علی مغانی     

شوتی که همه چیز را به هم ریخت
استقلال در موقعیت «اول فصل»

 
قبل از اینکه شوت شگفت‌انگیز و کم نظیر محمد میری از فاصله 40 متری، سیدحسین حسینی و میلیون‌ها تماشاگر تلویزیونی بازی را غافلگیر کند، استقلال در 40 دقیقه اول مقابل نساجی، یکی از بهترین استقلال‌های بعد از وقفه کرونایی بود. اما هرچه به دقایق پایانی نزدیک شدیم، استقلال بی‌نظم‌تر و پراشتباه‌تر شد و جدا از دو سه موقعیتی که از تک حرکات قایدی و پاس‌های کلیدی علی کریمی و وریا نصیبش شد، آنقدر تیم برتر میدان نبود که ضربه نهایی را وارد کند. این افت محسوس استقلال در اواخر بازی، شاید بیشتر از آنکه ریشه در مشکلات بدنی و آمادگی جسمانی داشته باشد، به وضعیت روحی روانی بازیکنان بازگردد که این روزها خودشان هم نمی‌دانند چرا لیگ را ادامه می‌دهند. انگار هدف «کسب سهمیه لیگ قهرمانان آسیا» هم برای مجموعه تیم آنقدر مهم نیست که تبدیل به عاملی برای اشتیاق آنها شود.
پیش از اینکه بازی با نساجی برگزار شود، همه می‌دانستیم که محمود فکری علاقه‌ای به مالکیت توپ ندارد. تیمش عقب می‌نشیند، توپ را در اختیار حریف قرار می‌دهد و اگر فرصتی پیش آمد با استفاده از وینگرهای سرعتی‌اش، ضدحمله‌های سریع ترتیب می‌دهد تا ایجاد موقعیت کند. این همان کاری بود که نساجی در نیمه دوم به خوبی انجام داد و در حالی که قاعدتاً استقلال برای رسیدن به گل دوم جلو می‌کشید، چند خطر جدی روی دروازه حسینی ایجاد کرد.
فرهاد مجیدی در بازی مقابل نساجی، آرایشی شبیه 4-2-3-1 را برای تیمش انتخاب کرده بود. در غیاب مدافعان میانی مصدوم و دانشگر مغضوب، فرشید باقری تبدیل به زوج روزبه چشمی در خط دفاعی شده بود. زکی پور و وریا غفوری دو مدافع چپ و راست بودند و زوج همیشگی ریگی - کریمی جلوی مدافعان مستقر شده بودند. اما مهم‌ترین تغییر در خط سوم اتفاق افتاده بود، جایی که مهدی قایدی در مرکز، کمی عقب‌تر از تک مهاجم یعنی دیاباته مستقر شده بود و فرهاد مجیدی برای این بازی، هرویه میلیچ را یک خط جلوتر آورده بود تا به همراه فرشید اسماعیلی از چپ و راست به خط حمله استقلال اضافه شوند. میلیچ پیش از اینکه پایش به ایتالیا باز شود، در لیگ روسیه و در تیم روستوف، گهگاهی به عنوان هافبک چپ به زمین می‌رفته اما در این بازی او در نقش جدید کم اثر بود و به جز موقعیت آشکاری که از دست داد، تأثیر چندانی در طراحی حملات تیم نداشت. در سوی دیگر فرشید اسماعیلی هم که مدتی است از بند مصدومیت رها شده، کاملاً از روزهای اوجش فاصله گرفته و اگر استقلال روی نیمکت هافبک کارآمدی داشت، قبل از سوت پایان بازی تعویض می‌شد.
اینکه فرهاد مجیدی از دو هفته پیش تصمیم گرفت خط دفاعی 3 نفره را تغییر دهد، به نظر تصمیمی عاقلانه می‌آمد. اما در هفته‌هایی که بازی‌ها با فشردگی و در شرایط غیرطبیعی دنبال می‌شود، عملاً فرصتی برای تغییرات پیاپی نیست و هیچ تیمی آنقدر جلسه تمرینی در اختیار ندارد که مدام چیدمان و نفرات آن را جابه‌جا کند. در حالی که کمتر از یک ماه تا پایان لیگ باقی مانده، استقلال این روزها در موقعیت «اول فصل» قرار گرفته. یعنی هفته‌هایی که مربیان نفرات تیم‌شان را جابه‌جا می‌کنند تا «به تدریج» به آنچه می‌خواهند نزدیک شوند.
شاید فرهاد مجیدی که شرکت نکردنش در مصاحبه‌های مطبوعاتی قبل و بعد از بازی دنباله‌دار شده، خودش هم چندان انگیزه‌ای برای لیگ برتر ندارد و می‌خواهد از ادامه لیگ به عنوان بازی‌های تدارکاتی جام حذفی و لیگ قهرمانان آسیا استفاده کند.



وریا بهترین مدافع لیگ قهرمانان آسیا شد

وریا از سوی کاربران سایت کنفدراسیون فوتبال آسیا به عنوان بهترین مدافع راست لیگ قهرمانان آسیا در سال 2018 برگزیده شد و به همین بهانه به تیم منتخب این بازی‌ها راه پیدا کرد. وریا که بعد از ابتلا به ویروس کرونا رفته رفته در ترکیب استقلال خود را پیدا می‌کرد در بازی با نساجی به دلیل مصدومیت از ترکیب استقلال خارج شد و ادامه حضور او در ترکیب تیم در هاله‌ای از ابهام قرار دارد. وریا از جمله بازیکنان محبوب استقلال است که هواداران در هنگام غیبت او نگران بازی‌های استقلال هستند.

حمیدرضا عرب


محمود فکری سرانجام به آنچه می‌خواست رسید. او که سال‌ها در لیگ یک مرارت کشیده بود حالا با نساجی در لیگ برتر دیده می‌شود. آخرین دستاورد او با تیم لیگ برتری‌اش متوقف کردن استقلال در ورزشگاه آزادی بود.
 
 با تیمی مقابل استقلال قرار گرفتید که بر خلاف استقلال ستاره‌های آنچنانی نداشت. اما عملکرد شما به گونه‌ای بود که بعد از بازی مورد تحسین قرار گرفتید. از نتیجه‌ای که رقم خورد رضایت دارید؟
یک امتیاز برای ما خوب بود. ضمن اینکه بازیکنان ما در این میدان تلاش بسیاری برای موفقیت داشتند. شاید اگر کمی دقت می‌کردیم می‌توانستیم نتیجه بهتری بگیریم؛ حتی برد. به هرحال تلاش ما دیده شد و به همین دلیل ما را تحسین می‌کنند. با این حال اعتقاد دارم که می‌شد نتیجه بهتری هم در این بازی گرفت. ما روی موقعیتی گل خوردیم که روی پنالتی بودن یا نبودنش بحث است. عده‌ای می‌گویند پنالتی بود، عده‌ای هم می‌گویند پنالتی نبود. اما خدا را شکر می‌کنم که خیلی زود خودمان را جمع کردیم. این بازگشت برای ما درس بزرگی بود.
گلی زدید که شاید هر چند سال یک بار اتفاق بیفتد. این گل دوران بازی شما را در ذهن تداعی می‌کرد. آن زمان که فوتبال بازی می‌کردید، شوت‌های مرگباری داشتید که حتی دروازه پرسپولیس را هم تسخیر کرده بود. آیا روی این تاکتیک گلزنی با بازیکنان کار کرده بودید؟
بله، ما در تمرین‌ها روی شوت‌زنی کار می‌کنیم و یکی از حربه‌های ما همین است. در آن صحنه توپ به خوبی روی پای میری جفت و جور شد. شوت او هم قدرت کافی داشت و هم زاویه مناسب و هم دقت بالایی. این 3 فاکتور در کنار هم باعث شد تا شاهد یکی از زیباترین گل‌های فصل باشیم. چنین گل‌هایی خیلی نادر است و شاید به ندرت اتفاق بیفتد. می‌توانم بگویم شوت میری تاریخی بود. اما فاکتور مهم‌تری که باعث خلق چنین گل‌هایی می‌شود، اینکه بازیکن جسارت و وجود شوت زدن را داشته باشد. کسی که اراده می‌کند از این فاصله به سمت دروازه حریف شوت بزند قطعاً بازیکن قابلی است. امیدوارم در بازی‌های بعد هم از او شاهد چنین گل‌هایی باشیم. میری بازیکن مستعدی است که می‌تواند دوباره از این گل‌ها خلق کند.
یکی از ویژگی‌های شما در این بازی مهار دیاباته بود به طوری که این بازیکن نتوانست در جریان بازی صاحب فرصت‌های آنچنانی شود. گلی هم که زد از روی نقطه پنالتی بود. چه برنامه‌ای برای این بازیکن داشتید؟ بازیکنان نساجی با چه توصیه‌هایی وارد این میدان شده بودند؟
موضوع فقط دیاباته نبود. ما روی کل استقلال برنامه داشتیم. هم من و هم همکارانم در کادر شناخت کافی از استقلال داشتیم. به هرحال ما استقلالی هستیم اما در کنار آن تلاش کردیم از این استقلال به همه بازیکنان‌مان شناخت بدهیم. می‌توانم اینطور به شما بگویم که تک تک بازیکنان ما روی خصوصیات فنی بازیکنان استقلال شناخت داشتند و ما با برنامه گام به این میدان گذاشتیم. وقتی برنامه‌ریزی ما در میدان خوب پیاده شد نتیجه‌اش همین تک امتیازی بود که به دست آمد.
درجریان این بازی جنب‌وجوش آنچنانی کنار زمین نداشتید. آیا دلیلش رویارویی با استقلال بود یا اینکه به طور کلی در تمام بازی‌ها سعی می‌کنید همین رفتار و منش را داشته باشید؟
در مربیگری وقتی با تجربه‌تر می‌شوید رفتارتان هم متفاوت می‌شود. من طی این سال‌ها که مربیگری می‌کنم، سعی کرده‌ام هرسال پخته‌تر عمل کنم. مربیگری اینطور نیست که یک شبه به همه چیز برسید. به قول معروف باید استخوان خرد کنی. من در مربیگری همیشه آرام هستم و سعی می‌کنم رفتاری منطقی داشته باشم. مربی نباید احساساتی شود چون شما کنار زمین هر رفتاری انجام بدهی روی بازیکنانت هم تأثیر می‌گذارد. من محمود فکری اگر کنار زمین تند باشم بازیکنانم هم به خودشان اجازه می‌دهند رفتار تندی داشته باشند اما وقتی می‌بینند سرمربی‌شان با آرامش رفتار می‌کند آنها هم همین شیوه رفتاری را در پیش می‌گیرند. من نه دنبال اشتباهات داوری می‌روم نه بحثی می‌کنم و نه اجازه می‌دهم حواشی روی من تأثیر بگذارد. به طور کلی سعی کرده‌ام خوددار باشم و این روحیه را به تیم هم تسری ببخشم. امیدوارم موفق بوده باشم.
از وقتی سرمربی نساجی شده‌اید این تیم نباخت و نتایج خوبی گرفته است.
همین طور است. لطف خداست. حتی در بازی با نفت مسجد سلیمان هم می‌توانستیم برنده باشیم. تیم برتر آن بازی بودیم اما در نهایت مساوی شد. درست مانند اتفاقاتی که در بازی با استقلال رخ داد. من دوست دارم یک تشکر جانانه از بازیکنانم داشته باشم. می‌خواهم به شاگردانم بگویم با همه وجودم به شما افتخار می‌کنم که اینطور درخشیدید.
 بعد از پایان بازی در حالی که شما سمت نیمکت استقلال رفتید اما فرهاد مجیدی سمت دیگری رفت. آیا میان شما مشکلی بود؟ چرا مجیدی سمت شما نیامد؟
رفتار مجیدی کاملاً اتفاقی بود چون ما ابتدای بازی با هم خوش و بش کردیم. در مربیگری گاهی ممکن است چنین اتفاقاتی رخ دهد و مربی بعد از بازی یکدفعه راهی رختکن شود.
اما شما چنین رفتاری را انجام ندادید.
درست است، چون من برای خودم قاعده‌ای دارم. نمی‌خواهم منتقد رفتار کسی باشم. هر کسی مسئول رفتار خودش است و حتماً توجیهاتی دارد. خودم را درجایگاهی نمی‌بینم که کسی را نقد کنم اما من محمود فکری چه ببرم، چه ببازم آخر بازی می‌روم سمت مربی تیم رقیب. کما اینکه اگر به آرشیو نگاه کنید می‌بینید در بازی‌های قبل هم همین کار را کرده‌ام. چه در بازی با ماشین‌سازی، چه در بازی با تراکتور که پیروز شدم، من این رفتار را انجام دادم. من دوست دارم آخر بازی به مربی تیم رقیب خسته نباشید بگویم. این جزو روحیات و خصوصیات اخلاقی من است.
به مربیگری استقلال فکر می‌کنید؟
حتماً فکر می‌کنم اما شکل کاری من قاعده و تعریف خاص خودش را دارد. من برای خودم اصولی دارم. اینطور نیست که بخواهم تحت هر شرایطی و با هر اندازه دانش و تجربه روی نیمکت استقلال بنشینم چون ممکن است خودم لطمه ببینم. من اگر بخواهم روزی سرمربی استقلال شوم به این نگاه می‌کنم که آیا در حد و اندازه استقلال شده‌ام یا نه؟ آیا آنقدر تجربه دارم که بتوانم از پس استقلال برآیم. آیا می‌توانم به انتظارات هوادارن پاسخ بدهم. همه چیز را در نظر می‌گیرم. ضمن اینکه باید تا قبل از آن در دیگر تیم‌ها به خوبی نتیجه گرفته و به تجربه مناسبی رسیده باشم تا به سرمربیگری در استقلال فکر کنم. من اصلاً دوست ندارم به اشکال دیگر سرمربی استقلال شوم. فقط از این طریق است که خودم را لایق مربیگری در استقلال می‌بینم. باید روزش برسد.  @hamidreza59arab