گزارش
آرمن ساروخانیان

فصل جدید سوپرلیگ چین با تأخیر پنج ماهه بابت شیوع کرونا از دیروز افتتاح شد و ساعت 14:30 امروز افشین قطبی تیمش «شیجیاژوانگ اوربرایت» را مقابل «هبی چاینا فورچون» به زمین می‌فرستد. سرمربی اسبق تیم ملی فصل گذشته موفق شد شیجیاژوانگ را به سوپرلیگ برساند و در این لیگ پرستاره مأموریت سختی در پیش دارد.
این مسابقات قرار بود 22 فوریه شروع شود، ولی با شیوع کرونا به تأخیر افتاد و حالا قرار است با فرمت جدیدی برگزار شود. 16 تیم به دو گروه تقسیم شده‌اند و مسابقات‌شان به صورت متمرکز و بدون تماشاگر در شهرهای دالیان و سوژو (نزدیک شانگهای) در 14 دور از 25 ژوئیه تا 28 سپتامبر برگزار می‌شود. شیجیاژوانگ در گروه B و شهر سوژو حضور دارد و با بیجینگ گوان، شونگ‌کینگ لیفان، هبی، کینگ‌دائو، شانگهای ایست اژیا، تیانجین تدا و ووهان زال رقابت می‌کند.
از تمام بازیکنان و مربیان در فرودگاه تست کرونا گرفته شده و این تست‌ها هر هفته تکرار می‌شود. هتل تیم‌ها به روی عموم از جمله اعضای خانواده و دوستان بازیکنان به مدت دو ماه بسته است و اعضای تیم‌ها، داوران و کارکنان هتل اجازه خروج از محدوده‌های مشخص را ندارند.
پس از پایان این 14 بازی، تیم‌ها به نیمه بالایی و نیمه پایینی تقسیم می‌شوند و در این مرحله مسابقات به صورت حذفی دنبال می‌شود تا رده‌بندی نهایی تعیین شود. رسانه‌های چینی پیش‌بینی می‌کنند که فرمت جدید مسابقات ممکن است به نتایج غیرمنتظره‌ای ختم شود و همین پیش‌بینی‌ را سخت‌‌تر کرده است.
باشگاه‌های سوپرلیگ چین در فصل جدید به اندازه سال‌های قبل در بازار نقل و انتقالات فعال نبودند و از خریدهای پر سر و صدا خبر زیادی نبود. از طرف دیگر شیوع کرونا هم تأثیر منفی داشت و تعدادی از بازیکنان خارجی از جمله ساندرو واگنر، مهاجم تیانجین تدا حاضر نشدند به چین برگردند. با این حال سوپرلیگ چین در فصل جدید هم بدون ستاره نیست. پائولینیو و اندرسون تالیسکا در اورگرانده، آلان و جوناتان ویرا در بیجینگ گوان و مثلث اسکار، هالک و مارکو آرناتوویچ در شانگهای SIPG از بازیکنان قابل توجه هستند.

قطبی، مجذوب مردم و فرهنگ چین
افشین قطبی که با تیم کم نام و نشانی در سوپرلیگ حاضر شده و در محاصره مربیان مشهوری مثل رافا بنیتس، فابیو کاناوارو، اولی اشتیلیکه، روبرتو دونادونی و برونو ژنزیو است، باید در آکواریوم کوسه‌ها شنا کند. تازه‌ترین نامی که به این فهرست اضافه شده پابلو ماچین، سرمربی سابق بتیس است که روی نیمکت کینگ‌‌دائو، حریف بعدی تیم قطبی می‌نشیند.
به بهانه شروع مسابقات روزنامه «ساوت چاینا مورنینگ پست» گزارش و مصاحبه کوتاهی با افشین قطبی داشت. مربی ایرانی مدعی شد که سوپرلیگ می‌تواند به فوتبال چین کمک کند که یک تیم ملی در سطح جهانی داشته باشد. قطبی گفت: «استاندارد فوتبال چین در حال بالا رفتن است، ولی برای رسیدن به پتانسیل واقعی‌اش نیاز به زمان دارد. چین تمام عناصر برای تبدیل شدن به یک تیم تراز اول آسیایی و پس از آن در سطح جهانی را دارد. بازیکنان قدرت بدنی، ذهنیت پیروزی و جاه‌طلبی برای موفقیت را دارند. با جمعیت عظیم، قدرت اقتصادی و غرور ملی، تمام شرایط برای توسعه فوتبال چین موجود است.»
او درباره مأموریت سخت تیمش در رقابت با تیم‌های پرستاره لیگ چین هم گفت: «ما تازه به سوپرلیگ صعود کرده‌ایم و باید بتوانیم هرچه زودتر فاصله‌مان را با سایر تیم‌ها کم کنیم. ما پس از صعود به سوپرلیگ به سختی تلاش کردیم تا تیمی رقابتی بسازیم. من از روند پیشرفت تیمم خوشحالم و منتظر شروع مسابقات هستم.»
قطبی اضافه کرد که از حضور در فوتبال چین خوشحال است: «من از سال 2001 در فوتبال آسیا کار می‌کنم و همیشه مجذوب فرهنگ و مردم چین بوده‌ام. با تیم ملی ایران دو بار برای بازی دوستانه به چین سفر کردم و یک بار هم با تیم ملی کره جنوبی برای مقدماتی جام جهانی. من در چین زندگی ساده‌ای دارم. فوتبال، فوتبال و باز هم فوتبال. من بیشتر ساعات روز را مشغول برنامه‌های آماده‌سازی تیمم هستم. البته وقت برای لذت بردن از غذاهای لذیذ چینی هم دارم.»


 

تیم گوانژو اورگرانده، مدافع عنوان قهرمانی سوپرلیگ چین، فصل جدید را با برد شروع کرد و در بازی افتتاحیه موفق شد شانگهای شن‌هوا را دو بر صفر شکست دهد. شیهائو وی زننده هر دو گل گوانژو بود تا در حضور ستارگانی مثل پائولینیو و الکسون بهترین بازیکن زمین شود. استفان الشعراوی ستاره حاضر در ترکیب شانگهای شن‌هوا بود، ولی مهاجم ایتالیایی نتوانست مانع شکست تیمش شود. گوانژو با هدایت فابیو کاناوارو سابقه هشت بار قهرمانی در سوپرلیگ چین را دارد.

 

تست کرونای ژاوی، سرمربی السد مثبت شد و به قرنطینه می‌رود. کاپیتان سابق بارسا در صفحه اینستاگرامش نوشت: «در شروع دوباره لیگ قطر نمی‌توانم در کنار تیمم حاضر باشم. داوید پراتس از طرف من حاضر خواهد بود و مسئولیت کادر فنی را به عهده خواهد داشت. چند روز قبل، طبق پروتکل لیگ ستارگان قطر تست کرونا دادم و پاسخ آن مثبت بود. حالم خوب است، ولی خودم را قرنطینه می‌کنم تا این بیماری برطرف شود. بی‌صبرانه منتظر اجازه پزشکان هستم تا به کار روزانه‌ام برگردم.» السد دیروز در شروع مجدد لیگ ستارگان قطر میزبان الخور بود.
 

فرانسیس کوکلن، هافبک سابق آرسنال هم ممکن است راهی السد قطر شود تا دوباره با سانتی کاسورلا همبازی شود. این هافبک فرانسوی فصل گذشته پیراهن والنسیا را به تن داشت و یکی از بازیکنان پرشماری است که این باشگاه پس از نتایج ضعیف در فهرست فروش قرار داده است. این در حالی است که هواداران والنسیا علاقه زیادی به کوکلن دارند، ولی باشگاه با توجه به شرایط اقتصادی و پس از ناکامی در تمدید قرارداد این هافبک فرانسوی تصمیم به فروش او گرفته است. این بازیکن 29 ساله از چند تیم انگلیسی و فرانسوی هم پیشنهاد دارد.







 

روزنوشت‌های یک روزنامه‌نگار
احسان محمدی 


پرسپولیس با دو گل علی علیپور و مهدی عبدی برای چهارمین بار پیاپی قهرمان لیگ برتر شد. تا این لحظه 17 امتیاز نسبت به تیم دوم اختلاف دارد. هواداران در شبکه‌های مجازی سرگرم به رخ کشیدن شش و چهار و کشیدن پای وزیر به میان بازی‌ها هستند و در دنیای واقعی یحیی گل‌محمدی یک قهرمانی ارزشمند را برای هواداران به ارمغان آورد. چیزی که با کُری‌خوانی و لجبازی از ویترین افتخارات باشگاه پرسپولیس خارج‌کردنی نیست. اگر او خارجی بود این تشویق‌ها و تحسین‌ها حالا گوش فلک را کر می‌کرد.
او در بازی‌های این فصل حتی وقتی مهره‌های کلیدی‌اش را از دست داد، انسجام تیمی‌اش را حفظ کرد. پرسپولیس بدون مهدی ترابی، بدون علیرضا بیرانوند، بدون وحید امیری، بدون جلال حسینی، بدون کمال کامیابی‌نیا، بدون محمد انصاری، بدون محمد نادری، بدون شجاع خلیل‌زاده و ... باز هم بازی‌هایش را با پیروزی‌ تمام می‌کرد. آنها بدون مدیرعامل هم این کار را می‌کردند. بعید است بتوان استمرار در موفقیت را به شانس و حمایت تقلیل داد.
خلاصه کردن موفقیت این تیم در طعنه‌هایی مانند حمایت وزیر و برگردان وزیر و شوت وزیر و سوت وزیر و ... ساده‌سازی ماجراست و البته زمینه‌ساز موفقیت متوالی پرسپولیس. تا وقتی که حریفان به جای تمرکز روی زمین و تلاش برای متوقف کردن قرمزها، درگیر حاشیه‌ها و کشف روابطی از این دست هستند، برای آنها فرش قهرمانی پهن می‌کنند.
در فصل گذشته تراکتور در برهه‌هایی به مراتب از پرسپولیس فوتبال بهتری بازی می‌کرد، در این فصل استقلال حتی با یک بازی کمتر، ۶ گل بیشتر به ثمر رسانده، سپاهان هم تا قبل از خودزنی با خودداری از رویارویی با پرسپولیس در دیدار خانگی، شانس قهرمانی داشت اما ورود خود آنها به حاشیه‌ها بیشترین کمک را به پرسپولیس کرد.
یحیی گل‌محمدی بی‌تردید کلیدی‌ترین نقش را در حفظ روند موفقیت پرسپولیس در این فصل ایفا کرد اما انگار اراده‌ای برای دیده نشدنش وجود دارد. وقتی تیم را از کالدرون تحویل گرفت، بسیاری نوشتند که بیش از حد نجیب است و مهار ستاره‌های سرکش این تیم کار او نیست. نوشتند تیم را او نبسته و قادر به اعمال نظرات تاکتیکی‌اش در زمان کوتاه نیست. گفتند برای مربیگری در تیم‌های کوچک مناسب است، ادعا کردند که بازیکنان از او بزرگترند و حرفش را نمی‌خوانند، اراده و اشتهای رقیبان و فشردگی بازی با آنها را نشان دادند و مدعی شدند که قهرمانی چهارم دشوارتر از قهرمانی اول است و یحیی نمی‌تواند...
اما یحیی که پرسپولیسی‌ها قبلاً به او ناسپاسی کرده بودند این تیم را با هنرمندی در صدر نگه داشت و حالا به نظر می‌رسد تنها جایی در این کشور که فاصله اجتماعی به درستی آنجا رعایت شده، صدر لیگ برتر فوتبال ایران است. یک فاصله ۱۵ امتیازی که فقط کسر امتیازی هولناک از سوی فیفا ممکن است آن را از بین ببرد! او انگار آرامش ذاتی‌اش را به تیم تزریق کرد. وقتی هجمه‌ها علیه پرسپولیس بالا گرفت، بازیکنان این تیم در گوش‌هایشان پنبه گذاشتند و فقط روی بردن تمرکز کردند. مهار بازیکنانی که مشتاق هستند به طعنه‌های دردناک، پاسخ‌های آتشین بدهند آسان نیست. اما کادر فنی و رسانه‌ای پرسپولیس به خوبی توانست این فضا را مهار کند.
با احترام فوق‌العاده برای برانکو که یک معمار در فوتبال ایران بود، می‌توان گفت یحیی گل‌محمدی اگر یک «ویچ» انتهای اسمش داشت امروز بسیار بیشتر در رسانه‌ها تحسین می‌شد. این هم البته یک روال است. حالا که چهارمین قهرمانی را به دست آورده می‌گویند کاری نکرده، این تیم همان اسکلت برانکو و تاکتیک کالدرون را دارد و هر کس دیگری بود هم قهرمانش می‌کرد اما اگر نتیجه نمی‌گرفت هجوم‌ها آغاز می‌شد که ناتوان است و سواد مربیگری ندارد و ... این یکی از آفت‌های تحویل گرفتن تیم قهرمان است. موفقیت‌ها همیشه به نام دیگری است!
گل‌محمدی هیاهو ندارد؛ اهل لابی و نان قرض دادن به رسانه‌ها نیست؛ دست کم تا امروز وارد کُری‌خوانی رقت‌بار نشده، رقیبان را تحقیر نمی‌کند، کنار زمین یقه‌درانی نمی‌کند، رفتارش فروتنانه و نجیب است و هوش تاکتیکی‌اش را در بازی‌های نزدیک به خوبی نشان داده است. او این بخت را دارد که حتی در جام حذفی هم عنوان کسب کند اما بعید است حتی اگر ۱۰ جام دیگر بگیرد نیمی از تحسین‌ها، شعارها، تندیس‌ها و تشویق‌هایی که نثار دیگران شد را برای او هوا کنند.
در جامعه‌ای که هر روز به سمت حاشیه و هیاهو می‌رود و هر کس بلندتر داد بزند انگار حقانیت بیشتری دارد، منش یحیی گل‌محمدی بیش از آنکه امتیاز باشد، از نظر برخی عیب به شمار می‌رود، با این همه او کماکان به اصولش وفادار است؛ اصولی که حتی در اوج جوانی و زمان بازی هم برای بیشتر دیده شدن به آنها پشت نکرد. از موفقیت آدم‌های نجیب خوشحال باشیم.