کریس ویلر

 

 اندروس تاون‌سند پس از آنکه گل تساوی اورتون مقابل منچستر یونایتد را زد، به سبک کریستیانو رونالدو شادی کرد. او در پایان بازی به سراغ این بازیکن شماره 7 رفت و پیراهن او را خواست.

تاون‌سند پس از بازی گفت: «من نمی‌خواستم ادای او را در بیاورم. من می‌خواستم به کسی که روی دوران بازی من اثرگذار بوده احترام بگذارم.» اما مگر رونالدو این حرف را قبول می‌کند؟ او درخواست تاون‌سند را بی‌پاسخ گذاشت و در حالی که پیراهنش را به تن داشت، به سمت تونل رفت. او برای دومین هفته پیاپی، اولین بازیکنی بود که زمین را ترک می‌کرد.

رونالدو هفته گذشته در زمین نماند تا شادی بازیکنان استون ویلا پس از پیروزی‌شان در اولد ترافورد را ببیند. هفت روز بعد، نوبت به اورتون – با چندین مصدوم – رسید که با شایستگی به تساوی در خانه منچستریونایتد برسد. به این ترتیب، یونایتد بار دیگر نتیجه ناامیدکننده‌ای گرفت.

این نتیجه باعث می‌شود اوله گونار سولشر در حالی پا به تعطیلات دیدارهای ملی بگذارد که اوضاعش بدتر از آنی است که دوست داشت باشد. شش بازی یونایتد از تعطیلات دیدارهای ملی قبلی تاکنون، سه شکست و دو برد را به همراه داشته است. هر دو برد با گل‌های دیرهنگام رقم خورده و اوضاع می‌توانسته بسیار بدتر باشد.

مسأله سولشر این است که نه برنامه منسجمی برای بازی دارد و نه تیمش علائم پیشرفت را نشان می‌دهد. یونایتد همان اشتباهات همیشگی را تکرار می‌کند و با درخشش فردی بازیکنانش نجات می‌یابد. آنها چه بازی‌شان را ببرند، چه مساوی کنند و چه ببازند، عملکردشان الگوی مشابهی دارد.

اورتون روی ضدحملات خطرساز شد. مانند ویارئال در لیگ قهرمانان. رونالدو آنها را در بازی مقابل ویارئال نجات داد اما برابر اورتون به عنوان بازیکن جانشین در نیمه دوم به میدان رفت و نتوانست کاری کند.

زبان بدن او روی گل تاون‌سند و گل مردود شده یری مینا پیام‌های بسیاری دارد. گل تساوی اورتون روی ضد حمله‌ای به ثمر رسید که از کرنر یونایتد شروع شد.

اگر رونالدو هنگامی که به اولدترافورد برمی‌گشت، نمی‌دانست که این تیم هنوز کارهای بسیاری دارد تا به سطح خوب برسد، حالا دیگر این را می‌داند. سولشر می‌توانست رونالدو، جیدون سانچو و پل پوگبا را به عنوان بازیکنان جانشین به زمین بفرستد اما رافا بنیتس، مربی رقیب، مجبور بود بازیکنانی مانند لوییس دابین و تام دیویس را روانه میدان کند. با این حال، اورتون می‌توانست به‌ سادگی پیروز شود.

اوضاع بعد از تعطیلات دیدارهای ملی آسان‌تر نمی‌شود. یونایتد با لستر، لیورپول، تاتنهام و منچستر سیتی در لیگ برتر بازی دارد و در لیگ قهرمانان هم باید دو بازی رفت و برگشت برابر آتالانتا انجام دهد. سولشر می‌داند که در منچستر یونایتد، اوضاع به‌ سادگی تبدیل به درام می‌شود و درام هم تبدیل به بحران می‌شود. حالا در ماه حساسی در فصل هستیم. اما زمانی که یونایتد همین سه هفته پیش رونالدو را جذب کرد، قرار نبود اوضاع به این شکل پیش برود. او در آن هنگام دو گل زد و کمک کرد یونایتد نیوکاسل را چهار بر یک ببرد. هواداران در اولدترافورد در آن هنگام بسیار شاد بودند.

اما حالا واقعیتی سهمگین روی سر سولشر و بازیکنانش قرار گرفته است. تنها آنها هستند که می‌توانند یونایتد را به جایگاهش برسانند؛ ولی تضمینی وجود ندارد که بتوانند این کار را بکنند.

منبع: Daily Mail

 

 

 آیا میشاییل مولر- مورینگ سخت‌ترین شغل در دنیای فوتبال را دارد؟

جامعه بازی فیفا لقب 3M (سه تا «م») را به خاطر نام او برایش در نظر گرفته است. او مسئول نمره‌دهی به بازیکنان در بازی فیفا است، از جمله در فیفا 22 که اخیراً منتشر شده است.

عنوان رسمی شغل مولر- مورینگ 54ساله، «رئیس بخش جمع‌آوری داده» در EA Sports است. او در دفتر بسیار زیبایش در کلن، به این کار می‌پردازد.

کار او سختی فوق‌العاده‌ای دارد و او باید کاری کند که امتیازات بازیکنان به شکل درستی داده شود و آنها در بازی تا جای ممکن شبیه به ظاهر واقعی‌شان باشند.

او یک تیم از تهیه‌کنندگان و استعدادیاب‌ها در سراسر اروپا دارد که عملکرد بازیکنان را، از لیگ برتر تا دسته برتر لیگ اوکراین ارزیابی می‌کنند. او می‌خواهد که بازی فوتبال را به شکلی منصفانه ارزیابی کند.

او می‌گوید: «هر فوتبالیست 35 ویژگی دارد. این ویژگی‌ها تبدیل به یک عدد نهایی می‌شوند که از 1 تا 99 است. ویژگی‌ها از این قرار هستند: قدرت بدنی، قدرت شوت از راه دور، توان دفاع، توان سرزنی، دقت ضربات ایستگاهی و امثال اینها.» بیش از 15 تهیه‌کننده در سراسر اروپا با مولر- مورینگ همکاری می‌کنند.

 

زیر نظر گرفتن بازی‌ها

وقتی از او سؤال می‌شود که چرا تیمش در سراسر دنیا به کار مشغول است، او می‌گوید: «به این دلیل که افراد حرفه‌ای در هر کشوری باید تاریخچه آن کشور را بدانند، فلسفه فوتبال را در آنجا درک کنند و میزان توسعه را پیش‌بینی کنند اما فراتر از هر چیزی، آنها باید بازیکنان را به صورت کامل بشناسند. ما درباره 18هزار فوتبالیست صحبت می‌کنیم که بازی‌شان زیر نظر است. ما استانداردی داریم که باید رعایت شود.»

مولر- مورینگ می‌گوید که هر بازیکنی در بازی، باید دقیقاً مانند بازیکن واقعی رفتار کند و آن حس را بدهد: «حتی تا این حد که مدل موی‌شان شبیه به بازیکن واقعی باشد، یا اینکه شادی گل‌شان همان باشد. همه ویژگی‌های بصری باید درست در نظر گرفته شوند اما این تنها یک جنبه از کار ما است. جنبه مهم‌تر، خود بازیکن است. برای مثال، یک ستاره در فیفا باید تا جای ممکن شبیه به بازیکن واقعی باشد و رفتار کند. مسأله بر سر ویژگی‌ها است. یک بازیکن چگونه برای یک گل خوشحالی می‌کند؟ مدل مویش چگونه است؟ آیا او پیراهنش را روی شورت می‌اندازد یا نه؟ این جزئیاتی است که باید بررسی شود.»

 

چگونه به بازی فیفا رسیدم؟

مولر- مورینگ پیش از آنکه به فیفا بیاید، درباره فوتبال کتاب می‌نوشته، به‌ویژه درباره باشگاه محبوبش، فورتونا کلن. مشهورترین کتاب او «هزار نکته برای دیدار در خانه حریف» نام دارد.

او همچنین از این گفته که چطور به شغل رویایی‌اش رسیده است: «به عنوان هوادار فورتونا کلن، همیشه دیر به بازی‌های خارج از خانه تیم می‌رسیدم، چون در آن روزها، برنامه‌های مسیریابی وجود نداشتند. چهار بار شد که در سولینگن نتوانستم به سوت آغاز مسابقه برسم، در حالی که آنجا پیدا کردن ورزشگاه واقعاً کار سختی نبود. به همین دلیل بود که تصمیم گرفتم راهنمایی برای طرفداران فوتبال باشم. من تحقیق کردم و کتاب نوشتم و وارد این شغل شدم.»

 

انتقاد بازیکنان

مولر- مورینگ و تیمش به دلیل امتیازاتی که بازیکنان در بازی فیفا گرفته‌اند، زیر فشار انتقادات هستند. جسی لینگارد در یک توییت از EA Sports خواسته که سرعتش را در بازی بیشتر کنند. کریستیانو رونالدو و کوین ده‌بروینه که در تبلیغ رسمی بازی حضور دارند هم خواستار آن شده‌اند که نمرات‌شــــــان بالاتر برود.

طرفــــــــداران لیورپول هم از این تعجب کرده‌ بودند که در نسخه پیشین بازی، نمرات ویرجیل فن‌دایک و آلیسون کمتر از نیکولاس اوتامندی و ادرسون بود.

در نسخه امسال بازی، آنتونیو رودیگر، مدافع چلسی از نمره‌ای که به سرعتش داده شده، ناراضی است. او در یک توییت نوشته است: «بی‌خیال EA Sports FIFA... من 35/8 کیلومتر در ساعت سرعت دارم و آن‌ وقت نمره سرعتم در فیفا 22 فقط 75 است؟! چه کار بکنم که به امتیاز 90 برسم؟ با سرعت 50 کیلومتر در ساعت بدوم؟»

EA Sports هم در پاسخی طنزآمیز خطاب به او نوشت: «در مسابقه سرعت با کریستین پولیشیچ برنده شو. آن ‌وقت بیا حرف بزنیم.»

مولر- مورینگ می‌گوید که بازیکنان همیشه از این نمرات شاکی هستند: «ما تلاش می‌کنیم که تا جای ممکن بی‌طرف باشیم اما البته کاملاً آگاهیم که بازیکنان شکایت خواهند کرد. تنها یک بار شد که یک نفر را ببینم و بگوید که از نمره‌اش راضی است. مسأله مهم این است که ما نمی‌خواهیم به کسی آسیب بزنیم اما اگر بازیکنان بیایند و بخواهند که برخی چیزها تغییر کند، ما واکنشی نشان نمی‌دهیم، مگر آنکه اشتباه بسیار بزرگی روی داده باشد.»

منبع: سان

 

گابریل، مدافع آرسنال یک بار دیگر مقابل برایتون دندانش را از دست داد، پنج ماه بعد از آنکه مقابل همین تیم همین اتفاق برایش رخ داده بود. این بازیکن برزیلی در اردیبهشت هم در ورزشگاه امارات به چنین مصدومیت عجیبی دچار شده بود یعنی در سال 2021 مقابل برایتون در خانه و خارج از خانه برای دندانش سفارش ویژه داشت! آنطور که کایا کایناک، خبرنگار «فوتبال لندن» گزارش داده، دندان گابریل در جریان برخورد با لوییز دانک و رابرت سانچس افتاده است. گفته می‌شود این بازیکن 23 ساله به سمت نیمکت خودی دویده و دندان افتاده‌اش را به یکی از مربی‌های تیم داده تا برایش نگه دارد. هرچند به نظر می‌رسد این دندان کامل نبوده چون بعد از سوت پایان، او دور زمین ورزشگاه آمکس به دنبال چیزی می‌گشته است. مشخص نیست آیا این همان دندانی است که در بازی اردیبهشت توسط هم‌تیمی‌های آرسنالی ترتیبش داده شد. آن بازی، در حالی که بازیکنان تیم می‌خواستند با داوید لوییز خداحافظی کنند و به صورت گروهی او را در آغوش می‌کشیدند، آرنج کسی به دندان گابریل خورد. این بازیکن بی‌دندان چند دقیقه به دنبال دندان گمشده‌اش می‌گشت و آخر هم معلوم نشد آن را پیدا کرده یا نه. اگرچه گابریل یک بار دیگر باید سراغ دندانپزشک برود اما هواداران آرسنال در شبکه‌های اجتماعی به جنبه بامزه این مصدومیت خاص پرداخته‌اند. یک هوادار توییت کرده: «واقعاً هر بار که با برایتون بازی داریم، باید این اتفاق بیفتد؟» یکی دیگر نوشته: «چرا کسی به کمک او نمی‌آید.» و یکی دیگر فرصت‌طلبانه کری خوانده: «آنقدر که گابریل مقابل برایتون دندان از دست داده (دو تا) تاتنهام نتوانسته در قرن بیست و یکم جام ببرد(یکی).» گابریل شاید یک دندان از دست داد اما به تیمش کمک کرد برابر تیم روی فرم برایتون دروازه‌اش را بسته نگه دارد و به تساوی بدون گل برسد. آرسنال با این تساوی به رده نهم جدول رفت اما از اورتون که در رده چهارم، جایگاه آخرین سهمیه لیگ قهرمانان قرار دارد، تنها چهار امتیاز عقب است.

 

 «من یک قانون ساده دارم، اگر می‌خواهی در هر چیزی قهرمان شوی، باید در فضای مجازی از عهده‌اش بر بیایی» این حرف‌های ماگنوس کارلسن است بعد از آنکه اعلام شد به مناسبت 10 سالگی اپلیکیشن اختصاصی‌اش، یک مسابقه شطرنج خیریه با مانی پاکیائو برگزار می‌کند. قهرمان سابق بوکس، یک شطرنج‌باز حرفه‌ای است.

کارلسن نروژی از وقتی در سن 13 سالگی با غلبه بر قهرمان سابق جهان، آناتولی کارپف عنوان استاد بزرگی را به دست آورد، به خاطر برتری روانی‌اش بر رقبا شهرت پیدا کرده. کارلسن می‌گوید: «فکر می‌کنم انعطاف پذیری ذهنی در شطرنج خیلی مهم است» او به همراه آنیش گیری هلندی و یان کریشتوف دودا، نابغه لهستانی درباره راز تبدیل شدن به استاد بزرگ شطرنج حرف می‌زدند.

کارلسن ادامه داد: «شرایط در طول بازی تغییر می‌کند، چیزی که فکر می‌کردی درست است شاید درست نباشد، وضعیت از حمله به دفاع تغییر می‌کند. اینکه بتوانی تغییرات را مدیریت کنی بدون آنکه تمرکزت را از دست بدهی یا آرامشت از بین برود، خیلی خیلی مهم است.»

گیری شماره یک هلند است. مثل کارلسن، او هم باور دارد حفظ تمرکز و کنترل خویش در طول بازی و اینکه از نظر ذهنی ثبات داشته باشی، کلید موفقیت در شطرنج است: «فقط چند ثانیه از بین رفتن تمرکز و یک تصمیم عجولانه می‌تواند کل بازی را از بین ببرد. ثبات ذهنی و تمرکز بیشترین چیزی است که به آن نیاز دارید.»

 

جرقه انگیزه

کارلسن خاطراتی از ساعت‌ها تمرین شطرنج دارد. وقتی پنج سالش بود، پدرش به او آموخت چطور شطرنج بازی کند و مدت زیادی طول نکشید تا این سرگرمی به هنر تمام عیار او تبدیل شود. وقتی دوره ابتدایی را به پایان رساند، سال بعد را به سفر در سراسر اروپا برای بازی شطرنج سپری کرد و افتخارات زیادی به دست آورد تا اینکه در سال 2010 در صدر رنکینگ فدراسیون جهانی شطرنج (FIDE) قرار گرفت.

کارلسن می‌گوید: «در سال‌های رشد، همیشه مجبور بودم با کسانی بازی کنم که از من قوی‌تر بودند اما وقتی 16 یا 17 سال داشتم، با بهترین بازیکنان جهان مواجه ‌شدم و ذهنیتم کمی تغییر کرد. بنابراین حالا باید سعی کنم مثل بهترین‌ها باشم. لازم است که سخت‌ترین ذهن را داشته باشم تا از عهده مبارزه با آنها بربیایم. فکر می‌کنم بعد از آنکه ذهنیتم را عوض کردم، از یکی از بهترین بازیکنان جهان به خیلی حرفه‌ای تبدیل شدم.»

بازی با رقبای باتجربه‌تر برای کارلسن واقعاً مفید بود. در سال 2012 برای سومین بار قهرمان مسابقات شطرنج لندن شد. همان سال اما به اوج شهرت رسید وقتی امتیازش به 2861 رسید و رکورد اسطوره شطرنج، گری کاسپاروف روس با 2851 امتیاز را شکست که از سال 1999 دست نخورده بود.

روند درخشان کارلسن ادامه یافت و او با پیروزی بر استاد بزرگ هندی، ویسواناتان آناند در 22 سالگی قهرمان جهان شد: «فکر می‌کنم عوامل زیادی وجود دارد که می‌تواند برای اینکه شما یک بازیکن بزرگ یا استاد بزرگ یا یکی از بازیکنان طراز اول جهان شوید، مؤثر باشد. برای شخص من اینکه از زمان به درستی استفاده کردم، نقش مهمی داشت. فکر می‌کنم اگر این رشد مرحله به مرحله و انگیزه‌ای که از آن در طول این سال‌ها گرفتم، نبود، هرگز نمی‌توانستم به این جایگاه برسم و به محض اینکه آن را از دست بدهم، شطرنج را کنار می‌گذارم.

 

به دنبال یک جایزه باارزش

کارلسن که سلطه کم نظیری بر دنیای شطرنج ایجاد کرده، حالا به دنبال نخستین قهرمانی مجازی با عنوان تخصصی رمز غیرقابل معاوضه (NFT) در تاریخ این ورزش است. این جایزه باارزش به برنده «تور قهرمانی شطرنج 2021» اهدا می‌شود که در آن بهترین شطرنج‌بازان جهان در ده تورنمنت شطرنج سریع با یکدیگر به رقابت می‌پردازند.

کارلسن می‌گوید: «مدتی است که با NFT‌ها آشنا هستم، خیلی از دوستانم با آن کار می‌کنند و از مدت‌ها پیش درباره‌اش حرف می‌زدند و حس می‌کنم واقعاً جالب است که این تور با آنها همکاری می‌کند، برای من که خیلی جذاب است. این را می‌دانم که NBA با «تاپ شات» وارد بازار NFT شده است و باور دارم که با ورود ورزش‌های دیگر به این بازار بخش مهمی از دستاوردهای هر ورزش به این حوزه اختصاص می‌یابد.»

علاوه بر افزودن یک جایزه دیگر به ویترین باشکوه افتخاراتش اینکه می‌تواند پیروزی‌اش را با هواداران تقسیم کند، برایش هیجان‌انگیز است: «هواداران می‌توانند یک نسخه از تور قهرمانی شطرنج را بخرند و اگر من قهرمان شوم آن را به همه تقسیم می‌کنم!»

 

ساعت‌ها تمرین

کسی به اندازه «گیری» به افتخارات و توانایی‌های کارلسن نزدیک نشده، او در 14 سالگی استاد بزرگ شد و آن موقع جوان‌ترین کسی بود که به این عنوان می‌رسید. دارنده چهار قهرمانی هلند در سال 2011 در تورنمنت تاتا با 22 حرکت کارلسن را شکست داد و از آن موقع افتخارات زیادی به دست آورده، او حالا در رتبه هفتم جهان است.

گیری می‌گوید: «برای اینکه شطرنج‌باز طراز اولی باشی باید زمان زیادی بگذاری. من راحت‌تر می‌توانم بگویم چقدر برای شطرنج زمان نگذاشته‌ام تا زمانی که برای آن صرف کردم. راستش در یک مقطع تمام وقت آزاد من با شطرنج می‌گذشت البته به کارهای دیگر مثل مدرسه هم می‌رسیدم. مادرم از من می‌خواست اتاقم را تمیز کنم یا ظرف‌ها را بشورم یا کارهای دیگر تا از شطرنج فاصله بگیرم چون به نظرش به عنوان یک بچه علاقه‌ام به شطرنج و وقتی که برایش می‌گذاشتم، غیرعادی بود. فکر می‌کنم اگر در هر چیزی بخواهید بهترین باشید باید همین‌قدر برایش وقت بگذارید.»

 

حفظ تعادل

دودا می‌گوید وقتی در سال 2008 قهرمان مسابقات جهانی زیر 10 سال شد، می‌دانست یک روز استاد بزرگ می‌شود: «خیلی جالب است، می‌دانید وقتی بچه بودم برایم مثل روز روشن بود که یک روز قهرمان جهان می‌شوم.» در مقطعی هر روز شش ساعت با استادش تمرین می‌کرد و حالا می‌گوید حفظ تعادل و تمرکز مثل آن روزها برایش سخت شده: «وقت زیادی می‌برد که شما فقط و فقط روی شطرنج تمرکز کنید، باید در تورنمنت‌های زیادی شرکت کنید و در هر حال به شطرنج فکر کنید.»

او در 15 سالگی استاد بزرگ شطرنج شد و جوایز زیادی گرفت از جمله قهرمانی زیر 14 سال اروپا. او که در حال حاضر پانزدهم جهان است، به خاطر سبک خلاقانه بازی‌اش و توانایی در تصمیم‌گیری‌های سریع شهرت دارد. با وجود آنکه شطرنج‌باز طراز اولی است اما هنوز هم برایش سخت است که به هیچ چیز فکر نکند و تمام توجهش را معطوف شطرنج کند: «شاید تمرکز من از همکارانم کمتر باشد. گاهی می‌توانم تمام تمرکزم را بگذارم اما گاهی اوقات در طول مسابقه فقط دوست دارم به چیزهای دیگر فکر کنم. باید راهی برای تعادل پیدا کرد، مثل هر چیز دیگری در زندگی.»

منبع: CNN

 

یوئیس ماسکارو

 

با رونالد کومان و بدون او اوضاع و احوال بارسلونا همین چیزی است که هست. این بارسا کاری که باید انجام دهد را انجام می‌دهد و مشکل از کومان نیست، حداقل او مشکل اصلی نیست. مشکل بزرگ تیم است که تحلیل رفته و بعضی بازیکنان، بسیاری از آنها اما نه همه آنها، حتی آنقدر خوب نیستند که شایستگی حضور در میدان به عنوان بازیکن تعویضی را داشته باشند. بارسلونا تیم ضعیفی است، خیلی ضعیف و ناکامل؛ خط دفاعی‌اش شکننده است و بدون امکانات لازم در فاز هجومی، تیمی که گل نمی‌زند و پتانسیل نابود شدن مقابل یک تیم معمولی را هم دارد. سه شکست دردناک همه ضعف‌های این تیم را به معرض دید عموم گذاشته و نشان داده که این تیم توان رقابت ندارد.

کومان تا زمانی که کسی نمی‌داند سرمربی بارسلونا خواهد ماند مگر اینکه اتفاق غیرمنتظره جدیدی رخ دهد. لاپورتا، رئیس باشگاه بعد از دو گفت‌و‌گو با کومان، در تصمیمش برای اخراج او تجدید نظر کرده است. روز پنجشنبه کومان محکوم به اخراج شده بود و همه از برکناری‌اش می‌گفتند و روی گزینه‌های جانشینی او تمرکز کرده بودند. حتی خود این مربی هلندی هم در نشست خبری‌اش پس از باخت 3 بر صفر مقابل بنفیکا در لیگ قهرمانان به احتمال اخراج شدنش اعتراف کرد. با این حال لاپورتا روز شنبه به کومان رأی اعتماد داد و گفت: «هر اتفاقی که رخ دهد، او به کارش ادامه می‌دهد.» اما شکست شنبه شب در خانه اتلتیکومادرید یک ضربه فنی جدید برای بارسلونا بود. پس حالا چه می‌شود؟ هیچ کسی نمی‌داند. انتظار، شاید برای یک معجزه. عجب داستان دراماتیکی. در بیست‌و‌سومین دقیقه بازی بود که خط دفاعی تیم از کار افتاد. لمار گل اول را برای اتلتیکومادرید زد. بوسکتس و پیکه یکدیگر را به خاطر دریافت آن گل مقصر دانستند و کومان با داد و فریادهایش پشت تلفن (او به خاطر محرومیت از روی سکوها بازی را تماشا و با دستیارانش ارتباط برقرار می‌کرد) عصبانیتش را از اشتباه رخ داده بروز داد.انگار هیچ دوایی برای درمان مشکلات بارسلونا نیست، حداقل فعلاً چون تنها دوای درد این باشگاه یک انقلاب اساسی در رختکن تیم است، یک تغییر نسل کامل با اعتماد کامل به بازیکنان جوان موجود و البته خرید بازیکنان جدید. بارسلونا پول ندارد اما باید از هر جایی که می‌تواند پول جور کند تا بتواند بازیکنی در حد نام این باشگاه پیدا کند و او را برای تابستان سال بعد بخرد، بازیکنی باکیفیت که به درد تیم بخورد، یک ستاره نه یک تعویضی برای تعویضی‌های موجود؛ ستاره‌هایی که بتوانند به بازیکنان جوان‌تر تیم کمک کنند تا بارسایی جدید بسازند. تا آن زمان هواداران بارسلونا چاره‌ای جز صبر ندارند، صبر زیاد چون چیزی که ما شنبه شب در واندامتروپولیتانو دیدیم، آنقدر بد بود که نگران ادامه‌دار بودن وضعیت تأسف‌بار فعلی کاتالان‌ها تا پایان فصل باشیم. تنها بازیکنانی که می‌توانند در بازگشت‌شان به تیم بعد از مصدومیت گلزنی کنند عثمان دمبله و سرخیو آگوئرو هستند و راستش این هم یک معجزه خواهد بود.

منبع: اسپورت

 سران باشگاه منچستریونایتد دیگر از معطل ماندن برای فهمیدن تصمیم پل پوگبا برای آینده‌اش در این تیم خسته شده‌اند و به او دو ماه مهلت داده‌اند تا تکلیف خودش را با آنها برای تمدید قرارداد یا جدایی اعلام کند. این آخرین فصل قرارداد هافبک فرانسوی با شیاطین سرخ است و بدان معناست که اگر قراردادش تمدید نشود، منچستری‌ها او را در پایان فصل به عنوان بازیکن آزاد از دست می‌دهند و هیچ پولی هم از انتقالش به تیمی دیگر به دست نمی‌آورند. آنها نمی‌خواهند این اتفاق رخ دهد. ترجیح منچستری‌ها تمدید قرارداد پوگبا است اما اگر او نخواهد این کار را انجام دهد، باید با فروشش در ماه ژانویه موافقت کنند. پوگبا در ماه ژانویه طبق قانون بوسمن می‌تواند با هر تیمی که می‌خواهد بدون کسب اجازه از باشگاه وارد مذاکره شود. این اما همان چیزی است که مدیران باشگاه نگران رخ دادنش هستند چون احتمال می‌دهند داستان جدایی پوگبا روی دستاوردهایی که تیم اوله گونار سولشر در این فصل پتانسیل کسب‌شان را دارند سایه بیندازد. به همین دلیل هم آنها به طور مرتب با مینو رایولا، مدیر برنامه‌های پوگبا در تماس بوده‌اند تا قراردادی جدید با این بازیکن ببندند، قراردادی که به موجب آن حقوق این بازیکن فرانسوی می‌تواند به 400 هزار پوند در هفته برسد. آنها می‌دانند که پوگبا کم مشتری ندارد و اصلی‌ترین آنها هم پاری‌سن‌ژرمن است. در حقیقت در طول بازار نقل و انتقالات تابستانی گزارش شد که پاریسی‌ها آماده‌اند به پوگبا 510 هزار پوند در هفته حقوق بدهند اگر او تابستان سال آینده به عنوان بازیکن آزاد به آنها ملحق شود. رئال مادرید هم تیمی بوده که در سال‌های اخیر برای خرید پوگبا تمایل نشان داده است اما فعلاً اولویت برای این باشگاه خرید امباپه است.