مائوریسیو پوچتینو


تنها چیزی که مانع از رسیدن مائوریسیو پوچتینو به رده‌های بالایی این لیست شده، عدم وجود جام برای اوست. در ابتدای این دهه، «پوچ» سرمربی اسپانیول بود که در آن دوران هم از تاکتیک و شخصیتش تمجید می‌کردند.  علاقه زیادی به سیستم 1-3-2-4 دارد، روی بازی‌های پرفشار تمرکز می‌کند و به ارتقا بازیکنان جوان آکادمی هم توجه دارد. اینها موارد مهمی بود که قبل از حضورش در انگلیس هم به چشم می‌خورد. او از تیم اسپانیایی جدا شد تا مربی ساوتهمپتون شود. از زمان شروع لیگ برتر که فصل 1993-1992 بود، بیشترین امتیازها را برای قدیس‌ها کسب کرد. با این حال، بسیاری از کارهای تحسین‌آمیز پوچتینو در شمال لندن با تاتنهام انجام شد. وقتی این مربی آرژانتینی به اسپرز پیوست آنها در حد تیمی از لیگ اروپا بودند و تلاش می‌کردند خودشان را به 4 تیم بالای جدول برسانند. وقتی رفت تیم در لیگ قهرمانان اروپا حضور داشت و موفق‌ترین دورانش در تاریخ لیگ برتر را پشت سر گذاشته بود. این کار هوشمندانه پوچتینو با بودجه محدود اسپرز بود که تیم را به چهارتای بالای جدول لیگ برتر و بیگ‌سیکس رساند. او به دورانی که هواداران آرسنال، تاتنهام را برای اینکه هیچ‌گاه نمی‌توانست بالاتر از تیم‌شان در لیگ برتر قرار بگیرد، مسخره می‌کردند، پایان داد. در 3 فصل گذشته لیلی‌وایت موفق شده بالاتر از توپچی‌ها در لیگ برتر قرار بگیرد و آن روزهای خجالت‌آور تمام شدند. پوچتینو چندی پیش، پس از شروع بد در لیگ برتر از باشگاه اخراج شد اما به یاد داشته باشید که او با 47 سال سن جوان‌ترین مربی در لیست برترین مربیان دهه گذشته است. شاید وقتی 10 سال دیگر چنین لیستی بنویسیم، پوچتینو بین 3 مربی برتر باشد.



کارلو آنچلوتی


کارلو آنچلوتی تنها مربی در این دهه است که توانسته در 5 لیگ معتبر اروپایی 5 تیم بزرگ را هدایت کند. او یکی از بهترین مربیان تمام دوران به شمار می‌رود که توانسته در این دهه با تیم‌هایش در لیگ‌های آلمان، فرانسه و انگلیس قهرمان شود و در لیگ قهرمانان اروپا هم جام بگیرد.
آنچلوتی نهمین مربی برتر دهه است، اگرچه عملکرد چشمگیری در رئال‌مادرید داشت اما نمی‌توان او را با مربیان رده بالای لیست مقایسه کرد. کارلتو 3 قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا داشته و کارهای خوبی در این دهه انجام داده که مهم‌ترین آنها تصاحب جام در لیگ قهرمانان با رئال‌مادرید است که «لادسیما» را برای کهکشانی‌ها به ارمغان آورد. مادریدِ آنچلوتی یکی از بهترین تیم‌های قرن به شمار می‌رفت و تسلط تاکتیکی، انطباق‌پذیری و بازی روان تیمش حتی توسط منتقدان او مورد ستایش قرار گرفت. جدا از دوران حضور کارلتو در مادرید، تأثیر خوبی در دیگر تیم‌هایش هم داشت. او سال 2010 همراه با چلسی در لیگ برتر انگلیس قهرمان شد که آن زمان رکورد بیشترین گل زده در لیگ برتر با 103 گل را آبی‌ها به‌دست آوردند. قهرمانی در سال 2013 در لیگ یک فرانسه همراه پاری‌سن‌ژرمن دیگر دستاوردش بود. حتی همراه بایرن‌مونیخ هم در سال 2017 به قهرمانی بوندس‌لیگا نائل آمد. علیرغم دوران ناکامی که در ناپولی داشت، یا اتفاق‌های بدی که در پایان دوران مربیگری‌اش در رئال و بایرن رخ داد، بی‌شک کارلتو سزاوار حضور بین 10 مربی برتر دهه اخیر هست. او اخیراً برای تحول در اورتون به انگلیس برگشته که چالش جدیدی است.
 

تنها مسأله‌ای که باعث می‌شود یوپ هاینس در رده‌های بالایی لیست نباشد، بازنشستگی زودهنگام اوست.
چه کسی می‌داند، شاید اگر او بیشتر در بایرن‌مونیخ می‌ماند افتخارات دیگری مثل آنچه در سال 2013 به‌دست آورد، کسب می‌کرد. با وجود اینکه هاینس در این دهه فقط 3 سال و نیم مربیگری کرد، جایگاهش در رده هشتم تضمین شده است.
او برای 2 دوره متوالی تیمش را روانه فینال لیگ قهرمانان اروپا کرد که یکی از 3 مربی‌ای است که این کار را انجام داده و به غیر از او تنها زیدان با 3 مرتبه متوالی در این دهه چنین کاری انجام داده.
مربی سابق رئال‌مادرید تا سال 2011 هدایت بایرلورکوزن را برعهده داشت که با هدایت او تیمش به لیگ قهرمانان اروپا برگشت و نایب‌قهرمان بوندس‌لیگا شد. با این حال، زمان حضور او در بایرن‌مونیخ که حدود 2 سال بود و با 2 حضور متوالی در فینال لیگ قهرمانان اروپا همراه شد، تاریخی بود. پس از باخت در فینال لیگ قهرمانان اروپای 2012 در مونیخ برابر چلسی، تیمش دوباره بازگشت و ایستاد و سال بعد با شکست دورتموند در فینال قهرمان شد. در حالی که در نیمه‌نهایی هم بارسلونا را درهم کوبیده بودند. این پنجمین قهرمانی بایرن‌مونیخ در لیگ قهرمانان اروپا بود. تاکتیک‌های هاینس روان بودند و تبحر تیمش در ضدحمله باعث شد بایرن‌مونیخِ فصل 2013-2012 که همه‌جام را درو کرد، یکی از بهترین تیم‌های قرن بنامند. جایگاه هاینس در این رده‌بندی شایسته اوست.



ماسیمیلیانو آلگری


ماسیمیلیانو آلگری از تطبیق‌پذیرترین و تاکتیکی‌ترین مربیان نسل خودش است. کسی که برای عملکرد قابل‌توجهش در ایتالیا در یک دهه اخیر در لیست برترین مربیان قرار می‌گیرد. آلگری در سال 2010 وزنه سنگینی برای میلان بود و روسونری او تیم خاصی به شمار می‌رفت. باشگاه میلان با توجه به عملکرد قابل تحسین آلگری در ساسوئولو و کالیاری، او را به خدمت گرفته بود. در اولین فصل حضورش در میلان فراتر از انتظار بود و تیم اسکودتو را کسب کرد. اولین جامِ میلان در سری A از سال 2004 به بعد. تیمش در دربی دلامادونینا برابر اینتر هم دبل کرد و دومین مربی جوان شد که به چنین افتخاری می‌رسد. فصل بعد از آن هم میلانِ آلگری، اینتر را در سوپرجام ایتالیا برد. جدایی آلگری از میلان در تابستان 2014 این فرصت را به یوونتوسی‌ها داد تا او را به خدمت بگیرند. درست مثل میلان، در اولین فصل حضورش در یوونتوس قهرمان سری A شد. در همان فصل 2015-2014 تیمش را تا فینال لیگ قهرمانان اروپا هم رساند که با شکست برابر بارسلونا نایب‌قهرمان شدند. تاکتیک‌های آلگری مناسب یوونتوس بود و این تیم مورد تحسین هواداران و کارشناسان قرار می‌گرفت. در یوونتوس 4 فصل متوالی دبل کرد. اسکودتوهای متوالی‌اش هم به عدد 5 رسید. او 4 فصل متوالی جایزه «پانچینا دِاورو» که بهترین مربی ایتالیا داده می‌شود را به خودش اختصاص داد. قطعاً آلگری بهترین مربی سری A در یک دهه اخیر بوده است. زمانی او گفته بود به‌دلیل فشار شغلی قصد دارد در 55 سالگی بازنشسته شود. حالا آلگری 52 ساله است و به‌عنوان یکی از مربیان برجسته دنیا، مشتری‌های بزرگی دارد. باید ببینیم کدام باشگاه این گوهر بزرگ را به‌دست می‌آورد.

 

بین همه مربیان درجه یک، فقط یک مربی بوده که تیمش در کل فصل حتی یک شکست هم نداشت و لقب «شکست‌ناپذیر» را به‌دست آورد. آن مربی آنتونیو کونته است. او همچنین یکی از 2 مربی برتر است که تیمی در دسته پایین‌تر را هدایت کرده. کونته در ابتدای این دهه مربیگری را با تیم سینا شروع کرد و پس از اینکه تیمش را از سری B به ‌سری A آورد، هدایت تیم دوران بازی‌اش یعنی یوونتوس را برعهده گرفت. در نخستین فصل حضورش در یووه بدون‌شکست تیم را قهرمان کرد و اولین مربی تاریخ کالچو بود که چنین کاری انجام می‌داد. دُن‌آنتونیو به دوران خوبش در یوونتوس ادامه داد و 3 قهرمانی متوالی کسب کرد که در هر 3 فصل باعث شد بهترین مربی ایتالیا هم بشود. بانوی‌پیر تحت هدایت کونته رکورد کمترین گل خورده در سری A را ثبت کرد و همچنین رکورد امتیازی را با 102 امتیاز به‌دست آورد. او سال 2014 یووه را ترک کرد و پس از مدت کوتاهی حضور در تیم ملی ایتالیا که شامل مربیگری در یورو 2016 بود و تیمش تا یک‌چهارم نهایی پیش رفت، راهی چلسی شد. در اولین فصل در لیگ برتر انگلیس هم با چلسی قهرمان شد. فصل بعد هم جام‌حذفی را گرفت و مثل همیشه یک مربی دیگر با وجود موفقیت دوران طولانی‌ای در باشگاه چلسی نداشت. بعد از برکناری در سال 2018 یک سال استراحت کرد و حالا مربی اینتر است. رقیب جدی برای یوونتوس و مدعی پاره کردن نوار قهرمانی‌های این تیم. تاکتیک‌های خاص کونته توسط بسیاری از کارشناسان تحسین شده. به‌خصوص پیاده کردن سیستم 2-5-3 که دفاع را قدرتمند می‌کند و حمله مرگبار ترتیب می‌دهد. روشی که باعث شد تیم‌هایش در ایتالیا و انگلیس موفق باشند. در هر صورت کمبود موفقیت اروپایی باعث شده کونته بین 5 مربی برتر نباشد.



دیگو سیمئونه

در حال حاضر، دیگو سیمئونه باسابقه‌ترین مربی بین برترین مربیان اروپا و البته در 5 لیگ معتبر اروپایی به شمار می‌رود، چرا که از سال 2011 هدایت اتلتیکومادرید را برعهده داشته است. او سطح ویژه‌ای از فداکاری و توانایی در مدیریت تیم را از خودش نشان داده و تیمی متوسط را به افتخارات اروپایی رسانده است. کارهایی که دیگو سیمئونه با افتخار می‌تواند ادعا کند انجام داده است. ال‌چولو یکی از سرگرم‌کننده‌ترین و پویاترین مربیان فوتبال جهان است. مربی سابق کاتانیا بیش از آنکه کت و شلوار سیاه‌رنگش را دوست داشته باشد، دفاع کردن را دوست دارد. ویژگی مشترک تیم‌های سیمئونه تراکم دفاعی و ضدحمله سریع است. سرمربی تصمیم گرفته بیشتر روی مورد اول تمرکز کند. زمانی در سال‌های میانی این دهه هیچ تیمی در اروپا نمی‌توانست مدعی شود قدرت دفاعی اتلتیکو را دارد یا اینکه «اتوبوس» دفاعی این تیم را به‌راحتی کنار بزند. هافبک سابق تیم ملی آرژانتین غالباً به‌دلیل فوتبال دفاعی مورد حمله هم قرار گرفته اما او به چنین مسائلی اهمیت نمی‌دهد و معمولاً با همه کری دارد. رجوع کنید به شادی جنجالی‌اش پس از پیروزی برابر یوونتوس. وقتی سیمئونه مربی اتلتیکو شد، این تیم از وسط جدول لالیگا نمی‌توانست بالا بیاید و او تلاش کرد تا تیمی در خور نامش بسازد. 5 سال بعد این تیم به 2 فینال لیگ قهرمانان اروپا رسیده بود و تابوی بارسا – رئال را در لالیگا شکست. تیمش فصل 2014-2013 قهرمان لالیگا شد که تنها قهرمان غیر از بارسا و رئال در این لیگ در یک دهه اخیر بود. سال 2018 هم تیمش را قهرمان لیگ اروپا کرد. اگر یکی از دو فینالِ لیگ قهرمانان اروپا برابر رئال‌مادرید را تیمش می‌برد، رتبه بالاتری به‌دست می‌آورد. با این حال، مربی سابق ریورپلاته موفق شده اتلتیکو را به یکی از بهترین تیم‌های اروپا تبدیل کند.


 

برخی ژوزه مورینیو را شرورترین مربی فوتبال می‌نامند اما برخی می‌گویند او یک نابغه تاکتیکی است که می‌تواند غیرممکن‌ها را ممکن کند. درباره آقای‌خاص هر موضعی که داشته باشید، نمی‌توانید نبوغ و تسلط کامل این مربی پرتغالی را که باعث شده او بین بزرگ‌ترین مربیان دنیا قرار بگیرد، انکار کنید. شما ممکن است غرور مورینیو را دوست نداشته باشید، چرا که او با مربیان دیگر دعوا می‌کند که تاکتیکی غالباً منفی به نظر می‌رسد. این دهه برای مورینیو با سه‌گانه‌ای شروع شد که همراه اینتر گرفت. پس از آن به رئال‌مادرید رفت که دستاورد بزرگش پس گرفتن قهرمانی لالیگا از بارسلونا و صعود دوباره رئال‌مادرید تا مرحله نیمه‌نهایی لیگ قهرمانان بود. رئالِ مورینیو در فصل 2012-2011 رکوردهای زیادی داشت. 32 برد در یک فصلِ لالیگا که شامل 16 برد خارج‌از‌خانه شده بود و آن‌هم رکورد محسوب می‌شد. کسب 100 امتیاز در لالیگا که بیشترین امتیاز کسب شده در لیگ‌های برتر اروپایی به شمار می‌رفت. 121 گل زده که آن ‌هم رکورد دیگری بود. به پایان رساندن فصل با تفاضل گل 89+ که نشان می‌داد چه تیم قدرتمندی در اختیار دارد. رئال با مورینیو 9 امتیاز بیشتر از بارسا کسب کرد. سال 2013 به چلسی برگشت و فصل 2015-2014 دوباره با آبی‌ها قهرمان لیگ برتر شد. بعد از اینکه فصل بعد از قهرمانی فاجعه‌آمیز شروع شد، آبراموویچ حکم برکناری را به دستش داد. برای فصل 2017-2016 هدایت منچستریونایتد را در دست گرفت. طلسم اولدترافورد را نتوانست بشکند، با این حال در لیگ اروپا و جام اتحادیه انگلیس با شیاطین‌سرخ به قهرمانی رسید. در حال حاضر بعد از استراحتی حدوداً یک ساله هدایت تاتنهام را در دست گرفته و امیدوار است خشکسالی طولانی‌مدتِ این تیم و بدون جام ماندنش را به پایان برساند.

زین‌الدین زیدان

در تاریخ فوتبال فقط 3 مربی هستند که 3 مرتبه قهرمان لیگ قهرمانان اروپا (یا جام باشگاه‌های اروپای سابق) شده‌اند. یکی از آنها کارلو آنچلوتی است که 12 سال بین اولین و آخرین قهرمانی‌اش فاصله بود. دیگری باب پِیزلی است که دستاوردش را در 3 سال به‌دست آورد. زین‌الدین زیدان یکی از بزرگترین بازیکنان تاریخ است که همراه رئال‌مادرید موفق شد 3 مرتبه متوالی قهرمان لیگ قهرمانان اروپا شود، از سال 2016 تا 2018. برای بیان ارزش این کار ذکر این نکته کافی است که از سال 1992 به بعد هیچ قهرمانی در لیگ قهرمانان از عنوانش دفاع نکرده بود اما رئالِ زیزو این جام را برای 3 سال نگه داشت. او در ابتدا دستیارِ کارلو آنچلوتی بود و پس از اخراج رافائل بنیتس جای او در فصل 2016-2015 گرفت. همان فصل قهرمان لیگ قهرمانان شد. در فصل بعدی کنار لیگ قهرمانان، جام قهرمانی لالیگا را هم بالای سر برد. در فصل 2018-2017 با سومین قهرمانی تاریخ‌سازی کرد و نامش به‌عنوان یکی از برترین مربیان تاریخ جاودانه شد. البته منتقدان زیدان می‌گویند او با اتکا به توانایی‌های کریستیانو رونالدو در آن سال‌ها تیمش را بر قلّه لیگ قهرمانان قرار داد و کمی هم خوش‌شانس بود. واقعیت این است که حتی با شانس هم کسب چنین افتخاراتی غیرقابل تصور بود. تسلط تاکتیکی رئال‌مادرید فقط از عهده یک مربی توانا برمی‌آید. کسب یک عنوان قهرمانی را شاید بتوانید شانسی قلمداد کنید اما 3 قهرمانی متوالی نبوغ و عزم راسخ نیاز دارد. زیدان یکی از برترین مربیان این دوره تاریخ است و بازیکنانش برای او احترام خاصی قائل هستند. او بار دیگر به رئال‌مادرید بازگشته و می‌خواهد تیم متفاوتی بسازد که دوباره موفق باشد.



 

مردی محبوب که تاکتیک متفاوتِ «گِگن‌پرسینگ» را ابداع کرده است. یورگن کلوپ بی‌شک یکی از بزرگترین مربیانی است که دنیا به خودش دیده. یک عاشق فوتبال با 193 سانتی‌متر قد که بیشتر شبیه یک پدر خوشحال و خندان است اما در پشت آن لبخند پهن و چشمان مهربان، مغز متفکری برای مدیریت در فوتبال قرار دارد. کلوپ این دهه را به‌عنوان سرمربی دورتموند شروع کرد. او تک‌قطبی بایرن‌مونیخ در بوندس‌لیگا را از بین برد و 2 مرتبه متوالی زنبورها را به «سینی قهرمانی» رساند. سال 2013 هم دورتموند را تا فینال لیگ قهرمانان اروپا بالا آورد که مقابل بایرن شکست خوردند. او بعد از 7 سال پس از اینکه فصل آخر تیمش افت کرده بود و حتی قعرنشین هم شده بود، تیم آلمانی را ترک کرد اما کاری که با کمترین بودجه و بدون جذب ستاره در دورتموند انجام داده بود، کم‌سابقه است. سال 2015 به استراحتی که می‌خواست بیشتر باشد خاتمه داد تا لیورپول که تیمی میانه جدولی بود را هدایت کند. تیمی که هنوز روزهای پرافتخارش با باب پیزلی و بیل شنکلی را به یاد می‌آوردند. شکست خوردن در 3 فینال نخست همراه لیورپول تلخ بود که با قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا در سال 2019 فراموش شد. لیورپول حالا صدرنشین بلامنازع لیگ برتر انگلیس است و اصلاً بعید نیست ماه مه‌2020 با کلوپ به حسرت 30 ساله قهرمانی در لیگ برتر انگلیس خاتمه دهد. کلوپ به ایدئولوژی پرسینگ اعتقاد دارد. استفاده از فضا تا جایی که تیمش بتواند مالکیت توپ بیشتری داشته باشد هم در دستور کارش است. گگن‌پرسینگ را مربی سابق ماینتس مطرح کرد. یک شیوه بازی که تیم بلافاصله پس از اینکه توپ را از دست داد برای پس‌گرفتنش روی بازیکن‌های حریف فشار می‌آورد. سرمربی لیورپول در این دهه به 4 فینال اروپایی رسیده و لیورپول را سال 2019 به قهرمانی لیگ قهرمانان، سوپرجام و جام‌جهانی باشگاه‌ها رسانده است. مهم‌ترین ویژگی او شاید کاریزما و توانایی ایجاد انگیزه در شاگردانش باشد. کلوپ نه تنها یک مربی افسانه‌ای است، بلکه یک رهبر نمونه است که به تیمش الهام می‌بخشد.