در غائله استراماچونی حتماً شما هم زیاد شنیدید که «شرایط هرگونه هم که بود، ایشان نباید در میانه فصل تیم را رها می‌کرد». آقایان این حرف را می‌زدند و اطرافیان هم با جیغ، دست، هورا و حرکات سر و چشم تأیید می‌کردند، غافل از آنکه این روزها برای ما سر سیاه زمستان و نیمه سال است، برای خارجی‌ها و استراماچونی‌ها پایان سال است! لذا خواهشمندیم زین پس مسئولان امر اگر می‌خواهند با مربیان خارجی قرارداد ببندند، براساس تقویم شمسی قرارداد ببندند که اگر به ناگاه فیل مربی یاد ایتالیا و حومه کرد و خواست برود، حداقل در اسفند ماه برود که خبرش در شلوغی‌های پایان سال گم و گور شود. اگر هم دوستان پشت دست‌شان را داغ کرده‌اند که دیگر سراغ مربی خارجی نروند که هیچ!
البته مادامی که بشر به پول (از نوع مفت) علاقه دارد، بازار آوردن مربیان خارجی نصفه و نیمه همچنان داغ خواهد بود.


سیما مچکریم

سال 2020 یکی از مهم‌ترین سال‌ها در تقویم جهان است چون بازی‌های المپیک برگزار می‌شود و تابستان آینده میلیون‌ها بیننده چشم به المپیک می‌دوزند. البته در این دوخت و دوز المپیکی چشم ما هم بی‌نصیب نیست. قرار است نمایندگان‌مان در رشته‌های مختلف به رقابت بپردازند. البته پیشاپیش از مسئولان تلویزیون خاصه مدیران شبکه سه و شبکه ورزش سپاسگزاریم که بیش از هر کسی در جهان، نگران دوخت و دوز چشم‌های ما هستند و با هنرنمایی‌های‌شان همواره نهایت تلاش خویش را می‌کنند تا ما حتی اگر شده ده بار یک صحنه آهسته را ببینیم اما به جز خودِ مسابقه به هیچ چیز دیگری از المپیک چشم ندوزیم... لذا بچه‌های سیما مچکریم!


بسکتبال چمنی

در سال 2019 از بین رشته‌های تیمی، بسکتبال‌مان سهمیه المپیک گرفت اما خوشبختانه با توجه به ثباتی که در ورزش کشور جاری، ساری و کمی باب و قائمشهر است؛ همین بسکتبالی که سهمیه گرفته، همچنان سالن اختصاصی و جدیدی ندارد و رئیس فدراسیونش چند روز پیش گفت که تا پایان سال امیدواریم سالن بگیریم. لذا ما از مسئولان وزارت ورزش و صد البته جوانان بسیار سپاسگزاریم که سیاست پایستگی مدیریت و روال مستحکم همیشگی خود را با افتخار در این سال هم حفظ کردند و به رشته‌های منهای فوتبال رو ندادند. اصلاً چه معنی دارد هی همه رشته‌ها سالن اختصاصی می‌خواهد؟ آنچه باید اختصاصی باشد زمین چمن است. شما اگر بسکتبالیست واقعی هستید روی چمن بازی کنید. اگر هم بلد نیستید خب بروید یاد بگیرید. چرا مسئولان را به فکر و خیال و زحمت می‌اندازید؟


سالی که کی‌روش رفت

سال 2019 همان سالی بود که کی‌روش از ایران رفت. اینکه چرا رفت را خودتان می‌دانید. اینکه کجا رفت را هم خودتان می‌دانید. اینکه چه کسی به جای او آمد را هم خودتان می‌دانید. اینکه چه کسی قرار است جای جانشین او بیاید را هم خودتان می‌دانید. فقط هیچ‌کدام این را نمی‌دانیم که چرا ما اینقدر خوش استقبال و بد بدرقه هستیم. بله؟ این را هم خودتان می‌دانید؟ خب پس اصلاً به ما چه، خودتان می‌دانید.


 

ای اف سی، خجالت

متأسفانه کنفدراسیون فوتبال آسیا در سال 2019 عملکرد ضعیفی داشت. به بقیه بخش‌هایش کاری نداریم اما به بخش انتخاب برترین‌های قاره که می‌رسیم، می‌بینیم در کمال ناباوری جایزه بهترین فدراسیون فوتبال سال در هیچ شاخه‌ای به ما نرسید.
آخر شما سر تا پای فدراسیون فوتبال ژاپن را نگاه کنید، کجایش الهام‌بخش است؟ از تمام فوتبال منظم و مرتب ژاپن یک کارتون فوتبالیست‌ها الهام بخش بود که آن هم برای دهه‌های قبل است و امروز سوباسا و کاکرو هر دو بازنشسته و خانه‌نشین‌اند.
در عوض اگر یک نگاه به فوتبال خودمان بیندازید و یک حساب سرانگشتی کنید می‌بینید که ذره ذره فوتبال ما الهام‌بخش است.
مثلاً همین لیگ فوتبال‌مان را ببینید، اگر الهام‌بخش نیست پس چیست؟ یا اوضاع تیم ملی بزرگسالان‌مان الهام‌بخش‌ترین در منظومه شمسی است، نیست؟ یا شرایط فوتبال بانوان اگر الهام‌بخش نیست حداقل لیلا بخش که هست! در بخش بهترین فدراسیون فوتبال در بخش پایه هم بی شک ما لایق‌ترین فدراسیون برای کسب جایزه بودیم.
اگر مطالعه‌ای در حال و احوال تیم‌های پایه در سال گذشته داشته باشید می‌بینید که بیراه نمی‌گویم. پایه‌ترین تیم‌ها را در هر چه دل‌تان بخواهد داریم اما متأسفانه کنفدراسیون فوتبال آسیا جایزه‌ها را به دیگران داد و در نهایت کج‌سلیقگی شاخ‌ترین فدراسیون فوتبال قاره را در هیچ شاخه‌ای برتر نکرد اما اشکالی ندارد چیزی که زیاد است ستاره! حالا درست است که با این وضع آلودگی هوا مدت‌هاست که ستاره‌ای ندیدیم اما خوشبختانه هنوز پنج ستاره فدراسیون فوتبال‌مان روی زمین می‌درخشد و ما تصمیم داریم از همین تریبون ستاره ششم را به فدراسیون فوتبال‌مان بدهیم.
چرا؟ چون شایسته و بایسته این ستاره است چون دل‌مان می‌خواهد چون مگر پنج ستاره قبلی را هم همینطوری نگرفتیم؟ اینم ششمیش. تا بترکد چشم حسود.

سال رفت و آمد

مهدی استاد احمد

شد به شکل کاملاً عادی تمام
شد سریعاً سال میلادی تمام
 
باز هم از عمر ما سالی گذشت
شمسی و میلادی‌اش عالی گذشت
 
در خبرهای وزین ورزشی
می‌کنیم اینگونه آنک چرخشی:
 
صاحب پرونده شیکی شدیم
چتد تا رشته المپیکی شدیم
 
دوستان با این هوا و این ریه
کسب فرمودند کلی سهمیه
 
از همان وقتی که سال آغاز شد
ورزش کشور مربی‌ساز شد
 
هی خبر آمد مربی آمده
یک ستاره آمده خود سرزده
 
در شروع کار اما رفته بود
عمر او تا انتهای هفته بود
 
هی مربی رفت و شد یکباره گم
برق هم می‌رفت در استادیوم
 
 رفت و آمد بیش از اینها بود، چون
رفت و آمد بود در فدراسیون
 
هی مدیران و رئیسان عزیز
جابجا کردند کلی پست و میز
 
سال طی شده در حقیقت زود، نه؟
تلخ و شیرین و ملس هم بود، نه؟
 
خوب بود و گاه هم بد بود و رفت
سال، سالِ رفت و آمد بود و رفت