارسیال قصد دارد یونایتد را ترک کند و سویا هم او را می‌خواهد. اما یونایتد تنها هشت بازیکن روی نیمکت داشت که دو نفر آنها دروازه‌بان بودند. رانگنیک گفت: «او نخواست در لیست باشد. در حالت معمول او را در لیست قرار می‌دادیم، اما خودش نخواست. به همین دلیل است که او با ما به این سفر نیامد.» یونایتد به‌دنبال انتقال قرضی مارسیال است.

 

 

مارسیال ادعای رانگنیک را تکذیب کرد

هرگز از بازی برای منچسترامتناع نکرده‌ام

آنتونی مارسیال، مهاجم فرانسوی منچستریونایتد ادعای سرمربی‌اش، رالف رانگنیک را درباره دلیل عدم حضور این بازیکن در مصاف شنبه شب برابر استون‌ویلا رد کرد. تساوی 2-2 شیاطین سرخ برابر تیم تحت هدایت استیون جرارد در حالی که این تیم تا دقیقه 77، 2 بر صفر از حریف پیش بود، سبب شد که خبرنگاران کنجکاو شوند که چرا تیم میهمان از دیگر بازیکنان تیم از جمله آنتونی مارسیال استفاده نکرده است بخصوص که این بازیکن فرانسوی نه مصدوم و نه محروم بوده است. رانگنیک در پایان تساوی 2-2 شیاطین سرخ مقابل تیم تحت هدایت استیون جرارد در پاسخ به این سؤال که چرا تعداد بازیکنان تعویضی‌اش در این بازی محدود بود و چرا آنتونی مارسیال همراه با دیگر بازیکنان تیم به خانه استون‌ویلا نرفته است، مدعی شد این اتفاق به‌دلیل امتناع بازیکن سابق موناکو از سفر به خانه حریف بوده است. غیبت مارسیال در این بازی به شایعه جدایی او از من‌یونایتد دامن زد اما این بازیکن فرانسوی در صفحه شخصی‌اش در اینستاگرام به این شایعه پاسخ داد. مارسیال نوشت: «من هرگز از بازی برای منچستریونایتد امتناع نکرده‌ام. 7 سال است که به منچستریونایتد آمده‌ام و در این مدت هرگز به تیم و هوادارانش بی‌احترامی نکرده‌ام و نخواهم کرد.» گفته می‌شود که باشگاه سویا قصد دارد برای جذب مارسیال به‌عنوان بازیکن قرضی، به منچستریونایتد پیشنهاد بدهد اما برای انتقال او یک مانع وجود دارد که آن عدم توافق طرفین درباره سهم پرداختی‌شان از حقوق بازیکن است. گویا طرف انگلیسی می‌خواهد که سویا بیش از نیمی از حقوق 130 هزار پوند در هفته مارسیال را متقبل شود اما تیم آندلسی قبول نمی‌کند. مارسیال پیش از این هم از نیوکاسل پیشنهاد داشت اما آن را رد کرد.

 

 

پرتاب نیزه به سمت بازیکن سویا!

بازی جام حذفی بین بتیس و سویا نیمه‌کاره ماند، چرا که یک شیء که هواداران پرتاب کرده بودند به سر خوان جوردن برخورد کرد. در دربی سویل، سویا در زمین بتیس با گل دقیقه 35 پاپو گومس از رقیب پیش افتاده بود، اما دقایقی بعد، نبیل فکیر روی یک کرنر گلی عالی زد. بازیکنان بتیس داشتند خوشحالی می‌کردند که از سوی هواداران بتیس یک نیزه فلزی به زمین پرتاب شد و به سر جوردن هافبک  سویا  برخورد کرد. او با درد به زمین افتاد، ولی بعد از حضور پزشکان در میدان، توانست از جا برخیزد. بازیکنان سویا در اعتراض، زمین را ترک کردند. پنجاه دقیقه بعد از این اتفاق، فدراسیون فوتبال اسپانیا بازی را تعطیل کرد.

 

 

ایموبیله در کنار    رونالدو

چیرو ایموبیله این هفته دو گل برابر سالرنیتانا زد. به این ترتیب، او از فصل 17-2016 که به لاتزیو پیوسته، به اندازه کریستیانو رونالدو در پنج لیگ بزرگ اروپا گل زده است. آمار ایموبیله 140 گل در 195 مسابقه است. رونالدو هم در این مدت 140 گل برای رئال مادرید، یوونتوس و منچستر یونایتد به ثمر رسانده است. تنها لیونل مسی (بارسلونا و پاری سن ژرمن) با 163 گل و روبرت لواندوفسکی (بایرن مونیخ) با 179 گل بالاتر از او هستند. در تمامی رقابت‌ها، ایموبیله در 243 بازی برای لاتزیو، 170 گل زده و 44 پاس گل هم داده است.

 

 

نگاه   معنی‌دار   دیبالا به مدیران یوونتوس 

پائولو دیبالا به شایعات جدایی‌اش از یوونتوس دامن زده است. او پس از گل‌زنی مقابل اودینزه، شادی نکرد و به جایگاه مدیران باشگاهش خیره شد. او آشکارا عصبانی بود و حاضر نشد شادی نقابی مشهورش را انجام دهد. این ملی‌پوش آرژانتینی ماه‌هاست که در مذاکره با یوونتوس برای تمدید قراردادش است. قرارداد او در پایان فصل منقضی می‌شود. گفته می‌شد دو طرف به توافق رسیده‌اند، اما مصدومیت‌ها و فرم ضعیف دیبالا باعث شده که نظر یوونتوس عوض شود و بخواهد دستمزد او را کاهش دهد. مائوریتسیو آریوابنه، مدیر یووه هم در مصاحبه‌های تلویزیونی به‌شدت از دیبالا انتقاد کرده است.