مهدیزاده:

برای المپیکی شدن جای اشتباه ندارم

 

 پس از رفتن ولاسکو، هر زمان که رویاپردازی می‌کردیم و آمدن یک مربی بزرگ و درجه یک به ایران را متصور می‌شدیم، گوشه ذهنمان یکی از نام‌ها همین ولادیمیر آلکنوی روس بود. ولاسکو میانه‌های 2013 بود که از ایران رفت و در آن سال‌ها آلکنو گل سر سبد مربیان مطرح دنیا بود. در المپیک 2012 با روسیه و در آن بازی عجیب و غریب قهرمان شده بود و در تمام محافل والیبالی بحث ذکاوت و جسارت او در آن رقابت‌ها مهم بود.

در تمام این 7 سال هم که مربیان مختلف از کواچ و لوزانو گرفته تا کولاکوویچ آمدند و رفتند، هر زمان که صحبت از تغییر سکاندار هدایت تیم ملی شد، آلکنو و رزنده مثال بارز مربیانی بودند که آرزوی آمدنشان به ایران را داشتیم تا یک بار دیگر صاحب یک مربی بزرگ، عنواندار و درجه یک شویم.

حالا این اتفاق افتاده. آن آرزوی بعید و دست نیافتنی، آن حالت ایده‌آل و آن سنگ بزرگ که همواره نشانه‌ای برای نزدن بود، حالا زده شده و مردی قرار است روی نیمکت تیم ملی والیبال بنشیند که دو مدال طلا و برنز المپیک را در رده ملی و مدال طلای قهرمانی لیگ قهرمانان و جام باشگاه‌های جهان را در کارنامه دارد. قهرمانی در جام جهانی و لیگ جهانی 2011 هم جزو دیگر افتخارهای او در این سال‌هاست.

 غروب دوشنبه بود که بالاخره خبر آمد قرارداد همکاری با آلکنو امضا شده و این مربی روس حداقل تا پایان المپیک مربی ایران خواهد بود. اتفاقی که ماه‌ها انتظارش را کشیدیم و گاهی طولانی شدن این روند کشدار، حوصله‌مان را سر برد. 

داورزنی البته از همان ابتدا هدف اصلی‌اش آوردن همین مربی بود و پس از اینکه تصمیم قطعی‌اش را برای آوردن مربی خارجی گرفت، از صحبت‌هایش مشخص بود که مربی معیارش همین مرد جدی و منضبط روس است.

در نهایت هم همین اتفاق افتاد و در شرایطی که گزینه‌های والیبال به او و کاستلانی آرژانتینی محدود شده بود، در نهایت خبر توافق از روسیه آمد و بالاخره این قرارداد امضا شد.

از روزهایی که برای اولین بار رویای آمدن آلکنو به ایران را در سر پروراندیم، چیزی حدود هفت سال می‌گذرد. در این سال‌ها هم تیم ایران تغییرات بسیاری کرده و هم شرایط این مربی بزرگ دستخوش تغییر شده. تیم ایران از یک شگفتی‌ساز، به یکی از تیم‌های مهم و بزرگ دنیا تبدیل شده و پس از دو عنوان چهارمی لیگ ملت‌ها و ششمی قهرمانی جهان در سال 2014، دو بار سهمیه المپیک را کسب کرده و به مدال برنز رقابت‌های قهرمانان قاره‌ها رسیده است..

در این میان البته نباید فراموش کنیم که از شتاب رشد والیبال ایران در تمام این سال‌ها به وضوح کاسته شده و اگرچه باتجربه‌تر شده‌ایم اما دیگر آن روحیه عجیب و غریب در تیم دیده نشده و مسیری را طی می‌کنیم که مقصد آن تبدیل شدن به یک تیم معمولی است که کارهای بزرگ دیگر از آن بر نمی‌آید.

در طرف مقابل آلکنو هم آن مربی سابق نیست. او که 7،6 سال پیش جزو بهترین مربیان دنیا در رده ملی بود، رفته رفته نوار موفقیت‌هایش در آن رده پاره شد و ویترین افتخاراتش از عناوین ملی خالی! به این ترتیب که او از سال 2013 به بعد، اگرچه تنها مدت کوتاهی به عنوان سرمربی روسیه کار کرده اما افتخاری در رده ملی به دست نیاوده و تمام افتخارهایش به رده باشگاهی و قهرمانی‌های متعدد در روسیه و اروپا با زنیت محدود می‌شود. او در این سال‌ها 7 بار با زنیت قهرمان روسیه شده و پنج بار هم در اروپا به قهرمانی رسیده است.

در حافظه نیمکت تیم ملی والیبال در دهه‌های اخیر، تنها یک مربی روس دیده می‌شود. یک خاطره کوتاه و البته پر حاشیه که به اواخر دهه اول قرن بیست و یک بر می‌گردد. جایی که زوران گائیچ هدایت تیم ملی والیبال را بر عهده گرفت. 

حضوری کوتاه که البته در بخش اعظم آن هم این مربی بزرگ در اختیار تیم باشگاهی خود بود و در ایران هم همواره مورد انتقاد. مربی پروازی آن سال‌ها اگرچه خیلی زود از ایران رفت اما آثارش تا سال‌ها در ایران ماند.

مرحوم حسین معدنی آخرین آموخته‌هایش برای در اختیار گرفتن سکان هدایت تیم ملی را از او آموخت و به عبارتی شاید بتوان گفت گائیچ اولین جرقه‌ها در والیبال ایران برای نزدیک شدن به والیبال حرفه‌ای روز دنیا بود. 

جرقه‌ای که با حسین معدنی زنده ماند و در نهایت با تأثیر شگرف ولاسکو شعله‌ور شد و تیم ایران را به بخش مهمی از آرزوهایش رساند.

حالا این دومین مربی روس است که در ابتدای دهه سوم قرن بیست و یک قرار است به ایران بیاید. حضور او هم فعلاً قرار است شش ماهه و کوتاه باشد و در لیگ جهانی و بازی‌های المپیک روی نیمکت ایران بنشیند. با تمام اینها باید حداکثر استفاده را از همین حضور برد و البته در صورت موفقیت مقدمات ماندن او را فراهم کرد.

عاشقان والیبال 7سال در ایران  منتظر ماندند تا باز هم مربی به ایران بیاید که اسم و رسمی بزرگ و حتی افسانه‌ای داشته باشد. ولو مانند ولاسکو چند سالی از دوران اوجش در رده ملی گذشته باشد.

 آلکنو آنقدر دانش و توانایی دارد تا این تیم ایران را از رخوت سال‌های اخیر جدا کرده و به روزهای خوشش باز گرداند. روزهای خوشی که شاید نباید به این زودی و در المپیک منتظرش باشیم اما در عین منطقی بودن می‌شود خیالپرداز هم بود.

این المپیک مهم‌تر از چیزی است که به نظر می‌رسد. شاید برای همین هم اینقدر تلاش شد تا این مربی بزرگ روی نیمکت تیم‌مان بنشیند و امیدهایمان برای کسب نتیجه‌ای دور از انتظار را بیشتر کند. نتیجه رویایی سکوی المپیک که شاید دیگر تا سال‌های سال چنین تیمی نداشته باشیم که بتوانیم در این جایگاه تصورش کنیم.

دستیار ایتالیایی آلکنو:

فدراسیون ایرانی خیلی وقت است ابراز تمایل کرده

یک ایتالیایی دیگر به جمع ایتالیایی‌های حاضر در المپیک توکیو اضافه شد. «تومازو توتولو» مربی اهل ورونا و دستیار ولادیمیر آلکنو در تیم زنیت به همراه او به کادر فنی تیم ملی ایران اضافه می‌شود تا برای سومین بار پس از آتن 2004 و ریو 2016، طعم حضور در المپیک را بچشد. توتولو که از سال 2013 در تیم زنیت کازان با آلکنو همکاری دارد به تازگی، گذرنامه روسی گرفته و حالا یک شهروند روس به حساب می‌آید.توتولو در مورد حضور در کادر فنی تیم ملی ایران گفت: «فدراسیون والیبال ایران مدت زیادی است که برای همکاری با ما ابراز تمایل کرده. آنها به دنبال یک مربی سطح بالا با تجربه حضور در المپیک بودند. آلکنو تقریباً از همه تیم‌های مطرح دنیا از جمله لهستان، پیشنهاد همکاری داشته ولی جواب رد به آنها داده است. این بار اما به پیشنهاد ایران، چراغ سبز نشان داد. البته در وهله نخست به اصطلاح طاقچه بالا گذاشت ولی پس از مشورت با فدراسیون والیبال روسیه و بازخورد مثبت آنها، تصمیم خود را گرفت. فدراسیون والیبال ایران از ما برنامه خواست و آلکنو هم به من گفت: تام،‌ برنامه بده!»مربی جدید تیم ملی والیبال ایران ادامه داد: « هدف تیم ملی ایران، حضور در نیمه نهایی المپیک است. رسیدن ایران به یک چهارم نهایی تقریباً قطعی است، ولی در این مرحله هر اتفاقی ممکن است، بیفتد.»توتولو گفت: «ترکیب تیم ملی ایران، سال‌هاست که تغییر نکرده و بازیکنان باتجربه در کنار جوانان بسیار خوبی در این تیم حضور دارند. برخی اعضای تیم ملی ایران، جوانانی هستند که در مسابقات زیر 20 سال جهان، قهرمان شده‌اند. المپیکی که ایران منتظرش بود، می‌تواند المپیک بعدی باشد.»

 

شاخص‌های جدید برای تقسیم بودجه کمیته

توزیع بودجه فدراسیون‌های ورزشی از سوی کمیته ملی المپیک براساس شاخص‌ها صورت می‌گیرد. فدراسیون‌های ورزشی کشورمان هر ساله بودجه‌ای را از سوی کمیته ملی المپیک دریافت می‌کنند که برای سال جدید کمیته ملی المپیک شاخص‌های جدیدی را تعریف کرده است. مدال‌آوری، جامعه مخاطب و نوع عملکرد در ادوار مختلف بازی‌های آسیایی و المپیک، از جمله مواردی است که در شاخص‌های کمیته ملی المپیک آمده و قرار است از سال 1400 بودجه کمیته بر این اساس بین فدراسیون‌ها تقسیم شود.

پیراهن شماره 21 پیاچنزا برای موسوی

شماره 6 باز هم به سید نرسید!

 

ایران ورزشی - در روزهایی که رویداد خاصی حداقل در حوزه‌های غیر فوتبالی برگزار نمی‌شود، رئیس کمیته ملی المپیک خود را مسئول می‌داند که نشست خبری ماهیانه‌اش را مرتب برگزار کند. رضا صالحی امیری از فعالیت‌هایی که در حوزه مالی انجام شده، گزارش می‌دهد و در ادامه منتظر سؤال خبرنگاران می‌شود؛ اگرچه خیلی هم سؤالی مطرح نمی‌شود. بی‌خبری در حوزه ورزش و تعطیلی که اتفاق افتاده؛ تأثیرش را بر این نشست هم می‌گذارد و در نهایت این نشست خبری با طرح موضوعاتی مثل انتخاب سرمربی تیم ملی والیبال، موضوع جودو، برگزاری المپیک و واکسینه کردن ورزشکاران و همچنین اختلافات موجود در تیراندازی به اتمام می‌رسد.

در ابتدای نشست، رئیس کمیته ملی المپیک توضیحاتی درباره آنچه در حوزه مالی انجام شده، می‌دهد. او تأکید می‌کند که کمیته در آذرماه با فدراسیون‌ها در ارتباط با اعتبارات سال جاری آنها، تسویه حساب می‌کند: 

«75 درصد بودجه فدراسیون‌ها را داده‌ایم و در یک هفته آینده 25 درصد دیگر را پرداخت می‌کنیم. هزینه‌های جاری، پرسنلی و حقوق کارکنان و قهرمانان باید پرداخت شود و استثنائا امسال زودتر تمام بودجه را پرداخت می‌کنیم.»

او در بخشی از گزارشی که ارائه می‌کند، به تجهیز آکادمی ملی المپیک هم اشاره می‌کند: «5 میلیارد بودجه ویژه رشته‌های المپیکی را در اختیار سجادی قرار دادیم و بعد از تصویب در هیأت اجرایی بودجه پرداخت می‌شود. 450 میلیون به کشتی و 400 میلیون به بسکتبال پرداخت شد و دو فدراسیون دیگر هم این بودجه را گرفتند. علاوه بر بودجه 30 میلیاردی، امسال 5 میلیارد برای رشته‌های المپیکی داریم. توسعه زیرساخت‌ها در آکادمی هم به صورت جدی دنبال می‌شود و می‌خواهیم‌ تجهیزات را نوسازی کنیم. در آینده نزدیک 5 میلیارد تجهیزات برای آکادمی خریداری خواهیم کرد. تجهیزات آکادمی مربوط به 20 سال گذشته است.»

صالحی امیری درباره مهم‌ترین رویداد ورزشی دنیا که با چالش‌های زیادی همراه شده، نیز توضیح کوتاهی می‌دهد: «نخست‌وزیر جدید ژاپن مصمم به برگزاری المپیک توکیو است و 26 مهر توماس باخ با او ملاقات داشته و تأکید کردند بازی‌ها را برگزار می‌کنیم. باخ مجدداً 26 آبان ماه با او و فرماندار توکیو و مقامات المپیک توکیو دیدار داشته و مشترکاً مصاحبه داشتند و گفتند حتماً بازی‌ها برگزار می‌شود.»

بعد از توضیحات صالحی امیری که البته مفصل‌تر از چیزی بود که در اینجا می‌خوانید، صحبت از سرمربی تیم ملی والیبال می‌شود و نقدهایی که به این موضوع می‌شود: «داورزنی این سرمربی را در کنار سایر سرمربیان در لیست خود داشت و اصرار داشت از مربیان خارجی استفاده کند و در کنار آن مربیان داخلی از این تجربیات بهره ببرند. وی توانایی تأمین نیاز والیبال را دارد و وابسته به بودجه ما و وزارت نیست اما ما تعهد کردیم در حد توان حمایت کنیم. والیبال بعد از کشتی درخشش زیادی در عرصه جهانی داشته است. از همه می‌خواهم از مجموعه والیبال حمایت کنند تا نتیجه خوبی حاصل شود.»

او درباره نقدی که به انتخاب آلکنو می‌شود نیز چنین واکنشی نشان می‌دهد: «با داورزنی گفت‌وگو کردیم. او معتقد است در سال المپیک هستیم و هدفگذاری ما قرار گرفتن در تیم‌های برتر و حتی انتظار سکو وجود دارد، به همین خاطر باید از مربی خارجی استفاده کنیم. رئیس فدراسیون والیبال تأکید دارد که بعد از المپیک شرایط تغییر می‌کند.» از مبلغ قرارداد ولادیمیر آلکنو اظهار بی‌اطلاعی می‌کند که البته این موضوع جالب است: «از رقم قرارداد اطلاعی ندارم. به اعتقاد من ورزش ایران برای عبور از حاشیه باید شفاف عمل کند که مصداق شفافیت‌ها همین قرارداد است و این به سلامت ورزش کشور کمک می‌کند. اگر فوتبال از ابتدا قراردادها را شفاف به اطلاع می‌رساند، بهتر بود. همه قراردادها باید شفاف شود و از نقدها نباید فرار کرد. رئیس کمیته باید بداند وقتی بودجه بالای 100 میلیارد تومانی دارد باید مردم و رسانه از آن اطلاع داشته باشند و این باعث اعتماد مردم و جلوگیری از فسادها خواهد شد. در مورد بودجه کمیته، رسانه‌ها می‌توانند در هر سطحی که خواستند، سؤال کنند.»

رضا صالحی امیری در پاسخ به سؤال ایران ورزشی درباره پرونده جودو و اینکه آیا به تعویق افتادن صدور حکم را می‌توان خوشبینانه تحلیل کرد؛ پاسخ روشنی نمی‌دهد و فقط به گفتن یک جمله اکتفا می‌کند: «اگر دادگاه CAS عادلانه به شکایت جودو رسیدگی کند، رأی به رفع تعلیق جودو می‌انجامد.»

ماجرای طولانی انتخاب سرمربی تیراندازی هم محور سؤال دیگری از رئیس کمیته ملی المییک است که البته او تأکید دارد مشکلات حل شده و الهام هاشمی به عنوان سرمربی تیم ملی به کارش ادامه می‌دهد: «سه نکته باید بگویم. اول اینکه فدراسیون یک نهاد رسمی قانونی و ساختارمند است و رئیس و کادر فنی و ... ساختار رسمی دارد و در حال فعالیت است و تلاش وی و تیمش قابل تقدیر است. نکته دوم این است که الهام هاشمی جزو بهترین مربیان دنیا و جزو 30 نفر گرید A است. نکته سوم این است که تلاش کردیم از روز اول ظرفیت‌ها را کنار هم قرار دهیم و چند جلسه خودم برگزار کردم و فرهادی‌زاد،  رغبتی، طاهریان، سعیدی و سجادی هم بودند. سجادی هم سه جلسه برگزار کرد. آنچه هاشمی می‌خواست مطالبه شخصی نبود و تلاش داشت صدایش را به مدیران ارشد ورزش برساند که به تیراندازی توجه شود. انصافاً وی فهیم و دلسوز است. نگاه ما و وزارت هم مثبت بود و دادگر نیز با مرام اخلاقی برخورد کرد. این چالش سازمانی بود و ما از آن عبور کردیم و ان‌شاءالله هاشمی در تیم خواهد بود و ما هم همه گونه حمایتی را خواهیم داشت.»

او در ادامه با سؤالی درباره انتخابات سال آینده کمیته ملی المپیک مواجه می‌شود؛ اینکه آیا قرار است در این رقابت‌ها شرکت کند؟ البته رئیس کمیته ملی المپیک پاسخ سیاستمدارانه‌ای به این سؤال می‌دهد: «مطمئن باشید برای حضور در این صندلی تلاش نخواهم کرد. در دوره قبل هم متقاضی نبودم و با درخواست دوستان وارد شدم. برای دوره آتی هم متقاضی این کرسی نیستم و در دی ماه 1400 براساس شرایط تصمیم خواهم گرفت اما با این پیش شرط که متقاضی کرسی صندلی ریاست کمیته ملی المپیک نخواهم بود.»

رئیس کمیته ملی المپیک در بخش پایانی صحبت‌هایش وقتی درباره تمدید قرارداد حمید استیلی در تیم امید می‌شنود، می‌گوید: «من به عنوان رئیس کمیته اطلاعی ندارم و مسئولین فدراسیون هم در گفت‌وگوهایی که داشتیم چنین چیزی نگفتند. منبع خبر شما موثق نیست. هیچ گونه هماهنگی و صحبتی برای تیم امید نشده و آنها درگیر مشکلات اساسنامه هستند. با نبی در ارتباطم و اگر صحبتی باشد با من هماهنگ می‌کنند. باید منتظر انتخاب کادر مدیریت جدید فدراسیون بود بعد در مورد تیم امید صحبت شود.»

گزارش

رضا عباسپور   

 

 سیده الهام حسینی، اولین زن مدال‌آور تاریخ وزنه‌برداری ایران در عرصه بین‌المللی و امید زنان برای کسب مدال و سهمیه ورودی به بازی‌های المپیک 2021 توکیو، در اردوی تیم ملی وزنه‌برداری مینیسک داخلی پاره کرد! حسینی امید و بخت نخست تیم ملی وزنه‌برداری زنان کشورمان در اردوی جدید زنان بود که برای حضور در رقابت‌های وزنه‌برداری قهرمانی آسیا (گزینشی بازی‌های المپیک 2021 توکیو) در ازبکستان به اردو دعوت شده بود و قرار بود با آمادگی خوبی که از نظر رکوردی داشت، جزو نفرات اعزامی به مسابقات آسیایی ازبکستان باشد اما این وزنه‌بردار با بدشانسی عجیبی در اردوی تهران دست به گریبان شد و با توجه به محرز شدن پارگی مینیسک پایش مجبور است به جای تمرین در اردو، زانوی آسیب دیده خود را به تیغ جراحان بسپارد.

سیده الهام حسینی، ملی‌پوش وزنه‌برداری ایران، مدتی را به واسطه قرنطینه و شیوع ویروس کرونا در خانه و به صورت انفرادی تمرین کرد. از این رو، شرایط و میزان آمادگی یا آسیب دیدگی‌های احتمالی این وزنه‌بردار برای خودش و کادرفنی مشخص نبود. به همین علت نیز بعد از حضور او در تمرین تیم ملی و احتمالاً فشارهای بیشتر و جدی‌تری که در تمرینات به زانوی این وزنه‌بردار وارد شده است، آسیب‌دیدگی کهنه او تحریک شده است.

 به هر حال مسجل شدن این آسیب‌دیدگی در زانوی حسینی پس از انجام‌ ام آر‌ای و همچنین تشخیص پزشک معالج و نیاز جدی این وزنه‌بردار به جراحی برای دست یافتن به بهبودی و بازگشت به شرایط اولیه باعث شده است که حسینی از قافله آسیایی و گزینشی بازی‌های المپیک توکیو دور شده و از رقبای داخلی و خارجی خود فاصله بگیرد. مطمئناً این اتفاق تلخ‌ترین اتفاقی بود که می‌توانست برای این ورزشکار و وزنه‌برداری زنان رخ دهد. مطمئناً سیده الهام حسینی با توجه به دوره درمانی نسبتاً طولانی که برای بهبودی آسیب‌دیدگی‌اش نیاز دارد حداقل دوماهی را خانه‌نشین می‌شود. این اتفاق یعنی از دست رفتن مسابقات آسیایی و خداحافظی حسینی با المپیک توکیو.

حسینی که به دلیل پارگی مینیسک زانویش به بیمارستان اعزام شده است، در مورد آخرین وضعیت خود می‌گوید: «از اوایل ماه گذشته در تمرینات، دردی را در ناحیه زانو احساس می‌کردم. به همین دلیل مدتی استراحت داشتم تا اردو را از دست ندهم. از خانم منظمی نایب رئیس بانوان و آقای باقری مسئول پزشکی فدراسیون خواستم که برای مشخص شدن دردم من را به فدراسیون پزشکی- ورزشی معرفی کنند. آنها هم هماهنگی‌های لازم را انجام دادند و بعد از انجام ام‌آرآی مشخص شد مینیسک داخلی پایم پاره شده است. با پیگیری‌های انجام شده، قرار شد دکتر کیهانی جراحی پایم را برعهده بگیرد.»

حسینی تأکید کرد که بین ۴ تا ۶ هفته زمان می‌برد تا او به تمرینات برگردد.

رئیس فدراسیون بوکس تأکید دارد که بعید است تیم ملی بوکس بتواند با 6 بوکسور به مسابقات جهانی (گزینشی بازی‌های المپیک توکیو) اعزام شود!

حسین ثوری در خصوص تداوم اردوهای تیم ملی بوکس در روزهای تعطیلی اردوهای سایر رشته‌های رزمی می‌گوید: «در ابتدا قرار بود مرحله چهارم اردوی تیم ملی از روز شنبه اول آذرماه تعطیل شود اما با توجه به اینکه اردو را از هفته قبل آغاز کرده بودیم، قرار شد تمرینات با تدابیر بیشتر بهداشتی تا پایان هفته جاری ادامه داشته باشد. متأسفانه با درگذشت پدر علیرضا استکی اردوی ما بعد از ظهر روز دوشنبه به پایان رسید. تمام تلاش خود را انجام دادیم که پروتکل‌های بهداشتی را رعایت کنیم. قبل از ورود بچه‌ها و در پایان اردوها تست PCR گرفتیم و از شرایط بچه‌ها کاملاً باخبر هستیم. رفت و آمد به اردوی تیم ملی نیز تحت کنترل است و فقط یک نفر مواد غذایی را تهیه می‌کند. حتی من نیز در زمان حضور در اردو ماسک می‌زنم و فاصله اجتماعی را با بچه‌ها و کادرفنی رعایت می‌کنم تا خدای نکرده مشکلی پیش نیاید.»

رئیس فدراسیون بوکس ادامه می‌دهد: «شرایط نشان می‌دهد که قرار است مسابقات المپیک برگزار شود و کشورهای مختلف در حال برنامه‌ریزی هستند. شنیده می‌شود به زودی واکسن کرونا نیز در دسترس قرار می‌گیرد و اعتقاد دارم کشورهای بزرگ دنیا، ورزشکاران المپیکی را در اولویت تزریق واکسن قرار می‌دهند. کمیته بین‌المللی المپیک چنین دستورالعملی را برای کمیته‌های ملی کشورها صادر می‌کند تا ورزشکاران پس از گروهای درمانی و افراد مسن در میان اولویت‌های تزریق باشند.»

ثوری در پاسخ به این سؤال که تیم ملی بوکس در مسابقات جهانی کسب سهمیه المپیک با ترکیب کامل 6 نفره حضور دارد، می‌گوید: «بارها در این خصوص با استکی صحبت کردم و نظر سرمربی تیم ملی برای ما بسیار مهم است. استکی آمادگی بدنی، فنی و روحی بچه‌ها را رصد می‌کند و می‌داند ما در چه شرایطی هستیم. از طرفی ما شرایط توزیع سهمیه‌ها در مسابقات جهانی را بررسی می‌کنیم که در هر وزن چه تعداد سهمیه تعلق می‌گیرد. بعید می‌دانم در 6 وزن نفرات خود را به مسابقات جهانی کسب سهمیه المپیک اعزام کنیم و در 2 تا 3 وزنی که امیدواری بیشتر داشته باشیم نماینده اعزام می‌کنیم.»